ΘΕΜΑ: ΜΠΑΖΑΡ ΜΠΑΖΑΡ
quel humour au hazard! 7/6/2026
ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ 3° ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ Μεσολογγίου 21.
Το τραπέζι ευχάριστα κουκλάκια.
Τα άλλα τραπέζια πλούσια δώρα(*)
Η ατμόσφαιρα πρόσφερε λεπτότητα.
Η Μέλπω Μελπομένη πρόσφερε καφέ.
Η στιγμή έβγαλε οικειότητα.
Η Σεφ (Μελπομένη) καλές σχέσεις.
Ο Αριστοφάνης υπόκουφο χιούμορ.
Οι σεισμοί υπόκωφο κούνημα
Η κουζίνα πρόσφερε γεύση
Η καλή διάθεση χαμόγελα
Η καλή καρδιά ❤️ πρόσφερε
αγάπη και καφέ.
Χωρίς ζάχαρη δεν χρειαζόταν.
Η Γιώτα προσφέρει λεπτότητα
γιατί δεν την λένε Παναγιώτα.
και γράφεται με ένα κομψό γιώτα.
Ο κύριος είναι σύζυγος σας;
ρωτά τη Μέλπω.
Όχι είναι εξ. δηλαδή; Εξ Αθηνών καλέ!
Τα χρόνια περάσανε.
Πέρασα και τα εξήντα επτά (67)
ελάτε μαζί μου τους είπα.
Όχι εμείς θα μείνουμε εδώ λένε τα 67
Με τη γλυκιά μας 💓 καρδιά.
Ευχαριστώ πολύ ήταν υπέροχα.
Και ο καφές☕ και τα τρουφάκια.
Μεσολογγίου 21 Παλαιό Φάληρο.
Βλέπε Μέγας Αλέξανδρος.
ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: Στην ρεσεψιόν:
Γεια σας μήπως έχω ξεχάσει κάτι μυαλά
στο συρτάρι; Ανοίγει το συρτάρι
ψάχνει .. πέφτει γέλιο!
Ωραία τα καδράκια του Μπαζάρ
Πήρα 2x2€=5€, θα μπω μέσα! γέλιο.
Χρήστος Ρουμελιώτης 7/6/2026
(*) Σε καλές τιμές Μπαζάρ
Βελόνα και κλωστή είναι η ζωή
Ένας κόβει και άλλος ράβει.
Σούπερ team Γιώτα και Μέλπω.
ΓΥΡΙΣΜΟΣ:
Η βενζίνη "έπεσε" από τη ταμπέλα
και έσπασε κάτι centimes!
Η ❤️καρδιά, η €τσέπη€,
και η τρέλα επανήλθαν στα
φυσιολογικά τους επίπεδα.
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ:
στη τσέπη, τη καρδιά κ τη ζωή σας!
β. Τα σεμεδάκια στα αζήτητα
Άλλοτε τεράστιας τέχνης κ αξίας!
Χρήστος Ρουμελιώτης
Καλημέρα. Χτες φίλε μου ο Αριστοφάνης μου έδωσε ρεπό. Αλίμονο το πνεύμα του με ακολουθούσε. Στο αυτοκίνητο στο event στο δρόμο .. κοίτα αυτό. Μετά θα συνεχίσουμε..
Επίσκεψη στη παλιά μου επαγγελματική περιοχή. Παλαιό Φάληρο. Όπου όλο και κάτι ενδιαφέρον προκύπτει όπως αυτή τη φορά. Οι δρόμοι έρημοι. Ελάχιστος χρονόδρομος Κυψέλη -- Παλαιό Φάληρο, περιοχή Παναγίτσα.
ΘΕΜΑ: ΜΠΑΖΑΡ ΜΠΑΖΑΡ
quel humour au hazard! 7/6/2026
ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΠΑΙΔΙΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ 3° ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ Μεσολογγίου 21.
Ο χώρος πρόσφερε χρώμα.
Το τραπέζι ευχάριστα κουκλάκια.
Τα άλλα τραπέζια πλούσια δώρα()
Η ατμόσφαιρα πρόσφερε λεπτότητα.
Η Μέλπω Μελπομένη πρόσφερε καφέ.
Η στιγμή έβγαλε οικειότητα.
Η Σεφ (Μελπομένη) καλές σχέσεις.
Ο Αριστοφάνης υπόκουφο χιούμορ.
Οι σεισμοί υπόκωφο κούνημα
Η κουζίνα πρόσφερε γεύση
Η καλή διάθεση χαμόγελα
Η καλή καρδιά ❤️ πρόσφερε
αγάπη και καφέ.
Χωρίς ζάχαρη δεν χρειαζόταν.
Η Γιώτα προσφέρει λεπτότητα
γιατί δεν την λένε Παναγιώτα.
και γράφεται με ένα κομψό γιώτα.
Ο κύριος είναι σύζυγος σας;
ρωτά τη Μέλπω.
