Λαμπίρι Αιγίου μυθοπλαστικά

Μικρό μυθο/πλαστικό (1)

Οι θεοί έκαναν ένα δώρο στοN Πέλοπα: Την Πελοπόννησο.

Ο Πέλοπας ζήτησε μια χάρη ακόμα: να του φτιάξουν και ένα βουνό ν’ ανεβαίνει για ν’ αγναντεύει το Κορινθιακό!

Και έτσι έγινε το Παναχαϊκό!

Η γυναίκα του Πέλοπα ικέτευσε τις θεές να κάνουν κάτι και γι’ αυτήν!

Έτσι εμφανίστηκε η Άνω Ζήρια μετά η Κάτω και τέλος το λουτροχώρι το Λαμπίρι

για τα μπάνια του βασιλικού ζεύγους … !!!

Μικρό μυθο!ποιητικό (2)

Η Σαπφώ στο δρόμο προς την εξορία της στη Σικελία περνώντας από τη Ζήρια με τις …κουμαριές είπε:

Αχ κουμαράκι μου γλυκό !

Πόσο όμορφα στολίζεις

τον Κορινθιακό !

Χαρά στις κόρες που κατοικούνε σε τούτο

το χωριό !

Το ζουμάκι σου ας πάρουνε και του έρωτα ας φτιάξουνε γλυκό – τρί-γλυκο πιοτό !

Και, κουμαράκι μου,

Μην ξεχάσεις να μου στείλεις λίγο, και γω να πιω

της εξορίας μου τον τόπο

να ξεχάσω το πικρό !

Μικρό οινο+μεθυστικό (3)

Ο Διόνυσος “ο γιος της Λήθης», λέει, μόλις είδε τούτο δω το αμπελοστάφυλο και τα’ αμπέλι του άρεσε πολύ και παρακάλεσε τους Ζηριώτες κάθε χρόνο στη γιορτή του κρασιού να τον καλούνε και να μεθάνε μαζί με ροδίτη-κο κρασί Γλέντι λοιπόν και χορός και καλό φαγητό στην ταβέρνα του Καραμπουλά ;

Μικρό περι(.)γραφικό (4)

Μια πλατεία μια εκκλησία

Ένα μουράγιο μια ιστορία

Μία βρύση ένα χωριό

Ένα αλέτρι ένα καπηλειό

Αμπέλια πεύκα και ελιές

Στης Ζήριας τις πλαγιές…

Μανόλιες κι άρχοντες

στις αυλές

Μικρό γαιδ-Tουριστικό (5)

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Δεν φτάνανε οι βοσκές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Βόδια κάνανε βουτιές

Και με 2 και 3 απλωτές

Στης Ναυπακτίας φτάναν τις ακτές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Του Κορινθιακού λίγα ήταν τα νερά

Κι ο Φοίνικας ακούραστος

κατέβαζε κι άλλα από ψηλά

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Μαύροι πεύκοι φυτρώσανε εχτές

Παρέα με κουτουπιές κ που-ρναριές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Οι βάρκες λιάζονται αραχτές

Κάτω στις μεντ-ο-γιαλιές

Τουρίστες από βόρειες ακτές

Σε καλυβούλες περνάνε φίνα διακοπές

Και καβάλα στα γαϊδούρια χαίρονται

Της Αιγιαλείας τις ομορφιές!!! Χα χα χα!

Χρ.Ρουμ.20/10/2005 10:03 πμ

Οι Κοραίοι Ψαθόπυργος Αιγίου

ΟΙ ΚΟΡΡΑΙΟΙ -Γιώργης ΚΟΡ-ΡΑΣ :

Τα δίχτυα με αγάπη ξε-ψαρίζει

ο καλός ψαράς!

Σωτήρης ΚΟΡ-ΡΑΣ :

«Έχει ο θεός» λέει κάθε μέρα ο σοφός ψαράς!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Κράτα γερά τη λαγουδέρα

Σήμερα θα πάμε ως την Ακράτα πέρα

Σκλεπούδες και σκορπίνες

Μπακαλάους να ψαρέψουμε και

ωραίες πείνες !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Μπαρμπούνια και σαργοί

Σαλεύουν όλη νύχτα, χωρίς υπομονή

Στα δίχτυα μας να εμπλακούνε

Και νόστιμη τροφή

στο τηγάνι να γενούνε !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Τούτο το «χωράφι» δεν είναι κανενός

Μεγάλος είναι ο θεός

Κι άνθρωπος πολύ μικρός

Ένα αγκίστρι είναι όλο κι όλο μου το βιός !

