Αντιομοφοβικό

ΑΝΤΙΟΜΟΦΟΒΙΚΟ

Το παιδί — και κατ’ επέκταση η μητέρα, ο πατέρας, οι γονείς — είναι, κύριε μισάνθρωπε, μια ευρεία έννοια που χτίζεται μέσα στη ζωή με παιδεία, ανθρωπιά και πολιτισμό. Περιλαμβάνει μια κοπιώδη προσπάθεια και αμέτρητο χρόνο καλλιέργειας αξιών, που καθιστούν το άτομο — το παιδί δηλαδή — άξιο, μορφωμένο, ενάρετο, υγιές και ικανό, ώστε κάποια στιγμή, σαν το πουλί, να πετάξει μόνο του στη ζωή.

Υπάρχουν παιδιά στον κόσμο που με τη γέννησή τους έχασαν ή δεν γνώρισαν ποτέ τους φυσικούς τους γονείς. Άλλα ήρθαν στη ζωή με τη βοήθεια της επιστήμης ή μέσα από διαφορετικές κοινωνικές και ανθρώπινες διαδρομές. Και όμως, η ζωή δίνει και σε αυτά μια ευκαιρία.

Όταν η ίδια η ζωή το απαιτεί, γίνεται φυσικός νόμος και, αναγκαστικά, κοινωνικός θεσμός, με τη σφραγίδα και την υπογραφή ενός κράτους πολιτών που διαθέτουν νου, γνώση και ανθρωπιά. Και έτσι η ζωή συνεχίζεται, ομορφαίνει για όλους — σύννομα, συμπεριληπτικά, συλλογικά. Όχι με άλλους πίσω και άλλους προνομιούχους πολύ μπροστά.

Οι άνθρωποι στους οποίους η φύση έδωσε μια ιδιαιτερότητα και που αναλαμβάνουν να σκεπάσουν με τις ζεστές φτερούγες τους παιδιά που κάποιοι άσχετοι θεωρούν «δυστυχισμένα», αποκτούν και δίνουν νόημα ζωής και ευτυχίας τόσο στους ίδιους όσο και στα παιδιά αυτά.

Οι δε προσφέροντες «τας φτερούγας των» — το γράφω σε μισοκαθαρεύουσα για να καταλάβετε και την ηλικία μου — αισθάνονται και είναι περήφανοι για την προσφορά τους στη ζωή και στην κοινωνία. Γιατί είναι απλό: ματαίωσαν την κακή εξέλιξη μιας κοινωνικής «πληγής» και την επούλωσαν εν τη γενέσει της. Επί πλέον "μπαζωσαν" μια προκατάληψη το μίσος και την άγνοια.

Εδώ, οι θεσμοί, το κράτος και η κοινωνία οφείλουν να επιβραβεύσουν το έργο τους. Και σε μισάνθρωπους σαν κι εσάς να παραδώσουν υποχρεωτικά μερικά μαθήματα ανθρωπισμού, πολιτισμού και κοινωνιολογίας.

Μπορείτε, λοιπόν, να μην ξανακουμπήσετε τη φαρμακερή μυτούλα της ομοφοβίας σας σε δημόσιο ψηφιακό χώρο και να την καταπιείτε; Άντε μπράβο, γιατί μολύνετε την ατμόσφαιρα — και μάλιστα κατά παράβαση κάθε έννοιας νόμου, δημοκρατίας και ανθρωπιάς.

Χρήστος Σ. Ρουμελιώτης

12/5/2026

ΒΟΎΛΑ ΓΚΙΟΛΗ 

Χρήστο ! Καταπληκτικό!

Αγκαλιάστε κ σώστε τα παιδιά του κόσμου!!!! Ας ανοίξουμε τα μάτια μας κ ας δούμε πόσα εκατομμύρια παιδιών λιμοκτονούν , πεθαίνουν, στερούνται εκπαίδευσης , προστασίας, στέγης κλπ κλπ…

Όσοι λοιπόν θέλουν κ μπορούν να προστατεύσουν τα παιδιά , θα επιτελέσουν θεϊκό έργο! : Άφετε τα παιδία ελθείν πρός με…..

Το οφείλουμε στη ζωή κ στο μέλλον!!!

Gioli Voula Ευχαριστώ κυρία Γκιολή (Βούλα) Το σχόλιο σας είναι εύστοχο ζυγισμένο ειλικρινές ζεστό ανθρώπινο και απαραίτητο.

Θα συμπληρώσω τη δικά μου ιστορία με το όνομα σας. Προς στιγμήν διερωτήθηκα αν έπρεπε να βάλω το ΑΙ να μου πει δυο λόγια. Όμως σταμάτησα. Λέω ας αφήσω τη καρδιά μου να μιλήσει. Και αυτό έκανα. Ο,τι απόσταγμα έμεινε από τα τόσα που ακούμε και θετικά και αρνητικά. Προ παντός της είπα  να μην παρασυρθεί σε τοξικό λόγο ο,τι και να γράφει ο άλλος (ο μισάνθρωπος). Πάντα υπάρχει π αντίλογος. Όχι ο ξύλινος βέβαια. Εμείς θα παλεύουμε να σβήσει ή να φθίνει σημαντικά ο ομοφοβικός λόγος. Μου μπήκε σαν καρφί στο μυαλό αυτό που λέει η κυρία Γκιολή "πόσα εκατομμύρια παιδιών στερούνται αγαθών εκπαίδευσης στέγης.." και πόσοι εν δυνάμει γονείς - φροντιστές - πρόθυμοι να θέσουν υπό την προστασία τους παιδάκια ψυχούλες αθώες στερημένες θαλπωρής και μέσων να σταθούν στα πόδια τους γιατί βρίσκονται σε άγνοια ανυμπόρια χωρίς καμμία θεσμική υποστήριξη. "Όσοι θέλουν και μπορούν" και γω θα έλεγα και με θεσμική στήριξη με πόρους και μέσα μέχρι ενηλικίωσης των παιδιών άνθρωποι καλοπροαίρετοι να βοηθηθούν να αναθρέψουν παιδιά που έχουν ανάγκη.