πέταξε η ψυχή σου
Δεκαπέντε Ιούλη
Είκοσι πέντε Σεπτέμβρη
σε παρέλαβαν οι υγροί Αγγέλοι
Τέσσερις Οκτώβρη άνθησαν
και πάλι τα κυκλάμινά Σου
Που να είσαι αγαπημένη μας;
"Εμείς τα κυκλάμινα του δάσους είμαστε περήφανα για την αγάπη που έθρεφες για μας και όλα τα ταπεινά αγριολούλουδα.. Μας έφερες από μακρυά από το δάσος του Αιγίου και μας τοποθέτησες σε μια κατοικία αστική. Δεν σου φέραμε αντίρρηση γιατί γνωρίζαμε ότι για σένα και την αγνή σου την καρδιά είμασταν απαραίτητα να συνομιλείς και να χαίρεσαι. Κάθε χρόνο το φθινόπωρο βγάζουμε το κεφαλάκι μας από το πευκόχωμα και σε αναζητούμε.. Φέτος δεν σε είδαμε και ανησυχήσαμε. Κοιτάμε από το τζάμι το άδειο κρεβάτι ! Λείπεις.. απίστευτο.. είμαστε εδώ.. με το Τάσο (*) Σου, Σου κάνουμε παρέα όπου κι αν είσαι".. Υ.Γ. Και είπαν στη φίλη της Ν.Γ. (**) "δύσκολη μέρα για ευχές να είσαι καλά ευχαριστούμε"..
(**) Νατάσα Γεωργοπούλου
