Καλά λέω είμαι γω που ξαφνικά ενδιαφέρομαι για τις γάτες και τα ζώα; Πήρα στροφή; Από την αδιαφορία στη συμπαθεια; Έκοψα μια τσιμπιά στο μπράτσο μου και σκέφτηκα τη Πηνελόπη Δέλτα με την ιστορία του σκύλου. Μπήκε στον υποσυνείδητο του ευγενικού αυτού ζώου και έπλασε μια αληθινή ιστορία. Θα μπορούσα και γω άραγε να πλάσω παρόμοια; Όχι βέβαια! Ο πληκτρολογών δεν είναι συγγραφέας παθιασμένος για γραφή. Είναι ένας τύπος που ξαφνικά συγκινείται από κάτι και το εκφράζει με φωτογραφία ηλεκτρονική γραφή. Βλέπω μια γατομάνα στην
αυλή του σπιτιού με παιδιά. Βάλθηκα λοιπόν να παρατηρώ τις κινήσεις της να την κοιτάζω στα μάτια και να μεταφράζω τα αισθήματα της, αν αυτό είναι ρεαλιστικό για τα νεογέννητα σε λόγια. Ας πούμε ότι μιλάει και την ακούω:
