Η Σουσού, Sousou chef

ΣΟΥΣΟΥ ΜΙΝΟΥ ΜΙΝΕΤ

Η γάτα μου η πονηρή
ξαπλώνει στην αυλή
περιμένει την τροφή
και ορμάει όταν την δει.

Το πορτοκαλί γατάκι petit chat

 

Mon petit chat

J'ai un petit chat,

Petit comme ça.

Je l'appelle Orange.

Ιστορίες του χωριού 6/6/2025

ΓΑΤΟΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΙΗΜΑ

Ζω σε αυλές γειτόνων

Χειμώνα καλοκαίρι

Είμαι ημι-άγριος κυνηγός

Αφεντικό μου είναι .. ένας αγρός

Πότε δεν κάθομαι

στα αυγά μου μόνο

Πάω και στο ακριδο-πωλείο

Της κάλας(*) τα πεσκέσια

Κάθομαι και παρατηρώ

Του χωνιού της το γλωσσίδι

Που ακρίδα λιγουρεύεται

η όρεξη μ' δεν αστειεύεται

Φρε-γάτα με λένε

Δεν με λένε βλάκα

Ούτε μαούνα ούτε βάρκα

είμ' μια ξύπνια γάτα

Γέννα θηλασμός μητρότης

Και ποια μάνα θα άφηνε τα παιδιά της ατάϊστα; Η παρατήρηση όμως συμπτωματικά του θηλασμού των νεογέννητων μιας γατούλας που έκανε 4 κατσουλάκια γέμισε τον εσωτερικό μου κόσμο με συναισθήματα και σκέψεις που ποτέ δεν είχα ξανακάνει.

Καλά λέω είμαι γω που ξαφνικά ενδιαφέρομαι για τις γάτες και τα ζώα; Πήρα στροφή; Από την αδιαφορία στη συμπαθεια; Έκοψα μια τσιμπιά στο μπράτσο μου και σκέφτηκα τη Πηνελόπη Δέλτα με την ιστορία του σκύλου. Μπήκε στον υποσυνείδητο του ευγενικού αυτού ζώου και έπλασε μια αληθινή ιστορία. Θα μπορούσα και γω άραγε να πλάσω παρόμοια; Όχι βέβαια! Ο πληκτρολογών δεν είναι συγγραφέας παθιασμένος για γραφή. Είναι ένας τύπος που ξαφνικά συγκινείται από κάτι και το εκφράζει με φωτογραφία ηλεκτρονική γραφή. Βλέπω μια γατομάνα στην

αυλή του σπιτιού με παιδιά. Βάλθηκα λοιπόν να παρατηρώ τις κινήσεις της να την κοιτάζω στα μάτια και να μεταφράζω τα αισθήματα της, αν αυτό είναι ρεαλιστικό για τα νεογέννητα σε λόγια. Ας πούμε ότι μιλάει και την ακούω:

Το ημερολόγιο της αυλής

ΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΑΥΛΗΣ

Αρχές Μάρτη '25

Σήμερα όπως κάθε μέρα το πρωί έχει τσουχτερή δροσούλα και η εξωτερική κουζίνα είναι ψυγείο. Προφανώς αποφεύγω να ασχοληθώ με τη μαγειρική πρωί πρωί. Η κουζίνα δεν έχει ζεστό νερό πλην όμως όλα τα άλλα κατά 90% εφόδια εργαλεία να υλοποιήσω μαγειρική εάν το επισιτιστικό πρόγραμμα το επιβάλει. Παίρνω ένα σχεδόν καυτό ντους με νερό από τον ηλιακό ξυρίζομαι - κάθε μέρα - και ορμάω στη κουζίνα. Στο κήπο παρτέρια και χωράφι όχι γιατί έχει ακόμα δροσιά. Η Φρεγάτα και η Τιγγρέ παρούσες. Εναλλάξ πολλές φορές μαζί. Όλο και κάτι θα έχω να τις κεράσω. Πάντως τα μεζεδάκια τα πεθαίνουν. Και οι δύο είναι λαίμαργες παραπονιάρες ζήτουλες οικείες χαδιάρες φιλόμουσες σταθερές τετράπαχες πανέμορφες η Φρεγάτα με όμορφη φουντωτή ουρά και η Τιγγρέ (βλέπει από το ένα μάτι) με σχέδια τίγρης. Η Τιγγρέ εξασφαλίζει μόνη τα προς το ζειν. Ποντικός δεν τολμά να κατοικήσει στο διπλανό καλύβι. Αλλά και η Φρε-γάτα είναι κυνηγός. Στα κεραμίδια στις αποθήκες στα δένδρα στη κλιματαριά πουλάκια και ποντίκια δεν αφήνει. Είναι μόνιμη κάτοικος Αγίου Αδριανού, Αισώπου 1, στειρωμένη σπιτωμένη καλοθρεμμένη από τον Αλέξανδρο και την Τάνια. Είναι τόσο λαίμαργη που αδειάζει και το πιάτο του Ιβάν.

Μόλις ακούνε βήματα αυτοκίνητο βλέπουν φως στο στενό δρομάκι να πλησιάζει με ακολουθούν χώνονται κάτω από την εξώπορτα και περιμένουν στα πιάτα τους το φαγάκι (αν έχει)..