Η Μέλισσα και ο 'Αγγελος, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

Η Μέλισσα και ο 'Αγγελος

Στ’ ουρανού τα περιβόλια τα θεϊκά

Μέλισσα «πετά» είς άγγελον ερωτήματα καυτά!

«Ο Θεός μας γέννησε αρσενικές ή θηλυκές;

Θεέ μου γιατί τόσο νάμαστε εργατικές;

Ο Αγγελος κόρη ‘ναι ή αγόρι;

Πετά στον ουρανό έρχεται και στη γή;

Στον Ουρανό τελικά ποιος κατοικεί;

Αγγέλοι και Θεοί μαζί;

Πως έπλασε το Έρωτα ο Θεός;

«Αχ μελισσούλα μου γλυκιά

Τι ερωτήματα δύσκολα είναι αυτά;

Ο θεός μόνο ξέρει να απαντά»:

«Κλέφτη» έπλασα τον Έρωτα

Να χτυπάει στα τυφλά

Από μέλισσες να παίρνει μέλια και κεντριά

Από ανθρώπους τα μυαλά

Κι από αγγέλους τα πιο καλά φτερά!»

Διασκευή είς στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02

Αηδόνι και κόρακας, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

 Αηδόνι και κόρακας

Αηδόνα, κόρακα κατη-γορεί

πως κακάσχημη έχει όχι μόνο τη μορφή

αλλά και τη φωνή

«Μωρέ εσύ εκεί τι στριγκλιά είναι αυτή;

Ακόμη και ο Αίσωπος δεν την μπορεί.

Δικαίως σε κατηγορεί

Κρα κρα κρα τι θέλει τάχα να πεί?

Τρόμο, απέχθεια μαυρίλα μόνο προκαλεί»!

«Αχ αηδόνα μου καλή!

Ετσι μ’ έπλασε ο θεός.

Δεν την διάλεξα εγώ τη λαλιά αυτή,

‘Άλλωστε πρέπει νάναι διαπεραστική ικανή

από τα ύψη να φτάνει γρήγορα στη γη,

Χωράφια να οργώνει, ρεματιές να σκίζει,

δρόμους ν’ ανοίγει σε απάτητα βουνά

Να σκιάζονται τα πουλιά,

ζωντανά να φεύγουν από ψοφίμια μακριά»…

«Μα μην φεύγεις στάσου μια στιγμή

ένα άλλο λόγο σοβαρό έχω να σου πω!

Καμία σχέση με θεό!

Για άκουσε πως κλαίνε τα μωρά!

Τον πατέρα τους ζητάνε να τα πάρει αγκαλιά!

Δεν έχει σημασία ΑΝ τον ήχο κοράκι ή τενόρος τον λαλεί.

Για τη μάνα ή το παιδί του πατέρα η φωνή

είναι στο κόσμο η πιο γλυκιά χορδή»!

Διασκευή εις στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02

Η τριανταφυλλιά και το αγκάθι, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ 

ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΘΑΚΙ ΤΗΣ

Στου κάμπου το πιο ωραίο το κλαδί

Μια μέλισσα έκατσε να ξεκουραστεί

«Ω! βασίλισσα των λουλουδιών

Στα δάκρυα πνίγεσαι των στεναγμών

Εσύ με τέτοιο άρωμα και αρχοντιά

Που στολίζεις όλες τις γυναίκες του ντουνιά

Γιατί σε πήραν κλάματα και αναφιλητά:

Ποιος είναι ο πόνος που σου τρώει τα σωθικά;»

«Αχ μελισσούλα μου γλυκιά

Αγκάθια έχω όπως ξέρεις για παιδιά

Να λοιπόν αιτία σοβαρή

Κάποιος πέρασε πρωί

Πήγε να κόψει ένα κλαρί

Και… Μούσπασε ένα αγκαθάκι…

το ΠΙΟ καλό παιδί»!

Διασκευή εiς στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02