**Chuchotement Silencieux**
Sur les feuilles d'olivier
tremblant sous la brise,
L'aube écrit en lettres d'or son secret léger,
Un mot doux que nulle voix jamais ne précise,
La mer étend sur le rivage son beau voile,
Amoureuse des rochers, elle dit tout bas,
Que même si le temps efface chaque étoile,
La beauté du monde jamais ne s'éteindra.
**Σιωπηλός Ψίθυρος**
Στα φύλλα της ελιάς που τρέμουν στο αγέρι,
χαράζει ο ήλιος με χρυσάφι το πρωί
μια λέξη που δεν πρόφερε ανθρώπου χέρι,
μια μυστική, πανάρχαια κι αιώνια πνοή.
Απλώνει η θάλασσα το υφασμένο της μετάξι,
τους βράχους αγκαλιάζει κι έχει να τους πει,
πως ό,τι κι αν ξεθωριάσει, ό,τι κι αν αλλάξει,
η ομορφιά στον κόσμο πάντα θα κρατεί.
 |
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου