Βαρκούλες αναπαύονται
στο λιμανάκι των Αγ. Αποστόλων
Άλλες από το κάματο
της νύχτας πυροφάνι
Άλλες από το κάματο
της ημέρας παραγάδι
Άλλες από την κάψα
του καλοκαιριού
Άλλες για να ξεψαρίσουν
τα δίχτυα του κυνηγού
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψαράδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ψαράδες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
23 Αυγούστου 2023
03 Νοεμβρίου 2007
Πρόδρομος ή Μποντόσης ή Καπετάνιος
Πρόδρομος ή Μποντόσης ή Καπετάνιος
Η Γεωργία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Είναι η ναύτης του «ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΩ 7775» με καπετάνιο τον άντρα της τον Πρόδρομο ή Μποντόση Λαφάκη. Ο Πρόδρομος γεννήθηκε στη Χαλκίδα από γονείς Κωσταντινοπολίτες, οι οποίοι κατέληξαν να ζήσουν στα Νέα Παλάτια της Σκάλας Ωροπού... Ο Πρόδρομος στη Σκάλα είναι ένας και μοναδικός. Με Το «ΓΕΩΡΓΙΑ» του φέρνει βόλτα τον Ωροπό όταν μόνο έχει καλό καιρό και ο θεός τον αποζημιώνει συχνά με καλή ψαριά. Όταν έχει φουρτούνα έρχεται στη βάρκα πρωί πίνει το καφεδάκι του κάνει ένα τσιγάρο και επιστρέφει σπίτι να ετοιμάσει το μεσημεριανό. Συχνά φυλάσσει για τον εαυτό του και τη κυρά το καλλίτερο ψάρι και το απολαμβάνει όποτε θέλει πίνοντας μαυροδάφνη. Λιθρίνια, τσιπούρες, κέφαλοι, κοκάλια, σουπιές, καλαμάρια, γοφάρια, τετράπαχοι αστακοί, γνήσιες γαρίδες, βασιλικά καβούρια περνάν από το πανέρι του. Ο Πρόδρομος χαίρει μεγάλης εκτίμησης από γνωστούς και αγνώστους. Προσωπικότητες εξαίρουν την δεινότητα του λόγου του. Ο ίδιος φυλάει για τους πάσχοντας συνανθρώπους του μια εξαιρετική ανθρώπινη μέχρι δακρύων ευαισθησία. Από αυτόν είδαν πολλοί μόνο καλό, άκουσαν χωρατά και πήραν βοήθεια, συμβουλές. Οι περαστικοί έχουν όλοι την καλημέρα του με το όνομα τους. Στο καφενείο οι φίλοι του περιμένουν πως και πως τα πειράγματα του. Συχνά πυκνά ικανοποιεί και το άλλο πάθος του το κυνήγι...Ο Πρόδρομος έχει γυρίσει από ναύτης ως καπετάνιος τον κόσμο όλο. Έχει γνωρίσει τόπους άλλους και ανθρώπους πολλούς. Κάμποσα από τα επαγγελματικά του χρόνια τα αφιέρωσε στον ευβοϊκό μεταξύ Ωροπού και Ερέτριας υπηρετώντας ως καπετάνιος στα φέρυ. Ο ευβοϊκός είναι η αγάπη του. Τα νερά του η δεύτερη του φύση. Τα περαστικά ψάρια του καναλιού έχουν να το λένε ότι εδώ βρήκαν την καλλίτερη τροφή ...και τον πιο αυθεντικό και ταπεινό ψαρά που του βγάζουν το καπέλο και γιαυτό και τον προτιμούν...
Στην πρύμνη τώρα της ζωής
Ο Μποντόσης είναι καθισμένος
Και κοκάλια πουλάει ευτυχισμένος
Καλημέρα κύριε Χρίστο
Καλημέρα κύριε Τάκη
Έχω για σας φρέσκο και γλυκό ψαράκι...