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Ο Αϊ- Γιώργης φύλακας και οδηγός

Ο μαΐστρος προσοχή πολύ κακός

Τον κίνδυνο και οι διό τον αψηφούμε

Αν γερή ψαριά θέλουμε να βρούμε!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Παραγάδια και απόχες

Μεσίνες και γουβάδες

Ψαροκασέλες και σαρδέλες

Είναι της ζωής μας οι «κορδέλες»!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Βάλε στο φουλ τη μηχανή

Στο πέλαγος γρήγορα να βγούμε

Απόκρεω σήμερα, το ψάρι το τιμούνε

Και σε καλή τιμή οι φτωχοί ας το βρούνε!

Βίρα την άγκυρα αδελφέ!

Κύμα είναι η ζωή και γρήγορα περνάει

Μην αφήσεις άνεμο όπου θέλει να τη πάει

Κράτα καλά τη γέκια

Και μην φοβάσαι αστροπελέκια!

Στου Ψαθοπύργου εκεί το λιμανάκι

Οι Κορραίοι δουλεύανε με πολύ μεράκι

Και ο ήλιος από πάνω έλουζε δωρεάν το καϊκάκι

Που ξεκουραζότανε μέσ’ στο καταγάλανο

του Ψαθοπύργου το λιμανάκι!

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αφιερωμένο στους αδελφούς

Γιώργη και Σωτήρη ΚΟΡΡΑ

Λαμπίρι 12/10/2005 10:17 πμ

(Φωτο:26/09/05 12h00)

Ακρόπολη εκδρομή από Αίγιο

Εκδρομή στην Ακρόπολη! 

(Λαμπίρι – Αθήνα – Λαμπίρι 29-9-05)

Πρόσωπα ανέκφραστα, νυσταγμένα, οι ρόδες άπληστες καταπίνουν τα χιλιόμετρα. Τα απλόχωρα παράθυρα επιτρέπουν στη ματιά να γλιστρήσει πάνω από τα ήρεμα νερά του Κορινθιακού, να φτάσει απέναντι, να παρακάμψει το άγριο σύννεφο να σμίξει με τη γλυκιά προσδοκία και να φτάσει πριν από το σώμα στην Ακρόπολη! Τελικός προορισμός: H προσέγγιση της «αιωνιότητας». Το πέρασμα από το κατώφλι του χρόνου στο χώρο της μεταμόρφωσης του αδύνατου σε δυνατό! Αλλά ας μη βιαστούμε. «Πετάμε» λίγα μέτρα πάνω από το Αίγιο όχι μακριά από τη Πτέρη. Έναν άλλο πόθο! Δεν πρέπει να χάσουμε το λεμονόδασος ούτε τις κόκκινες σκέπες των σπιτιών της Αιγιαλείας! Ο φωτοδότης τάχει βάλλει με το σύννεφο που βρέθηκε μπροστά του και στερεί στους ρομαντικούς μια καθώς πρέπει ανατολή! Τελικά οι τελευταίοι δεν θα απογοητευτούν! Η Ακράτα, το Δερβένι, το Ξυλόκαστρο απολαμβάνουν ένα ακόμη φωτο-κρυφτούλι. Στα γύρω χωριά πάνω στις πλαγιές οι εραστές της νύχτας ξεφεύγουν με κόπο από τις γυναικο-φωλιές τους. Στις κορυφογραμμές σμίγουν τα βλέμματά μας. Ο Αίολος μέσα σε μια βάρκα εξομολογείται τον ερωτά του στη θάλασσα και ζωγραφίζει καρδούλες. Τα ψάρια μάλλον ζηλεύουν… Τα κυπαρίσσια στη ξηρά διεγείρουν με το μυτάκι τους τον ουρανό. Τους υπόσχεται χειμώνα και μόνιμη δροσούλα. Σε αντάλλαγμα θα χαρίσουν κι’ άλλο από το άρωμά τους στο ροδίτη ! Τι ευτυχία! Οι γειτονιές των ακίνητων κυπαρισσιών όλο και πληθαίνουν! Τα καμπαναριά δεν έχουν λόγο να τα ξυπνήσουν σήμερα νωρίς. Η άχνα των βουνών μένει όλο και πίσω και πίσω. Το ένα αντικαθιστά γρήγορα το άλλο. Σε λίγο διακρίνεται ο Ακροκόρινθος!

