Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστου Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστου Κ.. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

12 Ιανουαρίου 2008

Κώστας Χρήστου

Θα ψάξω να σε βρώ
Κάτω από ταντίο το στερνό
Μες στο στόμα το κλειστό
Πίσω απ’ το κλάμα το βουβό

Θα ψάξω να σε βρω
Μες των φίλων σου τις καρδιές
Μές στων κοι(υ)νών τις ψυχές
Μέσα στου οίνου τις γουλιές

Θα ψάξω να σε βρω
Μες του κάμπου την αλφαδιά
Μέσα σε χίλια χωρατά
Μέσα στ' άρωμα απτά καπνά
Μες σταχόρτα τα τρυφερά

Θα ψάξω να σε βρω
Στων πουλιώνε κάτω απ’ φτερά
Στων βουνών νε την αντι-λαλιά
Μες στην άδεια (του Μαλε-βίτη* τη) μου γωνιά

Θα ψάξω θα ψάξω
Δεν μπορεί κάπου θα είσαι
Δεν γίνεται να έχεις έτσι απότομα χαθεί
Ω Κώστα θα ψάξω να σε βρώ
Μες στην αγάπη πούσπειρες στη γη.

Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα Σάββατο, 12 Ιανουαρίου 2008
7:56:35 πμ
* Μαλε-βίτη: Το καφενείο που σύχναζε

07 Ιανουαρίου 2006

Πικρούνες Κατσιγρίου, Κώστας Χρήστου και άλλοι φίλοι και συγγενείς, Τάμπασης Κώστας

ΠΙΚΡΟΥΝΕΣ ΚΑΤΣΙΓΚΡΙΟΥ

Μια καθιερωμένη επίσκεψη
Παρασκευή εφτά πρώτου
δύο χιλιάδες έξι (των Φώτων)

Αθήνα, Δερβενάκια, Κατσίγκρι, Ανάπλι…

Ο Κολοκοτρώνης χάρηκε που μας είδε !
«Που και που κανένας ξεστρατίζει
και’ ρχεται να με δει εδώ στη μοναξιά !
Τα παιδιά με αγαπάνε !
Ο κάμπος είναι καφε-πράσινος
Τα χωριά γιομάτα ελ-ευ-θερία!
Χαιρετίσματα στον Στάϊκο»!

Οι πικρούνες με τη μυζήθρα του μπάρμπα Κώστα
ήσαν τρυφερές και νόστιμες!
Η θεία Γωγώ άκουσε χωρίς ενθουσιασμό την ιστορία
του θείου Κώστα με την Ευ-ανθία το παπά και το …νόμο!
Το χταπόδι του Τάμπαση ήταν …ζωντανό!
Η Κωνσταντίνα tην έχει στημένη στη πόρτα του κάστρου
περιμένοντας τον πρίγκιπά της…
«Μαμά γιατί αργεί»;

Κατσίγκρι:
Χρήστος & Γιάννα Χρήστος & Ιάσονας
Βαγγέλης & Γιάννα Κώστας Χρήστου
& Γωγώ, Κώστας Τάμπασης & Μιμή,
& Αγγελική, Νίκος & Σοφία
(Φίλοι του Βαγγέλη Μπριόλα)
Ανάπλι: Δημήτρης Χρήστου & Σοφία & Μαρία
και Ευγενία και Κωνστα-ντίνα.
Guest Star: Σωτήρης Μπρούλης (ΣΤΕΡ 71-73)

ΧΡ Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2006

12 Δεκεμβρίου 2005

Πατρικά τοπία Άγιος Ανδριανός, αφιερωμένο στο Χρήστο Χρήστου του Δημήτρη

ΠΑΤΡΙΚΑ ΤΟΠΙΑ

Γίδες κότες και γαλιά
Βοσκάγαν στα βουνά
Τη ζέστη δεν αντέχαν
Θέλαν ίσκιο και δροσιά
Στις γούρνες πίναν τα μουλάρια
Στα κουρούπια τα γαλιά
Στη ξερόβρυση φυτεύαμε καπνά
Στους ασπράδες στάρι και καμιά ελιά
Και έτσι κύλαγε η ζωή
Χέρι χέρι με τη "Καρκανιώ" μαζί

Χρόνια στρογγυλά
Τράβηξαν την ανηφοριά
Πήρανε μαζί
Όνειρα παιδικά
Τοπία πατρικά
Δύσκολες στιγμές
Αναμνήσεις γλυκές
Τώρα αγναντεύουν από ψηλά
Την απέεεραντη πράσινη ομορφιά!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ 2005

Περγα-μοτιά μου πράσινη
και αρχοντο-αναθρεμμένη
νοικοκυρά γλυκο-μάγισσα
Χριστούγεννα σε περιμένει !
Περγα-μοτιά μου δώσε της
Και φέτος «μούσκουλα» χρυσά
Και κουταλάκια πολλά – πολλά
Να γλυκάνει με υ-περ-γλυκά
τον Χριστο-χειμώνα απ’ το Χέλι…
Αη-Βασίλη Μάγους και παιδιά !
ΧΡΟΝΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Αφιερωμένο στον πεθερό μου Χρήστο Χρήστου
Εικόνες του άλλοτε

14 Μαΐου 2005

Ναύπλιο απόκριες 2005, Άγιος Αδριανός

Άνοιξη

Τώρα πού έρχεται η άνοιξη
Έρχονται και οι αποκριές
Με τις Διονυσιακές γιορτές
Με τους παπάδες στις τριβές
Και στα εδώλια δικαστές !

Τώρα που έρχεται οι άνοιξη
«Γλυκείς είναι οι πειρασμοί»
του Παραδείσου εις την Γη
Ιερωμένοι και δικαστικοί
Άνθρωποι ωχ αδελφέ είναι και αυτοί… !

Τώρα που έρχεται η άνοιξη
Οι γυναίκες έχουνε γιορτή
Οχτώ του Μάρτη θέλουν
Κάθε μέρα, αγάπη και στοργή !

Τώρα που έρχεται η άνοιξη
Οι γυναίκες σκορπάνε χαμόγελα
Γλυκά, κι ανθισμένα περιμένουνε
Οι άνδρες τα δικά τους, τα φιλιά… !

Τώρα που έρχεται οι άνοιξη
Δανείστηκα τις ανωτέρω δύο «στροφές»
Από ένα άλλο πρόσφατο ποίημα μου
Για να διακοσμήσω το καλυμμαύχι μου !

Τώρα που έρχεται οι άνοιξη !

Οι μυγδαλιές μας περιμένανε ανθισμένες στην άκρη του δρόμου της Νεμέας !
Οι πορτοκαλιές χαιρόντουσαν και πάλι τις πράσινες φορεσιές τους στο Αργολικό !
Ο μπάρμπας Κώστας άνοιξε και πάλι τη φελάδα του και είπε δύο ιστορίες !
Ο οίνος του ήταν άκρατος και αφαρμάκωτος !
Οι «κότες» του Αριστοφάνη ηγήθηκαν στο καρναβάλι του Ναυπλίου !
Ένα προφυλακτικό ήθελε να πάρει μέρος στη παρέλαση !
Το ιστορικό πάρκο του σταθμού του Ναυπλίου ήταν λίγο …κοτέτσι !
Η Σχολή Καλών Τεχνών (δεν) έκανε την εμφάνισή της !
Το δικαστικό μέγαρο και το Ξενία κραύγαζαν τις κραυγαλέες οικο-παραβάσεις !
Αλλά δεν τα άκουγε κανένας !
Πήραμε το δρόμο επιστροφής χωρίς φανάρι !
Ο Δίας ένιωθε περήφανος για το σκήπτρο του!

Χρίστος Ρουμελιώτης
Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2005////9:21 πμ

17 Νοεμβρίου 2004

Κώστας Χρήστου, ανέκδοτα από το Κατσίγκρι, Αγιος Αδριανός

Παλιά Ανέκδοτα

Ρευματισμοί ή αρθριτικά ;

 Φοιτητές ήσαν δύο και κατέβαιναν την Πανεπιστημίου
Και οι δύο μαθαίνανε ιατρική αλλά ιδέα δεν είχανε από ομοιο-παθητική
Τους ρευματισμούς είχαν για μάθημα
και τα αρθριτικά για …πάθημα
Ανταμώνουν γέροντα ασπρομάλλη
που κράταγε τα χρόνια στην αγκάλη
Ανοιχτά είχε τα πόδια
Και προχωρούσε καβάλα σε μια …ρόδα
-Γέροντα σοφέ διχογνωμούμε
και εσέ ρωτούμε :
Από ρευματισμούς έχεις τα πόδια ανοιχτά ή από αρθριτικά;
Απορία έχουμε μεγάλη μες στης μάθησης την παραζάλη
Οι δασκάλοι δεν μας τάπαν καθαρά !
Από τι πάσχει ο παππούς και η γιαγιά ;
Ρευματισμούς για αρθριτικά ;
- Αχ μαθητούδια της αυγής !
Κοντολογίς δίκαιο δεν έχει κανείς !
Ούτε γω ούτε σεις !
Του λόγου μου είμαι μια χαρά !
Μα άλλο ήθελα και άλλη μούρθε …συμφορά…(κατουρήθηκε)

Το κλήμα !

Γέρος στον καφέ(νείο)
ολημερίς καθόταν !
Και τον οίνο ευφραινόταν !
Θερμή ευχή προς όλους είχε να δώσει !
Πως αν ποτέ ο θεός τον οίνο σώσει
Κλήμα στης όνας το πόλο να φυτρώσει!
Εις υγείαν ! και ΠΡΟΣΟΧΗ Τσίν-τσιν-λα

Φιλονικεία Μήτσων...

«Ορέ τις θρίχες σου θε να κόψω και δεν θα σε πληρώσω !
Δεν μπορεί η δικιά σου η μουστάκα
Εμένα να μου κάνει πλάκα
Πως αυτή στο χωριό είναι πρώτη
Και όπου περνάει, ο καθείς πρέπει να την χαιρετάει !
Μωρέ τι λες Μήνυση θα σου κάνω !
Διακόσια γρόσια να πληρώσεις και παραπάνω»

(Στο δικαστήριο) Δικαστής :

«Για δε μου λες Μήτσο μερακλή
Γιατί η μουστάκα σου το Νταή προκαλεί» ;
Μήτσος o μερακλής :
«Δικαστά μου δε φταίω γώ
Αλλά η φύση και η Μαριγώ
Η μεν πρώτη μου την έφτιαξε μεγάλη
Και καθαρή μου την κρατάει η άλλη
Αλλά εν πάση περιπτώσει…
Εγώ κατέχω νόμους που υπερισχύουν
Και τη μουστάκα μου ενισχύουν…ΝΑΤΟΙ:…»
(Και του δίνει δύο νόμους με δύο χιλιάρικα μέσα)

Δικαστής :

«Μωρέ μπράβο τις σόι νόμος είναι αυτός !
Λάμπει ! Και ο άλλος πιο κάτω παρομοίως,
Ω θεέ μου μεγάλην αξία έχουν και οι δύο !
Και ενισχύουν τας μουστάκας μόνον εμάς των δύο» !
(Του δικαστή και του Mήτσου του μερακλή)
Θεέ μου συγχώραμε: Δεν μπορώ να τον καταδικάσω
Το ψωμί μου …θα χάσω !
Αθώα η μουστάκα του μερακλή
Και του νταή ευθείς να πάει να … ξυριστεί» !
(Για μουστακο-φαντική δυσφήμιση)

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2004
Κώστας Χρήστου
Τα ανωτέρω αποτελούν διασκευή ανεκδότων
που μας διηγήθηκε ο αεί-μνηστος θείος (10/1/2008)