Ορίστε η απόδοση του ποιήματος του Jules Supervielle στα ελληνικά, διατηρώντας το λυρικό και φιλόξενο ύφος του πάπα Ουρβανού Ε΄ που αντικρίζει το Φεστιβάλ της Αβινιόν:
## Ο ΟΥΡΒΑΝΟΣ Ε΄
ΠΡΟΣΤΑΤΗΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ
ΜΑΣ ΜΙΛΑΕΙ (1951)
Μην ανησυχείτε για μένα
Κανείς δεν θα μάθει πως είμαι εδώ
Συμβιβάζομαι με το πνεύμα των καιρών
Έχω γίνει το παιδί του.
Δεν θα καταλάβει κανείς το παραμικρό
Παρέμεινα αιθέριος,
Και παρά την αιωνιότητά μου
Απολαμβάνω αυτή την καλοκαιρινή νύχτα.
Μα πείτε μου, εξηγήστε μου
Κύριοι ζωντανοί που ήρθατε μετά από μένα
Τι γυρεύουν στον παλιό μου κήπο
Αυτοί οι θεατές και οι κερκίδες;
Και τι είναι, λοιπόν, αυτή η μεγάλη αναστάτωση;
Εξηγήστε μου, εξηγήστε μου.
Κι αυτοί εκεί με τα ωραία τους κοστούμια
Που έρχονται, φεύγουν και ξαναγεννιούνται
Σαν μέσα από έναν ονειρικό αφρό;
Σε ποιο έτος βρισκόμαστε λοιπόν;
Θα νόμιζα πως ήταν πιο νωρίς
Μα νιώθω να συντονίζομαι
Με αυτό το ζωηρό θέαμα!
Χωρίς να ακολουθώ τη μόδα των καιρών
Ενδιαφέρομαι για τις στιγμές σας
Και είναι για μένα κάτι παραπάνω από γιορτή
Το να στέκομαι στο παράθυρό σας!
Η τέχνη με έβγαλε από την κατοικία μου
Και ακόμα κι αν δεν τα κατάλαβα όλα
Καλώς ορίσατε στο σπίτι μου·
Στην πίστη ενός πάπα, είμαι ευτυχισμένος
Που ο κόσμος μας συνεχίζεται
Με ό,τι πολύτιμο διαθέτει.
Μπορεί ακόμα να σωθεί
Η απελπισία δεν τον έχει κυριεύσει.
Και το βρίσκω παρήγορο
Να σκέφτομαι πως στην εποχή σας
Το θέατρο δεν απαρνείται τον εαυτό του,
Πως παίζεται ακόμα η κωμωδία!
Εγώ σας το λέω, ο Ουρβανός,
Βαδίζουμε χέρι-χέρι
Παρά τις ανόητες φαινομενικότητες
Που κάνουν τον κόσμο να πιστεύει στην αδιαφορία.
Συγχωρέστε με αν σας αφήνω
Με περιμένουν στο καταφύγιό μου
Εκεί όπου, στο μυστικό του τάφου,
Ανατρέφω σκοτεινά περιστέρια.
### Μικρό Σημείωμα για το Κείμενο
> Το ποίημα αυτό γράφτηκε από τον Ζιλ Συπερβιέλ (Jules Supervielle) για το περίφημο **Φεστιβάλ της Αβινιόν** το 1951.
Ο ποιητής «δανείζεται» τη φωνή του Πάπα Ουρβανού Ε΄ (ο οποίος είχε ζήσει στο Παλάτι των Παπών στην Αβινιόν τον 14ο αιώνα). Ο πάπας επιστρέφει ως πνεύμα στο «σπίτι» του (την Αυλή των Τιμών του Παλατιού), ξαφνιάζεται ευχάριστα από τις κερκίδες και τους ηθοποιούς του Ζαν Βιλάρ (Jean Vilar) και δίνει την «ευλογία» του στην τέχνη του θεάτρου που κρατά τον κόσμο ζωντανό. *
(Σημείωση: Κάποιες λέξεις στο γαλλικό κείμενο που προέρχονταν από κακή ψηφιοποίηση/σάρωση, όπως "fehuit", "renaissantoj" κ.λπ., διορθώθηκαν νοηματικά κατά τη μετάφραση).*
>
LES VOIX D'AVIGNO
Et à la même époque le poète Jules Supervielle, monté au Festival. poème aux acteurs de Vilar, prenant la voix du pape Urbain V. dont on se prend à penser qu'il parle à travers chacun des acteurs de offre ce la cour d'honneur.
URBAIN V PROTECTEUR DES ARTS NOUS PARLE во 1951
Ne vous inquiétez pas de moi Nul ne saura que je suis là Je m'arrange avec l'air du temps Je suis devenu son enfant. On ne s'apercevra de rien Je suis resté aérien, Et malgré mon éternité Je goûte cette nuit d'été. Mais dites-moi, expliquez-moi Messieurs les vivants après moi Que font-ils dans mon vieux jardin Ces spectateurs et ces gradins Et quel est donc ce grand émoi? Expliquez-moi, expliquez-moi. Et ceux-là dans leurs beaux costumes Venant, sortant et renaissantoj Comme d'une rêveuse écume? En quelle année sommes-nous donc? J'aurais cru qu'il était moins tard Mais je me sens à l'unisson Avec ce spectacle gaillard! Sans être dans le mouvement Je m'intéresse à vos moments Et c'est pour moi plus qu'une fête De me mettre à votre fenêtre!
Alors, chaque fohuit par festin
L'art m'a tiré de mon logis Et si je n'ai pas tout compris Soyez chez moi les bienvenus Foi de pape je suis heureux Que notre monde continue Avec ce qu'il a de précieux Il peut encore être sauvé Le désespoir ne l'a gavé.
Apwind fired
Et je trouve réconfortant De penser que de votre temps Le théâtre ne se dédit Qu'on joue encor la comédie! C'est moi qui vous le dis, Urbain, Nous marchons la main dans la main Malgré de sottes apparences Qui font croire à l'indifférence. Pardonnez-moi si je vous quitte Je suis attendu dans mon gîte Où dans le secret de la tombe, J'élève d'obscures colombes.
babiva mob Jules Supervielle¹.>>>
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου