Σχόλια στο site της Άννας Μαρίας Γραμμένου

Η ΠΛΥΜΗΡΑ 

https://annamariagrammenou.com/i-plimmyra/

Πολύ τρυφερό!

Αγνές ψυχές πονετικές

Τον κίνδυνο αψηφούν

Στα τρελά νερά ορμούν

να σώσουν ό,τι μπορούν

Δυο ματάκια κι άλλα δύο

τρομαγμένα τους κοιτούν

04 Παρέκβαση σε προφορικό λόγο συνέχειες: Οι κουμπάροι από την Αθήνα koubaroi

04 Παρέκβαση σε προφορικό λόγο συνέχειες: Οι κουμπάροι από την Αθήνα 

Ωραίοι άνθρωποι..
Πουλουδαίοι:
Λευκή νονά του Δημήτρη του αδελφού μου
Βούλγαρη Ελένη και σύζυγος (;)
Βούλγαρης Κυριάκος γιός
Βούλγαρης Γιάννης (;) γιός

ΑΛΛΕΣ ΕΚΚΡΕΜΕΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ Συγγραφή 

Στου Μαυρατζά ξυπόλυτος 

Στο Δημοτικό σχολείο με τις παντόφλες 

Στο κάμπο με τη γαϊδούρα και τη σοκολάτα ΙΟΝ των 0,50 λεπτών του μπαρμπά Άγγελου.

Το πρώτο χαρτζιλίκι.

Το παιχνίδι στην αυλή αυτοσχέδια χειροποίητα.

Στο Νεκροταφείο για το καντηλάκι

Στο Νεκροταφείο δίπλα στα εξαπτέριγα 

Παράσταση στο πρώτο νεκρό νεκρή μπάρμπα Άγγελο γιαγιά Χαρίκλεια 

Στου μπαρμπάγγελου το Χαγιάτι μπερντέ Καραγκιόζη.

Στο περιβόλι ο κήπος των λαχανικών με τις βραγιές και το πότισμα από τη λίμνη.  Ακόμη ρέει το νερό στη μνήμη μου από το πέτρινο όμορφο στόμιο της.

Στο περασπίτι η πρώτη αυτοσχέδια βιβλιοθήκη μαζί με το αργαλειό της γιαγιάς 

Στη θάλασσα με τα γαϊδούρια - μπάνιο

Στο Θαλερό με την εξάρα 

Στο Λαλιώτη με τη γαϊδούρα

Στη Μεγάλη Βάλτσα με το Ζορμπά 

Στο Λαλιωτίτικο για τρύγο.

Στου Γιαννούλη για τρύγο και αχλάδια 

Χριστούγεννα στο χωριό: Μια ιστορία 

Καρδιάς τα πρώτα τσιμπήματα 

Όλα μια ιστορία; Μάλλον 

Οι κουμπάροι από την Αθήνα.

Αθήνα 1953 και εντεύθεν. Ψάχνω στο διαδίκτυο να βρω μια παλιά φωτογραφία της Αθήνας του 1953. Ιδιαίτερα της Πλάκας. Εκεί ήταν το σπίτι της οικογένειας Πουλούδη. Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή το όνομα του κουμπάρου. Σίγουρα είχε σχέση με το Βούλγαρη τη Λευκή Αϊ την Ειρήνη. Τα ίχνη τους τα εντόπισα πρόσφατα μέσα ;που τις φωτογραφίες της συζύγου ενός γείτονα.

Με αυτόν τον εξαιρετικά καλλιεργημένο κύριο με πλ

 

 

Tags:

Μελίσσι 

Τα πρώτα μου κλάματα 

Τα πρώτα μου γράμματα 

Σπύρος Ρουμελιώτης πατέρας 

Βασιλική Ρουμελιώτη μητέρα 

Δημήτρης Ρουμελιώτης αδελφός 

Νίκος και Ζωή Σούρλου 

Χρήστος & Αναστασία Κορδή 

Σταμάτης και σοφία Πασσά 

Ποδήλατο

Περγαμόντο 

Λεμόνια 

Μούσμουλα

Γιάννης Σκαρίμπας 

Βασίλειος Μάρρος

Παραμύθι Μελισσίου 

Πάμε Μελίσσι Κορινθίας 

Πάμε Μελίσσι 

Καί πολλά άλλα στα blogspot μου! 

Photos de Melissi d' enfance 

https://roumeliotisxristos.blogspot.com/2005/02/1953.html?m=1

 

Φωτογραφίες εποχής 

Πρόσωπα και τοποθεσίες και γεγονότα εκείνης της εποχή συγκεντρωτικά με λεζάντα καθώς κρίνω ότι μόνο συγκεντρωτικά είναι καλλίτερα να παρουσιαστούν

 

 

02 Παρέκβαση σε προφορικό λόγο συνέχεια. Η μάνα μου στο χτήμα.. 

Η μάνα μου στο χτήμα με τη γαϊδούρα προφανώς ξεναγεί στα τουριστικά αξιοθέατα το χωριού τους Αθηναίους επισκέπτες. Εδώ συνομιλεί με το ζώο και το συστήνει στη παρέα!

Από την πλούσια βιβλιοθήκη της Γιάννας βρήκα ένα βιβλιαράκι μπροσούρα. Προσωπογραφία του Ελύτη σε προφορικό λόγο. Το πήρα λοιπόν και μια νύχτα που δεν είχε μήτε μπρος μήτε πίσω το διάβασα. Αρκετά με απασχολούν αυτή την εποχή να όλα έχουν τη λύση τους. Ο τίτλος του βιβλίου με εντυπωσίασε. Ως προς το τμήμα "προφορικός λόγος" πήρα λοιπόν το προφορικό και το κόλλησα στην ιστορία μου ως λόγο προφορικό του χωριού. Ναι μου έλειπε αυτή η έκφραση ως ένα κομμάτι από τη ψυχή μου. Δεν είναι ότι κατέχω το προφορικό λόγο όπως άλλοι στο χωριό. Αλλά λέξεις εκφράσεις και βιώματα είναι καρφωμένα βαθειά μέσα μου σαν "παλούκια" στο χώμα που δέναμε τα μανάρια για να βοσκήσουν..

Γιώργος Κριτσιλίγκος παιδικός φίλος,

Δημήτρης Ρουμελιώτης αδελφός, 

Σωτήριος Σούρλος ξάδελφος 

και ο εξιστορών

01 Μια μικρή ιστορία διάρκειας 12 ετών σε λόγο προφορικό του χωριού σε συνέχειες 

Ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα: 

Πήγαιναν τὰ σύγνεφα ἔρημα στὸ δείλι, 

τὰ βουνὰ βουβὰ στὴν ἀτμοσφαίρα,

ταξιδεύαν μου - ἀμίλητοι - οἱ φίλοι 

στὸν ἀέρα. 

Εἶπα : οἱ φίλοι μου!... Ἡ ζωή μου τρέμει 

οἱ τελευταῖοι πᾶν' μονάχοι τους οἱ τόποι,

ἄπιαστοι οἱ γνωριμίες μου ἀνέμοι 

κι οἱ ἀνθρῶποι.

Σκαρίμπας 

από το ποίημα "Οι φίλοι" 

της συλλογής  ουλαλουμ.

Δεκέμβρης 2025 +Jacques Brel j'arrive

Μπαίνει ο Δεκέμβρης 2025

(Εικόνα μετά από αίτημα στο ChatGpt)

Πες μια ευχή
Πες μια λέξη 
Πες ένα ρήμα
Πες ένα ποίμα 
Πες ένα νησί 
Πιες ένα κρασί 

Πες ένα τραγούδι
Φάε ένα λωτό
Ξέχνα το σ' αγαπώ
Μα μείνε μαζί μου
Στης ζωής μου το ταγκό 

Η καρυδιά του κήπου μου

Εικόνα ύστερα από αίτημα στο ChatGpt

Είναι μια καρυδιά (*) στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας. Μας ανοίκει αναλογικά ένα ελάχιστο ποσοστό από τα 50 περίπου διαμερίσματα. Όμως η Σοφία άξια, ικανή και δίκαια διαχειρίστρια τον αγαπά πολύ και αφιερώνει τα δέοντα να είναι καθώς πρέπει.

Στο κέντρο του και δίπλα σε μια πανάρχαια μάντρα της δεκαετίας του 1962 τότε χτίστηκε δεσπόζει μια καρυδιά. Το γλυκύτατο και απλόχερο αυτό δένδρο παλεύει παντοιοτρόπως απλώνοντας δεξιά και αριστερά και όρθια τις κλάρες του να ξεφύγει από το σκότος ή τουλάχιστον την πολύωρη σκιά που του φορτώνουν οι γειτόνισσες του οι πολυκατοικίες δηλαδή και τραβά αρκετό ύψος. Τότε όλο και κάποιος καλοθελητής βρίσκεται και την περιορίζει. Δεν πειράζει. Εγώ την καταλαβαίνω και την παρηγορώ. "Μην το βάζεις κάτω καλή μου εσύ τη δουλειά σου τράβα για τον ουρανό να θρέψεις τα γλυκά στρογγυλά κ αυγουλωτά παιδάκια σου". Όπως και να το κάνεις είναι μια καλή πράσινη παρεούλα. Όταν ανοίγω τη μπαλκονόπορτα το πρωί τσουπ μου λέει καλημέρα. Παλιότερα 2-3 χρόνια είχαμε και παρέα μια γλάστρα στο μπαλκόνι με κυκλάμινα της Γιάννας. Τα είχε φέρει από το Λαμπίρι Αίγιου τη περιοχή που ήταν το ξενοδοχείο  Achaia Med όπου εργαζόμουν. Ωστόσο ύστερα από 3 χρόνια δεν θέλησαν να ξαναδούν το φως. Οι βολβοί μείναν στη γλάστρα και δεν άνθισαν. 

Καλησπέρα επιδράσεις Λειβαδίτη

Μια καλησπέρα

Με μια γουλιά καφέ 

από την ομορφιά της ζωής 

έτσι όπως τη κεντάει ακόμα 

η μητέρα μας στο καρέ της..

Την ευχαριστούμε ..

Μεσάνυχτα Louise Glück Η γάτα

ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ Louise Glück 

Μίλησέ μου ραγισμένη καρδιά

Τι απίθανο τρόπο βρήκες να κατέβεις 

στα σκοτάδια και να αποθέσεις εκεί

τα παράπονα της ζωής σου/μας;

Έπρεπε να μείνεις με τα παιδιά

Έπρεπε να μείνεις στο φως

Τα παιδιά έχουν ανάγκη τρυφερότητας

Τη δικιά σου αγάπη και φροντίδα

Το φεγγάρι 🌙 απόψε στέλνει 

διστακτικά το φως του στο παράθυρο μας

Από τα ανοιχτά τζάμια μπαίνει η ζέστη 

του καλοκαιριού και στεγνώνει 

τα υγρά μάτια μου από τα δάκρυα

Απόψε θέλω να έλθεις στον ύπνο μου 

να βρεθούμε αγκαλιά μάγουλο με μάγουλο

Πιάσε και λίγο Φλέρυ θα μας κάνει καλό

Διασκευή προσωποποίηση  ποιήματος *μεσάνυχτα" της Louise Glück

Το αγγλικό κείμενο:

Η παραβολή του θηρίου Louise Glück

Louise Glück 

Η γάτα μπαίνει στην κουζίνα 

με το νεκρό πουλί, 

το νέο της απόκτημα (θήραμα)

στο στόμα

Κάποιος θα έπρεπε να κάνει 

μια κουβέντα περί ηθικής 

ενώ αυτή είναι έτοιμη 

να κατασπαράξει 

το αποκαμωμένο πουλί

Σε αυτό το σπίτι, 

δεν βιώνουμε όλοι τη δύναμη 

της θέλησης με τον ίδιο  τρόπο

Πείτε το αυτό στο ζώο, 

τα δόντια του είναι ήδη

βαθιά βυθισμένα στη σάρκα 

ενός άλλου ζώου

<<Παραβολή: Ο άνθρωπος είναι θηρίο

είναι πάντα έτοιμος να κατασπαράξει

τον συνάνθρωπό του>>

Το βασικό κείμενο στα γαλλικά :

PARABOLE DE LA BÉTE

Κύπρος γη του πόνου του χαλκού και της χαράς Σωτήρης Βαρνάβας Αλληλογραφία με όλους

Εικόνα μήνυματα 
ΕΦΗ ΣΤΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ κ Σωτήρη Βαρνάβα.

28/10/2025
28η Οκτωβρίου

Καλημέρα Έφη μου. Είναι το πρώτο γράμμα που λαμβάνω την εξαιρετική αυτή ημέρα. Ευχαριστώ πολύ. Η βαρκούλα μας φαίνεται και είναι σίγουρα λίγο ταλαιπωρημένη με τη σημαία της μεσίστια. Βρίσκεται επίσης εκτός οικίας της ίσως είναι και ζωγραφισμένη. 

Η θάλασσα μοιάζει πολύ με τον δίχρωμο Κορινθιακό. Βαθύ θυμωμένο γαλάζιο κατά βάθος κατά καιρούς. Η καρδιά του πάλλεται στις αλκυονίδες νήσους συχνά. Κρατηθείτε γερά Έλληνες. Μην κάνετε πίσω λένε τα νησάκια. Η θάλασσα έχει το δικό της δίκιο. Είναι παράξενη. Εύκολα σε παίρνει στο πάτο. Άλλο τόσο όμως μπορεί να σου προσφέρει και υπέροχα ταξίδια. Η θάλασσα είναι σαν τη δημοκρατία. Πανέμορφη και συγκαταβατική προσφέρει πλουσιοπάροχη τροφή στους ανθρώπους με αγώνα, αν όμως της πας κόντρα και την μολύνεις τότε συμμαχεί με τους πιο ισχυρούς ανέμους και αλίμονο σου!
Όμως την αγαπώ γιατί είναι η μητέρα μου..