Ερμιόνη - Ermioni

Από του Σαρωνικού τα μέρη

(Ερμιόνη) Ψαράς 

για χταπόδια ερχόταν

στους Αγίους Αποστόλους.

Εκεί γνώρισε την οικογένεια

Γκικάκη και βάφτισε τη

κορούλα τους Ερμιόνη!

Α! Τι ωραίο όνομα μυθικό!

...

Φτωχοί αλλά περήφανοι οι

ψαράδες του χωριού δεν

έλειπε τίποτα από το σπίτι.

Η μικρή Ερμιόνη ήταν η

αγαπημένη όλων, μικρό

κορίτσι με 8 αδέλφια.

Ο πατέρας της είχε μαγαζί

και καλές σχέσεις με όλο

το κόσμο! Ζούσαν ήσυχα

με πολλές χαρές και λύπες

όπως όλος ο κόσμος.

Θυμάται η κυρά Ερμιόνη την

πολύ παιδική της ηλικία

την κατοχή (1941-44) από τους

Ιταλούς και τους Γερμανούς.

Ήταν βάναυσοι, χτυπούσαν και

κλωτσούσαν τους ντόπιους

χωρίς οίκτο οι κατακτητές.

Πολλοί βγήκαν στην αντίσταση.

Αναπόφευκτα θυμήθηκα

Κλαίω και πονώ

Κλαίω και πονώ

Βλέπω κύματα με βιολιά

Να παίζουνε στην ακρογιαλιά

Πείτε μου μην είδατε την αγάπη μου;

Κλαίω και πονώ

Βλέπω ιστιοφόρα στον ωκεανό

Γεμάτα όνειρα από το παρελθόν

Πείτε μου μην είδατε την αγάπη μου;

Κλαίω και πονώ

Ιχθύες μου και ανέμοι

Των θαλασσών αφέντες

Μην είδατε την αγάπη μου;

...

Κλαίμε και χύνουμε

Το δάκρυ μας σε δισκοπότηρο

Να το γεύεται η αγάπη Σου

να ταξιδεύει με πρίμα το καιρό

Κλαίω και πονώ

Αλμύρα πίνω και μελαγχολώ

Στο νου μου πάντα Σ' έχω

Σε περιμένω στο γιαλό

Υστερόγραφο:

Ρώτησα σήμερα 2 κυρίες:

Πώς σας λένε;

"Μαργαρίτα και Λενιώ"

μου απάντησαν..

Χρ.: Πες ένα λόγο γλυκό..

δεν κοστίζει..

Χρ.: Απαντ.

"Το πρώτο όνομα είναι

και εξωτικό ποτό,

πολύ αγαπησιάρικο

αν και με ερωτηματικό (?)

Το δεύτερο όμως πρώτο έρχεται

στη χάρη σαν χαϊδευτικό"..

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αγκώνα, Άγιοι Απόστολοι,

Αττικής

Τρίτη 17h30 27/8/2024

Kordis Nikos

Απώλεια

Απόχρωση

Λεπτομέρεια

Υπαινιγμός 

Μελίσσι 23/8/2024

Κάτω από τη λεμονιά

Θρηνούμε τη απώλεια

Ενός γενναίου Κορδή 

Και τιμούμε την δράση 

ενός δημοκράτη από πηγή.. 

Που κατοικώ; où j'habite? + Τριαντάφυλλα στο φράκτη

Ησυχία ησυχαστηρίου

Τάξη ξενοδοχείου

Μεγαλείο ναού

Ατμόσφαιρα ουτοπική 

Μουσική Λουδοβίκος των Ανωγείων 

Υποδομή θεάτρου σε χωράφι 

(Καρικατούρα)

Έργα ποίησης και ειρήνης

Έργα καλλιτεχνικά

Χρήστου junior Roumelioti

Ανέσεις ερμπιενμπί

Αρώματα δυόσμος

Άγουρο μανταρίνι

Άγριο τριαντάφυλλο

Άγουρο πορτοκάλι

Πράσινο λεμόνι 🍋

Ανώριμο καρύδι

Λυπημένο πικραμύγδαλο

Αποχρώσεις πρασίνου εκατό

Πεισματάρα μπουκαμβίλια

Σκίαση φυσική κληματαριά

Με ξέπλεκα μαλλιά

Με προκλητικές χυμώδης ρόγες

Κουζίνα με tapis de la belle mère

Γεύσεις γήινες chef Christos

Πανδαισία λευκού

Παλιβού και Πλωμαρίου

La vie en rose de Florence

Παρεούλα: με

Ακριδούλες και σπουργίτια

Κίσσες και κουνάβια

Γαλές και μυρμηγκάκια

Του κήπου τους τα ζουζουνάκια

και μακρινές δεκαωχτούρες 

Και όνειρα νύχτες και ημέρες

Σε σύννεφα νέα και παλιά.

