Ο χρυσός της Ελλάδος

🌺🇬🇷 Χρονικό: Φθινόπωρο.gr

Ο Χρυσός της Ελλάδας

Ο πραγματικός χρυσάφι της ελληνικής γης δεν βρίσκεται σε αρχαία μουσεία. Είναι οι άνθρωποί της.

Θα σας πω περισσότερα για ένα από αυτά.

Πριν από εκατό και πλέον χρόνια, όταν γύρισε ο τροχός της τελευταίας επανάστασης στη Ρωσία, ο πρώην υπήκοος της αυτοκρατορίας Ντμίτρι Α. πήγε στην εξορία. Η μοίρα τον έριξε στην Ελλάδα. Εδώ γνώρισε μια όμορφη μαυρομάτα Μακεδόνα και εδώ έμεινε μαζί της για πάντα. Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, ο οποίος - σύμφωνα με την ελληνική παράδοση - έδωσε στον γιο του το όνομα του παππού του.

Φθινόπωρο

Φθινόπωρο

1η Οκτωβρίου 2013. Μια φρέσκια φθινοπωρνή ημέρα που βγήκε από μια ταραγμένη (τρομαγμένη) νύχτα που της επιβλήθηκαν στιγμιαία τρομακτικές σε ένταση και έκταση αστραπές και βροντές και μία (καθαρή) βροχή με τη μορφή μπόρας. Πολύ ζεστή η τελευταία μέρα του Σεπτέμβρη μας είπε το αντίο για λογαριασμό του καλοκαιριού και να σήμερα και πάλι ζέστη με φόρεμα την υγρασία όμως. Τροπικό το κλίμα θα μας πει ο Νίκος θυμίζει Αφρική. Τα δένδρα το απολαμβάνουνε, εμείς οι άνθρωποι υποφέρουμε! Νέα φυλλαράκια θα ξεπεταχτούν από τους κλώνους για να χαρούν τη ζωή που απλώνεται μπροστά τους! Και μεις άνθρωποι πού να βρούούούμε... το χρόνο να τα παρατηρήσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί τους αφού είμαστε τόσο σκεπτικοί και σκυμμένοι όλη την ώρα πάνω από ένα υπολογιστή! Ας είναι κι έτσι λοιπόν, πολύ δύσκολο σχεδόν ακατόρθωτο να διατηρήσουμε ή να εκφράσουμε με αληθινά αισθήματα την αγάπη μας για τη φύση!

Χρήστος Ρουμελιώτης με τη συνδρομή του σοφού Νίκου...Παλαιό Φάληρο - Αθήνα

Σαν φεύγει το καλοκαίρι

 Σαν φεύγει το καλοκαίρι

Ανοιξη σε περιμένω

Χειμώνα σε ...φοβάμαι

Φθινόπωρο σε ...τρέμω

Καλοκαίρι σ' αγαπώ !

Βουναλάκι σε παρακαλώ

Το νεράκι κράτα για καλό

Όταν το στέλνει ο θεούλης

Το ξεροκαίρι νάχω για να πιώ !

Άνθρωπέ μου

Βάλε επιτέλους περισσότερο μυαλό

Τα δένδρα άσε όρθια στη φύση

Να πίνουν το περίσσιο το νερό !

Ποταμάκι μου σε ικετεύω

Μη μου θυμώνεις εμένα τον κακό

Το γεφυράκι σου θα ξαναφτιάξω

Με καλλίτερο υλικό...

Ουρανέ μου

Τη θάλασσα μην πνίγεις με θολό νερό

Μην της μαυρίζεις τη ψυχή δεν σου έκανε κακό

Των ανθρώπων την τέρψη θέλει

Και να τους θυμίζει καλοκαίρι όλο τον καιρό !

Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2009

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αφιερωμένο στην ωραία Εύβοια που εθίγη

από τις καταστροφικές πλημμύρες της 11ης Σεπτεμβρίου 2009

Κρίνα-κρινάκια

ΑΓΧΕΣΜΙΑ(*) ΚΡΙΝΑΚΙΑ -
ΑΤΤΙΚΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Κρινάκια έκριναν 

σε βράχια να κατοικίσουν

Μέσα στο Σεπτ-ο-κτώβρη 

να πυκνα-ανθίσουν

Και το αττικό φθινόπωρο 

να στολίσουν !

Κανένας δεν τα ενοχλεί

Ούτε κράτος ούτε και δεή

Ούτε καν η αδιαφορία 

η περ(ι)-αστική !

Παρεούλα έχουν τον άνεμο 

και τα πουλιά

Τα σποράκια τους 

να μετα-φέρνουν μακριά

Σε άλλες πέτρες σε άλλα βουνά 

ν' ανθίσουνε κι' αυτά !

Τη βροχούλα δεν ξεχνάν 

να ευχαριστήσουν

Που με τα ρυάκια της 

τους βολβούς δροσίζει

Και μια ευαίσθητη καρδιά 

με άρωμα αγγίζει !

Κρινάκια έκριναν 

με τα βράχια να τα πούνε

Πως στα άνομα συμ-φέροντα 

θ' αντι-σταθούνε

Αυτά που την αττική γη 

κατά-κρεουργούνε !

Τον Ποσειδώνα και την Αθηνά 

λοιπόνε εκλιπαρούνε

Να επανα-θέσουν πέτρο 

και ελαία αν μπορούνε

Και να μάθουν τους αν-θρώπους

 πώς να μη μπετο-χαλούνε !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια 13/10/2008 12:28 πμ

(*) Υψώματα πάνω 

από τη Κυψέλη = Τουρκοβούνια

Φωτό Χρίστος 😍 

αφιερωμένο στη Γιάννα
με πολύ αγάπη που της αρέσουν 

τα κρίνα τόσο πολύ
και που πήγαμε να τα συλλέξουμε 

με πρωτοβουλία της
κατά τη διάρκεια δύσκολων 

για την υγεία της καιρών.

Φθινόπωρο

Φθινόπωρο

Μéli mélo !!!!!

Sur le toit gris du ciel ,

les regards sont délavés

à percer les nuages de leurs yeux d'étincelles...

L'ange gardien de mes nuits,

a remué mes pensées ;

transformées en mots,

Enfin, l'ancre est levée...

Aujourd'hui, j'ai puisé sur les sons,

les images d'innombrables visions.

Sache ; qu'il y aura toujours une pluie d'automne

pour laver tes blessures...

Par Valérie Pinson publié dans : Poèmes,

Dimanche 14 septembre 2008

http://lesmotsdesmaux.over-blog.com

Ελεύθερη απόδοση

Ο ουρανός γίνεται γκρίζος

Τα σύγνεφα πυκνώνουν

Πνίγουν τη φλόγα των ματιών σου !

Ο άγγελος-ονειροφύλακας,

Αναδεύει τις σκέψεις μου

Και τις κάνει λέξεις...

Τελικά, η άγκυρα σηκώνεται...

Ακούω τον ...αγκομαχητό της αλυσίδας της...

Βυθίζομαι στο άπειρο των σκέψεών μου...

Μπαίνει και πάλι φθινόπωρο

Θα μπορέσει άραγε η βροχούλα

Να ξεπλύνει τις ανοιχτές πληγές μας;

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια, 16/09/08