BMW-ΤΙΝΑ

BMW-ΤΙΝΑ

Με λένε Μίνα ή Τίνα (δεν έχει σημασία)

Και είμαι μια τσαχπίνα

Κάνω σαν τρελή για το μοτό

Καβάλα… πάω για παγωτό…

BMW λεν’ το μοτό π’ αγαπώ

Είμ’ λεύτερο σας λέω «μωρό»

Περήφανα το κράνος φορώ,

Και πάνω του με κόλπο πηδώ…

Κάνω ό,τι θέλω: γύρο κοντινό;

Ανεβαίνω και σε απότομο βουνό!

Μπαίνω και σε ντίσκο για χορό

Με το …Λάμπρο όμως οδηγό !

Μπε-εμ-βέ φίλη μου καλή

Παίξε μ’ την απαλή σου μουσική

Με τη πιο λεπτή σου τη χορδή

Την εξάτμισή σου την ευγενική !

Μπε-εμ-βέ φίλη μου πιστή

Στο σπίτι, στη δουλειά μαζί

Και μια το μήνα Κυριακή, (υπόσχεση σου δίνω)

Θα σε πηγαίνω με τη Λέσχη Εκδρομή !

Γιατί όλα της Λέσχης τα παιδιά

Είναι Γλεντζέδες με καλή καρδιά

Και γεμίζουν το τεπόζιτο χαρά

Όταν βγαίνουν έτσι μαζικά !

Χρίστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια, 24 Ιανουαρίου 2010

Το ποιηματάκι αυτό είναι αφιερωμένο

Στη Λέσχη Μοτοσυκλετιστών BMW

που πέρασε ένα όμορφο τριήμερο στο Negroponte Resort Eretria 5*

Καλά Χριστούγεννα με λέξεις !

 

Δάσος οι λέξεις

Δάσος τα βιβλία στη πόλη

Με τα σιβυλλικά εξώφυλλά τους

«Κλέβουν» τις ματιές των περαστικών

Δάσος οι λέξεις στα χείλη των πολιτών

Με τα άπειρα χρωμοφωνηεντά τους

Προσπαθούν να ω-ριμά-σουν

Δάσος οι σκέψεις στη πόλη

Περιμένουν τα χιόνια

Να αποκρυσταλλωθούν

Η πόλις ένα απέραντο δάσος τροχών

Που ασταμάτητα εκτυλίσσουν

Την ματαιο-πορεία τους…

Η πόλις ένα απέραντο δάσος «φτωχών»

Που προσπαθούν να διασώσουν

Την αισιοδοξία τους !

Η πόλις ένα απέραντο δάσος «εμπόρων»

Που προσπαθούν να εμπορευτούν

Και την τελευταία λεξούλα της…

Δάσος , Πόλις-Δάσος σ’ αγαπώ

Καλά Χριστούγεννα και πάλι

Του Χρόνου Με Υγεία να σε ξαναδώ !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009

Καλά Χριστούγεννα με Παλαμά

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (απόσπασμα)

Νάμουν του σταύλου εν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι,

Την ώρα π’ άνοιξ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι!

Να ιδώ την πρώτη του ματιά και το χαμόγελό του,

Το στέμμα των ακτίνων του γύρω στο μετωπό του,

Να λάμψω από τη λάμψι του κ’ εγώ σα διαμαντάκι,

Κι από τη θεία του πνοή να γίνω λουλουδάκι,

Να μοσχοβοληθώ κ’ εγώ από την ευωδία

Που άναψε στα πόδια του των Μάγων η λατρεία,

Να ιδώ την Αειπάρθενο, να ιδώ το πρόσωπό της

Πως εκοκκίνησε, καθώς είδε το μικρό της,

Όταν λευκό, πανεύοσμο το προσωπάκι εκείνο,

Της θύμησ’ έτσι άθελα του Γαβριήλ τον Κρίνο…

Νάμουν του σταύλου εν’ άχυρο, ένα φτωχό κομμάτι,

Την ώρα π’ άνοιξ’ ο Χριστός στον ήλιο του το μάτι!

Κωστής Παλαμάς

Καλά Χριστούγεννα με Efigênia Coutinho !

PAZ

União
Alegrias
Esperanças
Amor.Sucesso
RealizaçõesLuz
RespeitoHarmonia
Saúde..Solidariedade
Felicidade ...Humildade
Confraternização ..Pureza
Amizade SabedoriaPerdão
IgualdadeLiberdade.Boasorte
SinceridadeEstima.Fraternidade
EquilíbrioDignidade...Benevolência
FéBondadePaciência..GratidãoForça
TenacidadeProsperidadeReconhecimento
AMOR NATAL 2009
Efigênia Coutinho Convide
seus amigos!

Γράμμα από το μέτωπο

XXXVIII (Poèmes a Lou του Guillaume Apollinaire)

(Σε ελεύθερη ομοιοκαταληκτική μεταφραστική απόδοση)

Γράμμα από το μέτωπο

Κυριακή στα χαρακώματα

Γέλια ανέκδοτα και χώματα

Των στρατιωτών καμώματα

Κυκλάμινα κι' αρώματα !

Άρθρο δεν έχει η κραυγή τους

Για βότανο θέλει η θύμησή τους

Τα όμορφά σου μαύρα μάτια

Να φωλιάσουν στη ψυχή τους

Λου μου

Τη φωτό σου κοιτάζω και παραμιλώ

Το δικαίωμα αυτό έχω ο χρόνος και γω

Και καθώς στη νύχτα η οβίδα σφυρίζει

Μια μυρτιά με δάφνη τη ψυχή σου στολίζει !

Των δασών τα πράσινα μύρτα

Δώρο στα κάνω και από κάτω κρύφτα

Απ' της καρδιάς σου τα φύλα τα πλατιά

Ορκίζομαι τ' αγαπώ πραγματικά

Ω Λου μου πότε θα σε δώ ? Το Παρισάκι δεν ξεχνώ !

Με της κρήνης του Λουξεμβούργου το μαγικό νερό,

Με τις βιολέττες και του Σαιν Ζερμαίν το Πύργο το ψηλό !

Αχ Παρίσι μου χλωμό με το κομψό σου γυναικείο πληθυσμό !

Λου μου Λου μου και πάλι από δώ
 σου λέω σε λατρεύω σ' αγαπώ !
Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Η Φωτογραφία

Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

Φίλε μου ιστορικέ, στη φωτογραφία τούτη δώ
μαζί με άλλους εκλεκτούς αποφάσισα να μπω
Για νάχω χρόνο αρκετό και να σκεφτώ
Πώς ορθώς στην πατρίδα μια μέρα να φερθώ !

Σκληρό το χακί και ο καιρός πολύς
Στον Εύρο ο χειμώνας τραχύς, δυστυχώς,
Γράμματα με αισθήματα ερωτικά, ευτυχώς,
Και εμβατήρια γεμάτα ερωτηματικά !

ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΡΟΣΟΧΗ ! Η Φωτογραφία ΖΕΙ !
Αγέλαστη ή μειδιούσα ή ΓΚΡΙ
Γιατί η ιστορία δεν γνωρίζει
Με τι χρώμα μπορεί να βαφτεί !

Φίλε μου Χρίστο είμαι (είσαι) τυχερός
Που παρά πόδας τα φραίνας κράτησες ορθώς
Και δεν χρειάστηκε την ιστορία να γράψει ο θεός
Αφού την πρόλαβε ο Λεωνίδας Κολοκοτρώνης ο σοφός !

Φίλε μου ιστορικέ σ’ ευχαριστώ
Τριάντα τρία χρόνια στο βυθό
Ενός άλμπουμ περίμενα να βγω
Ζώντα και ρέοντα για να ξαναδώ
Το φίλο μου τον ΠάνΚεφαληνό

Χρίστος Ρουμελιώτης
http://dokimos.over-blog.com
Αθήνα Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

The art of love, Αγάπη

 The art of love

Loving is an art (?)

Of the human on the marble

Loving is an art
Of a poem on a heart!

It is so easy to love
But not to starve
Of a feeling you might have
When your heart beats tici-tac

It is so easy the touch
But not forever to love
Perfume never lasts
Flowers need ever to be damp

Love Love is a ruby
Hidden in your body
I am the miner you need
To get your ruby worthy

Love is a bourn
From a natural source
I am always thirst of it
There is no medicine to …eat

Επιμύθιον παραμυθάκι:
Μια κόρη κένταγε ένα κέντημα
Με βελόνα και χρυσή κλωστή
Την κλωστή την είπανε Αγάπη
Και το κέντημα Ζωή…

Christos Roumeliotis
Athens, Sunday, November 22, 2009

Poesia, Morta,Torta

Poesia, Morta,Torta

Ποίηση είναι η ζωή

Σαν πίτα που ο καθένας

Ότι θέλει μέσα βάζει…

Ποίηση είναι η ζωή

Σαν ψυχή που ο καθένας

Ότι θέλει από μέσα βγάζει…

Ποίηση είναι η ζωή

Σαν τρελού ξυράφι λαβωμένο

Από ένα λουλούδι…

Ποίηση είναι η ζωή

Σαν σκουριά που αρνήθηκε

Χρυσό καλοφτιαγμένο….

Ποίηση είναι η ζωή

Σαν προσευχή που ξέφυγε

Από θεό ξεχασμένο… (παραπονεμένο)…

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 8 Νοεμβρίου 2009

Από τα …σωθικά του Poesia, Morta,Torta! της Efigênia Coutinho

Singing star

 Singing star

Καρδιά μου τι σε βασανίζει;
Ποιος καημός σε τριβελίζει;
Καρδιά μου ξέρω θα εκραγείς
Λάβα η αγάπη δεν μπορείς να κρατηθείς

Οι χτύποι σου μαρτύριο
Τα λόγια σου ελιξίριο…
Έλα να πάμε σ άλλο κόσμο σε άλλα αστέρια
Εκεί στο γαλάζιο τ’ ουρανού είναι όλα τέλεια…

Τα αστέρια νύχτα μέρα θα σου χαμογελούν
Στίχους θα σου πλέκουν και θα σου τραγουδούν
«Είναι η αγάπη ουρανός
Είναι έμ-πυρ-ο φως,
Είναι όνειρο που δεν σβήνει δια παντός»!

Christos Roumeliotis
Athens, 28-10-2009

Canto Estrelar...
Efigênia Coutinho
Tem um sonho que canta o coração,
E vai beijando a terra, mar e o Luar
E vai clamando sua inspiração fora
Exultando dentro como um vulcão ...

Que ansiedade lhe agita? Murmúrios!
Que palavras confidenciam estes lábios,
A gemer beijos de amor com estrelas....
Tudo está além, em céus mais azuis...

Ergue teus braços ao ar, haveis de sentir
Essas aspirações, nas dobras do coração!
Longa,cálida, assim fala na voz do Luar
Entre feixes de luzes, prata e púrpura...

São mundos Novos,em céu celeste
Os astros sorrindo nas esferas...
Dos sonhos que o Ideal encerras!

Το πέταγμα των λέξεων

Το πέταγμα των λέξεων

Είναι οι λέξεις όπως τα πουλιά.
Γύρω από τη γη ελεύθερα πετούν.
Και συχνά πολλές μαζί πετάνε σε σχηματισμό.
Ποιημάτων.
Κάποιος είπε τα πουλιά είναι οι βασιλιάδες τ’ ουρανού.
Οι λέξεις είναι οι βασιλιάδες της Γης.
Οι άνθρωποι τις δημιούργησαν για να τους κυβερνούν.
Ο κυβερνοχώρος και τα γκουγκλοεργαλεία να τις διαδώσουν.
Μια μέρα ήρθαν κάτι πουλιά. Άγνωστα.
Και κάθισαν μπρος στα μάτια μου. Και κελαηδούσαν.
Ήταν οι λέξεις της Ιφιγένειας Κουτίνιο. (Efigenia Coutinho)
Που προσπαθούσαν να μου πουν τη σκέψη της.
Τις πήρα, τις έπλασα και ξαφνικά ξέφυγαν από τα χέρια μου!
Α Ναι ! ξέχασα τα πουλιά δεν μπορείς να τα κρατήσεις.
Πήγαν πίσω στον ιδιοκτήτη τους αλλά με άλλα ρούχα!
Και από τότε οι λέξεις πετούν Ελλάδα – Βραζιλία – Ελλάδα και ελεύθερα εκφράζονται.
Οι ελληνικές λέξεις δεν μιλούν πορτογαλικά…
Και οι πορτογαλικές λέξεις δεν μιλούν ελληνικά…
Ωστόσο συναντιώνται ! Ωστόσο αγαπιώνται !
Christos Roumeliotis
Athens 28-10-2009