Ρωσίδα Μάνα
Ρωσίδα μάνα παγκόσμια μάνα
Θρηνείς για μένα και το παιδί μου
Που χάθηκε στα ερείπια των δίδυμων πύργων
Ρωσίδα μάνα χαροκαμένη μάνα
Θρηνείς για τον άσημο στρατιώτη
Που κομμάτια είδε να γίνεται η ζωή του
Μέσα στη εκρηκτική λάμψη του μαύρου χρυσού !
Ρωσίδα μάνα βουβό βλέμμα της νέας Ευρώπης
Που απ’ άκρη σ’ άκρη κοιτάς με δέος την φονταμενταλοκρατία !
Ρωσίδα μάνα ζωντανή νεομάρτυς
Θρηνείς το σπλάχνο σου που δεν πρόλαβε
Ακόμα κανένα θρησκευτικό ή πολιτικό δόγμα να προσκυνήσει
Γιατί μόνο η αθώα του ψυχή αρνήθηκε να υποταγεί στη βία
…Παραπάνω από μερικά δευτερόλεπτα !
Πανικόβλητε τρομοφορεμένε τρομοκράτη
Χτίζεις τείχους μίσους που μια μέρα εσένα θα πλακώσουν !
Γεμίζεις σάκους Αιόλου με αίμα που μια μέρα εσένα θα πνίξουν !
Ρωσίδα μάνα μαυροφόρε στρατιώτη της παγκόσμιας ειρήνης
Επέτρεψέ μου να θρηνήσω και γω, έστω,
Οσο διαρκεί η λάμψη του θρήνου των τενεκεδένιων ηγετών του κόσμου
Οσο διαρκούν τα κροκοδείλια δάκρυα των ιντερνάσιοναλ μήντια…
Να θρηνήσω,
Για αυτούς που πεθαίνουν από τη στέρηση του πλεονάσματος των χορτασμένων !
Για αυτούς που πεθαίνουν από δίψα για οικονομικά δικαιώματα !
Για αυτούς που πεθαίνουν για τη παγκόσμια δημοκρατία !
Για αυτούς που έζησαν και ζουν άδικα την κόλαση επί γης !
Και να πορευτώ
Χέρι με χέρι
Μαζί με τους κολασμένους
Με όλους τους Ανθρώπους
Στην τελική ευθεία
Της παγκό-σμιας νεφελο-πίας*
(*) από το νεφελοκοκυγία του Αριστοφάνη
Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2004 /// 20:12:36
Ελληνα δάσκαλε του Μπεσλάν
Ακούγεται πολύ φτωχό
Να θέλω να σε τιμήσω
με ένα στίχο σαν κιαυτό:
Μα αυτό που διάλεξες να κάνεις
(μαζί με τα παιδιά να πεθάνεις)
Σε σκέψη ακόμη και ήρωες βάνεις !
Ήθος και γενναιότητα
Φαίνεται ότι δεν ήταν μόνο
των Σουλιωτισσών
Πατρότητα !
Έλληνα δάσκαλε του Κόσμου
ΑΘΑΝΑΤΟΣ
ΧΡ 15/9/2004///9:19 πμ
