Καλό καλοκαιράκι Εύβοια

 Καλό καλοκαιράκι Εύβοια

Ο ήλιος είναι ο πιο αγαπημένος φίλος των ανθρώπων το καλοκαίρι ! Το μήνα Ιούλιο γυροφέρνει στον ουρανό και ζεσταίνει τις ημέρες. Άλλες πολύ άλλες περισσότερο. Η παραλία του Άγιου Ανδρέα σας προτείνει την φιλόξενη αμμουδιά της, με τα ζεστά νερά του φίλου της του Ευβοϊκού για ένα μπάνιο. Αν βρεθείτε στο δρόμος Χαλκίδος Ερέτριας περίπου στο 15ο χιλιόμετρο στο Μαλακώντα στρίψτε δεξιά. Το εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα με το ανακαινισμένο ξωκλήσι δίπλα του θα σας προσφέρει μια θεία λειτουργία στις 12 Ιουλίου. Όλα είναι όμορφα και καθαρά εκεί. Και ο Τζίμης και η Μαρία από το «χάμω στο κύμα» ουζερί τους είναι έτοιμοι με το Πλωμάρι τους να επέμβουν και να σας φτιάξουν το κέφι αν λάχει και είναι μειωμένο. Ελάτε καθημερινές !

Ο Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια - Ευβοίας

Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2009

Σας εύχεται καλό καλοκαιράκι

και ευχάριστες διακοπές !

Εύριπος Χαλκίδος

Εύριπος Χαλκίδος

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Ίσως από το Ευ και τη ριπή

Γιατί όταν θέλω αλλάζω τη ροή (ζωή)

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Παίζω με Δύση και Ανατολή

Ζυγίζομαι στην ...Αττική

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Νερά «κατράμι» από δω και από κει

Κι ο Σκαρίμπας στην κορυφή

(του Forte Carabbaba)

Με είπανε Έγριπο «τρελό»

Μ' αγαπήσαν,άγνωστοι και γνωστικοί

Διαβάτες Χαλικιδαίοι και πλείστοι Βοιωτοί

Και δεκάδες λογοτέχνες ...ναυτικοί...

Και σαν Εύ-ριπος αρμενίζω

Στης Ιστορίας τα νερά

Για να υπογραμμίζω

Της αλός την αναποδιά ! (ομορφιά) (παραξενιά)

Χρήστος Ρουμελιώτης

Χαλκίδα, 28 Ιουλίου 2008

Σημ.1 Στη κορυφή του κάστρου του Καράμπαμπα

βρίσκεται το άγαλμα του Σκαρίμπα

Σημ.2 Αλός η θάλασσα στη καθαρεύουσα

Μπούρτζι - Εύβοια - Negroponte

Μπούρτζι - Εύβοια - Negroponte

Όχι συχνά, ταξιδεύω. Πιστεύω πως στους περισσότερους ανθρώπους αρέσει η φυγή. Η συνάντηση με ένα όμορφο άγνωστο. Αλλά και με ένα οικείο εκτός οικίας και εργασίας περιβάλλον και πάλι και πάλι. Ο συνδυασμός και των δύο, η αλλαγή παραστάσεων, ένα ασυνήθιστο φυσικό ψυθίρισμα, μια εικόνα από τη καλημέρα του άλλου, η δοκιμή μιας διαφορετικής γεύσης από τη σκέψη, το λόγο ενός αγαθού ψαρά, το αντίκρυσμα του τελειώματος ενός βράχου, ή ενός ομιλητικού κορμού δένδρου ή το μοίρασμα της ψυχής του ανθρώπου με ένα τροχοφόρο ή τετράποδο μέσο φυγής είτε με κάτι άλλο. Όλα έτσι ανακατεμένα, αυθόρμητα, μοιρασμένα μεταξύ καρδιάς και ψυχής, αισθήσεων και αισθημάτων, πληρότητας και κενού, μεταξύ κατα-ναλωτικού κορεσμού και πνευματικής δίψας τα αποζητώ σε κάθε έξοδο. Νιώθω ευτυχισμένος όταν στο δρόμο συναντήσω κάτι από όλα αυτά. Γυρίζω σπίτι πλήρης ευφορίας και χωρίς άγχος μήπως και μείνω από "μπαταρία" κατά τη διάρκεια των επόμενων ψυχο-βόρων και ενεργο-βόρων ανθρωπο-ωρών μου !

Γιατί τα λέω όλα αυτά; Γιατί πολλά από αυτά τα στοιχεία που προανέφερα τα βρίσκω στη νήσο Εύβοια.

Ελάτε να σας τα γνωρίσω έτσι όπως τα νιώθω….

Χρήστος Ρουμελιώτης

Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2008

Η ανωτέρω φωτο είναι από ό,τι

έχει απομείνει από το στρατηγικό

καστράκι Μπούρτζι στο Βασιλικό

νότια της Χαλκίδος , το πιό στενό

σημείο του Ευρίπου. Φωτό ΧΡ

Παπαρούνα και κλαράκι

Παπαρούνα και κλαράκι

Την άκρη του δρόμου τζάμπα διακοσμώ

Μέσ’ στο χωράφι καμώνω τον χνουδωτό μου το λαιμό

Το κεφαλάκι μου στην αρχή κρατάω σκυφτό

Μα σαν μπαίνει η άνοιξη

τα πέταλά μου ανοίγω προσευχή στον ουρανό

Με τη μαργαρίτα είμαι φίλη

Αλλά και με το χαμομήλι

Το βάζο ούτε λεπτό δε το μπορώ

Στη φύση την ομορφιά μου απλόχερα σκορπώ

Αχ γλυκιά μου άνοιξη πόσο σε λατρεύω

Κάνε όσο πιο πολύ να ζήσω σ’ ικετεύω

ΧΡ 10/5/2004<>11:18 μμ

ΤΟ ΚΛΑΡΑΚΙ ΠΟΥ ΜΙΛΑ

Γυμνό κλαράκι είμαι το καημένο

Ολο το χειμώνα περιμένω

Με αγκάθια φορτωμένο Μιαν αχτίδα να με ζεστάνει

Μιαν αξίνα να με ανασάνει

Λίγο φουσκάκι να με γλυκάνει!

Με υπομονή μεγάλη

Περιμένω αγάλι αγάλι

Τα παιδάκια μου ν’ ανθίσουν

Τα πέταλα μου να μοσχομυρίσουν,

Την κυρά να καλοπιάσουν,

Και μαζί της να …πλαγιάσουν !

Άνοιξή μου αγαπημένη

Πες στο κηπουρό σου

Ποτέ μη μ’ αφήσει να ξεραθώ

Και γω θα τον αμείβω κάθε χρόνο Με άρωμα μοναδικό !

ΧΡ 5/5/04

Un bouquet des fleurs

C’ est un contact avec la bohneur

Un bouquet des fleurs

C’ est la geste d’ un adorateur

Un bouquet des fleurs

C’ est le gout du compositeur

Fleurs Fleurs Fleurs

Roses des differentes couleurs

Vous etes les vainqueurs de Mon Coeur

Christos Roumeliotis

Eretria, le pays des rosiers,

le samedi 15 mai 2004<>12h02

Εύβοια και Ευβοϊκός

Η ΕΥΒΟΙΑ και ο ΕΥΒΟΙΚΟΣ

Αιώνες τώρα σύντροφέ μου σε κρατάω αγκαλιά!

Προσπαθώ να σ’ ηρεμήσω με τα’ ιαματικά μου τα λουτρά!

Το ζύγι μου ποτέ δεν βρήκα στης Στερεάς Ελλάδας τα πλευρά!

Απ’ του Ωραιούς ως του Καφηρέα τα στενά!

Πηγαινοφέρνεις ασταμάτητα τα περίεργα νερά!

Που στο διάβα τους χαϊδεύουνε παραλίες και χωριά!

Κάρυστος και Μαρμάρι σ’ έχουνε καμάρι!

Νέα Στείρα και Λευκαντί μεγάλη τους τιμή!

Ερέτρια και Χαλκίδα δεμένες με την υγρή σου αλυσίδα !

Αιδηψός και Ωραιοί κάπου δω λουζόνταν και οι θεοί!

Αχ Ευβοικέ μου ευγενικέ με τα ακοίμητα γαλανά νερά!

Εσύ και ο Εύριπος μου κρύβετε τρομερά μυστικά!

Και δεν μπορώ να ησυχάσω αν δεν τα μάθω αναλυτικά!

Εύβοιά μου καλλονή με τα πυκνά σου δάση και τη δροσερή πνοή!

Ο ήλιος το φεγγάρι και οι θεοί ποτέ δεν θα σ’ αφήσουν μοναχή!

Όσοι κι αν έλθουν οχτροί με άδεια χέρια θα φύγουνε σκυφτοί!

Εγώ όμως κι ο Εύριπος κι ο Αριστοτέλης και οι εφτά σοφοί!

Γοργόνες και Σειρήνες, Σφίγγες και όλοι οι ρομαντικοί!

Δε θα επιτρέψουμε ποτέ του μυστικού μας τη διαρροή!