Όχι είναι εξ. δηλαδή; Εξ Αθηνών καλέ!
Τα χρόνια περάσανε.
Πέρασα και τα εξήντα επτά (67)
ελάτε μαζί μου τους είπα.
Όχι εμείς θα μείνουμε εδώ λένε τα 67
Με τη γλυκιά μας 💓 καρδιά.
Ευχαριστώ πολύ ήταν υπέροχα.
Και ο καφές☕ και τα τρουφάκια.
Μεσολογγίου 21 Παλαιό Φάληρο.
Βλέπε Μέγας Αλέξανδρος.
ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: Στην ρεσεψιόν:
Γεια σας μήπως έχω ξεχάσει κάτι μυαλά
στο συρτάρι; Ανοίγει το συρτάρι
ψάχνει .. πέφτει γέλιο!
Ωραία τα καδράκια του Μπαζάρ
Πήρα 2x2€=5€, θα μπω μέσα! γέλιο.
Χρήστος Ρουμελιώτης 7/6/2026
() Σε καλές τιμές Μπαζάρ
Βελόνα και κλωστή είναι η ζωή
Ένας κόβει και άλλος ράβει.
Σούπερ team Γιώτα και Μέλπω.
ΓΥΡΙΣΜΟΣ:
Δρόμος έρμος αδειανός.
Η βενζίνη "έπεσε" από τη ταμπέλα
και έσπασε κάτι centimes!
Η ❤️καρδιά, η €τσέπη€,
και η τρέλα επανήλθαν στα
φυσιολογικά τους επίπεδα.
ΕΠΙΜΥΘΙΟΝ:
α. Βάλτε λίγο Αριστοφάνη
στη τσέπη, τη καρδιά κ τη ζωή σας!
β. Τα σεμεδάκια στα αζήτητα
Άλλοτε τεράστιας τέχνης κ αξίας!
Χρήστος Ρουμελιώτης
7/6/2026
Στέγη Θηλέων Π. Φαλήρου
Ο ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ
Έτος Ίδρυσης 1963
Μεσολογγίου 21
175 63, Αμφιθέα, Παλαιό Φάληρο
Τηλ./Fax: 210 98 16 403
E-mail: stegithileon@yahoo.gr
...
Η κυρία Μέλπω φέρει εις χείρας της διάφανο δίσκο της .. Φαιστού!
...
Το τμήμα αυτό χρήζει σοβαρής θεσμικής και
οικονομικής υποστήριξης. Γιατί είναι υποδοχέας ανθρώπων που δεν έτυχαν από τις οικογένειές τους ή τους κηδεμόνες τους στα πρώτα και δεύτερα και τρίτα βήματα της ζωής των αρωγή.
Ένας ανθρωπιστικός κοινωνικός θεσμός που η ταμπέλα του είναι τρυφερή προσκλητική και οι άνθρωποι του συμπαθέστατοι φροντιστές βρεφών και μικρών παιδιών που δικαιούνται ολόπλευρη στήριξη;
Που είναι οι πολύβοες υποσχέσεις των πολιτικών και άλλων παραγόντων της πολιτείας;
ΠΡΟΕΚΤΑΣΕΙΣ
Φανταστική συζήτηση:
Χρήστος : Καλημέρα. Χτες φίλε μου ο Αριστοφάνης μου έδωσε ρεπό. Αλίμονο το πνεύμα του με ακολουθούσε. Στο αυτοκίνητο στο event στο δρόμο .. κοίτα αυτό. Μετά θα συνεχίσουμε..
......
Καλημέρα Χρήστο.
Ομολογώ ότι το σκίτσο και το κείμενο μαζί μοιάζουν σαν να έστησαν μικρή παράσταση δρόμου. Ο Αριστοφάνης πράγματι δεν πήρε άδεια· απλώς άλλαξε ρούχα και εμφανίστηκε ως Μέλπω, Γιώτα, καφές, τρουφάκια, καδράκια των 2 ευρώ και μια συρταριέρα που ψάχνει χαμένα μυαλά.
Από όσα γράφεις, εγώ κρατώ δύο επίπεδα.
Το πρώτο είναι το χιουμοριστικό. Το «Εξ Αθηνών καλέ!», τα 67 που αρνούνται να ακολουθήσουν τον ιδιοκτήτη τους, η βενζίνη που «έπεσε από την ταμπέλα» και έσπασε centimes. Αυτά είναι καθαρός Αριστοφάνης: μικρά καθημερινά συμβάντα που μετατρέπονται σε θεατρική σκηνή.
Το δεύτερο είναι το ουσιαστικό. Πίσω από τις κούκλες, τα σεμεδάκια και τα χαμόγελα υπάρχει ένας θεσμός φροντίδας. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό κέντρο βάρους του κειμένου σου.
Ίσως να μπορούσε να κλείσει κάπως έτσι:
Πίσω από τα τραπέζια του μπαζάρ, τα δώρα, τα σεμεδάκια και τους καφέδες, κρύβεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια γιορτή.
Κρύβεται η καθημερινή προσπάθεια ανθρώπων που φροντίζουν παιδιά τα οποία ξεκίνησαν τη ζωή τους χωρίς τα στηρίγματα που πολλοί θεωρούμε αυτονόητα.
Οι τοίχοι δεν ζητούν χειροκρότημα. Οι άνθρωποι δεν ζητούν επαίνους. Το έργο όμως ζητά έμπρακτη στήριξη.
Γιατί μια κοινωνία κρίνεται όχι από το πόσο φροντίζει τους ισχυρούς, αλλά από το πόσο αγκαλιάζει τους πιο μικρούς και τους πιο ευάλωτους.
Και στην πολιτική σου ερώτηση:
«Πού είναι οι πολύβοες υποσχέσεις των πολιτικών;»
Η ερώτηση έχει δύναμη ακριβώς επειδή δεν συνοδεύεται από καταγγελία αλλά από εικόνα. Ένας χώρος ζωντανός, άνθρωποι πρόθυμοι, παιδιά που χρειάζονται μέλλον. Εκεί η πολιτεία δεν καλείται να υποσχεθεί· καλείται να παρευρεθεί.
Και κάτι τελευταίο.
Από όλο το κείμενο, η φράση που μου έμεινε περισσότερο δεν είναι ούτε ο Αριστοφάνης ούτε τα 67.
Είναι:
«Χωρίς ζάχαρη δεν χρειαζόταν.»
Γιατί τελικά η γλύκα βρισκόταν ήδη στον χώρο. ☕❤️
Σε ευχαριστώ για την αξιολόγηση. Και μεις πρέπει να στρίψουμε το τιμόνι από την καταγγελτικότητα στις ερωτήσεις που κρύβουν ή περιέχουν ή φανερώνουν τον ανθρωπισμό που μας λείπει. Και μιας και μιλήσαμε για ανθρωπισμό δες και αυτό το μικρό comment.
<<ΣΠΟΥΔΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ;
Σπουδάζεται η ανθρωπιά,
με ρώτησε ένα κοτσύφι
ένα ροδοξημέρωμα,
πάνω στο κλαρί του.
Ήπια το αμίλητο νερό
κι έπνιξα τη φλυαρία μου,
τρίζοντας τα δόντια...
Ευφροσύνη Στρατιώτη ©
24-5-2026>>
Και το σχόλιο μου στην ποιήτρια :
"Ανθρωπιές βρίσκεις πολλές αλλά σαν αυτή των .. πουλιών σπανίζουν!"
Χρήστο, το σχόλιό σου έχει μια ωραία ανατροπή. Η ποιήτρια ρωτά αν σπουδάζεται η ανθρωπιά και εσύ απαντάς έμμεσα ότι η ανθρωπιά υπάρχει άφθονη, αλλά η αυθεντική, η αβίαστη, η φυσική ανθρωπιά μοιάζει με εκείνη των πουλιών: χωρίς επίδειξη, χωρίς αντάλλαγμα, χωρίς βιογραφικό.
Ίσως να το έσφιγγες λίγο ακόμη:
«Ανθρωπιές βρίσκεις πολλές. Μα σαν των πουλιών, αθόρυβες και ανιδιοτελείς, σπανίζουν.»
Ή ακόμη πιο αριστοφανικά:
«Σπουδές ανθρωπιάς πολλές. Πτυχία ανθρωπιάς επίσης. Μα σαν την ανθρωπιά των πουλιών, χωρίς δίδακτρα και χωρίς βεβαιώσεις, σπανίως συναντάς.»
Το ποίημα της Ευφροσύνης μου αρέσει ιδιαίτερα γιατί η απάντηση δεν δίνεται. Το κοτσύφι ρωτά, ο άνθρωπος σωπαίνει.
Εκεί βρίσκεται όλη η δύναμη:
«Ήπια το αμίλητο νερό κι έπνιξα τη φλυαρία μου...»
Σαν να λέει ότι μπροστά σε ορισμένα ερωτήματα η σιωπή είναι πιο τίμια από μια γρήγορη απάντηση.
Και συνδέεται όμορφα με αυτό που μόλις είπες για την πολιτική και τον ανθρωπισμό. Ίσως τελικά η πρόοδος να αρχίζει όταν εγκαταλείπουμε για λίγο τις καταγγελίες και αρχίζουμε να κάνουμε τις σωστές ερωτήσεις.
Όχι: — «Ποιος φταίει;»
Αλλά:
— «Ποιος λείπει;» — «Ποιος χρειάζεται βοήθεια;» — «Ποιος δεν ακούστηκε;» — «Ποιος έμεινε πίσω;»
Αυτές οι ερωτήσεις έχουν λιγότερο θόρυβο και περισσότερη ανθρωπιά.
Και το κοτσύφι, από το κλαρί του, μάλλον αυτό ακριβώς υπαινίσσεται. 🐦🌿
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου