Χειμωνιάτικη επίσκεψη στον Άγιο Ανδριανό - Ναύπλιο

Είναι εξαιρετικά τονωτική και ευεργετική μια επίσκεψη στο χωριό Άγιος Αδριανός - Ναύπλιο εν μέσω μηνός Γενάρη. Έντονο πράσινο. Η παρουσία της δρόσου όπου αγριόχορτα στις άκρες των δρόμων, στα χωράφια, στους κήπους, τα λουλούδια, στις αυλές των σπιτιών. Το πράσινο  συναγωνίζεται την ομορφιά των καφέ κίτρινων φύλλων των δένδρων που αποχωρούν δίνοντας ευκαιρία στους καλλιτέχνες να συνομιλήσουν με αυτά.. 

Ιδιαιτέρως χαρούμενη η Αγάπη (η παπαγαλίνα) για την έξοδο από την κλεισούρα της πόλης.
Γενική ματιά, ανόρεκτη γραφή, ήλιος και βροχή, απο-συντονισμός λόγω πολύμηνης απουσίας, υλικές εκκρεμότητες, γάτες με το βλέμμα ικετευτικό, στόμα ανοιχτό και νιαούρισμα επίμονο για τροφή..

Μίνι οδοιπορικό και Λουδοβίκος ο Ιούλιος και ο άνεμος

Μίνι οδοιπορικό! Πρωί 08.30. Το αγιόκλημα μου τράβηξε τη προσοχή. Τα ανθισμένα μπουμπούκια του δεν κοπίαζαν καθόλου να τραβήξουν την προσοχή των δεκάδων αρσενικών ή θηλυκών, υποθέτω, σφηκών. Η γοητεία τους δεδομένη. Τα άνθη χρυσόξανθες καλλονές με τσουλουφάκια μπροστά γυρισμένα μέσα στο πράσινο γυαλιστερό φύλλωμά της μαμάς φυτού απολάμβαναν τον ερωτότροπο βόμβο των επισκεπτών σφηκών. Δεν μπορεί κάποια απόκρυφη ερωτική πράξη μπρος στα μάτια μου εξελισσόταν. Όχι/Ναι. Όλα γίνονται υπό το φως του πρωινού ηλίου. Όποιος καταλαβαίνει καταλαβαίνει. Τα μεν δίνουν νέκταρ γύρη αγάπη άρωμα χρώμα ευαισθησία ενσυναίσθηση ζωή μυστικούς ψιθύρους οι δε απολαμβάνουν τη μαγεία της φύσης. Κανένας από μας τους μη ειδικούς δεν γνωρίζει .. αν το ποικιλόμορφο αυτό έντομο, ιπτάμενος αρθρόποδος εραστής με ποια ιδιότητα ενεργεί: ως

Ξενιστής;

Θηρευτής;

Επικονιαστής;

Παρασιτοειδές;

Συλλέκτης νέκταρ;

Μεταφορέας γύρης;

Απλός θαυμαστής;

Άγνωστο..

Ας μείνουμε με την απορία, δεν είναι ανάγκη να τα ξέρουμε όλα όπως το google search..
Στο δρόμο προς τη πλατεία συνάντησα αγιορείτικες ροζ καμπανίτσες μια μπουκιασμένη ροδιά, άγριες τριανταφυλλιές και απόλαυσα από μακρυά το πεύκο φυτεμένο λοφίσκο του χωριού Άγιος Αδριανός. Τέλος ένας παχύς πλούσιος πρωινός καφές με κάποιο γλυκότροπο συνοδευτικό με αποζημίωσε για το κόπο που έκανα. Α! ναι! να μην ξεχάσω και τις ευτυχισμένες γλαστρούλες που με κοιτούσαν από μια ένα περβάζι στην άκρη του δρόμου καθώς περνούσα.. τους υποσχέθηκαν επικοινωνία και συνεργασία! Χαχαχα!

