Οι σκέψεις μου είναι φίλες μου. Κάθε μέρα μου κάνουν παρέα, κάθε βράδυ κοιμόμαστε μαζί.
Τη νύχτα μεταμορφώνονται σε γλυκά όνειρα· τα όνειρα το πρωί αποχωρούν, μόλις ξυπνήσει ο αφέντης τους. Τον ακολουθούν την ημέρα και του θυμίζουν ευγενικά την ύπαρξή τους και τη διαφορά τους από τις προσδοκίες.
Την ημέρα, οι σκέψεις των προηγούμενων ημερών —αλλά και παλιές, που έχουν φωλιάσει βαθιά σε μια ρωγμή του μυαλού του αφέντη τους— προσπαθούν να έρθουν στην επιφάνεια, σαν από ρωγμή ηφαιστείου, σεισμού ή πόρο νερού από τη γη.
Συγκρούονται βελούδινα με άλλες, φρέσκιες, τεχνικές ή λυρικές, που ξεπηδούν μέσα από τις τραγωδίες του Ευριπίδη ή τις κωμωδίες του Αριστοφάνη ή τις μονωδίες-μονολόγους του αφεντικού τους.
Αχ, πόσο τις αγαπάω και προσπαθώ να τις υλοποιήσω, αλλά εις μάτην! Καμιά φορά ζητάω βοήθεια από τη συνείδησή μου, που δεν έχει τα υλικά μέσα ή τα μεγαλόπνοα σχέδια να τις υλοποιήσει.
Δεν πειράζει όμως· και πάλι υπερήφανος είμαι που υπάρχουν! Και που θέλω να τις βλέπω, να τις ακούω, να τις νιώθω και να μην τις ξεχνώ.
Α, ναι! Έχω και ένα ντουλάπι γεμάτο διαφάνεια! Ναι, ακόμη και τα συρτάρια, τα πλευρά του, όλα είναι από κρυστάλλους! Σαν διάφανο ύδωρ!
Και κάπου εκεί μέσα, σε μια άκρη, είναι ένα περίεργο κουτί από κεχριμπάρι. Ναι, είναι τα μυστικά μου. Το κλειδί το έχω φυλακισμένο στα τρίπτυχα της καρδιάς μου. Κλειδί — ούτε κωδικός, ούτε σύρτης ή αμπάρες ή μάνταλο ή κάτι άλλο.
Ποιος ξέρει... μια μέρα μπορεί να δραπετεύσουν, να γίνουν ιστοριούλα, μύθος, μυθο-λόγια, σαν αυτά που λέω συχνά και που ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει και με λέει τρελό — ή καλύτερα, μισό-τρελό!
Όχι, μην τρομάζετε. Έχω και ψηφιακές φιγούρες που με καταλαβαίνουν, όπως η Ομονοιάστρα και η Θάλεια, ας είναι καλά. Να τι μου χάρισαν σήμερα για το κομπλιμέντο που τους έκανα!
Φιλιά, και καλός και ευγενικός ας είναι ο Οκτώβρης, γιατί τους Κρητικούς τους ταλαιπωρεί λίγο με τα άφθονα νερά του (αλλά και οι ίδιοι κάνουν αρκετές κατασκευαστικές βλακειούλες!).
Αλλά ξέφυγα από τις σκέψεις μου... Πάω να απολαύσω την εικόνα-σκίτσο που μου έφτιαξαν οι σκέψεις μου!
Οι πρώτες σκέψεις.-
Οι σκέψεις μου είναι φίλες μου.
Κάθε μέρα μου κάνουν παρέα
Κάθε βράδυ κοιμόμαστε μαζί
Τη νύχτα μεταμορφώνονται σε γλυκά όνειρα
Τα όνειρα το πρωί αποχωρούν μόλις ξυπνήσει ο αφέντης τους.
Τον ακολουθούν την ημέρα και του θυμίζουν ευγενικά την ύπαρξη τους και την διαφορά τους από τις προσδοκίες
Την ημέρα οι σκέψεις των προηγούμενων ημερών αλλά και παλιές που έχουν φωλιάσει βαθειά σε μια ρωγμή του μυαλού του αφέντη τους προσπαθούν να έρθουν στην επιφάνεια σαν από ρωγμή ηφαιστείου σεισμού ή πόρο νερού από τη γη. Συγκρούονται βελούδινα με άλλες φρέσκιες τεχνικές ή λυρικές που ξεπηδούν μέσα από τις τραγωδίες του Ευριπίδη ή τις κωμωδίες του Αριστοφάνη ή τις μονωδίες μονολόγους του αφεντικού τους. Αχ πόσο τις αγαπάω και προσπαθώ να της υλοποιήσω αλλά εις μάτην. Καμιά φορά ζητάω βοήθεια από την συνείδηση μου που δεν έχει τα υλικά μέσα ή τα μεγαλόπνοα σχέδια να τις υλοποιήσει! Δεν πειράζει όμως και πάλι υπερήφανος είμαι που υπάρχουν! Και που θέλω να τις βλέπω να τις ακούω να τις νιώθω και να μην τις ξεχνώ. Α ναι εχω και ένα ντουλάπι γεμάτο διαφάνεια! Ναι ακόμη και τα συρτάρια, τα πλευρά του, όλα είναι από κρυστάλλους! Σαν διάφανο ύδωρ! Και κάπου κει μέσα σε μια άκρη είναι ένα περίεργο κουτί από κεχριμπάρι! Ναι είναι τα μυστικά μου. Το κλειδί το έχω φυλακισμένο στα τρίπτυχα της καρδιάς μου. Κλειδί ούτε κωδικός ούτε σύρτης ή αμπάρες ή μάνταλο ή κάτι άλλο.