Πάνω από το κεφάλι του
Αμέτρητα πετούσαν τα πουλιά
Και από το νερό της θάλασσας
Ολόρθα τα ψαρόπουλα πηδούσαν
Σαν τα' όμορφο τραγουδάγανε τραγούδι
(Σιμωνίδης 384)
Να με κατέχει η βουή
Της σκοτεινής της θάλασσας
Της πολυκυματούσας
(Σιμωνίδης 385)
Πρέπει να ξέρει ο ναυτικός
Τη θάλασσα από τη στεριά να βλέπει
Σαν μέσα όμως βρεθεί,
Όπως το βρίσκει το καιρό
Έτσι ν΄ αρμενίζει
(Σκόλια 445)
Με τη δαγκάνα ο κάβουρας
Τον τσακώνει τον όφη
Τίμιος ο φίλος πρέπει να γενεί
Και πονηρός μην είναι
(Σκόλια 446)
Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Βαρκούλα νάχε να ψαρεύει
Στο κόλπο ν' αλαργεύει
Γλυκά ψάρια κάθε μέρα να μαγειρεύει
Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Ψυχούλα νάχε σαν το Μποντόση
Κακία δεν θα υπήρχε πουθενά
Να τον νε πληγώσει
Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Να ήταν σαν τον Μποντόση ευθύς...
Μέσ' στη βαρκούλα του ο ψαράς
Με κέφι τη δουλειά του κάνει
Παράπονο δεν κάνει στο θεό
Αν λάχει καμιά φορά
Και τηγανιά δεν βγάνει
Με βίτζι το δίχτυ τραβώ
Στη θάλασσα τη ζωή μου χρωστώ
Πέρνα φίλε από τον Ωροπό
Ψάρι να φας μοναδικά γλυκό
Το τιμόνι γερά κρατώ
Κανένα δεν θέλω αφεντικό
Το θεό μόνο ευχαριστώ
Που μου δίνει αρμύρα και νερό
Το τιμόνι γερά κρατώ
Το φέρυ ακόμα οδηγώ
Ονειρεύομαι ωκεανό
Δακρύζω και παραμιλώ
Κόμπος είναι η ζωή
Για να τον λύσεις
Μεγάλη θέλει υπομονή...
Καπετάνιε καπετάνιε !
Ζει ο βασιλικός ο κάβουρας;
Ναι Γεωργόνα μου καλή
Ζει και βασιλεύει
Στους πόντους τα βουνά
Στων γλάρων τα φτερά
Στων καπεταναίων τη καρδιά !
Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 2/11/2007 1:41:28 πμ
13 Οκτωβρίου 2005
Οι Κοραίοι Ψαθόπυργος Αιγίου
ΟΙ ΚΟΡΡΑΙΟΙ -Γιώργης ΚΟΡ-ΡΑΣ :
Τα δίχτυα με αγάπη ξε-ψαρίζει
ο καλός ψαράς!
Σωτήρης ΚΟΡ-ΡΑΣ :
«Έχει ο θεός» λέει κάθε μέρα ο σοφός ψαράς!
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Κράτα γερά τη λαγουδέρα
Σήμερα θα πάμε ως την Ακράτα πέρα
Σκλεπούδες και σκορπίνες
Μπακαλάους να ψαρέψουμε και
ωραίες πείνες !
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Μπαρμπούνια και σαργοί
Σαλεύουν όλη νύχτα, χωρίς υπομονή
Στα δίχτυα μας να εμπλακούνε
Και νόστιμη τροφή
στο τηγάνι να γενούνε !
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Τούτο το «χωράφι» δεν είναι κανενός
Μεγάλος είναι ο θεός
Κι άνθρωπος πολύ μικρός
Ένα αγκίστρι είναι όλο κι όλο μου το βιός !
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Ο Αϊ- Γιώργης φύλακας και οδηγός
Ο μαΐστρος προσοχή πολύ κακός
Τον κίνδυνο και οι διό τον αψηφούμε
Αν γερή ψαριά θέλουμε να βρούμε!
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Παραγάδια και απόχες
Μεσίνες και γουβάδες
Ψαροκασέλες και σαρδέλες
Είναι της ζωής μας οι «κορδέλες»!
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Βάλε στο φουλ τη μηχανή
Στο πέλαγος γρήγορα να βγούμε
Απόκρεω σήμερα, το ψάρι το τιμούνε
Και σε καλή τιμή οι φτωχοί ας το βρούνε!
Βίρα την άγκυρα αδελφέ!
Κύμα είναι η ζωή και γρήγορα περνάει
Μην αφήσεις άνεμο όπου θέλει να τη πάει
Κράτα καλά τη γέκια
Και μην φοβάσαι αστροπελέκια!
Στου Ψαθοπύργου εκεί το λιμανάκι
Οι Κορραίοι δουλεύανε με πολύ μεράκι
Και ο ήλιος από πάνω έλουζε δωρεάν το καϊκάκι
Που ξεκουραζότανε μέσ’ στο καταγάλανο
του Ψαθοπύργου το λιμανάκι!
Χρίστος Ρουμελιώτης
Αφιερωμένο στους αδελφούς
Γιώργη και Σωτήρη ΚΟΡΡΑ
Λαμπίρι 12/10/2005 10:17 πμ
(Φωτο:26/09/05 12h00)
30 Απριλίου 2002
Πάνος Παναγιώτης ο Τρατάρης, Εύβοια, Πετριές, παλιός ψαράς, τρατάρης
ΤΡΑΤΑΡΗΣ...
Κάτω στις Πετριές στις βάρκες
τρατάρης πήρε τις στράτες
μετά από βάσανα πολλά,
και κύματα βουνά !
Δάκρυσαν τα γαλάζια τα νερά !
Χέρια στιβαρά, μάτια αλμυρά,
Βίρα τα κουπιά
κουράγιο ρε παιδιά να πιάσουμε στεριά
μας περιμένει μια κυρά!
Πάνο τρατάρη, αιγαιο-πελαγίτη
με την αλατόψημένη μύτη
σε μόλο έδεσες γερό
Των Αγίων Αποστόλων το γιαλό !
Πες μας μια ιστορία από το καΐκι
Μια ζωή στην αλμύρα και το φύκι !
Τι να πρωτοθυμηθώ φίλοι μου,
απ΄ τα πελάγη τα' άγναντα τα φρικτά ?
Τιμόνι κράτησα γερά μια φορά
Σκύρο - Κύμη με κουπιά !
Σκληρή είν' η ζωή !
Σε ψήνει ο ήλιος στη κουπαστή !
Κόντρα στο μπάτη το κουπί !
Ψαροτοπιά να βρει!
(ανάμνηση στρατιωτική).
Πάρε βήμα ρε στραβάδι!
Πάρε κύμα ρε τρατάρη!
Λοχαγέ μην δύσκολα μου βάζεις:
Δεν μου βγαίνει βήμα κι αλλαγή
Μπέρδεμα για μένα η ζωή
το στρατόπεδο και το χακί
Πονά η καρδιά χωρίς γοργόνα αγκαλιά
Δώσε μου κουπί σκληρό
δίχτυ, αγκίστρι, κούπα κρασί και φιλί γλυκό
Και πάρε κόκκινο τετράπαχο αστακό !
Γοργόνα μου καλή,
Ηρθες από την Ανατολή ;
Πως δεν σε είδα το πρωί ;
Με θάμπωσε ο ήλιος
Σήκωσε η θάλασσα αλμύρα θολή
Όχι δεν είναι δυνατόν.
Τα μάτια μου δεν βλέπουν όνειρο θαμπό !
Μπροστά μου έχω Σε,
Παναγιά και Βασιλικέ, Καπετάνιο και Οδηγό
Καφεδάκι στο όνομά σου πίνω. Ευχαριστώ.
Και Marlboro! Τύχη βουνό. Θέλω να σε ξαναδώ !
Alors capitaine Pano
Δεν είμαι οπτασία, όνειρο απατηλό
Πλεχτό σε αργαλειό ή σε μπροντερό
Από θάλασσα και γω... Πέρασα να σε δω...
Γιατί ξέρω ότι μ' αγαπάς. Και δεν με ξεχνάς
Πασχαλιά μωβιά δω πιο πάνω στα ριζιά,
και θυμάρι από βουνό μου πήραν το μυαλά
Αχ πόσο ωραία είναι η ζωή
Χόρτα, μπαρμπουνάκια, γέλιο και κρασί!
Τι τυχερός ! έριξες άγκυρα καλή
Πόσο ευτυχισμένος στη ζωή !
Πετριές 30/4/2002 10:35:09 πμ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)