Είχα και γω μια μάνα
Την λέγανε Βασιλική
Χωρίς να ξέρει αριστερή
Πέρασαν χρόνια πολλά
και μετά κατάλαβα γιατί
δεν μιλούσε η καψερή.
Ήταν στη ψυχή πονετική
κ η τσέπη πάντα αδειανή
Μεταξάς Γερμανοί εμφύλιος
Βγήκε ο ήλιος ένα πρωί
Αλίμονο χωριό χώρα δεξιοί
Γράμματα έμαθε χωρίς σχολή
σπίτι λάτρα μαγειρική υποταγή
Ποτέ δεν είπε όχι και γιατί;
Κύρης παιδιά και γιαγιά όλοι
στο πόδι από το πρωί δουλειά
σχολείο νοσοκομείο αργαλειό
ραπτομηχανή κατσαρόλα φουφού
Φούρνος κάψιμο καρβέλια ψωμί
Και ταψί με κρέας κάθε Κυριακή.
Και όλα κυλούσαν με προσευχή
κάτω από το εικονίσματα να
γίνει καλά ο πατέρας και να
γυρίσει σπίτι ένα πρωί.
Και αγάπη πόνος κόπος χαρά
βασίλευε κάτω από τη κεραμοσκεπή
της Βάσως του Κορδή-Ρουμελιώτη
Του Χρήστου και της Αναστασίας
Όλοι στο χ. έχουνε να λένε
Βασούλα αγαπητή με φουλάρι
χαμόγελο κέντημα και πλεχτική
Χαρούμενη και χαμογελαστή
γλυκά λόγια σκορπούσε σε όλο
το χωριό που από κει περνούσε
Χρ. και Δημ. Ρουμελιώτης
Άγιος Αδριανός 11/5/2026
