Η Φωτούλα και Πάνος (και τα τρία παιδιά τους) είναι από τα αγαπημένα μου ξαδέλφια. Η σχέση της μαμάς θείας Κατίνας και του πατέρα μου Σπύρου ήταν πολύ στενή. Ξενιτεύτηκαν πολλά χρόνια. Η ευτυχία ήρθε και τους βρήκε και εκεί που ζούσαν και εργάζονταν μακριά γιατί το άξιζαν. Τυχαία κάποτε μετά την επάνοδο τους στην Ελλάδα συναντήθηκα με τη Φωτούλα σε μια τράπεζα στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης. Κοτζιά. Στη σχέση μας μπήκε ισότιμα και η εκλειπούσα Γιάννα. Μεγάλη η απώλεια του μέλους αυτής της συγγενικής φωλιάς και δεν ξεπερνιέται εύκολα. Ωστόσο η ζωή συνεχίζεται. Προσθέτω λοιπόν αυτόν τον άυλο ηλεκτρονικό χώρο και θα καταλάβετε από τα γραπτά μου πόσο δεμένοι είμαστε όχι μόνο μεταξύ μας αλλά και με όλους τους συγγενείς. Σταδιακά θα προσθέτω links και φωτογραφίες.
