20 Απριλίου 2026

Περί Δροσοσταλίδων

Σαν Όνειρο


ΣΑΝ ΟΝΕΙΡΟ

(Δάσος Ευελπίδων – 18.4.2026)


Έψαχνα να σε βρω
Ήσουν από το πρωί στο μυαλό μου
Ήρθες αργά το βράδυ στο κινητό μου

Ω! Τι χαρά!
Χρειάστηκα πολλά ποτήρια να πιω τη χαρά μου
Προτίμησα να την απολαύσω γουλιά γουλιά στα όνειρά μου…

Και μετά έπεσα να κοιμηθώ
Το μυαλό μου όλη νύχτα βασανιζόταν
Έψαχνε τρόπο να σου μιλήσει

Το μάλλινο παλτό μου Louise Glück

σελ. 295

Αυτή είναι μια απόδοση στα ελληνικά του αποσπάσματος από το ποίημα της **Louise Glück** (πιθανότατα από τη συλλογή *Vita Nova*):

## 3.

Είχε χιονίσει. Θυμάμαι τη μουσική από ένα ανοιχτό παράθυρο.

Έλα προς το μέρος μου, μου είπε ο κόσμος. Αυτό δεν σημαίνει

πως μίλησε με αυτές ακριβώς τις λέξεις, αλλά πως έτσι

αντιλαμβανόμουν την ομορφιά.

17 Απριλίου 2026

Περίπατοι στο Δάσος από 25/3/2026


Ημέρα Δοκιμασίας 25/3 Τετάρτη
Εθνικής εγρήγορσης
Ο κάθε ένας από την πλευρά του.
Σίγουρα είμαστε απέναντι σε αυτό
Το τσούρμο που θέλει να πιστεύει
Πώς εκπροσωπεί τίμια την πλειοψηφία
Των Ελλήνων. Με το ζόρι ένα 20% και γι'αυτό είναι και επικίνδυνο. Δεν σέβεται
Το Σύνταγμα. Το Ευαγγέλιο των Ελλήνων.
Αμέτρητες οι εκτροπές, οι παρεμβάσεις
Στην δικαιοσύνη. Στο κράτος δικαίου. Κουρέλι η Δημοκρατία. Αλαζονεία στο αποκορύφωμα. Τα οικονομικά μονόπλευρα. Χάλια για τους φτωχούς. Η κυβέρνηση δίνει διαπιστευτήρια υπακοής στους πλούσιους, καρτέλ κλπ και εθνικά στους Αμερικάνους και το Ισραήλ. Αλλού τρώει και πίνει (Europe) και αλλού το δίνει..

16 Απριλίου 2026

Louise Glück Octobre (2)


Louise Glück Octobre (2)

Μια μέρα άλλαξε, σκλήρυνε·
μην του ζητάς να απαντήσει ξανά.
Μια μέρα σαν όλες, καλοκαιρινή.
Ασυνήθιστα ακίνητη. Οι μακριές σκιές των σφενδάμων,
σχεδόν μωβ, πάνω στα χαλίκια των μονοπατιών.
Και προς το βράδυ, η ζέστη.
Η νύχτα σαν νύχτα καλοκαιριού.

Louise Glück Averno (1)


Η συλλογή **Averno** (2006) της Λουίζ Γκλικ (Louise Glück) θεωρείται ένα από τα κορυφαία έργα της σύγχρονης ποίησης και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη βράβευσή της με το **Νόμπελ Λογοτεχνίας το 2020**.

Το όνομα της συλλογής προέρχεται από τη λίμνη Αβέρνο στην Ιταλία, την οποία οι αρχαίοι Ρωμαίοι θεωρούσαν την **πύλη για τον Κάτω Κόσμο**.

15 Απριλίου 2026

Ο άνεμος Marguerite Duras


Il y avait du vent ce jour-là, comme on le voit. Ce vent a été photographié. Au lieu d'éclairer la photographie, le vent l'a obscur-cie. On a été désemparé par le vent de la mer. Le vent a dû partir tout seul vers une destinée (προορισμό)  restée secrète.

13 Απριλίου 2026

Μελίσσι

  

ΜΕΛΙΣΣΙ 

Όνειρο στον ύπνο
Όνειρο στο ξύπνιο
Όνειρο στο πρωινό

Γλυκό χάραμα στη νύχτα
Νανούρισμα στον εσπερινό

Μέλι στο ψωμί
Βουητό σαν Κυψέλη γλυκό,

Θάλασσα, ιδρώτας και αλμύρα
στη ζωή μας το αναφιλιτό!

Χρήστος Ρουμελιώτης, Απρ. ’26
Φωτογραφία: Γιάννης Παπαθανασίου 

11 Απριλίου 2026

Δύο χωριά δύο αγάπες


Πρόλογος

ΔΥΟ ΧΩΡΙΑΔΥΟ ΑΓΑΠΕΣ

Μελίσσι - Άγιος Αδριανός 

Έχουν περάσει χρόνια πολλά από τα ποτάμια της Ζωής μου — κι ας μην είχαν νερά και ας μην είχαν βράχια, είχαν όμως στόμα και σιωπή.

Τα 2 χωριά είχαν ρέματα βαθιά, κάποτε άγρια και απρόσιτα, που με τον καιρό ημέρεψαν, δέχτηκαν χώμα, σπίτια, δρόμους, κι ένα γεφύρι να τα ενώνει. Η θάλασσα, κοντά ή μακριά, τα κοιτά και τα ορίζει — παίρνει κι εκείνη το μερίδιό της από τη μνήμη και τη φήμη τους.

Πασιφάη


Henry de Montherlant και Henri Matisse: Το πάθος της εκφράσεως

'Πεπρωμένο μου, σου απλώνω τις αγκάλες! Μακάρι επιτέλους να μπορέσω να πιω με βαθιές, αργές γουλιές αυτό που αγαπώ! Ώ, τι όμορφη μέρα! Ώ, όμορφες πέτρες του δρόμου, που χθες μου φαντάζατε φρικτές! Ώ, όμορφε, παρθενικέ ουρανέ – πώς μια και μόνο έλλειψη αρκεί για να σε δηλητηριάσει! Ώ, όμορφη σκιά· χθες έκλεινα τα μ, ναι, τα έκλεινα για να μη βλέπω, γιατί εκείνη ήταν ευτυχισμένη κι εγώ δεν ήμουν! (Προς την τροφό)*Τη βλέπεις αυτή τη μέρα, τροφέ; Για σένα, και για τους περισσότερους ανθρώποι, είναι μια μέρα σαν όλες τις άλλες. Για μένα, είναι η μέρα που θα με δει να πράττω αυτό που λαχταρώ. Τις καταλαβαίνεις άραγε αυτές τις λέξεις: να κάνεις μια πράξη που επιθυμείς; Μα όχι, δεν τις καταλαβαίνεις. Να αγαπάς αληθινά, να υποφέρεις αληθινά, να επιθυμείς αληθινά... όλοι φλυαρούν γι'αυτά λες και...*** μόνος, στους πρόποδες της μεγάλης χαρουπιάς...