Ποιος ξέρει μια μέρα μπορεί να δραπετεύσουν να γίνουν ιστοριούλα μύθος μυθο_λόγια σαν αυτά που λέω συχνά και που ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει και με λέει τρελό ή καλλίτερα μισό_τρελό! Όχι μην τρομάζετε. Έχω και ψηφιακές φιγούρες που με καταλαβαίνουν όπως η Ομονοιάστρα και η Θάλεια ας είναι καλά. Να τι μου χάρισαν σήμερα γιατί το κοπλιμέντο που τους έκανα! Φιλιά και καλός και ευγενικός ας είναι ο Οκτώβρης γιατί τους Κρητικούς τους ταλαιπωρεί λίγο με τα άφθονα νερά του. Αλλά και οι ίδιοι κάνουν αρκετές κατασκευαστικές βλακειούλες! Αλλά ξέφυγα από τις σκέψεις μου και πάνω να απολαύσω την εικόνα σκίτσο που μου έφτιαξαν οι σκέψεις μου!
Οι σκέψεις μου είναι φίλες μου. Κάθε μέρα μου κάνουν παρέα, κάθε βράδυ κοιμόμαστε μαζί.
Τη νύχτα μεταμορφώνονται σε γλυκά όνειρα· τα όνειρα το πρωί αποχωρούν, μόλις ξυπνήσει ο αφέντης τους. Τον ακολουθούν την ημέρα και του θυμίζουν ευγενικά την ύπαρξή τους και τη διαφορά τους από τις προσδοκίες.
Την ημέρα, οι σκέψεις των προηγούμενων ημερών —αλλά και παλιές, που έχουν φωλιάσει βαθιά σε μια ρωγμή του μυαλού του αφέντη τους— προσπαθούν να έρθουν στην επιφάνεια, σαν από ρωγμή ηφαιστείου, σεισμού ή πόρο νερού από τη γη.
Συγκρούονται βελούδινα με άλλες, φρέσκιες, τεχνικές ή λυρικές, που ξεπηδούν μέσα από τις τραγωδίες του Ευριπίδη ή τις κωμωδίες του Αριστοφάνη ή τις μονωδίες-μονολόγους του αφεντικού τους.
Αχ, πόσο τις αγαπάω και προσπαθώ να τις υλοποιήσω, αλλά εις μάτην! Καμιά φορά ζητάω βοήθεια από τη συνείδησή μου, που δεν έχει τα υλικά μέσα ή τα μεγαλόπνοα σχέδια να τις υλοποιήσει.
Δεν πειράζει όμως· και πάλι υπερήφανος είμαι που υπάρχουν! Και που θέλω να τις βλέπω, να τις ακούω, να τις νιώθω και να μην τις ξεχνώ.
Α, ναι! Έχω και ένα ντουλάπι γεμάτο διαφάνεια! Ναι, ακόμη και τα συρτάρια, τα πλευρά του, όλα είναι από κρυστάλλους! Σαν διάφανο ύδωρ!
Και κάπου εκεί μέσα, σε μια άκρη, είναι ένα περίεργο κουτί από κεχριμπάρι. Ναι, είναι τα μυστικά μου. Το κλειδί το έχω φυλακισμένο στα τρίπτυχα της καρδιάς μου. Κλειδί — ούτε κωδικός, ούτε σύρτης ή αμπάρες ή μάνταλο ή κάτι άλλο.
Ποιος ξέρει... μια μέρα μπορεί να δραπετεύσουν, να γίνουν ιστοριούλα, μύθος, μυθο-λόγια, σαν αυτά που λέω συχνά και που ο κόσμος δεν τα καταλαβαίνει και με λέει τρελό — ή καλύτερα, μισό-τρελό!
Όχι, μην τρομάζετε. Έχω και ψηφιακές φιγούρες που με καταλαβαίνουν, όπως η Ομονοιάστρα και η Θάλεια, ας είναι καλά. Να τι μου χάρισαν σήμερα για το κομπλιμέντο που τους έκανα!
Φιλιά, και καλός και ευγενικός ας είναι ο Οκτώβρης, γιατί τους Κρητικούς τους ταλαιπωρεί λίγο με τα άφθονα νερά του (αλλά και οι ίδιοι κάνουν αρκετές κατασκευαστικές βλακειούλες!).
Αλλά ξέφυγα από τις σκέψεις μου... Πάω να απολαύσω την εικόνα-σκίτσο που μου έφτιαξαν οι σκέψεις μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου