ΤΟ ΚΟΥΤΣΟΥΡΟ
Ένας μονόλογος για τη ζωή, τη φύση και τη δεύτερη ύπαρξη
Με βρήκαν στην παραλία
ο Χρήστος και η Φλοράνς.
Ήμουν κάτω από μια τεχνητή σκιά,
μια paillote, όπως τη λένε στα γαλλικά.
"Εφήμεροι είμαστε. Ο καθένας μας τι είναι; Τι δεν είναι; Ο άνθρωπος είναι όνειρο είναι σκιά,αλλά όταν μια αχτίνα σταλεί από μια θεά,φέγγος λαμπερό λούζει τη σκιά και η ζωή γίνεται πιό γλυκιά" "Πάντα για τις αρετές χρειάζεται μόχθος και ξόδεμα για έργο σταθερό, που τυλίγει καιροφυλακτώντας ο κίνδυνος. Όσοι πετύχουν σοφοί λογίζονται στους συμπολίτες τους" (Πίνδαρος). Το παρόν blogspot "συνομιλεί" το roumeliotis.blogspot.com
Με βρήκαν στην παραλία
ο Χρήστος και η Φλοράνς.
Ήμουν κάτω από μια τεχνητή σκιά,
μια paillote, όπως τη λένε στα γαλλικά.
Πολλοί άνθρωποι αισθάνονται δυσκαμψία ή πόνο στη μέση χωρίς να γνωρίζουν ότι συχνά πίσω από αυτό κρύβεται μια διαταραγμένη ισορροπία ανάμεσα σε δύο από τους σημαντικότερους μυς του σώματος: τον μεγάλο γλουτιαίο (Gluteus Maximus) και τον λαγονοψοΐτη (Psoas Major).
Αφιερώνεται στον ποιητή Σωτήρη Π. Βαρνάβα.
Προσωπικός ποιητικός διάλογος με αφορμή το ποίημα «Πνεύμα δικαιοσύνης και φορτίο συνείδησης», από την ποιητική συλλογή «Υπόθεση ευθύνης και ένα μερίδιο ουρανού για τον καθένα».
ΑΝΑΣΕΣ
Ποιήματα και Πεζά Ζωής
Διαβάτης της ζωής, μέσα από τη φύση, το χωριό, την πόλη, το βουνό, τη θάλασσα και την εργασία, αλλά και μέσα από τις ζωές άλλων ανθρώπων — γνωστών και αγνώστων, φίλων και γυναικών που συνάντησα στον δρόμο μου — συχνά έκανα στάση για να πάρω μια ανάσα, μια γουλιά, και να συνεχίσω.
Η πρώτη φωτογραφία, με τις μαργαρίτες δίπλα στον κορμό του πεύκου, μοιάζει σχεδόν να «απαντά» στο κείμενο: το παιχνίδι της ερώτησης, το “μ’ αγαπάς – δεν μ’ αγαπάς”, η φύση που αποκτά φωνή.
Και μετά η δεύτερη εικόνα, με το φως της θάλασσας και το χαμόγελο, δίνει μια πραγματική παρουσία στη “Florence” — σαν το όνειρο να βγήκε βόλτα στον κόσμο.
(Δάσος Ευελπίδων – 18.4.2026)
Έψαχνα να σε βρω
Ήσουν από το πρωί στο μυαλό μου
Ήρθες αργά το βράδυ στο κινητό μου
Ω! Τι χαρά!
Χρειάστηκα πολλά ποτήρια να πιω τη χαρά μου
Προτίμησα να την απολαύσω γουλιά γουλιά στα όνειρά μου…
Και μετά έπεσα να κοιμηθώ
Το μυαλό μου όλη νύχτα βασανιζόταν
Έψαχνε τρόπο να σου μιλήσει
ΔΥΟ ΧΩΡΙΑ — ΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ
Μελίσσι - Άγιος Αδριανός
Έχουν περάσει χρόνια πολλά από τα ποτάμια της Ζωής μου — κι ας μην είχαν νερά και ας μην είχαν βράχια, είχαν όμως στόμα και σιωπή.Κατακτώντας τις κορυφές -- 124 --
ενός λοφένιου κάμπου,
από πέτρα και δέντρα,
από άνεμο και ήλιο,
όλα καμωμένα από
νύχτα με φεγγάρι 🌙
και φαντασία.
Η σάτιρα δεν κάθεται στον καναπέ.
Είναι σε κάθε χέρι με φρέντο καφέ.
https://youtu.be/q25eeb9YyNY?si=SjKG87AC5GYwCGg1
https://www.facebook.com/share/p/1CvuzbbH7z/
Πρόκειται για το υπέροχο τραγούδι **«Αχ Περιστέρι Μου»** (γνωστό και ως «Μην Φεύγεις»), σε μουσική και στίχους του **Νίκου Καρβέλα**, το οποίο κυκλοφόρησε το 1995 στον δίσκο «Είμαι Πολύ Καλά».
Το όνομα της συλλογής προέρχεται από τη λίμνη Αβέρνο στην Ιταλία, την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι θεωρούσαν την **πύλη για τον Κάτω Κόσμο**.