14 Μαρτίου 2026

Κορινθιακός Γιάννης Παπαθανασίου


Αφίσα με ΑΙ

Αυτές είναι εικόνες από τον Κορινθιακό και που τις έστειλε ο φίλος μου ο καπετάνιος Γιάννης Παπαθανασίου. Θέλω να του αφιερώσω ένα στίχο:

Γειά σου Γιάννη καπετάνιε
Άρχοντα του Κορινθιακού
Που άπειρη αγάπη θρέφεις
Για τη τροφοδότρα ἅλα μάνα
Που κρατά στην αγκαλιά
Το όμορφο Μελίσσι κ που το
Νανουρίζει χειμώνα καλοκαίρι
Το θρέφει αιώνες σιωπηλά
Και χωρίς ανταλλάγματα
Ιχθείς σοφία δροσιά Μαγεία
Ποίηση ζωγραφική 
Τέχνες κ λογοτεχνία.

Αντιπολεμικό


Μαφάλντα :

ΚΟΛΑΣΗ ή ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ 
ΜΑΦΑΛΝΤΑ υπέρ ΙΡΑΝ 

ΠΑΡΑΝΟΜΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 
ΑΜΕΡΙΚΗ+ΙΣΡΑΗΛ εναντίον ΙΡΑΝ
ΠΑΡΑΝΟΙΑ+ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ+ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ 

Ταπεινό άνθος
Προβάλει την ομορφιά
Κόντρα στους εχθρούς
Με τα βομβαρδιστικά

Φωνή που ρωτά
Γιατί η γη πονάει;
Η σούπα πικρή
Ο πόλεμος δε σταματάει.

Με τον ανθό και το βιβλίο 
Θα νικήσουμε τον εχθρό 
Μα αν αυτό η γη το αρνηθεί 
Στη κόλαση ή το παράδεισο 
Θα πραγματοποιηθεί!

Ζήτω η ελευθερία!

Χρ. Ρουμελιώτης 

8 Μάρτη Σωσώ Ντούβου 8mars soso


Γιά την Γιορτή της γυναίκας - 8 Μαρτίου 2026
Απόψε μαζευτήκαμε λόγια χαράς να πούμε για την γυναίκα της ζωής και να της ευχηθούμε.Χρόνια καλά, από καρδιάς, αγάπη και υγεία γιατί μια γυναίκα μαχητής φέρνει την ευτυχία.!
Η γυναίκα είναι ζωή, θέλει έρωτα κι αγάπη πάντα μοσχοβολάει το άρωμά της και δεν δείχνει πάντα τα αισθήματα της.
Η γυναίκα είναι η ζωή, ερωτεύεται γεννάει υπομένει κι ας πονάει.!
Η γυναίκα έχει υφανθεί με το στιμόνι και το υφάδι το καλό και δεν πουλάει αγάπη σε εκείνον που θα προδώσει το μυστικό της.
Η γυναίκα γεννιέται με ένα όνειρο, να ζεί με το χαμόγελο, για αγάπη και να πεθαίνει για ένα ψέμα που αποκαλύπτει με ένα βλέμμα.
Η γυναίκα είναι, μια ανεμώνη, μπόρες και κακουχίες τις ξεχνάει και ελπίζει και όλα τα αντιμετωπίζει.
Με αγάπη και την ευχή μου, σε όλες τις κυρίες και δεσποινίδες.
Σωσώ Ντούβου

11 Μαρτίου 2026

Η ομορφιά δεν κρύβεται


Η ομορφιά "κρύβεται" στην άγνοιά από τα άτομα που
αν και την έχουν μπροστά στα μάτια τους την αγνοούν!

https://youtu.be/y1QFGD6L9ns?si=rEDZdPo_A0bsaIca

Φάνη πες μου αν σου αρέσει, κάνε επιμέλεια και κάντο γνωμικό σαν να το είπε η Μαφάλντα

Μου αρέσει πολύ η ιδέα σου. Έχει μια ωραία ειρωνεία και ταιριάζει στο πνεύμα της : απλό, αλλά με σκέψη από πίσω.

