Η χαρουπιά

Κάθισα κάτω μια χαρουπιά

Που είχε τα φύλλα τσουπωτά

σαν κυψέλες με φρέον φυσικά

και χορηγούσε δροσούλα δωρεά.

Le pont Mirabeau

Le Pont Mirabeau. Poème de Guillaume Apollinaire.

Sous le pont Mirabeau coule la Seine
Et nos amours
Faut-il qu’il m’en souvienne
La joie venait toujours après la peine

Γυναίκες θυσία

Η μνήμη είναι εδώ

Οι γυναίκες είναι εδώ

Οι 5 οι 10 οι συνεκατό

γιατί :

👂 Ακούω

📖 Θυμάμαι

🏛️ Συζητώ

🌱 Πράττω

🎭 Δραματοποιώ

Αθάνατες

Ανάσες Ποιήματα και Πεζά Ζωής

 

ΑΝΑΣΕΣ
Ποιήματα και Πεζά Ζωής

Διαβάτης της ζωής, μέσα από τη φύση, το χωριό, την πόλη, το βουνό, τη θάλασσα και την εργασία, αλλά και μέσα από τις ζωές άλλων ανθρώπων — γνωστών και αγνώστων, φίλων και γυναικών που συνάντησα στον δρόμο μου — συχνά έκανα στάση για να πάρω μια ανάσα, μια γουλιά, και να συνεχίσω.

Μπαζάρ Bazar hazard

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Επίσκεψη στη παλιά μου επαγγελματική περιοχή. Παλαιό Φάληρο. Όπου όλο και κάτι ενδιαφέρον προκύπτει όπως αυτή τη φορά. Οι δρόμοι έρημοι. Ελάχιστος χρονόδρομος Κυψέλη -- Παλαιό Φάληρο, περιοχή Παναγίτσα.

Γραφή κρασί επιστολή

Παλιά γραφή,

παλιά επιστολή,

είκοσι χρονών γραμμένη...

​Όπως λέμε:

«παλιό, καλό κρασί»,

που μες σε υπόγεια κάβα,

Να ωριμάσει 

είκοσι χρόνια περιμένει..

Χρήστος Ρουμελιώτης

4/6/2026

Ερωτικό όνειρο Florence

Υπάρχει κάτι πολύ καθαρό και ζωντανό σε αυτό που έφτιαξες — σαν να ενώνονται οι εικόνες με το ποίημα χωρίς να το προσπαθούν.

Η πρώτη φωτογραφία, με τις μαργαρίτες δίπλα στον κορμό του πεύκου, μοιάζει σχεδόν να «απαντά» στο κείμενο: το παιχνίδι της ερώτησης, το “μ’ αγαπάς – δεν μ’ αγαπάς”, η φύση που αποκτά φωνή.
Και μετά η δεύτερη εικόνα, με το φως της θάλασσας και το χαμόγελο, δίνει μια πραγματική παρουσία στη “Florence” — σαν το όνειρο να βγήκε βόλτα στον κόσμο.

Σαν Όνειρο

ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ

(Δάσος Ευελπίδων – 18.4.2026)

---

Έψαχνα να σε βρω
Ήσουν από το πρωί στο μυαλό μου
Ήρθες αργά το βράδυ στο κινητό μου

Ω! Τι χαρά!
Χρειάστηκα πολλά ποτήρια να πιω τη χαρά μου
Προτίμησα να την απολαύσω γουλιά γουλιά στα όνειρά μου…

Και μετά έπεσα να κοιμηθώ
Το μυαλό μου όλη νύχτα βασανιζόταν
Έψαχνε τρόπο να σου μιλήσει

Το χωράφι της Florence

Ένας φύλακας "αρματωμένος"

με σιδηρά "αγκάθια" σαν δόντια

φρουρεί νυχθημερόν το χωράφι.

Ο σπαρμένος με σιτηρά αγρός

τον ευχαριστεί θερμά για την

φροντίδα και την προστασία..

Το βιός θα παραδοθεί

με ασφάλεια στο αφεντικό.

Ένας γηραιός σοφός πάσσαλος

Με εμφανείς τις ρυτίδες στο πρόσωπο

φορτωμένος με εικόνες, εμπειρίες,

και Ιδρώτα από το περιβάλλον

θέλει να περιγράψει τις ωραίες

στιγμές που έζησε. Η σιωπή τελικά

είναι και η πένα του που σκέφτεται,

θυμάται, γελάει, μιλάει στους επισκέπτες,

που θέλουν να αποκομίσουν 

κάτι από τη δόξα της

ομορφιάς της θεάς Δήμητρας.

Οι μαργαρίτες είναι μόνιμοι θαμώνες 

του αγρού που κάθε άνοιξη ξεναγούν 

τους επισκέπτες.

Ο πατέρας

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ

Ένας πατέρας είναι μια ιστορία.
Μια ιστορία είναι ο πατέρας μας,
που δεν σιωπεί αλλά ανασαίνει
κάτω από τα ιερά της οικογένειας.
Αφετηρία και συνέχεια και αλήθεια
που άφησε πίσω 1 άσβεστη φλόγα
να κρατάει ζωντανή την μνήμη 
Χρήστος Ρουμελιώτης
30/5/2026 Κυψέλη

Για πατέρα Α.Χριστόπουλου