Κουβέντα με τη θάλασσα

 ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΜΕΛΙΣΣΙ

Μια αγκαλιά θάλασσα κι' αγάπη

Για σένα, θάλασσά μου,

ένα σκαρί θέλησα να φτιάξω,

να αρμενίζω μεσοπέλαγα,

μερόνυχτα, στον ήλιο από κάτω.

Θάλασσά μου, το μπόι σου

όμως είναι πολύ μεγάλο.

Να με βοηθήσεις θέλω,

τούτη τη ζωή, λίγο να το φτάσω.

Άκουσέ με, φίλε Χρήστο:

σκαρί είναι η θέλησή σου,

αγέρας η θωριά σου,

πανιά είν’ η τύχη σου

και κουπιά τα μυαλά σου.

La mer, η θάλασσα

Καλημέρα θάλασσα.

Έρχομαι σε σένα να σε συναντήσω αυτήν την ημέρα την τελευταία του εικονικού έτους δύο χιλιάδες είκοσι τέσσερα.

Ας πάει στο καλό το έτος αυτό με το γενικό καλό αν έκανε και στο κακό που σίγουρα επέτρεψε να γίνει σε λαούς της Μέσης Ανατολής και της κάτω πρώην ΕΣΣΔ. Και οι ηγέτες της Ευρώπης δεν παν καλά..

Εσύ θάλασσα είσαι παντού. Βλέπεις τα πάντα και είσαι πάντα ερωτική από την παιδική μου ηλικία. Όσο και να θυμώνεις όταν ηρεμείς σκορπάς γαλήνη έρωτα θάμπος έμπνευση απόλαυση ωφελιμότητα. Μακάρι ο άνθρωπος να είχε μυαλό να μην σε μόλυνε με τις ασχήμιες του.

Σήμερα σε σκέφθηκα προσωπικά γιατί όπως σου είπα είσαι από τις λίγες οντότητες που γνωρίζεις τα πάντα για μένα και μπορείς να με καταλάβεις.

Όπου και να πήγα ήσουν δίπλα μου. Μου πρόσφερες την δροσερή αγκαλιά σου το γιατρικό σου τη τροφή σου την αγάπη σου τα βότσαλα σου τα κοχύλια σου, υλικό για έμπνευση. Τι να πρώτο θυμηθώ; Τα μέρη που έζησα; Τα μέρη που επισκέφθηκα; Τα μέρη που εργάστηκα; Τα μέρη που ερωτεύτηκα; Τα μέρη που αγάπησα; Σε όλα ήσουν μπροστά μου. Το φως των ακτίνων σου δώρο. Να μιλήσουμε για το χωριό που γεννήθηκα; Το Μελίσσι Κορινθίας νυν Ξυλόκαστρο; Τη Ρόδο; Την Κω; Την Κρήτη; την Χαλκιδική; την Εύβοια; Το Ναύπλιο; Την Αττική (Ακτική), την Μάγχη; Την Dieppe? Λουσμένη από ήλιο πλαισιωμένη από πανέμορφες παραλίες βράχια, θέλγητρα, σιωπηλά η μη θήλασα τα κάλλη σου. Δέθηκα με σένα και την αλμύρα σου. Ευγνωμοσύνη σου έχω και εύχομαι να πείσεις με τη σοφία σου τον άνθρωπο να συμφιλιωθεί και να ζήσει ειρηνικά μαζί σου.
Υστερόγραφο:
Γνωρίζεις το Μάγκα; (Σκυλάκι της Πηνελόπης Δέλτα)
Γνωρίζεις τον Φουκ; (Σκυλάκι Αγίου Αδριανού)
Σε παρακαλώ κάνε καλό σε όσους το δικαιούνται σήμερα. Flo.
Θέλω να σου μιλήσω για αυτούς σε μια στιγμή. Αξίζει τον κόπο.
Ναύπλιο 31/12/2024
Χρ. Ρουμ.

Είμαι θάλασσα, je suis la mer

Βίντεο Γ.Π.

δεν ανοίγει

1 Σεπτεμβρίου 2024

Ώρα 18h15

Θερμοκρασία 55°-56°

2/9/2024

Κορινθιακός

Γιάννης Παπαθανασίου :

"Είμαι θάλασσα"!

Είμαι και γω μια θάλασσα

συν_αισθημάτων

Είμαι και γω ένα κύμα

Συν κυμάτων

Είμαι και γω ένας ήχος

Ηχώ κυμάτων

Όταν κόβει τη θάλασσα η

γλυκιά μουρμούρα της μηχανής

ντουπουντού ντουπουντού

Κοιτάζω τον πυθμένα

και ενώνω το λόγο μου

με τους Ιχθύς της σιωπής

και τους ευχαριστώ

που μας δίνουν ζωή.

Στο βάθος το "γλυκό" 

Μελίσσι της Βούλας 

Χρ.ρουμ

2/9/2024

Η θάλασσα και το νερό, La mer et l'eau, The sea and the water

"Τόσο νερό χαμένο στη θάλασσα!...

κι εμείς μετράμε τη σταγόνα!...

Εξοργιστικό!..." 

ποστ της κυρίας 

Ευαγγελία Πανούση

|°°|

Κ.Α.-"Θάλασσα μου

Που βρίσκεις το νερό σου;

να πιω λίγο να ξαποστάσω;

Κουράστηκα να τ' αναζητώ

στης γης τις ξέρες"

Θ.-"Να εκεί στα ψηλά βουνά

στις ράχες έχει το λιμέρι

φίλους έχει τα ρέματα

που το οδηγούν σε μένα

Κι αν θυμώσουν καμία φορά

απ' των ανθρώπων 

την (δι)π-αραφ(θ)ορά(*)

σκοτεινιάζει ο ουρανός 

κ τρέμει (**)

.....

Θ.-Και ο κόσμος απ' την αρχή

σκάβει νερό να βρει

και νερό δεν βρίσκει..

και τον άδειο του ασκό (***)

τότε του ζητώ 

μ' αγάπη να γεμίσει

και καλοσύνη

και ν' ξαναγυρίσει..

...

Κ.Α.= κλιματική αλλαγή

Θ.= θάλασσα

(*) Εδώ κρύβονται

τρείς λέξεις

1.διαφθορά

2.παραφορά

3.παραφθορά 

(**) τρέμει τρέχει ρέει>>

(***) καρδιά ❤️

Χρ. 27/9/2023

La mer écrite, η ομιλούσα θάλασσα, τοπίο Evi Kasmeridou

Photo Evi Κasmeridou

La mer écrite:

<<Je ne suis pas seule

Je suis la mer écrite

Dépendante de vous

Chères spectatrices

Chères photographieres

Faites-en votre prière

Dîtes moi vos vœux

Dîtes moi vos maux

Vous n'êtes pas seules

Moi et mes pêcheurs

Moi et mes amoureux

Moi et mes rameurs

Et mes dolphins fiers

Nous sommes vos copains

Les plus sincères!>>

Christos Roumemiotis

9/3/2022

Sun, sea, clouds, Paralia Arogis, Komotini, Evi Kasmeridou, Ηλιος, ζωγραφική

 

Οταν ο ήλιος

με Αρωγή 

τα γλαροπούλια

τα σύννεφα

και τη θάλασσα

ζωγραφίζουν το σούρουπο

Στην Αρωγή Φαρναρίου

Κομοτηνής

@Evi_Kasmeridou

16/9/2020

Με τα λόγια της θάλασσας ο Ιούλης

 Με τα λόγια της θάλασσας ο Ιούλης

Θελήσαμε να γράψουμε για τον Ιούλη.

Δυστυχώς και πάλι χτύπησε η γραφική ακαρπία

Μια φωτογραφία...

Παρακαλέσαμε τη θάλασσα να μας μιλήσει..

Έχω πάρα πολύ καλές σχέσεις με τον Ελληνικό Ιούλη.

Αυτός με τη θέρμη του και γώ με τη δροσιά μου

Δίνουμε νόημα στο καλό-καιράκι των ανθρώπων.

Τα κυματάκια μου τον Ιούλιο τεμπελιάζουν...

Επιτρέπουν όμως στα ιστιοφόρα να πλέουν

Με κατεύθυνση την Επιθυμία...

Τα νεράκια μου αλλάζουν χρώματα συχνά ανάλογα

με την ώρα και το αεράκι. Ξεκινούν το πρωί από αραιό γκρι

παίρνουν το άσπρο το φωτεινό το μεσημεράκι

Και όλο το απόγευμα απολαμβάνουν το ελληνικό αληθινό μπλε.

Ο ήλιος αργά το απόγευμα με φλερτάρει με τα χρυσαφικά του αλλά

Η νύχτα τελικά με κερδίζει...

Έχω πάρα πολύ καλή σχέση με την ελληνική ιστορία.

Από τον καιρό του Θεμιστοκλή και βάλε.

Το Ποσειδώνα την Αφρο-δίτη, τον Αίολο τους λατρεύω.

Βρέχω με τα νερά μου βυθισμένες πόλεις και κάστρα.

Κρύβω στα βάθεια μου ακόμα πολλούς θησαυρούς...

Προ(σ)καλώ...

Ο Ελληνικός Ιούλης είναι ο τέλειος μήνας.

Είναι το σκαλοπάτι του Αυγούστου.

Χωρίς αυτόν ο Αύγουστος θα έμενε χωρίς σταφύλια...

Και οι άνθρωποι χωρίς κρασί (*)...

Πολλά κύριοι και κυρίες θα ήθελα να σας πω

Όχι δεν θέλω να σας κουράσω με κοινοτοπίες...

Α ναι ! το εικαστικό ! παραλίγο να το ξεχάσω !

Συχνά - πυκνά βλέπω και ακούω στη τηλεόραση

τους εικαστικούς να προσπαθούν να με μιμηθούν...

Αχ πόσο θάθελα και γώ να κάνω το ίδιο !

Είμαι βαθειά Eρωτική

Καθοδηγώ την Επιθυμία

Είμαι μια ωραία Κυρία

Που με λένε Ου-τοπία !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια & Αθήνα Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008
(*) οινοπαρέα

Το θαλασσολούλουδο

Το θαλασσολούλουδο

Στην άκρη του Κορινθιακού είμαι σπαρμένο

Από τύχη ή αέρα ή πουλί ευλογημένο

Πέρασα ακόμη ένα καλοκαιράκι κουρνιασμένο

Κάτω από χαλίκια, με αρμύρα ποτισμένο.

Και ήρθε το φθινόπωρο

Και συνάμα ο κυρ-χειμώνας

Με τα γλυκά τους τα νερά

Και ήπια και εχόρτασα

Και το κορμάκι μου ξανά όρθωσα

Και άνοιξα τα κίτρινα φτερά μου

Και γύρω γύρω τα παιδιά μου...

Και τα φυλαράκια η γειτονιά μου...

Και ο ήλιος τα πρωϊνά

Με ξυπνά κατά της εφτά

Και του λέω καλημέρα

Καλωσόρισες Ω θεία μέρα

Καλώς ήλθες καλέ μου χειμώνα

Σ' αγαπώ με όλο μου το σώμα

Εδώ είμαι παρέα να σου κάμω

Κι αν θές, λίγο χρώμα να σου βάνω...

Είμαι το θαλασσο-λούλουδο

Που κανέναν δεν ζηλεύω

Και τίποτα από κανέναν δεν ζητώ

Απ΄τον άνθρωπο στο περιβάλλον μόνο, λίγο σεβασμό

Και δεν έχω άλλο να πω, παρά στην φύση και θεό

Για την ύπαρξήν μου ένα μεγΑΑΑλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Το αφιερώνω στην κυρία Φλώρα Αργυρού

η οποία το άκουσε (τηλεφωνικά) πρώτη

Κοκκώνι Κορινθίας, Τρίτη 31/10/2006

Ξύλο σίδερο νερό

Ξύλο σίδερο νερό

Τα θαλασσό-γλυπτα αυτά ξυλο-πτηνά

ευρέθησαν στην ακροθαλασσιά.

Ένα θαλασσο-λούλουδο θέλησε να διεκδικήσει τη συμπάθειά τους

και μπήκε ανάμεσα τους...

Ένα πλαστικό γατάκι απολαμβάνει τον πρωινό ήλιο.

Μια σκουριά διεκδικεί μαζί με το φακό μια(ν) υπερ-αξία.

Χρήστος Ρουμελιώτης Κοκκώνι Κορι(ν)θίας

Κυριακή, 29 Οκτωβρίου 2006

Θάλασσα

Η θάλασσα !

Ουρανέ μου σ’ ευχαριστώ

Για το δώρο σου το κυανό

Αφροδίτη μου μερσί

Για φόρεμά το θαλασσί

Ήλιε και Ποσειδώνα

σε παρακαλώ

Με γοργόνες γέμισέ μου

το γιαλό !

12/6/2004 7:29:34 μμ