Μούσμουλα και μαργαρίτες Μελισσίου

Μούσμουλα και μαργαρίτες Μελισσίου

(φωτο-ρουμελιώτης)

Η Μαργαρίτα που εικονίζεται προέρχεται από το Μελίσσι Κορινθίας και την τοποθεσία «Κοντζιά». Βρέθηκε στην άκρη του δρόμου, αλλά γιατί ξεχώρισε από τις άλλες της οικογένειας εφωτογραφήθει. Είναι αλήθεια ότι αυτή την εποχή χιλιάδες πανέμορφες πριγκίπισσες «καθόλου άγριες» στολίζουν τη φύση σε απίθανα σημεία δηλώνοντας ότι η «φυσική ομορφιά» είναι ένα θείο δώρο μόνο που δεν χρειάζεται μόνο φωτογραφία αλλά και προστασία από την απληστία της ανθρωπο-ποίησης. Γιατί όχι πολύ μακριά από το δρόμο ένας άλλος υπό κατασκευή δρόμος κατέστρεφε για πάντα έναν απείρου κάλλους φυσικό βραχόκηπο χάριν της οικοπεδο-ποίησης.

Δέκα πέντε έχω φυλλαράκια

Να τ' αγγίξουν θέλουν τα παιδάκια

Σαν η δασκάλα εκδρομή, Την άνοιξη

Βγάζει την αγνή τους τη ψυχή !

Ένα βιολετί αγριολούλουδο εθεάθη δίπλα στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό του Μελισσίου κάτω από τα μάτια του θεού που φιλοξενείται στον υπερ-κείμενο ναό του Αγίου Δημητρίου. Κάλλιστα θα το ονομάζαμε «σαιντπώλια» ή «μελισσιώτικη βιολέτα» κατά το «αφρικάνικη βιολέττα».

Ένιωσα ευγνωμοσύνη, πως κάποιος

στη σύντομη ζωή μου σημασία δίνει,

Μια ψηφιακή το μάτι μου κλίνει

Και στη παγκοσμιότητα, λίγο πριν το Πάσχα, με παραδίνει !

Η Μουσμουλιά έχει να κάνει με το Πάσχα. Δεν υπάρχει περίπτωση να λείψει

«Ο Μάρτης από τη Σαρακοστή»

Και η Μουσμουλιά από τη Λαμπρή !

Απόδειξη τρανή οι καρποί της οι χνουδωτοί

Που δωρεάν το Πάσχα γλύκα μας προσφέρουνε πολύ !

Η ανωτέρω εικόνα των πράσινων και κίτρινων χνουδωτών μούσμουλων ελήφθη από μουσμουλιά, από τυχαίο κουκούτσι φυτεμένη, σε βραγιά δίπλα στις γραμμές της πανέμορφης σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Ξυλοκάστρου – Πατρών στο εκατό εικοστό όγδοο χιλιόμετρο στη θέση Μελίσσι.

Σας εύχομαι Καλό και Γλυκό Πάσχα

Χρήστος Ρουμελιώτης

Roumeliotis Christos

«Εν Μελισσίω τη 20 ογδόη, τρίτου, δύο χιλιάδες 7»

Δηλ. Αθήνα 31/3/2007 6:58 πμ

(φωτο-ρουμελιώτης)

Σολωμός Εις Μάρκο Μπότσαρη 25 Μαρτίου

ΠΕΦΤΟΥΜΕΕΙΣΤΟΕΡΓΟΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΕΝΕΙ.

Σολωμός

Η ΕΛΛΑΔΑ

Η Ευρώπη την κοιτάει πως θε να πράξη.

Της Ευρώπης κοιτάει κατά τα μέρη.

Χωρίς όψη το πρόσωπο ν’ αλλάξη

Απάνου εις τη ρομφαία βάνει το χέρι

Βασιλικά, και με πολέμιαν τάξη

Έκανε νεύμα, οντού έλεγε: Ακαρτέρει.

Και κατά την Ασία φρικτογυρίζει,

Το δάκτυλο κινάει και φοβερίζει.

Οχτάστιχο άγνωστου ποιήματος του Δ. Σολωμού

ΕΙΣ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ (Απόσπασμα)

Η Δόξα δεξιά συντροφεύει

Τον άντρα που τρέχει με κόπους

Της φήμης τους δύσβατους τόπους,

Και ο Φθόνος του στέκει ζερβιά

Με μάτια, με χείλη πικρά

Αλλ’ οπότε η μοίρα του γράψη,

Τον δρόμον του κόσμου να πάψη,

Η Δόξα καθίζει μονάχη

Στην πλάκα του τάφου λαμπρή

Και ο Φθόνος αλλού περπατεί.

Στην πλάκα του Μάρκου καθίζει

Η Δόξα λαμπράδες γιομάτη

Κλεισμένο για πάντα το μάτι,

Οπούχε πολέμου φωτιά.-

Ελάτε ν’ ακούστε, παιδιά!

Σοφοί λεξιθήρες μακρία –

Μη λάχη σας βλάψω τ’ αυτία

Τρεχάτε στα μνήματα μέσα

Και ψάλτε με λόγια τρελά –

Ελάτε ν’ ακούσετε παιδιά!

Το λείψανο πούχε γλυτώσει

Ο Πρίαμος με θρήνους, με δώρα,

Εγύριζε οπίσω την ώρα

Που πέφτει στην όψη της γής

Το φως το γλυκό της αυγής.

Εβγήκεν μαζί της θλιμμένης

Τρωάδας απ’ όλα τα μέρη

Γυναίκες παιδάκια και γέροι,

Θρηνώντας, να ιδούν το κορμί

Που θάχει γι’ αυτούς την ψυχή.

Κλεισμένο δεν έμεινε στόμα

Απάνου στου Μάρκου το σώμα

Απέθαν’ ο Μάρκος.

Μια θλίψη, μία άκρα βοή,

Και θρήνος και κλάψα πολλή.

………………………………

Παρόμοια ηχώ θα λαλήση,

Του κόσμου την ύστερη μέρα,

Παντού στον καινούργιο αέρα.

Παρόμοια στους τάφους θα εμβή,

Να κάμει καθένας να εβγή.

Από τα ΑΠΑΝΤΑ του Δ.Σολωμού

Ιστορικές Εκδόσεις Λογοτεχνίας

Ζωοδ. Πηγής 24. Τηλ. 2103621271

21 Μάρτη ημέρα ποίησης

 

(Photo – roumeliotis)

21 Μάρτη ημέρα ποίησης

Ένας μικρός Άτλας (ο άνθρωπος)

Έλκει την «τέχνη»

Να διέλθει από το «στενό» της ζωής

Και ένας ευεργέτης (ποίηση)

Εγγυάται το αιώνιον του πλου(ν) της !

……………………………………….

Ποιητική ακαρπία

Την «παγκόσμια» ημέρα της ποίησης

Μάρτη είκοσι μία

Καλωσόρισες εαρινή μου ισημερία !

Όσο και να το θέλησα

Τίποτα δε μου βγήκε την ημέρα αυτή

Ωστόσο στάθηκα πολύ τυχερός !

Έλαβα ένα δωράκι από το βιβλιοπωλείο Πολιτεία !

Μια ποιητική χειρονομία των φίλων της ποιήσεως

Του τεσσαρακοστού δεύτερου γυμνασίου Αθηνών

Έφερε στα χέρια μου το «ΑΝΤΙΔΟΤΟ» μου:

Με τα λόγια το Ν. Εγγονόπουλου !

Voila:

Η ζωή ο θάνατος

Κι αναμεσίς η τέχνη (η ποίηση)

Όπου καταξιώνει τη ζωή,

Την διαιωνίζει,

Τον θάνατο καταργεί.

Γιαυτό προς τι η στράτευση,

Η σάτιρα, τα πείσματα, το μίσος

Που δεν τους δίνει, πέρα ως πέρα,

Καμιά σημασία η ζωή

Κι ο θάνατος δεν στέργει

Ολως διόλου

Να τα ξέρει…

Ν . Εγγονόπουλος

«Το μέτρον ο άνθρωπος»

Επίμετρον:

Οργή – οργή – οργή

Και δάκρυ σήμερα

Βραδύκαυστο εκρηκτικό

Μέσα μου

Σαν μαύρο ποίημα

Που γιορτάζει

Τα τέταρτα γενέθλια του

Κρεμασμένο

Από το θάνατο που τον λένε «Βαγδάτη»

Αναθεματίζοντας τον «άγνωστο διάβολο»

Που ήρθε απ’ τη Δύση…

Ρουμελιώτης Χρήστος

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2007

11:54:58 μμ - ΑΘήνα

Σχετικά:

α. 06/01/2003 Μπους – Σόλων @ Σαντάμ

β. 03/03/2003 Ο Τριταντέχμης

γ. 25/12/2003 Ο επίλογος

δ. 04/11/2005 Η θυσία του Κέϊσι (ατελές)

http://roumeliotis.blogspot.com

Υστερόγραφον:

Ενα θερμό ευχαριστώ στους μαθητές

για το ΑΝΤΙΔΟΤΟ

Τασία Αναστασία Μπούκουρα Άνοιξη

Τασία Αναστασία Άνοιξη

Στο δρόμο περπατώ
Σε βλέπω και σκιρτώ
- Qu' il est beau votre chapeau !
- «Καλημέρα Κυρία της Ανοίξεως»
- «Ευχαριστώ» !

Πάω στο γραφείο
Περνάω από το Πολυτεχνείο
Ψωμί Παιδεία Ελευθερία
Μάντεψε πιο λείπει από τα τρία !

Σε βλέπω στο πάρκο
Γερμένη σκεπτική
Η κακία δεν χωρεί
Στη "δεμένη" σου ψυχή !

Κοιτάω προς τον βράχο τον ιερό
Σε βλέπω κάτω από το θεό
Καρυάτιδα σε λένε
Πίσω να γυρίσεις ανυπομονώ !

Καλημέρα Ιφιγένεια της Αυλίδος
Καλημέρα Αντιγόνη του Σοφοκλή
Καλημέρα Πηνελόπη του Οδυσσέα
Καλημέρα Ωραία Ελένη των Αχαιών !

Καλημέρα Μητέρα παιδιών τρίτων χωρών
Καλημέρα Παναγία Μήτηρ Θεών
Καλημέρα Πηγή ελεύθερων μυαλών
Καλημέρα Μάνα διψα(νθι)σμένων αγρών !

Σε βλέπω στον γαλάζιο αττικό ουρανό
Καβάλα σε σύννεφο άσπρο φτερωτό
Πάει – έλα Υμηττό Σαρωνικό
Πάνω από σπίτια με μπετό γλάστρες και βασιλικό
Καλημέρα Κυρία της πόλεως των Αθηνών !

Μήνες περίμενα να σε δω
Έρχεσαι με τον ανθό του Μάρτη στις οχτώ
Κάθε χρόνο παράθυρο ανοιχτό
Ακόμα μια ελπίδα στον φτωχό
Για ένα κόσμο πιο δίκαιο, κι' αληθινό !

Χρήστος Ρουμελιώτης,
Αθήνα, Τρίτη, 6 Μαρτίου 2007 / 9:58:33 μμ,
Το αφιερώνω στην Κυρία Αναστασία Μπούκουρα
και σ' όλες τις Κυρίες των Αθηνών και όχι μόνο !

Bonjour "Madame du Printemps"

Je marche dans la rue
Je te voie et je me pertube
- Qu’il est beau votre chapeau !
- «Bonjour Madame Printemps»
- «Merciiii pour le compliment!» !

Je vais au bureau
Je passe devant l' Université
Pain - Educ – Liberté*
Logo d' autres fois
Devine quoi nous monque au present**

Je te voie dans le parc
Penchée et pensive
La menchansete ça se ferme pas
Dans ton âme "bâillonnée"!

Je regarde le rochet sacré (Acropole)
Je te voie en dessous du dieux
Tu t’appelle Caryatide
J’ ai hâte de te revoir !

Bonjour Iphigénie d’ Avlide
Bonjour Antigone de Sophocles
Bonjour Pénélope de Pfaiakon
Bonjour Belle Hélène des Achaion !

Kalimera mère des enfants du tiers monde
Bonjour Vierge mere des dieux !
Bonjour source des esprits libres
Bonjour mère des champs fleuris en soif

Je te voie sur le ciel bleu d’Attique !
Montée sur une nuage blanche avec des ailles
Aller - retour Imite - mer Saronique !
Survolante des maisons bétonnes et des pots aux basilique !
Bonjour Madame de la ville d’ Athènes !

Je t’attends depuis quelques mois
Tu arrive suivie de la mimosa de Mars, le huit
Chaque année fenêtre ouverte
Encore une espérance des pauvres
Pour un monde plus juste et vraie !

Christos Roumeliotis
Athènes le 06/3/07 / 9:58:33 μμ . 

 

Paul Auster : "Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν..Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον».

Paul Auster

 "Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν..Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον». 
Αν θέλετε ρίχτε μια ματιά στην Ελευθεροτυπία της 21/02/07 www.enet.gr στο άρθρο για τον νεορκυέζο συγραφέα Paul Auster... Μου αρέσει ιδιαίτερα το παρακάτω απόσπασμα από τη συνέντευξη για τα εξηκοστά γενέθλιά του και το βιβλίο του:

Paul Auster

«Προσπαθώ να χωνέψω το γεγονός. Δεν είναι εύκολο! Δεν αισθάνομαι τόσο γέρος. Αλλά εδώ και λίγο καιρό, ίσως για να προετοιμαστώ γι' αυτήν τη συμβολική ημερομηνία, ξανασκέφτομαι τη ζωή μου. Αναπόφευκτα εξετάζω το παρελθόν μου με διαφορετικό τρόπο, αλλά κυρίως αντιμετωπίζω το μέλλον με διαφορετικό τρόπο: το μέλλον σε ό,τι με αφορά είναι λιγότερο ανοιχτό από ό,τι παλαιότερα και αυτό αλλάζει τη θεώρησή μου για τον κόσμο. Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν. Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον».

Επιτρέψτε μου τώρα, μια απαναληψούλα - του 2004 - προς τιμήν του.

Ψάχνω για το τυχαίο

δεν φοβάμαι το μοιραίο!

Ο θάνατος δεν με νοιάζει

το άγνωστο με ενθουσιάζει!

Αναζητώ την σύμπτωση

ανεξάρτητα από την περίπτωση!

Στην πραγματικότητα

στην τύχη οφείλω την εφευρετικότητα!

Ω κυρά -ιστορία πέσμου

Πως ήταν στο μυαλό του Σοφοκλή πλασμένο

να κυνηγάει η τύχη τον Οιδίποδα ή το πεπρωμένο?

Δύο χιλιάδες χρόνια πριν

Δώδεκα θεοί! Δώδεκα θαύματα!

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά ποιος ξέρει τι!

Ω κυρά-επιστήμη πέσμου

Σε μία πόλη κλωνοποιημένων πολιτών

Ο εαυτός μου θα ανήκει σε μένα;

Θα είμαι hardware η software?

Το τυχαίο θα συλλαμβάνεται;

Το μοιραίο θα επαναλαμβάνεται;

Η ζωή μου θα είναι μία;

Η ψυχή μου θα κατοικεί μέσα μου;

Ω κυρά-λογική πέσμου

Σε μια τέτοια στη πόλη η ζωή θα είναι:

Τραγωδία ή κωμωδία;

Φάρμα ή μαγεία;

Δράμα ή θαύμα ;

Παράλογη ή λογική;

Απάτη ή αληθινή;

Χορωδία ή το ίδιο το βιολί;

Ω Πόλη των Πόλεων!

Νέα Υόρκη είσαι της Ελευθερίας η ιδέα!

Φιλόξενη, ανθρώπινη και φιλική!

Σ’ αγαπώ πολύ!

Καφέ πάρκα και πλατείες!

Θέατρα και σινέ σαν πολιτείες!

Γεμάτα μετανάστες και σοφές ηλικίες!

Απ’ το βράδυ ως το πρωί

Παίζω με τις λέξεις στο χαρτί!

«Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ»

«Νιώθω ό,τι έτσι υπάρχει λόγος να ζώ»

Ο Paul Auster ένας πεζογράφος είμαι και γω!

Χρήστος Ρουμελιώτης,

Ερέτρια, Σάββατο, 17 Απριλίου 2004

Στοιχεία για την συγγραφή του ανωτέρω ελήφθησαν από την

Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας 16/4/04, στο

Αφιέρωμα της Κατερίνας Σχινά για τον Πολ Οστερ

Ευχαριστώ!

Φέρυ Ερετρίας

 Φέρυ Ερετρίας

Στην Ερέτρια !

Ούτε πουλί να γεννώ μπορώ

Να έρχομαι ταχιά να σε κοιτώ

Μόνο από καιρό εις καιρό

Με το φακό μου το θολό

Τα φιλόξενά νερά Σου τραβώ

Και με το μυαλό μου το λευκό

Τον Όλυμπό Σου αναπολώ…

Και ταπεινά από-ζητώ…

Τώρα στη νέα του Κανάρη γειτονιά

Που Κυψέλη τη λένε από κοντά…

Ερέτρια σε φωνάζω και δεν είσαι μακριά…

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2007

Βαλεντίνος

Είπα φέτος ν’ ανθίσω νωρίτερα. Λογικά θα έπρεπε να περιμένω να περάσει ο κυρ’ Χειμώνας με τα κρύα του και να φορέσω τα’ ανοιξιάτικα ρουχαλάκια μου που αποθύμησα. Όχι δεν ξεγελάστηκα. Δεν φέρνουν την άνοιξη τα χελιδόνια….. Ο ζωοδότης ήλιος για λόγους δικούς του φέτος μας φίλεψε με περίσσια ζεστασιά. Ζέστανε την καρδούλα μου και να λοιπόν φούντωσα στην άκρη του δρόμου !

Από άγνωστη γενιά

Και μιας πέτρας τη πλαγιά

Ανθρώπου χέρι ευγενικό

Σε πεζοδρόμιο ερημικό

Φωλίτσα μούδωσε 1να 4γωνικό !

Ω ! Αθήνα μου «συνεφο»-στολισμένη

Ω ! Υμηττέ μου ο ήλιος σου πρωί- πρωί με ανασταίνει

Ω ! Βαλεντίνε μου γλυκέ

Για σένα είμαι ανθισμένη

Φέτος Ω ! νιώθω τόσο ευτυχισμένη !

... ό,τι και να γίνει λοιπόν, βρέξει ή χιονίσει, και παγώσουν τα βλασταράκια μου εγώ δεν θα στενοχωρηθώ καθόλου. Γιατί τουλάχιστο, πρόλαβα και πρόσφερα στον αγαπημένο μου τη πιο φυσική και πιο όμορφη ανθοδέσμη του κόσμου έτσι για να ζηλεύουν οι ανθρώποι !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2007

Οικογένεια Καμαρίτη, Μαριώ, Σωτήρος, Λουίζα, Γιώργος

Οικογένεια Καμαρίτη

Χρόνε μου καλέ,

Στο Παγκαλοχώρι σαν θα φθάσεις,

Από τους Καμαρίτες να περάσεις, μην ξεχάσεις!

Να δεις τη Λουίζα και το Μανωλιό

Το Γιώργη το Σωτήρο και τη Μαριώ

Να σε φιλέψουν ευχές γλυκιές και γνήσιες ρατσιές

Νάχεις να μοιράζεις στου κόσμου τις γειτονιές…

Για τους Καμαριταίους

Και οι πέντε με πολύ αγάπη

Χρίστος Γιάννα

Σπύρος Ιάσονας Χρίστος

Τετάρτη, 3 Ιανουαρίου 2007

Γενέθλια Μαρίας 21 Νοεμβρίου

The dead body

THE DEAD BODY

(Harold Pinter “Selected poems)

Where was the dead body found?

Who found the dead body?

Was the dead body dead when found?

How was the dead body found?

Who was the dead body?

Who was the father or daughter or brother or uncle

or sister or mother or son of the dead and abadoned body?

Was the body dead when abadoned?

Was the body abadoned?

Was the dead body naked or dressed for a journey?

What made you declare the dead body dead?

Did you declare the dead body dead?

How well did you khow the dead body?

How did you know the dead body was dead?

Did you wash the dead body?

Did you close both its eyes?

Did you bury the body?

Did you leave it abadoneded?

Did you kiss the dead body?

Η ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

« Mort ».

Où a-t-on trouvé le cadavre ?

Qui a trouvé le cadavre ?

Le cadavre était-il mort quand on l’a trouvé ?

Comment a-t-on trouvé le cadavre ?

Qui était le cadavre ?

Qui était le père ou la fille ou le frère

Ou l’oncle ou la sœur ou la mère ou le fils

Du cadavre abandonné ?

Le corps était-il mort quand on l’a abandonné ?

Le corps était-il abandonné ?

Par qui avait-il été abandonné ?

Le cadavre était-il nu ou en costume de voyage ?

Qu’est-ce qui a fait que ce cadavre, vous l’avez déclaré mort ?

Le cadavre, vous l’avez déclaré mort ?

Vous le connaissiez bien, le cadavre ?

Comment saviez-vous que le cadavre était mort ?

Avez-vous lavé le cadavre ?

Avez-vous fermé ses deux yeux ?

Avez-vous enterré le corps ?

L’avez-vous laissé à l’abandon ?

Avez-vous embrassé le cadavre ?

Traduction Séverine Magois

ΤΟ ΔΗΘΕΝ ΝΕΚΡΟ ΣΩΜΑ Η ΨΥΧΗ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ "ΙΣΧΥΡΟΙ"

Κοίταξα το Σώμα μου : Μου φάνηκε Νεκρό. Αναστατώθηκα. Κοιτάω τη Ψυχή του. Ήταν ακόμη μέσα στο στόμα... Τι κάνεις εκεί; της λέω. Που πάς; Δεν έχω ολοκληρώσει το έργο μου ακόμα…

Γιατί εγκαταλείπεις τώρα το Σώμα; Σε τι σάρκα και οστά θα δουλέψει τώρα το πνεύμα; Φίλε μου, λέει. Δυστυχώς. Δεν γίνεται τίποτα… Κάτι σαπιο-κύτταρα που δεν ελέγχεις θέλουν να με πετάξουν έξω και πιέζουν αφόρητα να αποχωρήσω. Καλά κάνε τη δουλειά σου ψυχούλα μου σύμφωνα όμως με τους νόμους της φύσης και όχι του άγριου καπιταλισμού! Κοίταξα τις λέξεις μου : Μου φάνηκαν Ζωντανές… Ήσαν όμως πολύ στενοχωρημένες και δεν μιλούσαν καθόλου που θα άφηναν και αυτές το στόμα για πάντα… Αλλά :!: Εμείς δεν θα εγκαταλείψουμε ποτέ το Πνεύμα Σου αγαπητέ Πίν-τερ. Χάρις σ’ αυτό έχουμε κάνει του κόσμου τα ταξίδια! Έχουμε μάθει ξένες γλώσσες! Έχουμε γνωρίσει απλούς και εξαιρετικούς ανθρώπους. Έχουμε ενοχλήσει πολύ τους ισχυρούς και ψυχο-βγάλτες. Όπου και να πήγαμε και έτυχε να μας διαβάσουν ή να μας ακούσουν φίλους αμέσως κάναμε. Κοίταξα τους φίλους μου: Μου φάνηκαν όπως πάντα Αληθινοί: Μη φοβάσαι μου λένε. Το Πνεύμα σου ανεξάρτητα από το τι θα κάνει το Σώμα σου ΔΕΝ πρόκειται να χαθεί. Όσο η μεγάλη πλειοψηφία των φτωχών και των πονεμένων της γης θα υποφέρει… αυτό θα φουντώνει… Όσο οι δυνατοί προσπαθούν να ξεριζώσουν με τη βία την Ψυχή των αδυνάτων εμείς θα αντιστεκόμαστε και θα πολλαπλασιαζόμαστε μέχρι να κατακυριεύσουμε με τα έργα σου τη γη… Κοίταξα τους «ισχυρούς» : Μου φάνηκαν Νεκροί από τώρα. Είναι θέμα χρόνου… είπα μέσα μου. Να πάρουν οι Άνθρωποι στα χέρια τους τις Τύχες και την Ευτυχία τους… Να τους κλείσουνε για πάντα τα μάτια…