Θα το έκανα λίγο πιο κοφτό, σαν γνωμικό:

Λέξεις λέξεις

(*)
Λέξεις λέξεις

Έβαλα τις λέξεις
Σε ένα ποτήρι θάλασσα
Καραβάκια άσπρα πανιά
Μου παίρνουν τα μυαλά

Έβαλα τις λέξεις
Πάνω σε ένα βαρκάκι
Να σου τις φέρει η θάλασσα
Με πρίμα αεράκι

Έβαλα τις λέξεις
Πάνω σε δυο πουλιά
Η μία έλεγε σ' αγαπώ
Η άλλη έγραφε καρδιά
Και πέταξαν μακριά..

09 Μαρτίου 2026

8 Μάρτη Στις γυναίκες που υποφέρουν από τις βόμβες των ισραηλοαμερικανών δολοφόνων 8 mars

8 Μάρτη 
Χρόνια πολλά
Γυναίκα εσύ 
σε ένα φύλο χαρτί
που είναι ελαφρύ
σαν πουπουλένιο χάδι
και με μιαν ευχή
όλο αγάπη και νάζι.
8 Μάρτη: Ειρήνη
θέλει η μάνα, το παιδί
νερό, γάλα και ψωμί
κάτω κει στη Μέση
Ανατολή.
Ξεκουμπιστείστε
ελεεινοί Ισραηλινοί
μιμητές των ναζί
και σεις τρελοί
Αμερικανοί.

Για τη Τζωρτζίνα με αγάπη.
Κυψέλη 9 Μάρτη 2026 

08 Μαρτίου 2026

1-20/1/26 Γράμμα σε Carina and maquettes

Image demandé de gpt
spéciale pour cette lettre

Αγαπητή Carina,

Δεν υπάρχει εύλογη δικαιολογία να προφέρουν τα χείλη μου. Ο Άγιος Ταχυδρόμος ή σύμφωνα με την δικιά σας παράδοση ο μαγικός "St Νικόλας" άργησε να περάσει να του δώσω το γράμμα αυτό και κατά συνέπεια να το μεταφέρει κατω από το βλέμμα σου.

Ο Άγιος ταχυδρόμος  και ο Μαγικός Νικόλας είναι δικιά μου επικοινωνιακή εφεύρεση για το 2025 -- 2026. να με βοηθήσουν να γράψω αυτό το γράμμα..

06 Μαρτίου 2026

8 Μάρτη mars 2026


Μεταξύ της επιθυμίας
για να τιμήσουμε την
Ημέρα της γυναίκας 8/3
Με Ειρήνη και Φιλία 
Και της αιματηρής 
πραγματικότητας
του παράνομου πολέμου 
που πρώτα τη πληρώνουν
αθώοι, γυναίκες κ παιδιά 
Ας μεσολαβήσει: 
η Ελπίδα για Ειρήνη
με Αγώνα για τη Νίκη
Ψηλά τη σημαία : ΕλΕΑΝ
Μαφάλντα 2026

02 Μαρτίου 2026

Κορινθιακός Ρυθμός


Είμαι και Κορίνθιος και ένας λόγος παραπάνω να μου αρέσει αυτό το πόνημα. Μπράβο Γιάννη Μιλατιανέ! Σε αυτό εδώ το blogspot καταχωρώ τους στίχους και τους στοχασμούς μου. Όμως κάνω εξαίρεση σε μερικούς φίλους που εκτιμώ ιδιαίτερα και που έχουμε μοιρασθεί χώρο, χρόνο, λόγο, πόνο, χαρά, δουλειά, παρέα, βόλτα, τσικουδιά, φίλους, καρδιά και tags και άλλα άγραφα εδώ. Ένα όμορφο και εμπνευσμένο ποίημα του Γιάννη Μπαρκαλάκη, Γιάννη, θα μου επιτρέψεις να το ενθέσω εδώ να το δουν και άλλοι ενδεχομενως στη συνέχεια, με μια εικόνα που ζήτησα από το ΑΙ. Να είσαι καλά Γιάννη. Παρακάτω το ποίημα του Γιάννη. Χρ Ρουμελιώτης Αθήνα 2/3/2026

Ο Κορινθιακός Ρυθμός
πάντα με συναρπάζει
Τό κιονόκρανο σάν κεφαλή
τού παπύρου τής γνώσης
Η ομορφιά τής πρόσοψης
δίνει ζωή στο μάρμαρο
τών τεσσάρων πλευρών
Ο πάπυρος τού μυαλού
ξεχυλίζει από σοφία
γραμμένη στο επιστύλιο
Ποιητών αγαθών
τό πόνημα τίθεται....

Στον λαιμό οι αρτηρίες
φουσκωμένες από την
λαχτάρα τής σκέψης
Τό Ανώτερο αντιμάχεται
τής επιθυμίας τό κάλεσμα
Τά άνθη περβάζι του σύμπαντος
Στο άπειρο τής προσμονής σου
Σκέψη αέναη, νεανική
Στο πέρασμα του χρόνου παρέμεινες
Ρομαντική νά αναδύεις τό
άρωμα σου δίνοντας ψυχή
στο άψυχο τού μαρμάρου σώμα

Μίλατος 2/3/2026
Κατοχυρωμένο δικαίωμα

25 Φεβρουαρίου 2026

Μια καρδιά πάνω σε λευκή του έρωτα σελίδα


Μια καρδιά πάνω σε λευκή 
του έρωτα σελίδα

Είδα την λάμψη των ματιών σου.
στο μισοσκόταδο να με τυφλώνει.
Αισθάνθηκα την κάψα της αγκαλιά σου
πάνω από την αλμύρα του πελάγους. 
Είδα τη μύτη του μολυβιού να τρελαίνεται 
πάνω από το κορμί σου και να χαράζει
μια ❤️ καρδιά όπως εκείνη μια φορά
πάνω σε λευκή του έρωτα σελίδα.
Μαγεύτικα από τη μελωδική σου φωνή 
κάτω από τη κληματαριά ένα βράδυ
και με πήρε ο ύπνος με πουπουλένιο χάδι.
Μου είπες το όνομα σου και ότι σου αρέσει.
Μου έδειξες το σχήμα του έρωτα με δάκρυ  
και είδα στον ουρανό ένα φωτεινό στεφάνι 
να στάζει παράπονο και πολλά γιατί γιατί..
Είδα τη λάμψη των ματιών σου στο ποτήρι.
Το λευκό κρασί δεν άντεχε τη ταραχή 
των κοχυλένιων σου χειλιών "la folie".
Είδα τη λάμψη των ματιών σου 
πάνω στο bateau που διέσχιζε το πέλαγος
και λιμάνι δεν ζητούσε στις αναμνήσεις
ούτε στις κρυφές των νησιών αμμουδιές.
Είδα τις ακτίνες του ήλιου πάνω στο κορμί 
σου που εφλέγετο μέσα στο γαλάζιο νερό.
Είδα να γράφεις ένα τρυφερό story
χωρίς πέννες μελάνι και χαρτί με σιωπή
με καημό στο βλέμμα και φωτιά στη ψυχή.
Άκουσα τη σιωπή σου να μιλά από μακριά.
Είδα τη σκιά σου να φέγγει στην αστροφεγγιά
και στη κλίνη μου να πλαγιάζει και να ρωτά.
Χρήστο είσαι καλά;
Και από τότε πέρασαν 🌊 κύματα αμέτρητα.
Και από τότε πέρασαν 🌙 φεγγάρια πολλά.
Νύχτες μέρες η καρδιά δεν παύει να χτυπά.
Προσεύχομαι να είσαι κάθε μέρα ευτυχισμένη.
Προσεύχομαι να είσαι κάθε μέρα ερωτευμένη,
με έρωτα, αγάπη, ομορφιά, τραγούδι και χορό.
Χρήστος Ρουμελιώτης.
25/2/2026
Είδα την λάμψη των ματιών σου (*)
Από τραγούδι του Λουδοβίκου των Ανωγείων