Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Φορτωμένος - νες με το χρόνο

Κυλάω στου χωριού το μονοπάτι

Πάω για καφέ κουλούρι κ ραχάτι

"Ευχαριστούμε αφέντη" μου λένε

Διανύσαμε μεγάλες αποστάσεις

Γνωρίσαμε κράτη αγάπες πάθη δάση

Για τα λάθη διαθέτουμε μ* καλάθι

Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Αγκαλιά με το μόχθο και το πόνο

Σταματώ στο πλάτανο από κάτω

κάτι να γράψω για να μη το ξεχάσω

Μέσα μου φέρω πολλά cd με αρχεία

Στη διαπασών του Αριστοφάν τα ηχεία

Μια ζωντανή στο τοίχο φωτογραφία

Πατέρας μάνα κόρη .. ησυχία ..

Στην παλιά την κατοικία

τοίχοι διαβάζουνε βιβλία

Πινέλα γράφουνε ιστορία

Κι η ζωή λέγεται λογοπαιγνεία

Χρήστος Σ. Ρουμ.

Άγιος Αδριανός

9-9-2025

Labels: Άγιος Αδριανός, 

Γιάννα, Ποδήλατο, Gianna

μ*=μικρό ή μεγάλο 

διαλέξτε!

"Πάω για καφέ" στο Κοκό 

Σεφέρης - αηδόνια... σε ξαγριεμένη σκλάβα...

Σεφέρης - αηδόνια... σε ξαγριεμένη σκλάβα...

«Τ' αηδόνια δεν σ' αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες.

Αηδόνι ντροπαλό, μες στον ανασασμό των φύλλων,
συ που δωρίζεις τη μουσική δροσιά του δάσους
στα χωρισμένα σώματα και στις ψυχές
αυτών που ξέρουν πως δε θα γυρίσουν.
Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς μέσα στη νυχτωμένη μνήμη
βήματα και χειρονομίες· δε θα τολμούσα να πω φιλήματα·
και το πικρό τρικύμισμα της ξαγριεμένης σκλάβας...»
Σεφέρης Κύπρος 1953, πηγή: Ελευθεροτυπία 7/4/2013

Στο θάνατο του Σεφέρη

Στο θάνατο του Σεφέρη 

(Σεπτέμβριος του 1971)

Ο Σεφέρης ταξίδεψε

κι έφυγε από κοντά μας

Δεν πρόφτασα χαιρετισμό

μηδέ στο μνηματάρι νάρθω

για λίγο όμως θέλω να σταθώ 

με δάφνης κλωνάρι

να πω το έχε γεια

στης μάνας μας Ελλάδας 

το αθάνατο βλαστάρι !

Η νιότη σε συντρόφεψε

και όσοι είχανε χαρά 

και τίμημα 

να δούνε στο τελευταίο το στερνό

του τάφου σκαλοπάτι

το φτερωτό το άτι

Μα θα θελα σ’ όλους να το φωνάξω

πως η Ελλάδα είναι η σπορά

του Μυριβήλη και του Παλαμά και,

τόσων άλλων τρανών μας ποιητών

γι αυτούς θα φέγγει 

αιώνια το θεϊκό καντήλι !

Πόπη Ρουμελιώτη 

(Από τη διαδρομή Ομόνοια – Παγκράτι)

(Τα ποιήματα της Πόπης 

παραμένουν ανέκδοτα)