Ο ΑκροΚόρινθος

Με δέσανε με την ιστορία

Καλλιτέχνες, στρατηγοί φίλοι και εχθροί

Φρουρός του Πέλοπος αιώνιος στη γη

Πνίγηκα κάποτε μέσα στην χλιδή

Σώθηκα χάρις στο Θεμιστοκλή

άκουσα του Παύλου τη προσευχή

Ράγισα σαν είδα τον Κολοκοτρώνη φυλακή!

Χαίρε ώ χαίρε ελεύθερη πατρίς!

Ο Ιερός βράχος της Κορινθίας βουβαίνει. Το μεγάλο αυλάκι τεχνικό θαύμα παρόμοιο με εκείνα της Αιγύπτου, απραγματοποίητο όνειρο του Νέρωνα, υγρό σύνορο βορά και νότου περιμένει ανυπόμονα να φωτογραφηθεί…

Το Κανάλι

«Ενώνω τον Κορινθιακό με το Σαρωνικό

Ασταμάτητα περνούν κάθε μέρα τα μπατό (καράβια)

Τα παιδάκια με κοιτάζουν με το στόμα ανοιχτό

Σε σμήνη τουριστών προκαλώ το θαυμασμό»!

Ξαφνικά η θάλασσα αλλάζει πλευρό και περνά στα νότα της Αίθρας του Ευπαλίνου και των Γερανείων! Κερδίζει αμέσως τα βλέμματα των ταξιδιωτών που προσπαθούν μάταια να φθάσουν πρώτα στην Ακρόπολη! Του κάκου. Το πνεύμα είναι ήδη εκεί και τα λέει με το όνειρο κάτω από το πορφυρό σεπτεμβριάτικο ήλιο! Η υπομονή πιάνει τα άκρα καθώς το εμπορικό κομμάτι της Αθήνας μπαίνει πρώτο στην κάμερα των οφθαλμών! Ευτυχώς ακολουθεί το Πανεπιστήμιο η Βιβλιοθήκη το Παναθηναϊκό στάδιο και επί τέλους ο Ιερός Βράχος! Οι Καρυάτιδες ντυμένες με τα καλά τους έχουν έλθει στην Αθήνα να χορέψουν και πάλι προς τιμήν του Βασιλιά! Ποζάρουν αφιλοκερδώς στους λάτρεις του ωραίου! Η Μελίνα μια τέτοια μέρα δεν θα το συζητούσε καθόλου! Θα παράταγε σύξυλους τους πάντες για ν’ άρθει να τους κάνει παρέα! Θα τις καλούσε θα τις κέρναγε κρασί και θα χορεύανε μαζί !

Αθάνατη Ελλάδα ! Δεν σε χορταίνω !

Αθάνατη Μελίνα ! Δεν σε ξεχνώ !

Ο Ερεχθεύς, η Αθηνά, Ο Ποσειδών, ο Περικλής ο Ικτίνος, ο Καλλικράτης είναι όλοι εκεί αναμεμειγμένοι με τους εκατοντάδες εκστασιασμένους επισκέπτες. Απολαμβάνουν την δημοσιότητα στην τηλεόραση του πολιτισμού. Η εκφωνήτρια (ξεναγός) Μελίνα δένει αδιάρρηκτα με «τιτάνιο» το παρελθόν με το παρών… Ο ιερός βράχος σμιλεύεται αγόγγυστα από τα βήματα των επισκεπτών του….

Χρήστος Ρουμελιώτης Λαμπίρι 10/10/2005 10:58 μμ «Τα εγκαίνια της Διώρυγος της Κορίνθου» του Κωνσταντίνου Βολανάκη

Achaia Med κλείσιμο σαιζόν 2005

Φίλοι μου παραθεριστές

Achaia Med κλείσιμο σαιζόν 2005

Κοιλαράδες και κυρίες περι-μετρικές

Δίχως ντομάτες γεμιστές

Κολοκύθια μελιτζάνες τηγανιτές

Και κανένα ποτηράκι από του Δάβαρη το κρασάκι

Καλαμαράκια σουτζουκάκια

Τζατζίκι και γιαπράκια

Τζάμπα θα ήσαν ΑΙ διακοπές

Στις μεντ-ο-γιαλιές με τις βαλανιδιές !

Αλόρ διακο-πούχοι είστε πραγματικά προνομιούχοι

Γιατί πέσατε σε καλό μαγαζί

Με ποικιλία και φαντασία πολύ !

Μαγείρια μπριζόλες και ταψιά

Λαντζέρες μαρμίτες και μπαχαρικά

Ζαχ-Πλάστες φρατζόλες και γλυκά

Μπρος όλοι στην υπηρεσία του Αρχι-μουσακά

Και μαζί με τα σουβλάκια τα μυτερά

Γεμίστε αργά του γάλου την κοιλιά

Προσέχτε αφήστε όμως και μια μικρή γωνιά!

Να βάλει και από κανά εσπρεσσάκι μια γουλιά!

Alors Φίλοι μου παραθεριστές

Δεχτείτε και τις δικές μου τις ευχές

Κάθε καλυβο-μέρα να γίνεται όμορφο χτές

Με γειά ο μπρασελές!

Μπονζούρ-καλημέρα και γώ μια μέρα θε να σας πώ

Σαν θα περάσω με τη Ελένη από την Μπορντώ !

Μέχρι τότε Aurevoir merci – ευχαριστώ

Φίλοι μου παραθεριστές

Θέλω να σας πω μερικές ευχές

Εντυπώσεις πιστεύω να σας έχω αφήσει καλές

Μαζί με τις κόρες μου τις χαμογελαστές

Χαμόγελα σκορπίσαμε πολλά

Τραπέζια αφήναμε πάντα καθαρά

Bonjour bonsoir bon apetit

Ολο τον Αύγουστο χωρίς διακοπή

Φάτε μάτια ψάρια αβλεπί

Όλα είναι μπιεν σερβι

Ποτέ δεν είπαμε νονονό

Σε κανένα μεγάλο ή μικρό

Φαΐ και γλυκό το πιάτο γεμιστό

Ω τι παράξενο κι αυτό

Που το βάζουν επί τέλους τόσο gateau

Είμαστε πάντα φιλικές

Καθαρές και στη μόδα in εκατό φορές

Καταργήσαμε τις φούστες τις στενές

Pan - talon και t-shirt φορέσαμε souvent corseς

Δεν θα λέγαμε όχι αν, είμασταν του Φασιανού ζωγραφιστές

Ξέρουμε και λίγες λεξούλες γαλλικές

Η Ζωή βέβαια θα μας μάθει πιο πολλές

Για να πάμε διακοπές στο Παρίσι τις γιορτές !

Είμαστε όλες πολύ πολύ εργατικές

Κουραστήκαμε δεν το συζητάμε.

Ούτε στιγμή δεν μείναμε αραχτές!

Πάνω κάτω το καρότσι στις βραγιές

Κάντε κάτι αφεντικό θέλουμε και βοηθό

Έχουμε άντρα και παιδιά, κατσίκες και αρραβωνιαστικό !

Όμως είμαστε και πολύ προσεχτικές

Μια φορά μόνο σπάσαμε πιάτα τρεις ντάνες τσουπωτές !

Φίλοι μου παραθεριστές:

Από συν-οικίες γαλλικές

Καλωσορίσατε στις καλύβες τις σαλωμα-τικές

Ζουζουνάκια μερμηγκάκια φιδάκια ποντικάκια

Θα’ ρθουνε να σας κάνουνε παρέα

Και θα τα περνάτε ωραία

Εμείς από κοντά με σκούπα φαράσι και κουβά

Αλλάζουμε τις πετσέτες τα σεντόνια τακτικά

Αχ βρε Ναπολέοντα μουρντάρη

Καλά κρατάω το κοντάρι;

Αχ Κυρ-Χρίστο Διευθυντή

Δώσε μου μία συνταγή

Η ευτυχία είναι ακριβή;

Δώσε μου πάλι τη δραχμή

Μου την εξαφάνησε το ερώ

Και την έκανε όνειρο απατηλό!

Συνταγή για την Ευτυχία:

Ευτυχία είναι μια Στιγμή

Που έρχεται μια φορά εις την ζωή

Εκεί που δεν την περιμένεις

Νάτη Νάτη στη Στροφή

Πλησιάζει πλησιάζει φαίνεται λίγο στην αρχή θολή

Έσω έτοιμος έτοιμη Προσοχή !

Δώσε της γρήγορα γένος και μορφή !

Όπια κι αν είναι αυτή !

Επένδυσέ τη/νε με λόγο και γραφή όνειρα και προκοπή !

Αρχισε να τρέχεις! Ρίξε και καμιά ματιά πίσω σου.

Σε ακολουθεί;

Ναι Ναι σε θέλει μα, Πώ Πώ τρέχει πιο πολύ !

Πάει να σε προσπεράσει !

Τρέξε τρέξε και Σύ πιο γρήγορα γρήγορα πηγαίνετε μαζί !

Και μην ξεχνάς να βάζεις πάντα στις λέξεις και λίγο μουσική!

Για να μην σε βαρεθεί !

Να ζήσετε ! Νίκος και Παγώνα

Στων Καμαρών τα μονοπάτια

Νίκος αγάπησε ...Καμάρας μάτια

Αχ Παγώνα μου γλυκιά

Στου Σωτήρα την Αυλή

Είκοσι δύο Οχτώβρη έλα με βήμα ταχύ

Να χορέψουμε του Ησαΐα το χορό

Να χαρεί όλο το χωριό

Ο κόσμος κ’ οι καμάρες το λαμπίρι

Και από το Αίγιο ως το ακρωτήρι...!

Φίλοι μου συν-δετημόνες (σε μία άτυχη μου στιγμή)

Λουλούδια και ηχεία

Ρεβ και «αξέχαστη» ευτυχία

Θα γεμίσω τούτο το μαγαζί

(εκεί κάτω στην ακτή)

Να γλεντήσει η νύφη από το βράδυ ως το πρωί

Δεν θα της κοστίσει και πολύ…

Kαι γενναίεεες εκπτώσεις κάνω

Και φεσάκι άμα λάχει στο μαγαζάκι βάνω !

Και ντέυ γιουζ το παρα-κάνω !

Διαθέτω μαγείρισα τσαχ-πείνα

Και μία σερβιτόρα τσαντίλα ή dίνα

Για extras έχω Παν-(α)τελή !

Kινητό στην Αλβανία δεν λειτουργεί !

Ξεχάστε με δεν χρειάζομαι εκεί !

Εγώ και με άλλα πιο σοβαρά ασχολούμαι επαγγέλματα

Ρουφ/ολογικά και λογιστικά μπερδέματα

Αλλά και ή και κομμωτηριακά επιτεύγματα !

Κι αν με χρειαστείτε !

Μ’ ένα παπάκι με σκασμένο λάστιχο ελάτε να με βρείτε !

Θάμε πίσω από τις μπουκα-μ-βίλιες

Ή στο μηχαν-ουργείο με τις πολλές τις κάτσε-βίδες !

Χρήστος Ρουμελιώτης – Τυχών συνειρμοί δεν ισχύουν !

Λαμπίρι Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2005 12:02 πμ

La mer de Lambiri

Les moutons, les poissons et la mer !

Les moutons aiment bien la terre !

Car elle four nie a eux du pain abondammet vert !

Les moutons aiment la mer !

Car ils voyagent quand il y a de l’ air ! (du vent)

Les poissons vivent dans la mer !

Car leur coeur ressemble a un respirateur !

Les moutons ont le coeur des enfants !

La mer aime ses enfants !

Les poissons et ses cousins les moutons !

Moutons et poissons sont tres heureux

De co-exister et de co-se baigner !

Et ils aiment pas que l’ homme malin

Les tue pour boucher sa ...faim !

Autrement force de leur protection

Ils se procureront des aiguilles comme les oursins !

Pour eloigner « la mechancete» dans le monde !

Christos Roumeliotis pour la petite Laurie!

