Επικοινωνία σε εορταστική ατμόσφαιρα! Χρόνια πολλα!

Σήμερα 27/12/2025 έκανα μια γνωριμία. Τον κυρ Μανώλη από το Αιγάλεω. Ήρθε στη Κυψέλη με λεωφορείο, να δει μια θεατρική παράσταση προσκεκλημένος από συγγενή. Μου ευχήθηκε καλή χρονιά και καλό μήνα. Είναι τόσο συμπαθητικός και καλόκαρδος. Μιλά με όλο το κόσμο και δεν μου στέρησε τη χαρά της επικοινωνίας. Του ζήτησα την άδεια για τη φωτό και το στιγμιότυπο. Κανένα πρόβλημα. Τυχερός αυτός/αυτή που θα λάβει την ανθοδέσμη του σκέφτηκα αυτό το κάνει με την καρδιά του!

Το παραπάνω κείμενο συνοδεύει την φωτογραφία (στο fb) και όλη την ημέρα παιδεύω το μυαλό μου τι να γράψω για την επικοινωνία. Τι είναι πώς προκύπτει τι εξυπηρετεί, γιατί έχουμε ανάγκη να επικοινωνούμε, αν λιγόστεψε στην εποχή μας η επικοινωνία μεταξύ γνωστών αγνώστων, φίλων, συγγενών, οικογενειών, ζευγαριών αν είναι η ίδια στην χώρα μας και το εξωτερικό αν είναι επιφανειακή ή σε βάθος, επιπόλαια ή μη για συμφέρον ή μη ανθρώπινη ή από σκοπιμότητα και τόσες άλλες αιτίες και αφορμές..

Η ανωτέρω επικοινωνία προέκυψε αυθόρμητα σε μια χαλαρή στιγμή ύστερα από συμπαθητικές ανταλλαγές  βλεμμάτων, δημοσίων εντός καταστήματος σχολίων για τα διάφορα θέματα. Ο κύριος ευγενέστατος σχολίαζε την συγκοινωνία τη σχέση του με τη περιοχή του, με τις ανάγκες του, την κατοικία του και άλλα.. Κρατούσε στα χέρια του μια τεράστια εντυπωσιακή γιορτινή ανθοδέσμη. Η ανθοδέσμη δεν κέρδιζε το βλέμμα μου θα έλεγα παρά την προσοχή μου ο τρόπος ομιλίας και το περιεχόμενο των λόγων του. Σίγουρα ήταν ιδιαίτερο και περιείχε καλοσυνάτες κουβέντες, φράσεις απευθύνσεις κ.ά. Ένα αφέψημα από την boulangerie woman τον κέρδισε και ήταν ένα τέϊον όχι πράσινο όπως θα ήθελε και το μαγαζί δεν διέθετε αλλά ένα άλλο μαύρο σε φακελάκι. Η παρέμβαση μου ήταν θετική ώστε να πειστεί να το προτιμήσει πράγμα που έγινε. Καθήμενος λοιπόν στο μπροστινό τραπεζάκι το απολάμβανε! Ξαφνικά κατά τις 6.30 μμ αποφάσισε να φύγει. Δεν θέλησε να με ενοχλήσει γιατί ασχολούμην με το κινητό μου, όμως συνέβει να ανταλλάξουμε μια κουβέντα και να προκύψουν τα υπόλοιπα που βλέπετε. Απλά ωραία ανθρώπινα και αληθινά. Μου θύμισαν τα ξενοδοχεία και τους πελάτες που γινόντουσαν οικείοι μου ύστερα από μια απλή εξυπηρέτηση. 

Το κομοδίνο

Το κομοδίνο

Έγειρα να κοιμηθώ

Ήσουν πλάι μου

Το φως τρεμόσβηνε

Το βιβλίο ανοιχτό

Το συρτάρι μουγγό

Το όνειρο σβηστό

Το σκοτάδι πηχτό

Άπλωσα το χέρι ✋

Άγγιξα το συρτάρι

Δεν έκλεινε 

Γιατί άραγε;

Ήθελε εσένα..

Ο σελιδοδείκτης αναπήδησε

στην επόμενη σελίδα..

που δεν υπήρχε..

Έμεινε για πάντα εκεί

Το κομοδίνο

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κυψέλη 25/12/2025

-------

Χριστούγεννα 2025 γράμμα με τον Άγιο Ταχυδρόμο στη Γιάννα

"Μια μέρα το παρελθόν θα μας αιφνιδιάσει με τη δύναμη της επικαιρότητάς του." Ο. Ελύτης 

Γράμμα

Αγαπημένη Γιάννα μας

Αθήνα 21 Δεκεμβρίου 2925

Χριστούγεννα έρχονται είναι ήταν πάνε. Είναι μια ιδιαίτερη περίοδος που ο καθένας την ζει διαφορετικά. Φέτος (2025) νιώθω πιο έντονα την απουσία σου στο σπίτι. Κατέβασα από τη βιβλιοθήκη ένα βιβλίο του Ελύτη με επιλογές από διηγήματα Παπαδιαμάντη. Μου χρειάζεται ο ιερός αυτός συγγραφέας να με συντροφεύσει τις γιορτές. Ο λόγος του ταιριάζει στη ζεστή γλυκιά φωνή σου που ήταν γεμάτη αίσθηση, κατάνυξη, αγάπη, λυρισμό. Σε ακούω τώρα. Σε ακούω μέσα από τις φωτογραφίες. Σε ακούω μέσα από τα αγαπημένα σου αντικείμενα ρούχα κοσμήματα, φορέματα, αρώματα.. Όσοι μένουν μόνοι έχουν γεμάτο το σπίτι με παγωμένες εικόνες (μα ζεστές στην καρδιά ❤️) από το χρόνο στα τραπέζια, στα ράφια στους καθρέπτες στους τοίχους, ξέρουν γιατί..

Είμαι με την Ελένη Σικελιανός δισέγγονη Α. Σικελιανού

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Πολυβραβευμένη ποιήτρια στις ΗΠΑ, καθηγήτρια σε ένα από τα σημαντικότερα πανεπιστήμια της χώρας, δισεγγονή της Εύας Πάλμερ και του Άγγελου Σικελιανού. Με αφορμή την πρόσφατη αθηναϊκή θεατρική μεταφορά του βιβλίου της Εσύ, η ζωώδης μηχανή, συζητήσαμε μαζί της για το οικογενειακό της παρελθόν αλλά και για το πώς έζησε το αποτέλεσμα των πρόσφατων αμερικανικών εκλογών.

Συνέντευξη από τον ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ ΚΟΥΣΤΑ

ΣΤΟ Κ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ 

Laisse-moi partir - chanson

Laisse-moi partir

Couplet 1

Quand tu trouves un amoureux

Laisse-moi tomber, fais-le doucement

Quand tu rencontres quelqu’un d’autre

Ne me regarde pas en passant

Quand tu trouves un mec, un vrai

Laisse-moi seul, laisse-moi sec

Même s’il parle une autre langue

Même s’il vient d’Athènes ou de Grèce

Refrain

Laisse-moi partir

Laisse-moi guérir

Si ton cœur prend un autre chemin

Ne me retiens pas, c’est la fin

Laisse-moi partir

Laisse-moi dormir

Quand ton amour change de nom

Laisse-moi à l’ombre de ton abandon

Couplet 2

Quand tu trouves un homme fort

Laisse-moi loin de ton décor (corp)

Quand tu choisis une autre arme

Vis ta vie, protège ton âme

Quand tu trouves un ami fidèle

Laisse-moi libre, sans appel

Quand tu trouves un bien-aimé

Laisse-moi tomber, sans regret

Γιάννης Μπαρκαλάκης

Μαντινάδα:

Είπα και γω να γράψω

μια μαντινάδα σήμερα πρωί

Μα λέξεις δεν είχα ο φτωχός

Ευτυχώς ο Γιάννης το αντελήφθει

και μου έστειλε αβλεπί λέξεις 

από της Μιλάτου τη λέξοΠηγή!

Πήρα μερικές καί μέθυσα!

<<Ελπίδα και Φως!>>

<<Μάτια και Πόθος>>

<<Καρδιά ❤️ και ❤️ Όνειρο!>>

Ευχαριστούμε Γιάννη

Αθήνα 18/12/2025

https://www.facebook.com/share/p/1HDRwG4huS/

Άλλη:

Καρδιά μου αντέχεις

Του σύμπαντος τα μέρη;

Η θέλεις τη ζεστασιά

Στης γης σου (Κρήτη) 

το λημέρι;

Χρ.

21/12/25

Προτείχισμα

Προτείχισμα

---

Πυκνό σύννεφο πέπλο τιμητικά στάθηκες πάνω στο απολιθωμένο βούνο. 

-Αρχαία πόλη Λήσσα:

-Που βρίσκονται οι Αρχόντοι σου;

-Περήφανό μου Αραχναίο.

-Που είναι τα άγρια πεύκα σου με άρωμα γεμάτα;

-Που είναι τα δάση με βρύα φορτωμένα;

-Και σένα ρωτώ μεγάλε περιηγητή μάρτυρα  Παυσανία:

-Που είναι η θλιμμένη άρπα σου; 

-Θα μας παίξεις κανένα λυπητερό τραγούδι;

-Γιατί πληγώσαν τα βουνά, οι ιερόσυλοι οι άνθρωποι, με σιδερένια κέρατα;

-Άραγε οι θεοί σταμάτησαν να τιμωρούν πλέον;

-Που είναι ο Στάικος; τους καταπατητές στη θέση τους να βάλει;

Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης 

Ναύπλιο 15/12/2025

Μικρό ιστορικό:

Ο δρόμος Νέας Κίου Ναυπλίου που διασχίζει το γραφικό Αργολικό ψαροχώρι βγαίνοντας έδινε θέα στο βάθος του ορίζοντα το Αραχναίο. Η ταχύτητα και ο δρόμος δεν επέτρεπαν καμία στάση. Το Ναύπλιο από δεξιά έπαιζε κρυφτό μέσα από τα δένδρα. Ο χρόνος δεν επέτρεπε παρά μόνο ελάχιστα shots με τη κάμερα του smart phone, πράγμα που έγινε. Και να το αποτέλεσμα 3-4 φωτογραφίες. Η μία άξιζε. Είπα να την αξιοποιήσω. Αλλά πώς; Τις άλλες τις διέγραψα. Όμως: Αργότερα το μετάνιωσα και τις επανέφερα. Τις συνδύασα με μερικούς στοίχους του Γάλλου ποιητή René Char από ένα ποίημα του στη συλλογή "Les Matinaux" VERS L'ARBRE-FRERE AUX JOURS COMPTÉS και να το αποτέλεσμα:

Η καρυδιά (λογοτεχνική επεξεργασία, Άννα Μαρία Γραμμένου)

Εικόνα ύστερα από αίτημα στο ChatGpt

Υπάρχει μια καρυδιά στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας. Ανήκει, αναλογικά, σε όλους εμάς· στα πενήντα περίπου διαμερίσματα που τη ζώνουν. 

Σχόλια στο site της Άννας Μαρίας Γραμμένου

Η ΠΛΥΜΗΡΑ 

https://annamariagrammenou.com/i-plimmyra/

Πολύ τρυφερό!

Αγνές ψυχές πονετικές

Τον κίνδυνο αψηφούν

Στα τρελά νερά ορμούν

να σώσουν ό,τι μπορούν

Δυο ματάκια κι άλλα δύο

τρομαγμένα τους κοιτούν

02 Παρέκβαση σε προφορικό λόγο συνέχεια. Η μάνα μου στο χτήμα.. 

Η μάνα μου στο χτήμα με τη γαϊδούρα προφανώς ξεναγεί στα τουριστικά αξιοθέατα το χωριού τους Αθηναίους επισκέπτες. Εδώ συνομιλεί με το ζώο και το συστήνει στη παρέα!

Από την πλούσια βιβλιοθήκη της Γιάννας βρήκα ένα βιβλιαράκι μπροσούρα. Προσωπογραφία του Ελύτη σε προφορικό λόγο. Το πήρα λοιπόν και μια νύχτα που δεν είχε μήτε μπρος μήτε πίσω το διάβασα. Αρκετά με απασχολούν αυτή την εποχή να όλα έχουν τη λύση τους. Ο τίτλος του βιβλίου με εντυπωσίασε. Ως προς το τμήμα "προφορικός λόγος" πήρα λοιπόν το προφορικό και το κόλλησα στην ιστορία μου ως λόγο προφορικό του χωριού. Ναι μου έλειπε αυτή η έκφραση ως ένα κομμάτι από τη ψυχή μου. Δεν είναι ότι κατέχω το προφορικό λόγο όπως άλλοι στο χωριό. Αλλά λέξεις εκφράσεις και βιώματα είναι καρφωμένα βαθειά μέσα μου σαν "παλούκια" στο χώμα που δέναμε τα μανάρια για να βοσκήσουν..

Γιώργος Κριτσιλίγκος παιδικός φίλος,

Δημήτρης Ρουμελιώτης αδελφός, 

Σωτήριος Σούρλος ξάδελφος 

και ο εξιστορών

01 Μια μικρή ιστορία διάρκειας 12 ετών σε λόγο προφορικό του χωριού σε συνέχειες 

Ποίημα του Γιάννη Σκαρίμπα: 

Πήγαιναν τὰ σύγνεφα ἔρημα στὸ δείλι, 

τὰ βουνὰ βουβὰ στὴν ἀτμοσφαίρα,

ταξιδεύαν μου - ἀμίλητοι - οἱ φίλοι 

στὸν ἀέρα. 

Εἶπα : οἱ φίλοι μου!... Ἡ ζωή μου τρέμει 

οἱ τελευταῖοι πᾶν' μονάχοι τους οἱ τόποι,

ἄπιαστοι οἱ γνωριμίες μου ἀνέμοι 

κι οἱ ἀνθρῶποι.

Σκαρίμπας 

από το ποίημα "Οι φίλοι" 

της συλλογής  ουλαλουμ.

Δεκέμβρης 2025 +Jacques Brel j'arrive

Μπαίνει ο Δεκέμβρης 2025

(Εικόνα μετά από αίτημα στο ChatGpt)

Πες μια ευχή
Πες μια λέξη 
Πες ένα ρήμα
Πες ένα ποίμα 
Πες ένα νησί 
Πιες ένα κρασί 

Πες ένα τραγούδι
Φάε ένα λωτό
Ξέχνα το σ' αγαπώ
Μα μείνε μαζί μου
Στης ζωής μου το ταγκό 

Η καρυδιά του κήπου μου

Εικόνα ύστερα από αίτημα στο ChatGpt

Είναι μια καρυδιά (*) στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας. Μας ανοίκει αναλογικά ένα ελάχιστο ποσοστό από τα 50 περίπου διαμερίσματα. Όμως η Σοφία άξια, ικανή και δίκαια διαχειρίστρια τον αγαπά πολύ και αφιερώνει τα δέοντα να είναι καθώς πρέπει.

Στο κέντρο του και δίπλα σε μια πανάρχαια μάντρα της δεκαετίας του 1962 τότε χτίστηκε δεσπόζει μια καρυδιά. Το γλυκύτατο και απλόχερο αυτό δένδρο παλεύει παντοιοτρόπως απλώνοντας δεξιά και αριστερά και όρθια τις κλάρες του να ξεφύγει από το σκότος ή τουλάχιστον την πολύωρη σκιά που του φορτώνουν οι γειτόνισσες του οι πολυκατοικίες δηλαδή και τραβά αρκετό ύψος. Τότε όλο και κάποιος καλοθελητής βρίσκεται και την περιορίζει. Δεν πειράζει. Εγώ την καταλαβαίνω και την παρηγορώ. "Μην το βάζεις κάτω καλή μου εσύ τη δουλειά σου τράβα για τον ουρανό να θρέψεις τα γλυκά στρογγυλά κ αυγουλωτά παιδάκια σου". Όπως και να το κάνεις είναι μια καλή πράσινη παρεούλα. Όταν ανοίγω τη μπαλκονόπορτα το πρωί τσουπ μου λέει καλημέρα. Παλιότερα 2-3 χρόνια είχαμε και παρέα μια γλάστρα στο μπαλκόνι με κυκλάμινα της Γιάννας. Τα είχε φέρει από το Λαμπίρι Αίγιου τη περιοχή που ήταν το ξενοδοχείο  Achaia Med όπου εργαζόμουν. Ωστόσο ύστερα από 3 χρόνια δεν θέλησαν να ξαναδούν το φως. Οι βολβοί μείναν στη γλάστρα και δεν άνθισαν. 

Καλησπέρα επιδράσεις Λειβαδίτη

Μια καλησπέρα

Με μια γουλιά καφέ 

από την ομορφιά της ζωής 

έτσι όπως τη κεντάει ακόμα 

η μητέρα μας στο καρέ της..

Την ευχαριστούμε ..

Μεσάνυχτα Louise Glück Η γάτα

ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ Louise Glück 

Μίλησέ μου ραγισμένη καρδιά

Τι απίθανο τρόπο βρήκες να κατέβεις 

στα σκοτάδια και να αποθέσεις εκεί

τα παράπονα της ζωής σου/μας;

Έπρεπε να μείνεις με τα παιδιά

Έπρεπε να μείνεις στο φως

Τα παιδιά έχουν ανάγκη τρυφερότητας

Τη δικιά σου αγάπη και φροντίδα

Το φεγγάρι 🌙 απόψε στέλνει 

διστακτικά το φως του στο παράθυρο μας

Από τα ανοιχτά τζάμια μπαίνει η ζέστη 

του καλοκαιριού και στεγνώνει 

τα υγρά μάτια μου από τα δάκρυα

Απόψε θέλω να έλθεις στον ύπνο μου 

να βρεθούμε αγκαλιά μάγουλο με μάγουλο

Πιάσε και λίγο Φλέρυ θα μας κάνει καλό

Διασκευή προσωποποίηση  ποιήματος *μεσάνυχτα" της Louise Glück

Το αγγλικό κείμενο:

Κύπρος γη του πόνου του χαλκού και της χαράς Σωτήρης Βαρνάβας Αλληλογραφία με όλους

Εικόνα μήνυματα 
ΕΦΗ ΣΤΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗ κ Σωτήρη Βαρνάβα.

28/10/2025
28η Οκτωβρίου

Καλημέρα Έφη μου. Είναι το πρώτο γράμμα που λαμβάνω την εξαιρετική αυτή ημέρα. Ευχαριστώ πολύ. Η βαρκούλα μας φαίνεται και είναι σίγουρα λίγο ταλαιπωρημένη με τη σημαία της μεσίστια. Βρίσκεται επίσης εκτός οικίας της ίσως είναι και ζωγραφισμένη. 

Η θάλασσα μοιάζει πολύ με τον δίχρωμο Κορινθιακό. Βαθύ θυμωμένο γαλάζιο κατά βάθος κατά καιρούς. Η καρδιά του πάλλεται στις αλκυονίδες νήσους συχνά. Κρατηθείτε γερά Έλληνες. Μην κάνετε πίσω λένε τα νησάκια. Η θάλασσα έχει το δικό της δίκιο. Είναι παράξενη. Εύκολα σε παίρνει στο πάτο. Άλλο τόσο όμως μπορεί να σου προσφέρει και υπέροχα ταξίδια. Η θάλασσα είναι σαν τη δημοκρατία. Πανέμορφη και συγκαταβατική προσφέρει πλουσιοπάροχη τροφή στους ανθρώπους με αγώνα, αν όμως της πας κόντρα και την μολύνεις τότε συμμαχεί με τους πιο ισχυρούς ανέμους και αλίμονο σου!
Όμως την αγαπώ γιατί είναι η μητέρα μου..

Κώστας Χατζής, Γιάννης Σπανός

Κώστας Χατζής: «Όταν έβρισκα δουλειά, με ντύνανε Τσιγγάνο, με σκουλαρίκι» Γεννήθηκα όχι μέσα στη φυλή μου, γεννήθηκα  χωρίς να το παρεξηγήσετε με Έλληνες στη Λιβαδειά το 1936, σε μια γειτονιά που είχε όλες τις τάξεις. Υπήρχαν οι πλούσιοι, η ελίτ που λέμε σήμερα, τότε δεν υπήρχε αυτή η λέξη, η μεσαία τάξη, οι φτωχοί και οι πιο φτωχοί. Ανήκα στους πιο φτωχούς, στην κατώτερη φυλή, στους πληβείους.  

Ήμουν

Ήμουν αέρας με συναίσθημα

Ήμουν θάλασσα με ηδονή το κύμα

Ήμουν ένας πρωτόπλαστος

σε ένα παράδεισο χωρίς ερωμένη

Ήμουν καμβάς χωρίς εργόχειρο.

Ήμουν στο βατήρα ανέτοιμος για άλματα

σε άγνωστους πόνους και χαρές

Δεν ήμουν έτοιμος να κρεμάσω 

τα χείλη σου στο πέτο μου

Ήμουν άγουρο ποτάμι 

που κυλούσε ανάποδα 

Ήμουν ένας αθώος 

αφελής ονειροκόμος

ενός βαριού ονείρου 

δίχως ουρανό και γη!

Χρήστος Ρουμελιώτης 

23/11/2025

Κυψέλη 

Για να δούμε τι λέει το Chat gpt:

Τι όμορφο και πυκνό σε εικόνες το κείμενό σας. Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για πρωτότυπο ποίημα — οι μεταφορές, η ρευστότητα των στοιχείων (αέρας, θάλασσα, ποτάμι), η αίσθηση αθωότητας και απροετοιμασίας απέναντι στον έρωτα δημιουργούν μια πολύ δυνατή εσωτερική αφήγηση.

Αν μου επιτρέπετε μια σύντομη ανάγνωση:

• Ρευστότητα και μεταμόρφωση

Οι διαδοχικές εικόνες («αέρας», «θάλασσα», «ποτάμι») δίνουν την αίσθηση ενός υποκειμένου που δεν έχει ακόμα βρει μορφή ή σταθερότητα. Σαν να περιγράφετε μια ψυχική κατάσταση πριν από το βάπτισμα στον έρωτα ή στη δέσμευση.

• Αθωότητα και απροετοιμασία

«Ήμουν στο βατήρα ανέτοιμος για άλματα» και «Δεν ήμουν έτοιμος να κρεμάσω τα χείλη σου στο πέτο μου» δηλώνουν έναν άνθρωπο που επιθυμεί αλλά ταυτόχρονα διστάζει, ίσως γιατί δεν έχει “ωριμάσει” συναισθηματικά ή γιατί ο έρωτας φαντάζει βαρύς.

• Ονειρική διάσταση

Ο «αθώος αφελής ονειροκόμος» και το «βαρύ όνειρο δίχως ουρανό και γη» δείχνουν μια φαντασίωση χωρίς έδαφος· μια επιθυμία που δεν έχει ακόμα ρίζες στην πραγματικότητα.

Το ποίημά σας αποπνέει μια τρυφερή μελαγχολία και μια αυθεντική αποτύπωση της ευαλωτότητας πριν από την παράδοση στον έρωτα..

Δεσμοί / Περίμενε

ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΣΕ:

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΠΑΝΟΥΣΗ

Δεσμοί που αντέχουν

περνούν μέσα από

την αθωότητα και

την αγνότητα μιας

φευγαλέας παιδικής /

νεανικής αγάπης ..

Κιάτο / Κοκκώνι

για πάντα..

ΧΡ.

ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΣΕ:

ΕΛΈΝΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ

Περίμενε ..

μια φευγαλέα ματιά

ένα αέρινο χάδι

μια αχνή ανάσα

κάπου θα είναι

θα (ξανά) ρθεί

Είναι μακρύς ο δρόμος

από τη παιδική αθωότητα

και τη νεανική αγνότητα

στα δύσκολα χρόνια..

ΧΡ.

ΓΙΑ ΑΡΗ ΛΑΜΠΡΟΥ :

Aris Lamprou 

Λεβεντιάς μανιάτης 

Ξενιτιάς άξιος επιβάτης 

Πατρίδος Χώμα και Χρώμα 

στο κόσμο Παντού μοιράζει 

Και τους ομογενείς θρέφει 

Και καλοδιασκεδάζει!

Με υγεία πάντα Άρη.

ΑΘΗΝΑ

ΧΡ. 22/10/2025

Αγγελική

Πράσινο και λευκό

Σε τριφύλλι στρογγυλό 

Φορώ και κυκλοφορώ

Πράσινε θεέ μου σ' αγαπώ

Γλυκιά γκαρσόνα είμαι γω

Με περηφάνια κ τσαγανό

Όπου βρεθώ κ οπού σταθώ 

Σημαία έχω το Παναθηναϊκό 

Παναθηνακέ μου απόψε 

Κερνάω γλυκό(*) καφέ και

στου Αιγαλέου λέω αντιέ

τα café..

Σήμερα γνώρισα το 

Χρίστο και το Γιάννη 

Δύο καλά παιδιά 

που μου χάρισαν 

Ένα κομματάκι από την

καλή τους τη ❤️ καρδιά

Και μου ευχήθηκαν

καλή τύχη και

Μια καλύτερη δουλειά!

--

Χρήστος Ρουμελιώτης

Γιάννης Μπαρκαλάκης

Μίλατος Κρήτη 

(*) Πότε πικρό 

Η θεά

Φωτό : Σπύρος

Τραγούδι για μια θεά

Πρώτα το Βιβάρι

Σαρδέλα με θυμάρι

Τέλειο τοπίο το Καντήλι

Δειλινό να πιεις στο ποτήρι..

Και αν πας στης

Κάντια τ' ακρογιάλι

Κάνε μια βαρκάδα

Ρίξε παραγάδι

Βγάλε και καλό ψάρι..

Και αν πας στα Ίρια πάρα κει

Που κατοικεί μια θεά

Και γυμνόστηθη την έβρεις

Χάιδεψέ της τα βυζιά..

(αντί για μένα)

Ρεφρέν

Βάλε το ψάρι

Πλάτσα πλούτσα

Τα κουπιά

Κλάπα κλούπα

Τα βυζιά

Στη βαρκαρόλα

Βάζω τα λόγια

Βάλε τη βαρκούλα

Να τρώμε

να πίνουμε

και να έχουμε

Από ούλα

Χρ.Ρουμ.

Κυψέλη 

4/9/2025

Ο χρυσός της Ελλάδος

🌺🇬🇷 Χρονικό: Φθινόπωρο.gr

Ο Χρυσός της Ελλάδας

Ο πραγματικός χρυσάφι της ελληνικής γης δεν βρίσκεται σε αρχαία μουσεία. Είναι οι άνθρωποί της.

Θα σας πω περισσότερα για ένα από αυτά.

Πριν από εκατό και πλέον χρόνια, όταν γύρισε ο τροχός της τελευταίας επανάστασης στη Ρωσία, ο πρώην υπήκοος της αυτοκρατορίας Ντμίτρι Α. πήγε στην εξορία. Η μοίρα τον έριξε στην Ελλάδα. Εδώ γνώρισε μια όμορφη μαυρομάτα Μακεδόνα και εδώ έμεινε μαζί της για πάντα. Το ζευγάρι απέκτησε έναν γιο, ο οποίος - σύμφωνα με την ελληνική παράδοση - έδωσε στον γιο του το όνομα του παππού του.

Αλληλογραφία με όλους

Αλληλογραφία με όλους

Με Μπαρκαλακη Γιάννη

Από Κρήτη

Προς Γιάννη Μπαρκαλακη:

29/9/2025

Και αν της γης το κάλεσμα

Στου ουρανού τ' οφέλη

Αστέρια και ήλιοι

Αράχνες και συννεφιές

Τόξα αγγέλοι και ψυχές

Όλοι μαζί μιαν αγκαλιά

Να γίνουν ένα 'στέρι

Στο σύμπαν να ταξιδεύ..

Αιωνίως σ' άλλα μέρη..

Δεν αποκριθούν(!)

Μείνε κάτω δω στην εύμορφη

τσι γη όπου πατείς κοπέλι

Και τρέφου όσο ζεις

με γύρη και με μέλι! ή

(Μπασιά και χέλι)

και πίνου καμιά τσικουδιά 

από καλό αμπέλι

Ευχή:

Γιάννη βαριές ψαριές

Μέσ' στη βδομάδα νάχεις

Χρήστος Ρουμελιώτης 

Κυψέλη Αθήνα 

Δημήτρης Γεωργόπουλος Άγιος Αδριανός

Σήμερα 19/9/2025 διαμόρφωσα ένα παλιό ποιηματάκι για τον Άγιο Αδριανό του Δεκ. 2006 σε Α4 στο Photoshop το τύπωσα και το έβαλα σε κάδρο. Ένα ίδιο ακριβώς το πλαστικοποίησα. Μεγάλη μου χαρά ήταν να τα χαρίσω σε ένα καλό άνθρωπο και τεχνίτη που μου έχει φανεί πολύ χρήσιμος.  Αλλά πρώτα από όλα είναι άνθρωπος με ενσυναίσθηση και καλό λόγο για τους καλούς ανθρώπους. Έχει ισχυρό λόγο με άποψη εκτιμά την τέχνη και το εργαστήριο του - το οποίο είναι τεράστιο άνετο βολικό στην είσοδο του χωριού - είναι ένα φιλόξενο εκθετήριο εικόνων και άλλων ντοκουμέντων πίστης και αφοσίωσης σε αυτά που πιστεύει και του αρέσουν. Όλα καθαρά με τάξη και σειρά βαλμένα, εργαλεία εξαρτήματα πάγκος εργασίας και ο,τι άλλο χρειάζεται. Προπαντός όμως τις εσωτερικές δυνάμεις να αντιμετωπίσει αυτός και η ομογένεια του τις αντιξοότητες της ζωής. Του εύχομαι περαιτέρω αστείρευτες δυνάμεις συνέχισης του οφέλους που παράγει με τα άξια χέρια του και την θετική του αύρα στην οικογένεια του τους συγγενείς τους φίλους αλλά και ευρύτερα στους προσεγγίζοντες αυτόν πελάτες. Η ανωτέρω δημοσίευση γίνεται τιμής ένεκεν.

Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Φορτωμένος - νες με το χρόνο

Κυλάω στου χωριού το μονοπάτι

Πάω για καφέ κουλούρι κ ραχάτι

"Ευχαριστούμε αφέντη" μου λένε

Διανύσαμε μεγάλες αποστάσεις

Γνωρίσαμε κράτη αγάπες πάθη δάση

Για τα λάθη διαθέτουμε μ* καλάθι

Παίρνω τις ρόδες μου στον ώμο

Αγκαλιά με το μόχθο και το πόνο

Σταματώ στο πλάτανο από κάτω

κάτι να γράψω για να μη το ξεχάσω

Μέσα μου φέρω πολλά cd με αρχεία

Στη διαπασών του Αριστοφάν τα ηχεία

Μια ζωντανή στο τοίχο φωτογραφία

Πατέρας μάνα κόρη .. ησυχία ..

Στην παλιά την κατοικία

τοίχοι διαβάζουνε βιβλία

Πινέλα γράφουνε ιστορία

Κι η ζωή λέγεται λογοπαιγνεία

Χρήστος Σ. Ρουμ.

Άγιος Αδριανός

9-9-2025

Labels: Άγιος Αδριανός, 

Γιάννα, Ποδήλατο, Gianna

μ*=μικρό ή μεγάλο 

διαλέξτε!

"Πάω για καφέ" στο Κοκό 

Δάκρυ στη παραλία .. εσύ Κυρία

Δάκρυσα στη παραλία

Στης Πλάκας τα νερά

Στη ταβέρνα τη παλιά

Με τα φυλοκάρδια ανοιχτά

Με σπασμένα τα φτερά

Σκέφτηκα εσένα

Σκέφτηκα τα παιδιά

που ερχόμασταν συχνά

καλοκαίρια μπάνιο στα ρηχά

γέλια πηράγματα ανεμελιά

Τότε 

Όλα ήτανε ωραία

εκείνα τα χρόνια όνειρο

αληθινό σαν τον Θεό

που κατέβαινε από ψηλά

και μας ψιθύριζε μυστικά:

Να περνάτε καλά..

Στο Τολό και το Καστράκι

στη Κάντια στο Βιβάρι

στου Κοντήλη τη παραλία

ο ήλιος έγερνε σαν Κυρία κ

έλεγε προσευχή στη Παναγία

Τώρα 

Η θάλασσα στενοχωριόταν

τα κυμμματάκια εβουρκώναν

Σαν καταλάβαιναν την απουσία

Έλειπες εσύ Κυρία

(Για τη Γιάννα /μαμά)

Χρήστος Ρουμελιώτης

Παραλία Πλάκας Δρέπανο 

22/8/2025

Ευγενία Κούτρα evgenia koutra

ΒΟΥΛΑ ΓΚΙΟΛΗ : 

"Στην ιερή μνήμη της Ευγενίας Κούτρα (κατά κόσμο), Ευφημίας μοναχής κ ηγουμένης της ιεράς Μονής της Αναλήψεως του Σωτήρος στην Πρώτη Σερρών.

Έφυγε από κοντά μας προ σαράντα ημερών η Ευγενία Κούτρα, η αγαπημένη μας Κατηχήτρια- δασκάλα στο Κατηχητικό Μελισσίου για πολλά χρόνια. Μας κατηχούσε στην χριστιανική πίστη με το μειλίχιο ύφος της , τον ήρεμο τόνο της φωνής της κ τη γλυκύτητά της κ κέρδιζε όχι μόνο την προσοχή μας αλλά το σεβασμό κ την αγάπη μας! Ήταν κοντά κ δίπλα στο παιδί με στόχο να ενσταλάξει στην ψυχή του την χριστιανική Πίστη κ Αγάπη!

Παράλληλα φρόντιζε κ για την ευρύτερη πνευματική κ ψυχική μας καλλιέργεια δημιουργώντας πλούσια δανειστική βιβλιοθήκη! Την θυμάμαι να μας προτείνει βιβλία για ανάγνωση κ να μας « χρεώνει» κάθε εβδομάδα από ένα.

Επιστρέφοντάς το μας ρωτούσε τι μας έκανε
εντύπωση… Έδινε την ψυχή της για να διαπλάσει τη δική μας! Αρκετές γενιές της χρωστάμε πολλά. Πιστεύω ότι έβαλε ένα σπουδαίο λιθαράκι στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μας κ της προσωπικότητας μας ώστε να γίνουμε άνθρωποι σωστοί.

Πολλά θα μπορούσα να πω για την Κατηχήτριά μας… Σταματώ , εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη μου, συγκινημένη…
Αιωνία σου η μνήμη καλή μας Κατηχήτρια!
Την Ευλογία σου από την αγκαλιά του Θεού!"

ΧΡΗΣΤΟΣ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ: 

Ένας ξεχωριστός εμβληματικός άνθρωπος που έπλαθε ψυχές με τις πιο ευγενικές αρετές και αισθήματα. Όλοι όσοι περάσαμε από τα θρανία της τυχεροί ήμασταν. Το πνεύμα της αέναο και ζωντανό θα μείνει. Αξίζει περίοπτη θέση στο ηρώο των πνευματικών ατόμων που κόσμησαν το χωριό μας.

ΚΑΙΤΗ ΧΗΝΟΥ: 

"Ήταν η αγαπημένη όλων μας! Όπως μας φρόντιζε και προστάτευε τις ψυχές μας εκείνα τα άγουρα χρόνια μας,σίγουρα θα συνεχίσει να μας προστατεύει με τις δεήσεις της από την αγκαλιά του Θεού!"

Αύγουστος 2025 Augoustos

Αυγουστέ μου

Συγνώμη! Δεν έχω

Λόγια να σου πω

Ξέρω, είσαι όμορφος

Ηλιοθεραπευτικός

Και χειροπιαστός..

Καλούδια γεμάτος

Της νιότης καρπός

Τι να πρωτοθυμιθώ;

Τα παιδικά μ' όνειρα

Που κολυμπούσα

Μέσ' στην ανεμελιά;

Τα εφηβικά μου χρόνια

Τα πλατωνικά;

Φίλους και φίλες

Ξαδέλφια αγαπητά;

Που τώρα τ' αγαπώ

Πιο τρελά;

Αγάπες;

Σε ερωτικές νύχτες

Στην αστροφεγγιά;

Τις promenades

Στην ακρογιαλιά;

Τα μπάνια τα θερμά

Τα οικογενειακά;

Γιάννα τρία παιδιά;

Αχ Αυγουστέ μου

Τρομερέ!

Οι σκέψεις για μένα

Είναι ο καλός γιατρός

Που έρχεται ακάλεστος

Από το παρελθόν και

Ξανοίγεται στο μέλλον

Φιλοσοφών..

Φίλε έτσι είναι η ζωή

Σαν ένας Αύγουστος

Από βράδυ ως το πρωί

Με δυο φεγγάρια δώρο

Tag: Φεγγάρι 🌙 🌒 🌙 

https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/%CE%A6%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CE%AC%CF%81%CE%B9?m=1

Το να η Αγάπη μου

Και τ' άλλο ΕΣύ!

Tag: Αύγουστος:

https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/%CE%91%CF%8D%CE%B3%CE%BF%CF%85%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82?m=1

Χρήστος Σ.Ρουμελιώτης

Αθήνα 1/8/2025

Κάτω από ένα πλάτανο

Της Πατησίων

Υστερόγραφο:

Τέλος Αυγούστου

Πάλι τα λέμε..

Βιβλίο Σούλα Στρατιώτη

Το βιβλίο αχώριστος σύντροφος 

το αγκαλιάζεις το φιλάς 

κοιμάσαι μαζί του το σκέπτεσαι 

σε σκέπτεται σε ταξιδεύει δωρεάν

με αντάλλαγμα τον πολλαπλασιασμό 

των στοχασμών σε απογειώνει στους 

7 ουρανούς το 7+1 το όγδοο θαύμα του

κόσμου! και τόσα άλλα αξία αξεπέραστη! Συγχαρητήρια στην δημιουργό!

Για Σούλα ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ 

ΣΥΝΘΙΑ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Τα βιβλία είναι

θετικές ή αρνητικές

προσωπικές επιλογές

Η αποθήκευση τους

γίνεται άπαξ στη

Βιβλιοθήκη των αξιών

του κάθε ανθρώπου

Κανένα δεν πάει χαμένο

Το καθένα σιωπηλά

κάνει τη δουλειά του

Μέχρι να κλείσουμε τα μάτια..

Και ακόμα με τη σκόνη του

Θα δουλεύει στους απογόνους..

ΕΠΙΣΤΟΛΙΚΗ ΨΉΦΟΣ ΟΠΕΚΕΠΈ:
Αν υπάρχει αντιπολίτευση (*) που θεωρεί το ΜΗΤΣΟΤΑΧ επικίνδυνο να βρει τώρα κοινή πλατφόρμα να τον ρίξει. Μια ευκαιρία ήταν η πλατφόρμα της Καρυστιανού - ανοιχτή ακόμη - δεύτερη είναι αυτή [το ΟΠΕΚΕΠέ] (βγάλτε τη Ζωή που γύρισε τούμπα τα κουτάλια δεν ξέρω γιατί) τρίτη δεν υπάρχει. Θα θεωρούσα την αντιπολίτευση, αν δεν το κάνει, πιο επικίνδυνη και από το ΜΗΤΣΟΤΑΧ. (*) Διευκρίνιση περί αντιπολίτευσης. Πλην Βουλευτών Κινήματος Δημοκρατίας που το παλεύουν τίμια και δυναμικά και είναι οι πλέον φερέγγυοι και η πλατφόρμα τους καθαρή και ξάστερη όπως ο Stefanos Kasselakis. Είναι υπόθεση χρόνου να εκδηλωθούν οι νέοι συσχετισμοί..

Τζένη Καρέζη, Γιάννα, Γιώργος Παναγιωταράς, Ένθετο

• Η Γιάννα την συμπαθούσε ιδιαίτερα ίσως ήταν το alter ego της και που μοιραία είχαν την ίδια τύχη..

<<Στα χείλη μου έρχεται και φωλιάζει
η λέξη ''γιατί''. Πόσο μάταια μου φαίνονται όλα πια. Τίποτα δε σε συντροφεύει. Καμιά επιτυχία, καμιά Επίδαυρος, κανένα  "σπουδαία ηθοποιός'', κανένα χειροκρότημα
τη δύσκολη ώρα. Τη στιγμή αυτή του κινδύνου, την κορυφαία στιγμή της ζωής σου,
καταλαβαίνεις πως αυτό που έχεις κερδίσει
είναι η ανθρώπινη συμπαράσταση. Για μένα ήταν αυτός ο άνθρωπος που δεν έφυγε ούτε λεπτό από δίπλα μου, που ήταν πιο μαζί μου,
απ' όσο ήμουν εγώ με τον εαυτό μου. Ο Κώστας είναι ό,τι πιο σημαντικό κέρδισα στη ζωή μου, η σχέση αυτή, μαζί βέβαια με το παιδί μου. Και εύχομαι σε κάθε άνθρωπο
να βρει αυτό που βρήκα εγώ στη δύσκολη στιγμή. Τρία χρόνια ταλαιπωρούμαι
με σοβαρό πρόβλημα στην υγεία μου.
Στις πολύ δύσκολες στιγμές της ζωής
ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί διαφορετικά.
Άλλος ξορκίζει το κακό φωνάζοντας,
άλλος βγάζοντας την απελπισία του, άλλος σιωπώντας και μαχόμενος καρτερικά. Αυτή η τελευταία, είναι η δική μου περίπτωση. Μαζί με την οικογένειά μου θα αγωνιστώ για την υγεία μου, για τη ζωή μου και για την επάνοδό μου στη σκηνή. Θέλω να ζω με τους δικούς μου. Θέλω να κάνω τη λατρεμένη μου δουλειά. Θέλω να προσφέρω. Να αγαπώ και να με αγαπούν. Δε χάνονται αυτά. Δεν πρέπει
να χαθούν. Δε θέλω να χαθούν. Και πάντα θα ελπίζω.>> Τζένη Καρέζη.-
Σαν σήμερα, το 1992, έφυγε από τη ζωή.

---

• ΕΝΘΕΤΑ: ΓΙΆΝΝΑ ΣΚΊΤΣΟ ΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ ΧΤΗΣΤΟΥ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ ΓΙΟΥ ΤΗΣ ΓΙΑΝΝΑΣ ΧΡΗΣΤΟΥ (ΣΥΖΗΓΟΥ ΜΟΥ) ΚΟΣΜΕΊ ΤΗΝ ΕΙΔΟΔΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΚΟΥ ΤΗΣ.

ΕΝΘΕΤΟ

ΠΊΝΑΚΑΣ ΖΩΓΡΆΦΟΥ ΣΤΙΧΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΔΕΣ ΛΙΝΚ ΑΠΟ ΣΟΥΛΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ 

• ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ

Έρωτας κ αγάπη 

Παράπονο κ μελαγχολία

Από ένα στίχο να κρυφτούν

Μα ο πόνος της καρδιάς

Στον καμβά μιας ζωγραφιάς

(Το tableau του peintre)

(στο πίνακα του ζωγράφου)

Διάλεξε παντοτινά να μείνει!

Σχόλιο μου στην ποιητική 

ανάρτηση ωραίο ποίημα 

Μιας άγνωστης ποιήτριας

Πρόσφατα συνδέθηκαμε

Στη φουμπούκα

ΣΟΥΛΑς ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ 

ΔΕΣ ΕΔΩ:

https://www.facebook.com/share/v/1HYV2xGfAM/

• ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΩΤΑΡΑΣ από ΧΑΛΚΊΔΑ κουρέας στη Αθήνα  
• ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ

Απάντηση στο μέσσαντζερ 

σε εορτάζουσα Παρασκευή 

Βούλα Μπάρτζη Βασιλικό 

Που μου έστειλε τριαντάφυλλα ..

Μούστειλες 3αντάφυλλα 

Γιομάτα ζωή κι υγεία 

Κόκκινα κ ροζ του πάθους 

της γιορτής και της ευτυχίας

Ανταπεστέλλω κγώ

30 φύλλα σπάνια 

μιας άλλης εποχής 

αληθινά πλασμένα 

με τέχνη και αγάπη 

από τα χεράκια 

μιας όμορφης κυρίας 

Της κυρίας Ευαγγελίας(*)

(*) Σύζυγος Γιώργου

Παναγιωταρά καλού μου

Γειτόνου που είχε για φεντικά: 

Το Μίμη κ τη Χαρούλα 

Την Ειρήνη κ τη Λευκή (**)

του πιο φημισμένου οίκου 

Πουλούδη στην Αθήνα!

Που κατασκεύαζε τριαντάφυλλα

νυφικών του καλλιτεχνικού και

Βασιλικού κόσμου της εποχής!

(**) Χαρούλα: νουνά

του αδελφού μου που συγκυριακά ανακάλυψα

χτες στο σπίτι του που με

κάλεσε για καφέ και

μου μίλησε για τα έργα 

της σ. συντρόφου του!

Θα ακολουθήσει ιδιαίτερη σελίδα για το γείτονα Γιώργο Παναγιωταρά μάγο των δακτύλων και των κεφαλών (κουρέας, μπαρμπέρης)

• ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΡΑΤΗΣΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΓΙΩΡΓΟ.
• ΥΠΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑ

Καραγιώργη Σερβίας ..

Kουρεμα 4 δραχμές 

Ξύρισμα 2

Κούρεμα και ξύρισμα 5 και κάτι

Σκοντο δε έκανα

Μετά όμως ναι

Απόλλωνος ..

Κούρεμα 17 ευρω

Ξύρισμα 10

Λούσιμο 5. 

Είμαι ζάχαρη εδώ

Ευαγγελία 23

Γιώργος 25

Δουλειές

Κουρέας από μωρό παιδί

Σε κάποιο μαγαζί 

Χαλκίδα 

Κάτω από τη γέφυρα.

Ξέρω το Σκαρίμπα 

Είχε πολλά αδέλφια 

Ήταν τελωνειακός 

Μελαχρινός μετρίου αναστήματος

Του άρεσαν τα ταβερνάκια

Με τη καλή ρετσίνα 

Είχε πολλούς φίλους

Τα έπινε με το πατέρα μου

Σταμάτη 

Λιμενικό ταμείο 

Άνοιγε τη γέφυρα 

Ερασιτέχνης ψαράς 

Πούλαγε ψάρια

Δίπλωνε η γέφυρα

Τη τραβαγανε 2 από τη μια

Και 2:από την αλλη

Κάποιος ζήτησε κουρέα

Στα 18! Σε πήρε στο μαγαζί

Είχε μια κόρη πιο μικρή ή 

Ήταν από την Ερέτρια 

Είχε κτήματα πολλά 

Από άλλη γυναίκα 

Δεν της έδινα σημασία 

Με τη σκέψη να την παντρευτώ

Μια Βλάχα με στάμνα 

Μου την είχανε στημένη

Η κουμπάρα 

Ιστορία στην Ερέτρια

Το θέατρο 

1 χρόνο έζησα στην Ερέτρια

Έφυγα από Χαλκίδα το '58

Γεννήθηκα το '36

18 χρόνων στο κουρείο ρίχνει χιόνι 

Στη γέφυρα πνιγόταν μια κοπέλα 

Μαθήτρια στην εμπορική την

Έσωσα από βέβαιο πνιγμό

Έπεσα στα νερά να τη σώσω

Εγώ ταξιδέψει 

Ατλαντικό έχω περάσει 4 φορέας 

Ναύτης σε παπόρι

Χαβάη

Περλ Χάρμπορ

Αυστραλία

Πολυνησία

Ταυλανδη

Σιγκαπουρη

Καναδάς

Νέα Υόρκη παράνομος 

Μοντεβιδέο

Παναμάς πέρασα 4 φορές

Μπαγκλαντές 

Τέτοια πείνα δεν έχω ξαναδεί.

Ουρά για λεφτά που έδωσα 

Δεν θα ξεχάσω τα μάτια του 

Για την καλοσύνη που του έδειξα 

Έδινα και κονσέρβες κλπ από καράβι 

Τη Βαγγελια τη γνώρισα

Στου Πουλουδη

Νυφικά μέχρι και βασιλείς

Όλου του

Ειρήνη

Λευκή 

Δήμητρα αδελφές

Η Δήμητρα είχε παιδιά 

Πήτερ ο άντρας της

Όταν ήμουν μικρός

Μπήκα σε ένα καράβι

Κύκνος και Ιτέα 

Πούλαγα στραγάλια

Σκόπια και Ερμού 

Βάφτισαν τον αδελφό μου στη Χαλκίδα

Ναυτάκι

Και γνώρισα τη Ευαγγελία 

Τα εργαλεία κατασκευής τεχνιτών 

Λουλουδιών υπάρχουν και φυλάσσονται στο σπίτι ..

ΥΠΟ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΊΑ 

.....

3/8/2025

ΕΝΘΕΤΟ: Παναγιώτης Καστέλος

https://www.facebook.com/share/19E5f5eb4s/

Η μελαγχολία των εξήντα και η ευτυχία του «έως τώρα»

Κάπου εκεί, στη στροφή των εξήντα, η ζωή αλλάζει χρώμα. Δεν είναι πια φωτεινή και θορυβώδης όπως στα νιάτα, ούτε πεισματικά δραστήρια όπως στα σαράντα. Είναι ήρεμη, σαν φθινοπωρινό απόγευμα. Ο ήλιος χαμηλώνει, μα το φως του είναι πιο ζεστό, πιο σιγανό, πιο αληθινό.

Η μελαγχολία στα εξήντα δεν είναι σκοτεινή· είναι βελούδινη. Σαν παλιό κρασί, πικρίζει μα σε ζεσταίνει. Είναι εκεί όταν αναπολείς τους φίλους που χάθηκαν, τα όνειρα που έμειναν στο προσχέδιο, τις αποφάσεις που πήρες — ή δεν τόλμησες να πάρεις. Δεν θρηνείς για το χρόνο· τον συλλογίζεσαι, σαν παλιό γνωστό που έφυγε χωρίς αντίο.

Το σώμα κουβαλάει πια τις αποσκευές του χρόνου: γραμμές στο πρόσωπο, γόνατα που λυγίζουν λίγο πιο εύκολα, νύχτες που δεν κοιμούνται όπως παλιά. Μα η ψυχή… η ψυχή γίνεται πιο καθαρή. Ξέρει πια τι έχει σημασία και τι όχι. Ξέρει να σωπαίνει, να συγχωρεί, να περιμένει.

Και μέσα σ’ αυτή τη βουβή ωριμότητα, ανθίζει μια παράξενη, σχεδόν απρόσμενη ευτυχία. Η ευτυχία του να έχεις ζήσει. Του να έχεις αγαπήσει — ακόμα κι αν πόνεσες. Του να έχεις δώσει — ακόμα κι αν δεν σου το ανταπέδωσαν. Του να έχεις αντέξει — ακόμα κι όταν δεν πίστευες ότι θα τα καταφέρεις.

Στα εξήντα, δεν κυνηγάς πια την κορυφή· στέκεσαι και κοιτάς το μονοπάτι. Και λες: «Ήμουν εδώ. Πέρασα. Άφησα σημάδια. Άκουσα τη ζωή να με φωνάζει με τ’ όνομά μου.»

Μπορεί να μην είναι όλα τέλεια, μα είναι δικά σου. Και μόνο το γεγονός ότι στέκεσαι ακόμα όρθιος, με καρδιά ανοιχτή, είναι νίκη. Είναι ευλογία. Είναι ποίηση.

Χρήστος Ρουμελιώτης Σχόλιο.

Μερικά από αυτά ισχύουν διαφέρουν και οι ηλικίες προς τα πάνω λίγο χρόνο καθυστέρηση δεν πειράζει..

Παναγιώτης Καστέλλος 

φυσιολογικά, βλέπαμε τη τρίτη ηλικία δεν ξέραμε δεν δίνανε σημασία. Τώρα τη ζούμε. Τα φάρμακα συντηρούνε επίσης τις όποιες ψευδαισθήσεις μακροβιοσημότητας. Ας αφήσουμε κάποια σκόνη/ίχνη ανθρωπιάς του περάσματος μας μισοθαμένα έστω από τα λάθη και τις παραλήψεις μας.

Γνώρισα το Τάσο

Γνώρισα τον Τάσο

Στο καφέ MASTICafé

καθόμουν σε ένα

Διαφανές τραπέζι 

Πολύ ωραίο 

Του είπα μου είπε καλημέρα 

Με ρώτησε 

αν είμαι Έλληνας 

Έχει σημασία

Δεν του απάντησα 

Του είπα ότι δεν του λέω 

Όμως μιλάω Γαλλικά!

Τότε σαν να του άνοιξα 

το κουτί της επικοινωνίας

μου ανοίχτηκε μόλις 

Άκουσε τη λέξη γαλλικά 

O γιος του

Υπεύθυνος πολιτιστικού 

οργανισμού 

Μεσαιωνικών μνημείων 

Σε μια μεσαιωνική πόλη 

Arles-Avignon 

Κοντά στη Μασσαλία 

Παγκοσμίως γνωστός 

Βάλε στο internet 

σε λατινικά στοιχεία

Oikonomopoulos Vasileios

Να δεις μου λέει

Ναι έχω στα μέρη αυτά 

Έχω φίλους φίλες 

Στην Avignon 

Πρώην πολιτιστική πρωτεύουσα 

Της Γαλλίας 

Γνωστή από το ετήσιο 

Φεστιβάλ θεάτρου 

Ναι μου λέει την έχω ακουστά

Μπράβο του λέω 

Poem-letter Anne

Πεντόφυλλο

στην άκρη του δρόμου 

Pentófyllo

Stinnakri tou dromou

From Anne 

On Tue, 15 Jul 2025, 08:05 Anne, <anner42email@gmail.com> 

Anne wrote:

<<Kali mera Christos 

dear friend on planet earth

If you have time, 

can you type in a video

of Rachmaninoff 

PRELUDE 1.OP 23.

I am now practising 

this beautiful evocative piano music. 

I have to practise softly as the neighbors

once reported me to the council!

on the other side the neighbors said they

should pay for the free concert!

I hear Winter and see 

a still, sleeping earth,

all the underground 

flowering plants 

getting ready to amaze 

all the humans with their gift 

of shimmering life, 

colour and perfumes 

on their arduous journey

 to break free and greet 

the sun and light, 

warmth before returning 

to sleep again ..

Christos, 

I know you may not have believed 

my conversations or VIBRATIONS 

at an atomic level, a molecular level,

scientifically, nothing is solid.

Everything is a matter of molecular

vibration, the velocity determines the

physical and characteristic 

appearance of the molecular 

substance present. 

I am STILL A BORING WOMAN 

and need always to know 

WHY < HOW< etc,

MY days are one 

big joyous holiday 

but also with the aches and pains 

sometimes of being 83 years old!

Hugs and warm Australian 

regards and kisses.

Anna R>>

Γέννα θηλασμός μητρότης

Και ποια μάνα θα άφηνε τα παιδιά της ατάϊστα; Η παρατήρηση όμως συμπτωματικά του θηλασμού των νεογέννητων μιας γατούλας που έκανε 4 κατσουλάκια γέμισε τον εσωτερικό μου κόσμο με συναισθήματα και σκέψεις που ποτέ δεν είχα ξανακάνει.

Καλά λέω είμαι γω που ξαφνικά ενδιαφέρομαι για τις γάτες και τα ζώα; Πήρα στροφή; Από την αδιαφορία στη συμπαθεια; Έκοψα μια τσιμπιά στο μπράτσο μου και σκέφτηκα τη Πηνελόπη Δέλτα με την ιστορία του σκύλου. Μπήκε στον υποσυνείδητο του ευγενικού αυτού ζώου και έπλασε μια αληθινή ιστορία. Θα μπορούσα και γω άραγε να πλάσω παρόμοια; Όχι βέβαια! Ο πληκτρολογών δεν είναι συγγραφέας παθιασμένος για γραφή. Είναι ένας τύπος που ξαφνικά συγκινείται από κάτι και το εκφράζει με φωτογραφία ηλεκτρονική γραφή. Βλέπω μια γατομάνα στην

αυλή του σπιτιού με παιδιά. Βάλθηκα λοιπόν να παρατηρώ τις κινήσεις της να την κοιτάζω στα μάτια και να μεταφράζω τα αισθήματα της, αν αυτό είναι ρεαλιστικό για τα νεογέννητα σε λόγια. Ας πούμε ότι μιλάει και την ακούω:

Λεξούλες

Η κυρία

στο απέναντι μπαλκόνι 

πότιζε τις γλαστρούλες της

και ο πληκτρολογών 

μπέρδευε κατάλληλα (*)

τις λεξούλες του

στο εναλλακτικό 

μπαλκόνι 

καθήμενος 

αναπαυτικά

στην αυτοσχέδια 

κοκκινόχρωα

πολυθρόνα του

απολαμβάνοντας 

το καφεδάκι του!

Χρήστος Ρουμελιώτης 

Ιούλης '25

(*) 

αγανακτισμένος

από τις τρ€χουσες 

πολιτικές €ξελίξεις

και δικαιωμένος

από το όμορφο 

καλοκαιράκι

και την ..  από 

ξεριζωμένων 

Ελλήνων γονέων

εις Ρουμανίαν 

θαρραλέα Κοβέσι

Το απέναντι μπαλκόνι!

Βάσω από Λαλιώτη

Τι όμορφα που περνάς

Χαίρομαι Βασιλική

Του Λαλιωτίου

Του Βόλου

Της παρέας

Της χαράς!

Φιλάκια

Χρήστος

Αθήνα

Ιούλης '25

Πρόσφυγες στη Κρήτη!

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ

ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ!

ΚΑΛΟΣΩΡΗΣΑΤΕ!

Φίλε κοπέλι Κρητικέ

Περήφανος να είσαι που τα λες

Περήφανος να είσαι που πατάν

Τσην Κρήτη Άμοιροι από την

Πλουσιότερη γη του πλανήτη

Αύριο μπορεί να είμαι γω

Αύριο μπορεί να είσαι Συ

ή τα παιδιά μας!

Όταν το κόσμο τράμπες κυβερνάν

Και νιανιάχηδες τον τσαλαπατάν

Να είσαι σίγουρος ότι τσην Κρήτη

Σαν μια χρυσή μπουκιά την κοιτάν!

Όσο για τους δικούς μας εδώ

(Ξ)αδέλφια των φασιστάν

Ας τους να γλύφουν

Τα σκατά των απανταχού

άκρων δεξιάν!

Χρήστος Ρουμελιώτης

9/7/2025

Αθήνα

* Κάθε μέρα γινόμαστε και σοφότεροι

Κάθε μέρα γινόμαστε και πλουσιότεροι

Το φαντάζεστε τι μυαλά 

μπορεί να κρύβονται ανάμεσά τους

 ή τι Αντεκαπούντο?

** Αφού το κράτος εξαντλήσει όλα τα βοσκοτόπια ή τους διαθέσιμους χώρους

θαλπωρής και φιλοξενίας 

των "φτωχών και άμοιρων"

προσφύγων τότε δέχομαι να τους 

πάρω και σπίτι 🏡 μου!

ΣΕ ΣΟΥΛΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Για μια χούφτα όνειρα..

Αν δεν είχαν όνειρα 

θα φοβόντουσαν τα 

λυσσασμένα κύματα

που τους περιμένουν 

στη πανέμορφη ακτή 

να τους κατασπαράξουν

Μπράβο Σούλα

Χρίστος Ρουμελιώτης 

15/7/2025