Σήμερα 27/12/2025 έκανα μια γνωριμία. Τον κυρ Μανώλη από το Αιγάλεω. Ήρθε στη Κυψέλη με λεωφορείο, να δει μια θεατρική παράσταση προσκεκλημένος από συγγενή. Μου ευχήθηκε καλή χρονιά και καλό μήνα. Είναι τόσο συμπαθητικός και καλόκαρδος. Μιλά με όλο το κόσμο και δεν μου στέρησε τη χαρά της επικοινωνίας. Του ζήτησα την άδεια για τη φωτό και το στιγμιότυπο. Κανένα πρόβλημα. Τυχερός αυτός/αυτή που θα λάβει την ανθοδέσμη του σκέφτηκα αυτό το κάνει με την καρδιά του!
Το παραπάνω κείμενο συνοδεύει την φωτογραφία (στο fb) και όλη την ημέρα παιδεύω το μυαλό μου τι να γράψω για την επικοινωνία. Τι είναι πώς προκύπτει τι εξυπηρετεί, γιατί έχουμε ανάγκη να επικοινωνούμε, αν λιγόστεψε στην εποχή μας η επικοινωνία μεταξύ γνωστών αγνώστων, φίλων, συγγενών, οικογενειών, ζευγαριών αν είναι η ίδια στην χώρα μας και το εξωτερικό αν είναι επιφανειακή ή σε βάθος, επιπόλαια ή μη για συμφέρον ή μη ανθρώπινη ή από σκοπιμότητα και τόσες άλλες αιτίες και αφορμές..
Η ανωτέρω επικοινωνία προέκυψε αυθόρμητα σε μια χαλαρή στιγμή ύστερα από συμπαθητικές ανταλλαγές βλεμμάτων, δημοσίων εντός καταστήματος σχολίων για τα διάφορα θέματα. Ο κύριος ευγενέστατος σχολίαζε την συγκοινωνία τη σχέση του με τη περιοχή του, με τις ανάγκες του, την κατοικία του και άλλα.. Κρατούσε στα χέρια του μια τεράστια εντυπωσιακή γιορτινή ανθοδέσμη. Η ανθοδέσμη δεν κέρδιζε το βλέμμα μου θα έλεγα παρά την προσοχή μου ο τρόπος ομιλίας και το περιεχόμενο των λόγων του. Σίγουρα ήταν ιδιαίτερο και περιείχε καλοσυνάτες κουβέντες, φράσεις απευθύνσεις κ.ά. Ένα αφέψημα από την boulangerie woman τον κέρδισε και ήταν ένα τέϊον όχι πράσινο όπως θα ήθελε και το μαγαζί δεν διέθετε αλλά ένα άλλο μαύρο σε φακελάκι. Η παρέμβαση μου ήταν θετική ώστε να πειστεί να το προτιμήσει πράγμα που έγινε. Καθήμενος λοιπόν στο μπροστινό τραπεζάκι το απολάμβανε! Ξαφνικά κατά τις 6.30 μμ αποφάσισε να φύγει. Δεν θέλησε να με ενοχλήσει γιατί ασχολούμην με το κινητό μου, όμως συνέβει να ανταλλάξουμε μια κουβέντα και να προκύψουν τα υπόλοιπα που βλέπετε. Απλά ωραία ανθρώπινα και αληθινά. Μου θύμισαν τα ξενοδοχεία και τους πελάτες που γινόντουσαν οικείοι μου ύστερα από μια απλή εξυπηρέτηση.
Επικοινωνία λοιπόν το άλφα και το ωμέγα των καλών και ειλικρινών σχέσεων προς όφελος των θετικών εμπειριών δύο μερών. Δύο πολιτών. Δύο πελατών στον ίδιο χώρο. Δύο ανθρώπων με κοινά ενδιαφέροντα το θέατρο. Τι ωραία! Ευγενής σκοπός. Ενός επισκέπτη μιας πόλης και ενός κατοίκου της πόλης αυτής. Πόλη μέσα στην πόλη. Καθώς αποχωρούσε έδωσε ένα όμορφο χαιρετισμό και μια ευχή! Σκέπτομαι στα λόγια του και λέω μέσα μου. Ας ακούγαμε με την ίδια ειλικρίνεια μια παρόμοια ευχή! από ένα πολιτικό που βέβαια θα την έλεγε.. αλλά μισή ώρα αργότερα ο ίδιος πιθανόν να αμόλαγε από την (πληρωμένη) τηλεόραση μία μπούρδα που να περιέχει ένα καλά καμουφλαρισμένο διχαστικό, δημαγωγικό λόγο ή fake αλήθεια.. Η επικοινωνία λοιπόν στην υπηρεσία επί προσωπικού ή απευθυνόμενη στο τηλεοπτικό κοινό με διαφορετικές βλέψεις! Υποκριτική και στις δύο περιπτώσεις!
Τη παραπάνω φλυαρία θα μπορούσα να την τρενάρω, χωρίς να την φρενάρω, επί μακρόν γύρω από την επικοινωνία με βάσει τους σκοπούς του καθένα, τις προσωπικές σχέσεις, τις δημόσιες σχέσεις, την διαφήμιση, τις πωλήσεις, τη πολιτική κ.τ.λ.
Η σημερινή εικόνα του κυρίου Μανώλη ή Μάνου που είχε την καλοσύνη να συνδέσει την ημέρα της ονομαστικής εορτής του πολλές φορές κατά την διάρκεια της παρέας που λεκτικά για λίγο κάναμε με τη δικιά μου ονομαστική εορτή θα την ενθυμούμαι για πολύ, καθώς προέκυψε τόσο τυχαία και αυθόρμητα. Το ευχαριστώ και εύχομαι να τον ξανά συναντήσω.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου