Ο ποιητής και η αναρχία των λέξεων
Φίνες, μικρές, κομψές,
στενές, ωραίες και ψηλές,
ξανθές και μελαχρινές,
στρουμπουλές, καλοσχηματισμένες,
ανυπόμονες κι υπομονετικές,
ανήσυχες και βιαστικές,
περήφανες και ταπεινές,
περιποιημένες,
παρφουμαρισμένες.
"Εφήμεροι είμαστε. Ο καθένας μας τι είναι; Τι δεν είναι; Ο άνθρωπος είναι όνειρο είναι σκιά,αλλά όταν μια αχτίνα σταλεί από μια θεά,φέγγος λαμπερό λούζει τη σκιά και η ζωή γίνεται πιό γλυκιά" "Πάντα για τις αρετές χρειάζεται μόχθος και ξόδεμα για έργο σταθερό, που τυλίγει καιροφυλακτώντας ο κίνδυνος. Όσοι πετύχουν σοφοί λογίζονται στους συμπολίτες τους" (Πίνδαρος). Το παρόν blogspot "συνομιλεί" το roumeliotis.blogspot.com
Αλληλογραφία :
Ντανιέλα, Τσάντα, Αριστοφάνης
Αγαπητές συνομιλήτριες, αγαπητοί συνομιλητές,
φίλες και φίλοι,
Σας διαβιβάζω το πόνημα αυτό και τη μικρή αριστοφανική κωμωδία με τίτλο: