Y-a-t-il un dieu?

Y-a-t-il un dieu?

Il' y a un huit qui est parti

Il' y a un pourquoi qui n' est pas repondu

Y-a-t-il un espoir a exister

Et a faire le massacre cesse?

Le 2008 est gravement blessé

Les couleurs sont ensanglantés

Les enges sont/seront enterres

L' an 2009 se sent honteux

Y-a-t-il un espoir a exister ?

Y-a-t-il moral dans la guerre ?

Y-a-t-il un dieu a decider ?

Qui a tort ou raison et comment il va le trouver ?

Christos Roumeliotis / Athenes le 12 Janvier 2009

'Αρωμα Χρόνου, 'Αρωμα Μελισσιού

'Αρωμα Χρόνου, 

'Αρωμα Μελισσιού

Μια φορά και ένα καιρό ο Χρόνος καθώς κυλούσε είδε το Μελίσσι. Το Μελίσσι είναι ένα χωριουδάκι στα βόρεια παράλια της Πελοποννήσου 115 χιλιόμετρα από την Αθήνα. Είναι ενταγμένο στο Δήμο Ξυλοκάστρου και η ιστορία του χάνεται μακριά στα χρόνια των πειρατών που έλκονταν από ένα άγριο μελίσσι στις ρίζες ενός απότομου βράχου κοντά στη θάλασσα όπου ίσω δένανε και τα καράβια τους. Κοντοστάθηκε λοιπόν, θαύμασε την περήφανη σύγχρονη εκκλησία του Αγίου Δημητρίου έκανε το σταυρό του και τράβηξε για τα καφενεία μήπως και βρει κανένα να πει καμιά κουβέντα. Το μονοπάτι του κατηχητικού τον θυμήθηκε και του φιλοξένησε με χαρά τα βήματα. Ναι τι όμορφο και ανέπαφο παρέμενε έτσι ακριβώς όπως το θυμόταν. Από την αίθουσα του κατηχητικού ακουγόταν μια προσευχή από παιδάκια. Η πόρτα του Χήνου που αγνάντευε τη θάλασσα τον παρακάλεσε να της αγγίξει το πόμολο. Ο Χρόνος της χαμογέλασε γλυκά και της είπε πόσο χάρηκε που την είδε και της χάιδεψε το χέρι ! Το βήματα αθόρυβα στο χώμα μετέφεραν το Χρόνο μπροστά από το σπίτι του Γαρουφαλή, του σ. Κορδή, της σ. Όλγας της Μαμής και τον οδήγησαν στο κέντρο του χωριού. Στους δρόμους ή στα καφενεία ο Χρόνος συνάντησε και είπε μια κουβέντα τους εξής παρακάτω: Το κυρ-Γιάννη το Λιακόπουλο τον αδελφό του σ. Δημήτρη και λαδαδελφό της κυρά-Βάσως του Κορδή ο οποίος είναι πρόσωπο σοβαρό και πολύ σεβαστό στο χωριό. Τον Κυρ-Γιώργη το Μιχαλόπουλο άριστο μάστορα/χτίστη ο οποίος τώρα είναι άριστος ψάλτης. Τον κυρ-Χρίστο το Σπηλιόπουλο ένα αγαθό παληκάρι που δεν έχει βλάψει στη ζωή του ούτε μερμηγκάκι. Τώρα η μαγκουρίτσα του είναι το πιο πολύτιμο πράγμα στο κόσμο. Το κυρ-Στέλιο το Γαρουφαλή ένα πολύ σκληρό και άξιο δουλευτή της μάνας γης. Τον κυρ-Αριστείδη το Γκουράσα το γέροντα που από τότε που γεννήθηκε ο 19ος αιώνας, ο θεός τον φιλά και είναι πάντα καλά και ασταμάτητα περπατά περπατά... Τέλος συνάντησε και την Κυρά-Αντριάνα του Δημητρίου τη φίλη της Βάσως του Κορδή μία άριστη νοικοκυρά που ένα μαύρο σύγνεφο μπήκε απρόσκλητα μια φορά στο σπίτι της αλλά αυτή δεν το έβαλε κάτω. Ο Χρόνος συγκινήθηκε. Δυστυχώς όμως δεν είχε άλλο χρόνο στη διαθεσή του να τα πει με τους εξαιρετικούς αυτούς ανθρώπους. Ένας φίλος του Χρόνου που τον λέγανε «Άρωμα» αποθανάτισε τις στιγμές με σύγχρονα ηλεκτρονικά μέσα, τους χάρισε λίγο άρωμα λεμονιού και τις άφησε να πετάξουν στο χρόνο...

Ω τι απέραντη χαρά !

Πόρτες παραθύρια κλειστά !

Το χρόνο αγκάλιαζαν σφιχτά

Και δώρο του κάνανε άρωμα

Από λεμόνια Μελισσίου γλυκά !

Ο Χρόνος τότε υπόσχεση έδωσε ότι θα ξαναπεράσει σύντομα 

και συνέχισε τη πορεία του στο άγνωστο...

Χρίστος Ρουμελιώτης

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 2008-12-23

Καλές γιορτούλες με βαθείς συλλογισμούς

Απολογισμούς και αγαθές δημιουργίες !

Τα πρόσωπα της γραφής και τα ονόματα είναι εικονικά... !!!

Η εξαγγελία

Η εξαγγελία

 Ορθώθηκα μετωπικά / Πάνω σε μια λωρίδα οργής / Τοιχογραφίες υψώνοντας / Και το άστρο / Δυτικά του Γιβραλτάρ αναγνώρισα / Της Μυθικής Ατλαντίδας / Ασάλευτη στην εξαγγελία της σιωπής / Όνειρο νυμφαίο παλίρροιας ερμηνεύω / Οι μάγοι μυστικά διασχίζουν την Ανατολή / Βάναυσα ηρώων αγάλματα / Τώρα αποκεφαλίζουν

Από την συλλογή: «Η αναπαράσταση του ανέφικτου» / Γιώγια Σιώκου ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤΑΚΗ / http://www.gsiokou.gr

Το έργο της Γιώγιας Είναι μια θάλασσα Που ο ναύτης βλέπει Τη χαμένη Ατλαντίδα Ν’ αναδύεται θαμπή Μέσα από τα βάθη της Και να υπερ-υψώνεται ως Αφροδίτη Κρατώντας ένα ανέφικτο-βιβλίο στα χέρια της Και να του διαβάζει τη ψυχή Και να λέει τη μοίρα-ευτυχία του ! Εχτίμηση μεγάλη θρέφω Στη Γιώγια - Χρίστος

gsiokou@in.gr

Γιώγια καλημέρα

κάπως καθυστερημένα

διάβασα το βιβλιαράκι σου

και το περιεχομένό του μ' έβαλε

σε βαθιές σκέψεις. Όντως πρέπει

κανείς να σηκώσει τις λέξεις μία μία

και να δει από κάτω τι λένε-λές

Θαυμάσια λοιπόν όλες αυτές οι αναφορές

στη φύση στην ιστορία τη μυθολογία μας

συνδέουν με το παρόν που είναι τόσο σκληρό !

Χρίστος Ρουμελιώτης

Έτσι θα μου επιτρέψεις εκ των υστέρων

να ανοίξω ένα παραθυράκι στα «ανέφικτά» σου

να μπούνε στη ζωή του blog μου !

Καλά Χριστούγεννα

Αλέξης Γρηγορόπουλος

Αλέξης Γρηγορόπουλος

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008

Τα κάλαντα είπα φέτος να σας πω, έτσι
όπως τα γέννησε ο Δεκέμβρης του οχτώ
Ξεκίνησα λοιπό αλλά βρήκα το λόγο μου φτωχό
Μπρος άπ' το μεγάλο που συνέβη το φονικό
Που βρήκε τον Αλέξη δέκα πέντε μόλις χρονώ...

Ω Αλέξη μπουνιά χωμένη στου κράτους την απονιά
Να πέσουν πάνωσ' θέλουν να σε φάνε τα «σκυλιά»
Ω Αλέξη οι φίλοι σου γινήκανε των Ελλήνων τα παιδιά
Και κεράκια αμέτρητα θάχουν αναμμένα παντοτινά
Ω Αλέξη αδελφέ μου εκεί στη Τζαβέλα τη γωνιά

Τα κάλαντα Αλέξη μ' για του Χριστού τον ερχομό
Πικρό στάζουν δάκρυ γεμάτο με απύθμενο θυμό
Πως είναι δυνατό; Ανθρώπου δεν το χωράει το μυαλό
Έγκλημα στυγερό προγραμματισμένο είν' από καιρό
Σήκω ξύπνα μη μ' αφήνεις μοναχό ο Ηρώδης είναι δω

Ω Αλέξη Νοέμβριος Δεκέμβριος δύο χιλιάδες οχτώ
Στην ιστορία της Αθήνας αίμα στάζουν οι μήνες και οι δυο
Μέχρις που θα πάει αυτό; ποιος θα βάλει σταματημό;
Θυσία ένας είμαστε δυό είμαστε χίλιοι μύριοι δυό μπρος
Τούτα τα Χριστούγεννα νέο ξεκίνημα για αγώνα μακρινό..
Προσοχή ! ο σκύλος δεν δαγκώνει σημαδεύει και σκοτώνει
Προσοχή ! οι πεζόδρομοι δεν είναι για θνητούς είναι για ΑΘΑΝΑΤΟΥΣ
Προσοχή ! οι τράπεζες δεν είναι για δάνεια είναι για αίμα !
Προσοχή ! οι πολ-ιτικοί δεν είναι για γέλια είναι για κλωτσιές!
Υπηρέτες στις πολυεθνικές?
Προσοχή ! Αλέξης σημαίνει ως εδώ και μη παρ έκει !

Και στη Μεσολογγίου βουνό από οργή γινήκαν' τα λουλούδια
Και είπαν ρίζες να γίνουν να φυτρώσουν να μυρίζουν τ' αγγελούδια
Και μαζί με λόγια/σμύρνα/μύρο στο τοίχος της, ανηρτημένα
Και μαζί με άγνωστες ως τώρα προσευχές από σεμνούς προσκυνητές
Ένα όλα θα γίνονται μαζί με πέτρες και μπουνιές προς τις κάθε άμυαλες αρχές !

ΠΡΟΣΟΧΗ ! ΠΡΟΣΟΧΗ !
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΑΓΟΙ ΜΕ ΔΩΡΑ
ΓΕΜΙΣΕ ΠΑΛΙΑΤΣΟΥΣ ΟΛΗ Η ΧΩΡΑ
ΠΡΟΣΟΧΗ! ΠΡΟΣΟΧΗ !
Η ΛΥΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΤΟΥΜΕ ΕΙΣ ΑΙΓΥΠΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΟΥΜΕ ΑΛΛΑ ΕΔΩ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ !

Ωστόσο Καλά Χριστούγεννα φίλοι μου και για την συναισθηματική αποφόρτιση μας παραθέτω ένα αποσπασματάκι (που δεν ακούγεται συχνά) από τα παραδοσιακά κάλαντα μέσα από το εγκόλπιο-φωλίτσα «Κάλαντα Παινέματα» των εκδόσεων ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ

Χριστούγεννα Πρωτούγεννα,
Πρώτη γιορτή του χρόνου
...
Χριστός γεννάται, χαρά στο κόσμο
Χαρά στο κόσμο, στα παληκάρια
Στα παλικάρια κι η Παναγιά,
Η Παναγιά η Αθιοτόκος.
Η Αθιοτόκος παρακαλούσε,
Παρακαλούσε τους αποστόλους
Μια μέρα Πάσχα ένα μεσημέρι
«Μαμή να πάτε, μαμή να φέρ'τε»
Κι όσου να πάν-τσε,
Κι όσου να ρθούν-τσε,
Η Παναγιά μας ελευθερώθη
Ελευθερώθη, Χριστός επέσε
Χριστός επέσε, σαν ήλιος λάμπει
Σαν ήλιος λάμπει σαν νιο φεγγάρι
Κι ο νοικοκύρης να ζει και νάναι τώρα και πάντα.

Καλήν ημέραν, άρχοντες
Αν είναι ορισμός σας
...
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2008
Kαι για τη διασκεδασή σας κάθε Παρασκευή και Σάββατο φυσικά Χρίστος Νικολόπουλος, Θεοδοσία Στίγκα, Ηλίας Μακρής, Δόμνα και βάλε ! στα 9/8 ! Λεωφόρος Αλεξάνδρας 40

Ειδικός fόνος

Ειδικός fόνος

ΠΕΝΘΟΣ-PENTHOS-SORROW-REGRET FOR A-lexis

ΕΙΔΙΚΟΣ f...όνος ΠΟΛΛΑΠΛΩΝ "ΣΤΟΧΩΝ":

Τελικά ο "ειδικός" f-ρουρός/f-ονιάς χωρίς να το καταλάβει έβαλε μπρος τη μηχανή μιας κοιμώμενης νεανικής επανάστασης για: Την Υπερ-άσπιση της Υπερ-Αξίας της ζωής

Τη Δι-έγερση του Δημοκρατικού Φρονήματος σημερινών και αυριανών Πολιτών

Την Επ-αγρύπνηση των εργαζομένων για την Υπερ-άσπιση θεμελιωδών Κατακτήσεων

Το Ξεσκέπασμα της ΑνΑλγΗσίΑς των κρατούντων για τα πάθη των μη εχόντων

Την Εν-δυνάμωση της άρνησης εισ-πνοής της μπόχας των Σκανδάλων

Την Διάλυση της Αιθάλης της Yπερ-κατανάλωσης

Τη Συσπείρωση της εφηβείας εις Γροθιά «πόνου - ωχ» στο στομάχι της κοροϊδίας

Του πείσματος στο Δρόμο που χάραξε ο Νοέμβρης ενός άλλου ξεκινήματος «YES WE CAN» με χιλάδες σκέψεις προτάσεις φιλοπρόοδων ανώνυμων και μη πολιτών αυτής της "τρισαθλίας" πλην περήφανης χώρας. Ναι η έκκληση της 15 Νοε 2008 στη βροχούλα να ζωντανέψει τα παιδιά εκείνου του Νοέμβρη... έπιασε τόπο. Χρήστος Ρουμελιώτης. Αθήνα, 9-11 Δεκεμβρίου 2008

Πρωϊνό στο Τατόι, του Χρύσανθου Ρεπάντη

Πρωϊνό στο Τατόι

Ούτε που κατάλαβα

πως βρέθηκα στην όχθη

Λίγα μέτρα πιο μακριά

από μια πεινασμένη θάλασσα

Που άνοιγε το στόμα της

να με καταπιεί

Ούτε πως κατάλαβα

Πως γέμισε η αγκαλιά μου

Κόκκινα βατόμουρα

Πως έκανε κύκλους

Γύρω από την αγκαλιά μου

Ένα κάτασπρο περιστέρι

Πως περνάς έτσι καλπάζοντας

Με τα μάτια σου φορτωμένα λάφυρα

Με το πέρασμα τα’ αλόγου σου

Να μαστιγώνει αλύπητα

Τις προσδοκίες μας τις χαρές μας

Μα πως περνάς έτσι καλπάζοντας

Και τι θέλεις επιτέλους από μας

Και που πας δεν βλέπεις

Τα πέταλα τα’ αλόγου σου

Πως ματώνουν τις παπαρούνες

Δεν βλέπεις τα φύλλα των δένδρων

Που τρομάζουν στο περασμά σου;

Χρύσανθος Ρεπάντης

Πρωϊνό στο Τατόι

2007

Ενδείξεις χειμώνα

Ενδείξεις χειμώνα

Κίτρινα φύλλα στην αυλή μου

Χειμώνας πάλι στη ψυχή μου

Ονείρων στρώμα το κορμί μου

Κίτρινα φύλλα στην αυλή μου !

Στων πουλιών την ολόασπρη; ράχη

Ταξιδεύει η βροχή μονάχη

Των βουνών οι ατάραχες κορυφές

Τη βροχή χαίρονται βουβές....

Της λιμνούλας τα στάσιμα νερά

Κίτρινα φύλλα πλέουνε ξανά

Και με τα φιλαράκια τους τα γυμνά κλαδιά

Να μας χαρίσουν θέλουν μια ζωγραφιά !

Κίτρινα φύλλα στρώμα γίνονται στη γη

Για μας θέλουνε να γίνουνε χαλί

Να περπατάμε δίχως τέλος και αρχή

To χειμώνα μέσα σε ομίχλη σε βροχή...

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα, Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2008

Σοφία Πασσά

Πασσά Σοφία

Θαμπή είναι η μορφή σου

Πίσω απ' το γυαλί

Μύρο ραίνουν οι στιγμές

Που ζήσαμε μαζί...

Θαμπή είναι η μορφή σου

Μέσ' στο ...κινητό

Γλυκό είναι το δάκρυ

που μου γεμίζει το καινό...

Πέταξε η μορφή σου

Ψηλά στον ουρανό

Και μ' άφησε μονάχο

Δίχως φτερά σ' ωκεανό...

Σε ζήλευε η αγάπη

Σε φθονούσε η στοργή

Που στα μικρά παιδιά

Περίσσια έδινες εσύ...

Χλωμή είν' η φωνή σου

Τώρα κάτω απ' το σταυρό

Να μη σε ξεχάσω λέει

Μ' αναφιλητό....

Ρουμελιώτης Χρήστος

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

Αρχαία Κόρινθος

Νοέμβρης 2008

Αρχαία Κόρινθος

Βροχή Βροχούλα μήπως είσαι θυμωμένη;

Νοέμβρης μέσιασε κι ακόμα να φανείς

Ξεράθηκεν η γη διψάσαν οι αγροί

Πλησιάζουνε Χριστούγεννα θέλουμε ν' ρθεις

Βροχή βροχούλα μήπως είσαι στενα-χωρεμένη;

Και δεν θέλεις να μας δεις;

Τα σύγνεφα κοιτάζω και τΑ παρα-Καλώ

Να ξεφορτώσουν το περίσσιο τους νερό

Βροχή βροχούλα με τ' απαλά σου τα φτερά

Ζωντάνεψε για λίγο εκείνου του Νοέμβρη τα παιδιά

Βροχή βροχούλα έλα στο τζάμι μου σιμά

Να ακούσω τη φωνούλα μου τη παιδικιά...

Βροχή βροχούλα με πόνο ο γεωργός σε κοιτά

Να έρθεις λέει να του ποτίσεις τα χόρτα τα ξανθά

Βροχή βροχούλα άκου : Τουρίστας σε παρακαλά

Μην έρθεις και του βρέξεις της πισίνας τα νερά !

Βροχή βροχούλα που φίλο έχεις τη συννεφιά

Πονούνε τα ματάκια μου που δε σε βλέπω πια !

Βροχή βροχούλα τη καρδούλα μου έλα και γιάνε

Έχασα την εκκλησούλα μου την άγια Σοφιά

Βροχή βροχούλα, την ήθελε η θάλασσα η πλατιά

Για να την ξαλαφρώσει λέει από μιαν άδικη πονιά

Την ήθελε και ο βασιλικός

Να της μυρίζει ά-κοπα απότιγος ή ποτιστικός...

Αχ πόσο γκρίζο σκεπάζει τον ορίζοντα βαρύ !

Είναι άραγε από θλίψη, χαρά ή και τα δυο μαζί ;

Είν το χώμα που περιμένει μια ταπεινή ψυχή

Η μια βροχούλα να ξαναφουντώσει τη ζωή;

Βροχούλα χλωρά τα χόρτα πάντα να κρατείς

Όσων αγαπηθήκανε όσο άλλος κανείς ...

Αχ συνεφάκια με τη ολόδροσή σας φορεσιά

Ακούω παράπονα από τη γη και λογάκια λυπηρά

Χαμηλώστε λίγο να κατέβω από δω ψηλά

Με θέλουνε οι κάμποι, οι λίμνες, τα βουνά

Με θέλουνε οι ανθρώποι με θέλουν τα παιδιά

Μαράθηκαν τα χείλη τους από την αναβροχιά

Ευγνωμοσύνη θα μ' χρωτάνε τα ποταμάκια τα στεγνά .....

Κόρινθος Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2008

Χρήστος Ρουμελιώτης αφιερωμένο στη Σοφία Πασσά

Που έζησε από τις 10 Δεκεμβρίου 1928 έως τις 15 Νοεμβρίου 2008

9/8 Αλεξάνδρας

9/8 Αλεξάνδρας

Στηv Αλεξάνδρας τη κατηφοριά

Η νύχτα χαίρεται απ' τη γλυκιά πενιά

Του Χρήστου είναι η μπουζουκιά

Το γλέντι ανάβει στα Όγδοα Εννιά !

Στου Άρεως τη γειτονιά

Σεμνή ακούγεται λαλιά

Καρδιά μου σ' ανήκει η χαρά

Κέφι ποτό και γνήσια λαϊκά...

Στηv Αλεξάνδρας την ανηφοριά

Κάνω στάση στα Όγδοα Εννιά

Χειρόφρενο τραβάω

Μπουζούκι με σένανε μεθάω

Χρήστος και Μαρία

Ιστορία και εμπειρία

Γιώργος και Ηλίας

Πάθος μέχρι πρωίας

Δόμνα και Θεοδοσία

Τρελαίνουν τα ηχεία

Της ζωή μας την άχαρη ανία

Πάτα τη στη πίστα με μανία

Κάψε τη κρίση με λίγα ευρουλάκια

Στο εννέα όγδοα τα βραδάκια...

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αθήνα, Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008