Χρήστος Ρουμελιώτης Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2005---00:22:30

(Traduction non officielle en francais par Christos Roumeliotis)

J’ ai regarde mon Corps: Il m’ apparu Mort. Je m’ en suis inquiete. Je regarde sa Psyche. (ame) Elle etait encore dans la bouche... Qu’ est que tu fais la ? j’ ai lui dit. Tu va ou ? Je n’ ai pas encore termine mon oeuvre... Pourquoi tu abandonne maintenant le Corps ? Comment mon esprit va travailler sans du chair et des osses ? Mon ami, il dit. Malheuresement. On y peut rien faire... Quelques cellules-pourries qui tu ne les controle pas cherchent te foutrent a la porte et poussent insupportablement de m’ en aller. Bon fais ce que tu veut mon petite-ame mais attention selon les regles physiques et pas celles du capitalisme chauvage ! J’ ai regarde mes mots : Ils m’ ont parrus Vivantes... Mais ils etaient tres genes et ils disaient pas un mot comme ils abadonneraient la bouche pour tout jamais... Mais :!: Cher Pinter nous, jamais, on va abandonner ton Esprit ! Grace a ca nous avons effectue tant des voyages ! Nous avons appris des langues etrangeres ! Nous avons rencontre des gens simples et des gens dinstinguees. Nous avons embete les gens du pouvoir et les psycho-vgaltes La ou on nous sommes alles et on nous a lus ou on nous a entadus nous avons fait des amities tout de suite. J’ ai regarde mes amis : Ils m’ ont parrus comme d’ habitude Vrais : Il faut pas avoir peur ils m’ ont dit. Ton Esprit independemment le chemin que ton Corps va suivre ne va pas se perdre. Tant que la grande majorite des pauvres et des malhereux de la terre souffre autant qu’ il s’ enflamera de colere. Tant que les « puissants » essayent violemment d’ arracher la Psyche des faibles nous nous resisteront et nous nous multiplierons jusqu’ a conquerir avec des tes oeuvres la terre... J’ ai regarde les « puissants » Ils m’ ont parrus Morts de maintenant. C’ est une question du temps. Je me suis dit... Que les gens prennent leur destin et leur bonheur dans leurs mains... Qu’ ils leur ferment les yeux pour toujours !

Christos Roumeliotis / "Selected poem" /10/01/06 19:34

Find out your mind

Don’t abadon your life

Call your soul in time

To be with your body on line

Close your eyes

To see the blinds

Dress the naked boys

With short words-toys

Kiss your brother twice

And leave hope survive

Christos Roumeliotis

1/11/06 12:07 AM

Noel Χριστούγεννα

Noel Χριστούγεννα

Le bac est plein des vœux bien bien sympats…

Le laboratoire spécial les a préparé pour vous !

La e-poste a entrepris des les envoyer d’ urgence !

Et moi aussi du cœur d'Athènes de tout mon cœur

Je vous souhaite une soirée de Noël bien joyeuse bien givrée et plein d’ humour et d' apetit !

Bonnes très bonnes fêtes en plein bonheur pour votre famille !

Que la nouvelle année vous amènera en pleine santé la ou se trouvent vos espérances pour une vraiment meilleure vie !

Christos votre ami

25-12-2006