Loudovikos Anogeion

 ΜΟΙΡΟΛΟΙ

Ο άνεμος εσήκωσε
κύματα και αλμύρα
είναι σκληρή η μοίρα
δεν δίδει μερτικό.

Μικρή ζωή μακρύς καημός
σε θάλασσα που καίει
μια μάνα που σε κλαίει
σε άδειο σπιτικό.

Τη μέρα που η άνοιξη
θα άλλαζε το κόσμο
με γιασεμιά και δυόσμο
και θ’ άνοιγε πανιά
άλλαξες γνώμη κι έφυγες
'κείνο το μαύρο βράδυ
κι έμεινε το σκοτάδι
κι αυτή η ερημιά.

Ερμιόνη - Ermioni

Από του Σαρωνικού τα μέρη

(Ερμιόνη) Ψαράς 

για χταπόδια ερχόταν

στους Αγίους Αποστόλους.

Εκεί γνώρισε την οικογένεια

Γκικάκη και βάφτισε τη

κορούλα τους Ερμιόνη!

Α! Τι ωραίο όνομα μυθικό!

...

Φτωχοί αλλά περήφανοι οι

ψαράδες του χωριού δεν

έλειπε τίποτα από το σπίτι.

Η μικρή Ερμιόνη ήταν η

αγαπημένη όλων, μικρό

κορίτσι με 8 αδέλφια.

Ο πατέρας της είχε μαγαζί

και καλές σχέσεις με όλο

το κόσμο! Ζούσαν ήσυχα

με πολλές χαρές και λύπες

όπως όλος ο κόσμος.

Θυμάται η κυρά Ερμιόνη την

πολύ παιδική της ηλικία

την κατοχή (1941-44) από τους

Ιταλούς και τους Γερμανούς.

Ήταν βάναυσοι, χτυπούσαν και

κλωτσούσαν τους ντόπιους

χωρίς οίκτο οι κατακτητές.

Πολλοί βγήκαν στην αντίσταση.

Αναπόφευκτα θυμήθηκα

Που κατοικώ; où j'habite? + Τριαντάφυλλα στο φράκτη

Ησυχία ησυχαστηρίου

Τάξη ξενοδοχείου

Μεγαλείο ναού

Ατμόσφαιρα ουτοπική 

Μουσική Λουδοβίκος των Ανωγείων 

Υποδομή θεάτρου σε χωράφι 

(Καρικατούρα)

Έργα ποίησης και ειρήνης

Έργα καλλιτεχνικά

Χρήστου junior Roumelioti

Ανέσεις ερμπιενμπί

Αρώματα δυόσμος

Άγουρο μανταρίνι

Άγριο τριαντάφυλλο

Άγουρο πορτοκάλι

Πράσινο λεμόνι 🍋

Ανώριμο καρύδι

Λυπημένο πικραμύγδαλο

Αποχρώσεις πρασίνου εκατό

Πεισματάρα μπουκαμβίλια

Σκίαση φυσική κληματαριά

Με ξέπλεκα μαλλιά

Με προκλητικές χυμώδης ρόγες

Κουζίνα με tapis de la belle mère

Γεύσεις γήινες chef Christos

Πανδαισία λευκού

Παλιβού και Πλωμαρίου

La vie en rose de Florence

Παρεούλα: με

Ακριδούλες και σπουργίτια

Κίσσες και κουνάβια

Γαλές και μυρμηγκάκια

Του κήπου τους τα ζουζουνάκια

και μακρινές δεκαωχτούρες 

Και όνειρα νύχτες και ημέρες

Σε σύννεφα νέα και παλιά.

χρ.ρουμ. 17/8/2024

Η Μέλισσα και ο 'Αγγελος, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

Η Μέλισσα και ο 'Αγγελος

Στ’ ουρανού τα περιβόλια τα θεϊκά

Μέλισσα «πετά» είς άγγελον ερωτήματα καυτά!