Labiri – Grece / Samedi 6 août 2005

Πολυποιήματα ανοίξεως

Πολυποιήματα Ανοίξεως

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Άσπρα είναι ακόμη τα βουνά

Και οι μυγδαλιές πασχίζουν (αμοκαλιές)

Να συν-αγωνιστούν τη παν-Αχαϊκή ομορφιά !

(Αφιερωμένο στο χιονισμένο παν-Αχαϊκό Όρος)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Στα ποτάμια τρέχουν άφθονα νερά

Και τα πουλιά τρέχουν τρέχουν και αυτά

Να (τα) πάρουν (φωτογραφία)

*θέση σ’ τα ανθισμένα τα κλαριά !

(Αφιερωμένο στον Μεγανίτη και τον Σελιανίτη και τον Φοίνικα)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Εσύ και πάλι μου e-γράφεις

Και μου σκαλίζεις τη καρδιά

Γιατί θέλεις-θέλω να είναι πάντα ανθισμένη !

(Αφιερωμένο στους ερωτευμένους)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Τα τραίνα χαίρονται κι αυτά

Τρέχουν στους κάμπους στα βουνά

Σαν παιδιά τρελά από χαρά !

(Αφιερωμένο στη παραδοσιακή

και πανέμορφη Σιδηροδρομική γραμμή

Αθηνών - Πατρών που μου συνδέει το παρελθόν και το Παρόν)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Εσύ είσαι τόσο μακριά

Γλυκιά που είναι η ανάμνηση

Όνειρο σβησμένο με ωραία πινελιά !

(Αφιερωμένο στους από-ΜΕμακρυσμένους)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Σπουργιτάκια μπουμπουκάκια

Περιμένουν του ηλίου τις «thermo-εντολές»

Να ανταλλάξουνε έστω και διό ερωτικές ματιές !

(Αφιερωμένο στους ερωτευμένους)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Σμίγουν όλο και πιο πολύ οι καρδιές

Που παγώναν’ το χειμώνα

Σ’ του EGO τις κορυφές !

(Αφιερωμένο στους ξανα-μονιασμένους)

Τώρα που έρχεται η Άνοιξη/

Οι γυναίκες έχουνε Γιορτή

Οχτώ του Μάρτη θέλουν κάθε μέρα /

Αγάπη χάδια και στοργή

Τώρα που έρχεται η Άνοιξη /

Οι γυναίκες μοιράζουνε χαμόγελα γλυκά

Ανθισμένα περιμένουνε κι οι άνδρες τα δικά τους τα φιλιά !

(Αφιερωμένο στις οχτώ του Μάρτη, παγκόσμια μέρα της Γυναίκας)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Μαλακώνει η γραφή

Και ζητάει μπόλικο χαρτί

(taboula rasa=άγραφο χαρτί)

Να υμνήσει, λέει, πιο πολύ τη «Μητέρα Γη» !

(Αφιερωμένο στη ΠΡ)

Ω «Μητέρα Γη» εσύ είσαι χώμα και νερό

Τέμενος ψυχών και σωμάτων ιερό

Ω Μάνα τυχερών λουλουδιών !

Ω Μάνα αδικοχαμένων αδελφών !

(Αφιερωμένο στη ΠΡ)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Σε τούτο δω το κομμάτι Γης

Έλα, έλα πάλι να το δεις

Είναι νωπό απ’ το δάκρυ της βροχής !

(Αφιερωμένο στους ρομαντικούς)

Τώρα που έρχεται η άνοιξη

Πασχαλινό αρνάκι γυρίζει στη φωτιά

Μεθύσανε τα κουλούρια στα χωριά (και τα’ αφεντικά)*

Ούζα κερνάνε φιλιά και κρασιά !

(Αφιερωμένο στην Ελληνική παράδοση)

Τώρα που έρχεται η Άνοιξη

Τη καρδιά μου Λαμπιρί-ζει

Και τη ψυχή ξανά Φλο-γίζει (ανθίζει)*

Τώρα που έρχεται η Ανάσταση… !

Χρίστος Ρουμελιώτης

Δια-κειμενικός (* φιλο-νικία δύο λέξεων για το πια θα πείσει τη γραφή)

Λαμπίρι Νέος Ερινεός Αιγίου

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2005////18:09, μια μέρα μετά τις 8 Μάρτη