Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανέκδοτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανέκδοτα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

17 Νοεμβρίου 2004

Κώστας Χρήστου, ανέκδοτα από το Κατσίγκρι, Αγιος Αδριανός

Παλιά Ανέκδοτα

Ρευματισμοί ή αρθριτικά ;

 Φοιτητές ήσαν δύο και κατέβαιναν την Πανεπιστημίου
Και οι δύο μαθαίνανε ιατρική αλλά ιδέα δεν είχανε από ομοιο-παθητική
Τους ρευματισμούς είχαν για μάθημα
και τα αρθριτικά για …πάθημα
Ανταμώνουν γέροντα ασπρομάλλη
που κράταγε τα χρόνια στην αγκάλη
Ανοιχτά είχε τα πόδια
Και προχωρούσε καβάλα σε μια …ρόδα
-Γέροντα σοφέ διχογνωμούμε
και εσέ ρωτούμε :
Από ρευματισμούς έχεις τα πόδια ανοιχτά ή από αρθριτικά;
Απορία έχουμε μεγάλη μες στης μάθησης την παραζάλη
Οι δασκάλοι δεν μας τάπαν καθαρά !
Από τι πάσχει ο παππούς και η γιαγιά ;
Ρευματισμούς για αρθριτικά ;
- Αχ μαθητούδια της αυγής !
Κοντολογίς δίκαιο δεν έχει κανείς !
Ούτε γω ούτε σεις !
Του λόγου μου είμαι μια χαρά !
Μα άλλο ήθελα και άλλη μούρθε …συμφορά…(κατουρήθηκε)

Το κλήμα !

Γέρος στον καφέ(νείο)
ολημερίς καθόταν !
Και τον οίνο ευφραινόταν !
Θερμή ευχή προς όλους είχε να δώσει !
Πως αν ποτέ ο θεός τον οίνο σώσει
Κλήμα στης όνας το πόλο να φυτρώσει!
Εις υγείαν ! και ΠΡΟΣΟΧΗ Τσίν-τσιν-λα

Φιλονικεία Μήτσων...

«Ορέ τις θρίχες σου θε να κόψω και δεν θα σε πληρώσω !
Δεν μπορεί η δικιά σου η μουστάκα
Εμένα να μου κάνει πλάκα
Πως αυτή στο χωριό είναι πρώτη
Και όπου περνάει, ο καθείς πρέπει να την χαιρετάει !
Μωρέ τι λες Μήνυση θα σου κάνω !
Διακόσια γρόσια να πληρώσεις και παραπάνω»

(Στο δικαστήριο) Δικαστής :

«Για δε μου λες Μήτσο μερακλή
Γιατί η μουστάκα σου το Νταή προκαλεί» ;
Μήτσος o μερακλής :
«Δικαστά μου δε φταίω γώ
Αλλά η φύση και η Μαριγώ
Η μεν πρώτη μου την έφτιαξε μεγάλη
Και καθαρή μου την κρατάει η άλλη
Αλλά εν πάση περιπτώσει…
Εγώ κατέχω νόμους που υπερισχύουν
Και τη μουστάκα μου ενισχύουν…ΝΑΤΟΙ:…»
(Και του δίνει δύο νόμους με δύο χιλιάρικα μέσα)

Δικαστής :

«Μωρέ μπράβο τις σόι νόμος είναι αυτός !
Λάμπει ! Και ο άλλος πιο κάτω παρομοίως,
Ω θεέ μου μεγάλην αξία έχουν και οι δύο !
Και ενισχύουν τας μουστάκας μόνον εμάς των δύο» !
(Του δικαστή και του Mήτσου του μερακλή)
Θεέ μου συγχώραμε: Δεν μπορώ να τον καταδικάσω
Το ψωμί μου …θα χάσω !
Αθώα η μουστάκα του μερακλή
Και του νταή ευθείς να πάει να … ξυριστεί» !
(Για μουστακο-φαντική δυσφήμιση)

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2004
Κώστας Χρήστου
Τα ανωτέρω αποτελούν διασκευή ανεκδότων
που μας διηγήθηκε ο αεί-μνηστος θείος (10/1/2008)