BAΣΟΥΛΑ: Τί γνωρίζω γιαυτήν!
Πολύ λίγα. Ζει μέσα σ' ένα κήπο με λουλούδια. Κατάγεται από την Λευκάδα. Το καλοκαίρι περνάει το καιρό της στο νησί. Υποφέρει από υπερβολική αγάπη για τον άνθρωπο. Την αγαπάνε πολύ οι γείτονες. Ανταλλάσσει την αγάπη μόνο με αγάπη. Είναι βιβλιοφάγος. 'Ητανε δασκάλα στις Κονίστρες Ευβοίας και τα παιδιά στις την αγαπούσαν πολύ γιατί ζωγράφιζε και τους χάριζε τις ζωγραφιές της. Χαρίζει ακόμα τις ζωγραφιές της... Την γνώρισα τυχαία σε μια ανηφόρα, μια δύσκολη ημέρα. Από τότε γίναμε φίλοι. Χαίρεται να επικοινωνούν μαζί της γιατί αυτό της δίνει χαρά και κουράγιο. Της αρέσει να φιλεύει. Δεν χρειάζεται κάποιος να γνωρίζει πάρα πάνω μπορεί να καταλάβει τι άνθρωπος είναι, από τα γραπτά και τις ζωγραφιές της που αφειδώς συνεχώς ακούραστα δημιουργεί... Παρακάτω άνθη από τις σκέψεις της Βσούλας!
ΠΡΕΠΕΙ...
Να βλέπουμε στην τρικυμία λιμάνι, στην θαλασσοταραχή - γαλήνη, στον πόνο - χαρά, στην δυστυχία - ευτυχία, στον πόνο - ευλογία, για να έχουμε θεία προστασία!!! Δεν πρέπει να απογοητευόμαστε ποτέ για να είναι η ζωή ωραία, μοιραία, χαρούμενη, εποικοδομητική και να μας φαίνεται κάθε μέρα ότι κάνουμε μια καινούργια αρχή, για ευτυχία, υγεία, ζωή δυνατή!!!
Η ΜΟΙΡΑ...
κάθε ανθρώπου είναι γραμμένη και εκ των προτέρων προκαθορισμένη... Όμως... μπορεί ο άνθρωπος την μοίρα του ν' αλλάξει, αρκεί μέσα του καλά να κοιτάξει, τις δυνάμεις του, τον τύπο του, την κληρονομικότητά του, για να μπορέσει τις ευκαιρίες της ζωής ν' αδράξει... Χρειάζεται πείσμα, ανθρωπισμός, ρεαλισμός, αλλά προπάντων θέληση δυνατή ψυχής, πνεύματος και σώματος...
ΜΙΚΡΟ...
γιασεμί, τρυφερό όμορφο και χαρωπό, πόσο μ' αρέσεις πόσο σε λατρεύω πόσο σε θέλω!!! Ψεύτικη αγνή ομορφιά, που ανθίζεις στη καρδιά, αναζωογονείς το εγώ μου, ομορφαίνεις τον καλό εαυτό μου... Πόσο σ' αγαπώ γιασεμί μου λατρευτό όμορφο, τρυφερό, αγνό, ευαίσθητο και πολύ ευωδιαστό!!!
ΓΙΑΤΙ...
Γιατί η δικαιοσύνη αρρώστησε, γιατί η ψυχή κλώτσησε την αγάπη, την ανθρωπιά, την αλήθεια, γιατί όλα δεν φαίνονται πιά σαν παραμύθια; ίσως... Ίσως κάτι πρέπει να γίνει, ν' αλλάξει η νοοτροπία, η ροπή της ζωής, ο δρόμος του ηλίου, του φεγγαριού, μήπως ο άνθρωπος πρέπει να μεταβεί σε άλλο πλανήτη,, σε άλλη σφαίρα, σε άλλο κόσμο γεμάτο αλήθεια, αγάπη και πίστη!!!
ΜΙΑ...
Πνοή, μία ανάσα, μία χαρά, μία λύπη, ένας πυρετός, μια δροσιά, μία αιωνιότης, έτσι κάπως έτσι είναι η ζωή... ένα ψέμα, μία στιγμή... Ας την ζήσουμε, ας την χαρούμε, για να πούμε πόσο μικρή και ωραία είναι...Αν κοιτάξεις... τον ήλιο, το φεγγάρι, τη φύση, φυτά, ζώα, πουλιά, τα μάτια ενός παιδιού, λες έ αυτή η σκέψη, η ζωή, το αίνιγμα είναι η λύση του προβλήματος του ζωϊκού...
ΤΙ ΕΧΕΙ ΜΕΣΑ Ο ΣΑΚΚΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ;...
Κάθε σάκκος ανθρώπινος έχει μέσα του πολλές πολλές πτυχές όμορφες αλλά και άλλες τραυματικές...Το ανθρώπινο βάρος των σάκκων του ανθρώπου είναι ποικίλον, πολλαπλούν και διαφορετικό. Ας ρίξουμε στο βάραθρο της ζωής, το βάρος αυτής, για να αισθανθούμε υγιείς, σώοι και αβλαβείς!!!
ΟΤΑΝ...
Όταν διαβάζεις την ψυχή του άλλου του κακοφαίνεται, όμως τι δείχνει αυτό; ότι του θέλεις το καλό... Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να νικήσουμε τον κακό μας εαυτό, ας απαλύνουμε την ψυχή μας με αγάπη και ας πιστέψουμε ότι: "όποιος μας διαβάζει σωστά, θέλει τα δικά μας πιστεύω, αληθινά και ανθρώπινα"...
ΓΛΥΚΙΑ ΑΝΕΜΩΝΑ...
Ευλογημένο φυτό, χαρίζεις ομορφιά στον δρόμο τον φυτικό... Ανεμώνα σ' αγαπώ, γιατί μοιάζεις με την γυναίκα που δεν έχει ηλικία, που είναι πάντα ζωηρή, όμορφη, άνετη και ανοιχτή σε όλες τις προκλήσεις της ζωής και όλες της ακτίνες της ψυχής...
ΜΕΣΑ...
από την πολυκύμαντη ζωή έμαθα πως πρέπει λίγο ν' αγαπώ την ζωή μου, τώρα βέβαια δεν γνωρίζω αν το κατάφερα αυτό, μένοντας, πιστή στον αλτρουιστικό μου εαυτό... Έχοντας απαιτήσεις να μας αγαπούν οι άλλοι πρέπει να αγαπάμε και λίγο εμάς, διότι πρέπει να προσπαθούμε για το καλό μας... λιγότερη αγάπη στους άλλους και περισσότερη σε εμάς δεν βλάπτει διότι ο εαυτός μας, ψυχικά, πνευματικά και σωματικά, είναι ένας μικρός ναός...