«Ο Θεός μας γέννησε αρσενικές ή θηλυκές;

Θεέ μου γιατί τόσο νάμαστε εργατικές;

Ο Αγγελος κόρη ‘ναι ή αγόρι;

Πετά στον ουρανό έρχεται και στη γή;

Στον Ουρανό τελικά ποιος κατοικεί;

Αγγέλοι και Θεοί μαζί;

Πως έπλασε το Έρωτα ο Θεός;

«Αχ μελισσούλα μου γλυκιά

Τι ερωτήματα δύσκολα είναι αυτά;

Ο θεός μόνο ξέρει να απαντά»:

«Κλέφτη» έπλασα τον Έρωτα

Να χτυπάει στα τυφλά

Από μέλισσες να παίρνει μέλια και κεντριά

Από ανθρώπους τα μυαλά

Κι από αγγέλους τα πιο καλά φτερά!»

Διασκευή είς στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02

Αηδόνι και κόρακας, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

 Αηδόνι και κόρακας

Αηδόνα, κόρακα κατη-γορεί

πως κακάσχημη έχει όχι μόνο τη μορφή

αλλά και τη φωνή

«Μωρέ εσύ εκεί τι στριγκλιά είναι αυτή;

Ακόμη και ο Αίσωπος δεν την μπορεί.

Δικαίως σε κατηγορεί

Κρα κρα κρα τι θέλει τάχα να πεί?

Τρόμο, απέχθεια μαυρίλα μόνο προκαλεί»!

«Αχ αηδόνα μου καλή!

Ετσι μ’ έπλασε ο θεός.

Δεν την διάλεξα εγώ τη λαλιά αυτή,

‘Άλλωστε πρέπει νάναι διαπεραστική ικανή

από τα ύψη να φτάνει γρήγορα στη γη,

Χωράφια να οργώνει, ρεματιές να σκίζει,

δρόμους ν’ ανοίγει σε απάτητα βουνά

Να σκιάζονται τα πουλιά,

ζωντανά να φεύγουν από ψοφίμια μακριά»…

«Μα μην φεύγεις στάσου μια στιγμή

ένα άλλο λόγο σοβαρό έχω να σου πω!

Καμία σχέση με θεό!

Για άκουσε πως κλαίνε τα μωρά!

Τον πατέρα τους ζητάνε να τα πάρει αγκαλιά!

Δεν έχει σημασία ΑΝ τον ήχο κοράκι ή τενόρος τον λαλεί.

Για τη μάνα ή το παιδί του πατέρα η φωνή

είναι στο κόσμο η πιο γλυκιά χορδή»!

Διασκευή εις στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02

Η τριανταφυλλιά και το αγκάθι, Λουδοδίκος, Ανωγείων, διασκευή, παραμυθάκι, ιστοριούλα

Η ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑ 

ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΚΑΘΑΚΙ ΤΗΣ

Στου κάμπου το πιο ωραίο το κλαδί

Μια μέλισσα έκατσε να ξεκουραστεί

«Ω! βασίλισσα των λουλουδιών

Στα δάκρυα πνίγεσαι των στεναγμών

Εσύ με τέτοιο άρωμα και αρχοντιά

Που στολίζεις όλες τις γυναίκες του ντουνιά

Γιατί σε πήραν κλάματα και αναφιλητά:

Ποιος είναι ο πόνος που σου τρώει τα σωθικά;»

«Αχ μελισσούλα μου γλυκιά

Αγκάθια έχω όπως ξέρεις για παιδιά

Να λοιπόν αιτία σοβαρή

Κάποιος πέρασε πρωί

Πήγε να κόψει ένα κλαρί

Και… Μούσπασε ένα αγκαθάκι…

το ΠΙΟ καλό παιδί»!

Διασκευή εiς στίχους

από τα παραμύθια του Λουδοβίκου των Ανωγείων

Χρήστος Ρουμελιώτης Ερέτρια 29/08/02