Η σοφία της φύσης

Η ΣΟΦΙΑ ΤΗΣ ΦΎΣΗΣ

Νερό = το Παν

Τα δένδρα έχουν ζωτικές ανάγκες

Όπως ο άνθρωπος

Τα δένδρα θέλουν πότισμα

Όπως ο άνθρωπος όταν διψά

Τα δένδρα θέλουν κλάδεμα

Όπως ο άνθρωπος

Τα δένδρα θέλουν αγάπη

Όπως ο άνθρωπος ταίρι

Βόλτα και διάλογοι Άγιος Αδριανός

Βόλτα με συνοδοιπόρο τη φύση

Μερικές βόλτες δεν είναι απλώς περπάτημα. Είναι ένας διάλογος — με τη φύση, με τη μνήμη, με τον εαυτό μας. Λίγο έξω από το Ναύπλιο, ανάμεσα σε ελιές, άνθη και σιωπές, δοκίμασα για άλλη μια φορά να ακούσω όσα δεν λέγονται με λέξεις.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ξεκινώ ανόρεχτος, ελαφρά κατηφής, «πιασμένος» από τον καναπέ και τη σπιτική ζωή, αλλά ταυτόχρονα «πεινασμένος» για δράση, άσκηση, επικοινωνία.

Το θαλασσολούλουδο

Το θαλασσολούλουδο

Στην άκρη του Κορινθιακού είμαι σπαρμένο

Από τύχη ή αέρα ή πουλί ευλογημένο

Πέρασα ακόμη ένα καλοκαιράκι κουρνιασμένο

Κάτω από χαλίκια, με αρμύρα ποτισμένο.

Και ήρθε το φθινόπωρο

Και συνάμα ο κυρ-χειμώνας

Με τα γλυκά τους τα νερά

Και ήπια και εχόρτασα

Και το κορμάκι μου ξανά όρθωσα

Και άνοιξα τα κίτρινα φτερά μου

Και γύρω γύρω τα παιδιά μου...

Και τα φυλαράκια η γειτονιά μου...

Και ο ήλιος τα πρωϊνά

Με ξυπνά κατά της εφτά

Και του λέω καλημέρα

Καλωσόρισες Ω θεία μέρα

Καλώς ήλθες καλέ μου χειμώνα

Σ' αγαπώ με όλο μου το σώμα

Εδώ είμαι παρέα να σου κάμω

Κι αν θές, λίγο χρώμα να σου βάνω...

Είμαι το θαλασσο-λούλουδο

Που κανέναν δεν ζηλεύω

Και τίποτα από κανέναν δεν ζητώ

Απ΄τον άνθρωπο στο περιβάλλον μόνο, λίγο σεβασμό

Και δεν έχω άλλο να πω, παρά στην φύση και θεό

Για την ύπαρξήν μου ένα μεγΑΑΑλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Το αφιερώνω στην κυρία Φλώρα Αργυρού

η οποία το άκουσε (τηλεφωνικά) πρώτη

Κοκκώνι Κορινθίας, Τρίτη 31/10/2006

Ξύλο σίδερο νερό

Ξύλο σίδερο νερό

Τα θαλασσό-γλυπτα αυτά ξυλο-πτηνά

ευρέθησαν στην ακροθαλασσιά.

Ένα θαλασσο-λούλουδο θέλησε να διεκδικήσει τη συμπάθειά τους

και μπήκε ανάμεσα τους...

Ένα πλαστικό γατάκι απολαμβάνει τον πρωινό ήλιο.

Μια σκουριά διεκδικεί μαζί με το φακό μια(ν) υπερ-αξία.

Χρήστος Ρουμελιώτης Κοκκώνι Κορι(ν)θίας

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2006