Η χαρουπιά

Κάθισα κάτω μια χαρουπιά

Που είχε τα φύλλα τσουπωτά

σαν κυψέλες με φρέον φυσικά

και χορηγούσε δροσούλα δωρεά.

Περαστικοί, διανοούμενοι και ποιητές

στοχαστές, φιλόσοφοι και δικαστές

(Ήταν πολύ κοντά στα δικαστήρια)

περνούσαν από κει και άφηναν

Κάτω από ένα λιθαράκι μια σκέψη

σαν περγαμηνή.

Και περνούσαν οι κυρίες βιαστικές

με άρωμα και βάψιμο χρωματιστές

Και γω καθόμουν κάτω από τη χαρουπιά

με τα πράσινα πληθωρικά αυτιά!

Τους λέω:

-- Κυρία κυρία

-- τι θέλετε;

(γυρίζουν το κεφάλι και ρωτούν)

-- να ξαναπέρασετε! (τους λέω)

-- (απορία)

-- "το άρωμα σας!

ήταν μεθυστικό"!

θα περάστε πάλι από δω;

-- ευχαριστούμε!

-- ευχαριστούμε!

(απάντησαν και οι δύο)

δώρο δροσιστικό!

κάτω από τον ήλιο

το καυτό!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα, 23/6/2026

Τούτη η ζωή δεν θέλει πολλά πολλά

Στάση να κάνεις συχνά

και να ανακεφαλαιώνεις

Τι πήγε στραβά.

Ανάσα να παίρνεις

όσο είναι καιρός γιατί

ο δρόμος είναι ακόμα αρκετός.

Τα λάθη να διορθώνεις και

Να μην τα κουκουλώνεις!

Αν βρεις δυσκολία

άσε για άλλους

τη μαγεία.

Εσύ έχεις μια ομάδα

με τετραπέρατη σοφία

από την Αργεντινή

μέχρι την Συμπανοκρατορία,

που αν λάχει έχει και

δωρεάν

εισιτήριο με τα Συμπανοπλοία

Στο επανιδείν !

Χρήστος Ρουμελιώτης 

23/6/2026