Και μόνο,

Σαν τα καράβια μου μέσα θα περνάνε, από τα ωραία σου λαιμά!

Στου «Νέγρο πόντε» δίπλα στα χοχλαστά νερά,

Στην προκυμαία και παρέα με τον «Καρά Μπαμπά»,

Οι καπεταναίοι να πίνουνε το καπουτσίνο τους στο «Καφέ Σινεμά» !

Χρήστος Ρουμελιώτης,

Ερέτρια Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2003!

12:09:42 πμ

Το αφιερώνω στον αδελφό μου το Δημήτρη για τη γιορτή του

ΜΙΚΡΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Αφορμή για το ποίημα αυτό ήταν

η πολύχρονη εξοικείωση μου

με την Εύβοια

και τον Ευβοϊκό

οι πολύμορφες επισκέψεις μου

στη Χαλκίδα

η αναζήτηση

ιστορικών πηγών

η επίσκεψη στο φρούριο του

Καράμπαμπα

και ο καφές στο

“Cafe Cinema”

δίπλα στη γέφυρα

με τον Dominique RENOULT

ζωγράφος

Από το Chapelle d’ Aligre (Le Mans).

« Negroponte »

σημαίνει μαύρο γιοφύρι δηλαδή

η Χαλκίδα!!!

Πάνος Παναγιώτης ο Τρατάρης, Εύβοια, Πετριές, παλιός ψαράς, τρατάρης

ΤΡΑΤΑΡΗΣ...

Κάτω στις Πετριές στις βάρκες

τρατάρης πήρε τις στράτες

μετά από βάσανα πολλά,

και κύματα βουνά !

Δάκρυσαν τα γαλάζια τα νερά !

Χέρια στιβαρά, μάτια αλμυρά,

Βίρα τα κουπιά

κουράγιο ρε παιδιά να πιάσουμε στεριά

μας περιμένει μια κυρά!

Πάνο τρατάρη, αιγαιο-πελαγίτη

με την αλατόψημένη μύτη

σε μόλο έδεσες γερό

Των Αγίων Αποστόλων το γιαλό !

Πες μας μια ιστορία από το καΐκι

Μια ζωή στην αλμύρα και το φύκι !

Τι να πρωτοθυμηθώ φίλοι μου,

απ΄ τα πελάγη τα' άγναντα τα φρικτά ?

Τιμόνι κράτησα γερά μια φορά

Σκύρο - Κύμη με κουπιά !

Σκληρή είν' η ζωή !

Σε ψήνει ο ήλιος στη κουπαστή !

Κόντρα στο μπάτη το κουπί !

Ψαροτοπιά να βρει!

(ανάμνηση στρατιωτική).

Πάρε βήμα ρε στραβάδι!

Πάρε κύμα ρε τρατάρη!

Λοχαγέ μην δύσκολα μου βάζεις:

Δεν μου βγαίνει βήμα κι αλλαγή

Μπέρδεμα για μένα η ζωή

το στρατόπεδο και το χακί

Πονά η καρδιά χωρίς γοργόνα αγκαλιά

Δώσε μου κουπί σκληρό

δίχτυ, αγκίστρι, κούπα κρασί και φιλί γλυκό

Και πάρε κόκκινο τετράπαχο αστακό !

Γοργόνα μου καλή,

Ηρθες από την Ανατολή ;

Πως δεν σε είδα το πρωί ;

Με θάμπωσε ο ήλιος

Σήκωσε η θάλασσα αλμύρα θολή

Όχι δεν είναι δυνατόν.

Τα μάτια μου δεν βλέπουν όνειρο θαμπό !

Μπροστά μου έχω Σε,

Παναγιά και Βασιλικέ, Καπετάνιο και Οδηγό

Καφεδάκι στο όνομά σου πίνω. Ευχαριστώ.

Και Marlboro! Τύχη βουνό. Θέλω να σε ξαναδώ !

Alors capitaine Pano

Δεν είμαι οπτασία, όνειρο απατηλό

Πλεχτό σε αργαλειό ή σε μπροντερό

Από θάλασσα και γω... Πέρασα να σε δω...

Γιατί ξέρω ότι μ' αγαπάς. Και δεν με ξεχνάς

Πασχαλιά μωβιά δω πιο πάνω στα ριζιά,

και θυμάρι από βουνό μου πήραν το μυαλά

Αχ πόσο ωραία είναι η ζωή

Χόρτα, μπαρμπουνάκια, γέλιο και κρασί!

Τι τυχερός ! έριξες άγκυρα καλή

Πόσο ευτυχισμένος στη ζωή !

Πετριές 30/4/2002 10:35:09 πμ