Aquarelles, Green, Paul Verlain

AQUARELLES GREEN

Voici des fruits, des fleurs,

des feuilles et des branches

Et puis voici mon coeur qui

ne bat que pour vous.

Ne le déchirez pas avec

vos deux mains blanches

Et qu' à vos yeux si beaux

l'humble présent soit doux.

J'arrive tout couvert 

encore de rosée

Que le vent du matin 

vient glacer à mon front.

Souffrez que ma fatigue

à vos pieds reposée

Rêve des chairs instants

qui la dépasseront.

Sur votre jeune sein

laisser rouler ma tête

Toute sonore encore

des vos derniers baisers

Laissez-la s'apaiser 

de la bonne tempête,

Et que je dorme un peu

puisque vous reposez.

|°°|

Tag: Paul Verlaine 

Απόδοση (άσχετη) ελληνικά:

Άνθη και κλαδιά

Χέρια λεπτά, μάτια καστανά 

Όλα απλά ταπεινά 

Η καρδιά δυνατά χτυπά

Αχάραγα παγωνιά 

Το μέτωπο τρέμει 

Το κορμί αμόνι πάνω 

Η σάρκα λιώνει 

Τα τελευταία φιλιά

Η θύελλα λυσσομανά

Το κεφάλι ακουμπά στο

Λευκό στήθος. Έχε γειά!

Απόδοση χρ.ρ Αθήνα 

4.2.2024

Paul Verlaine, Beams, Αποδοχή.. στην ακροθαλασσιά

Elle voulut aller 

sur les flots de la mer

Et comme un vent bénin 

soufflait une embellie

Nous nous prêtames 

tous à sa belle follie,

Et nous voilà marchant 

par le chemin amer

Le soleil luisait haut dans 

le ciel calme et lisse,

Et dans ses cheveux blonds 

c' étaient des rayons d'or,

Si bien que nous suivions 

son pas plus calme encor

Que le déroulement 

des vagues, ô délice!

Des oiseaux blancs 

volaient alentour mollement

Et des voiles au loin 

s' inclinaient toutes branches.

Parfois de grandes varechs 

filaient en longues branches

Nos pieds glissaient 

d'un pur et large mouvement.

Elle se retourna, 

doucement inquiète

De ne nous croire pas 

pleinement rassurés,

Mais nous voyants joyeux 

d'être ses préférés,

Elle reprit sa route et 

portait haut de tête.

|°°|

Ήθελε να περπατήσει 

προς τη θάλασσα

Και να νιώσει 

το ευλογημένο αεράκι της

Όλοι μας νιώσαμε 

την τρελή επιθυμία της

Και την ακολουθήσαμε 

στο πικροράδικο μονοπάτι

Ο ήλιος έλαμπε ψηλά 

στο ήρεμο γαλάζιο ουρανό

Και στα ξανθά μαλλιά της 

χύνονταν ακτίνες χρυσού

Ακολουθούσαμε τα όμορφα 

ελαφρά της βήματα

Παράλληλα με τα 

εναλλασσόμενα κύματα!

Θεέ μου τι ομορφιά!

Λευκά πουλιά κινούνταν 

στον ορίζοντα ανέμελα

Ταυτόχρονα με τα λευκά 

πανιά των ιστιοφόρων

Αλλά και τα αθέατα 

στο βυθό κλαδιά των φυκιών

Τα πόδια μας την ακολουθούσαν 

με αέρινες κινήσεις

Κοίταξε πίσω της 

με τσαχπινιά

Να δει αν ήμασταν 

ευχαριστημένοι

Και όταν επιβεβαίωσε 

την αποδοχή της

Συνέχισε να βαδίζει 

με το κεφάλι καμαρωτά!

Απόδοση από τα Γαλλικά

Χρήστος Ρουμελιώτης 25.1.2024

Les coquillages, Τα κοχύλια, Paul Verlaine

Les coquillages. 

Chaque coquillage incrusté 

Dans la grotte où nous nous aimames 

A sa particularité 

L'un a la pourpre des nos âmes

Dérobée au sang des nos cœurs 

Quand je brûle et tu enflammes; 

Cet autre affecté tes langueurs

Et tes paleurs, alors que, lasse, 

Tu m'en veux des mes yeux moqueurs; 

Celui-ci contrefait la grâce 

De Ton oreille, et celui-là 

Ta nuque rose courte et grasse; 

Mais un, entre autres, me troubla.

Τα κοχύλια 

Τα φυλλοκάρδια σου 

μοιάζουν με κοχύλια που

Κρύβουν πολύτιμα σμαράγδια 

Εκεί που κάναμε τα πρώτα χάδια 

Κοχύλια είναι τα δυο σου χείλια 

Κάθε ένα έχει άλλη χάρη

Και τα δύο είναι ένα σμάρι..

Ένα είναι πορφυρό

Σαν το αίμα της καρδιάς

Που φωτιά έβαλε σε μας

Αλλο είναι .. χλωμό 

Ίσως αδιάφορο 

Στους χτύπους της καρδιάς μου..

Άλλο κάνει νάζια (γούστο)

Στου αυτιού σου το τρέμουλο (ούλο)

Και άλλο στο ροδαλό σου μπούστο..

Και κάποια άλλα είν' κρυμμένα 

μες στα μάτια σου τα γαλάζια 

Και στενάζουν τα φυλλοκάρδια.. 

Χρήστος Ρουμελιώτης

14/4/2023

Ελεύθερη απόδοση

Clair de lune , Paul Verlaine, Το χλωμό φεγγάρι και ο ήχος των πτηνών (και ο βόμβος των εντόμων προσεχώς)

Votre ame est un paysage choisi

Que vint charmant masques et bergamascques

Jouant du luth et dansant et quasi

Tristes sous leurs deguisements fantascques.

Tout en chantant sur le mond mineur

L' amour vainqueur et et la vie opportune

Ils n'ont pas l'air de croire à leur bonheur

Et leur chanson se mêle au clair de lune.

Au calme clair du lune triste et beau,

Qui rêver les oiseaux dans les arbres

Et sangloter d' éxtase les jets d'eau,

Les grands jets d'eau sveltes parmi les marbles.

Το ποίημα αυτό είναι

Από το εικονιζόμενο 

Βιβλίο με ποιήματα 

Paul Verlaine : 

"Fêtes galantes

Romances

Sans paroles"

Précédé de

Poèmes saturniens

Édition établie

Par Jacques Borel

Χαρισμένο από

Την Carina Istre

Avignon

|°°|

Ce poème est

De celui en photo

Livre de poèmes

Paul Verlaine :

"Fêtes galantes

Romances

Sans paroles"

Précédé de

Poèmes saturniens

Édition établie

Par Jacques Borel

Offert par

Carina Istre

Avignon

|°°| Απόδοση στα ελληνικά 

Η ψυχή σας (κυρία μου) 

είναι σαν ανθισμένο περιβόλι 

όπου υπέροχοι Περγαμιανοί

 θεατρίνοι, παίζουν 

λαούτο και χορεύουν

σαν θλιμμένοι πιερότοι..

Γλυκά κελαϊδίσματα ακούγονται 

για τον έρωτα το καρδιοκατακτητή 

και για την ωραία τη μάταιη ζωή. 

Και με το φεγγαρόφως σμίγονται.

Και τα πτηνά στις φυλλωσιές ονειρεύονται 

με συντροφιά το χλωμό φεγγάρι.

Και εκστασιάζεται το συντριβάνι 

και πίδακες νερού 

από χαρά εκτοξεύονται

 

Απόδοση Χρ. Ρουμ.

11/4/2023

Άγιος Αδριανός Αργολίδος