χρ.ρουμ. 17/8/2024

Ο Διόνυσος / Dionysos nu

Ο Διόνυσος / Dionysos nu

Κατέβηκε ο Διόνυσος,

της σταφυλής πατέρας,

και τα έφτιαξε με την

εκατοντάφυλλη (100 φύλλα)

τριανταφυλλιά.

Γυμνός σ' αγάπησα

Γυμνός σε πήρα ..

Άσε με τριανταφυλλιά

να σε σφυχταγκαλιάσω,

τ'αγκαθάκια σου δεν θα πειράξω.

Λευκό κρασί να σε κεράσω.

Έλα να φιληθούμε ερωτικά

κάτω από τη κληματαριά

και να μας εύρει το πρωί

ο ήλιος στο παρτέρι ..

17/8/2024

Cr.R.

Καλημέρα Kalimera

Καλημέρα και πάλι ήλιε

Στην αυλή μου

Καλημέρα και πάλι δάκρυα

Στα μάγουλα μου

Καλημέρα και πάλι χαρά

Στην καρδιά μου

Καλημέρα γλυκές μου αναμνήσεις

Καλημέρα γλυκιά μου μέρα

Με τη δροσούλα σου

Κάτω από τη κληματαριά 

Καλημέρα γλυκές μου γειτονοπούλες

με τα κακαρισματά σας

Καλημέρα γλυκό μου τριζόνι

Σε πια αγκαλιά άραγε τη νύχτα

κοιμήθηκες;

"Καλημέρα σήμερα είναι μια άλλη μέρα"

"Σήμερα ζούμε αύριο ποιος ξέρει"

Γλυκές στιγμές

Μοναδικές Αλησμόνητες

Με τα τσαμπιά να ωριμάζουν

Τι μεγαλείο!

Με τη ζωή να τραβά στην παραλία!

Το νερό να χωρίζει στην μέση

να περάσεις

Με το γαλάζιο να απλώνεται 

Μες στα μάτια σου το κορμί σου

Αντίο καλή μου μέρα που σαν αστραπή 

Ήρθες και έφυγες

Για να αφήσεις μια γλυκιά ανάμνηση 

Να επιπλέει στο νερό γαλάζιας πισίνας.

Ακόμα μια νύχτα με καθαρό ουρανό πιο καθαρό και από την ξανθή άμμο.

Άγιος Αδριανός 16/8/2024

Carina lettres

Γλυκιά και καλλιτεχνική προσωπικότητα Καρίνα. Όπως μετά από ένα καλό δείπνο θέλεις ένα καλό dessert, έτσι άφησα και το φάκελο Σου απείραχτο μέσα στον François Cheng με το γλυκό σου λόγο/γράμμα για το τέλος του φετινού ταξιδιού με την Φλοράνς σε κλασσικά μέρη 

της Αργολίδας και της Αθήνας.  

Αυτή τη στιγμή που σου γράφω

δεν το έχω ακόμα ανοίξει. Θα σου το στείλω λοιπόν και μετά θα ακολουθήσει άλλο e-mail.

Όμως: Γνωρίζω ότι περιέχει:

- Μουσικές λέξεις.

- Λέξεις σε όλες τις αποχρώσεις του γαλάζιου.

- Εκφράσεις αγάπης για την ποιητική πλευρά της χώρας μου/μας.

- Εκφράσεις λατρείας του ελληνικού καλοκαιριού.

- Χαιρετίσματα με μέλι στους ανθρώπους και τα μέρη που γνώρισες.

- Ελπίδα να (ξανά) συναντηθούμε.

- Η Florence θα σου μεταφέρει λόγια μου / εικόνες επιπρόσθετα από αυτά που είδες στις αναρτήσεις της.

- Εγώ θα εκφραστώ αργότερα όπως νιώθω.

- Επιτρέψετε μου να σας αγαπώ και τις δύο.

Είμαι σίγουρος ότι κάποτε με υγεία θα δειπνήσουμε πάλι μαζί εδώ ή άλλου.

Σε ευχαριστώ απέραντα για το ωραίο δώρο "À l'orient de tout". Θα ταξιδεύω μαζί του για πάντα.

Χρίστος Χωριό Άγιος Αδριανός 16/8/2024

---

Retour

Retour au village/réalité

Rearrangement de la cour

Rétablissement de patio

Réaménagement du cœur

Restauration des chouchoutes

(De)Libération des larmes

Entendre tes pas/voix/ombre

Regards à René Char/F.Cheng

Chansons de Francis Cabrel/

Ludovic Anogion

Georges Brassens

Régale d'apéro avec 

les perles de tes yeux

Plaisir aux fruits de la terre

Bonheur de raisins de tonnelle

Droit à la solitude 

avec les instances 

de la beauté vécue

Bisous sincères

Christos 16/8/2024

Pour les yeux d' Eretrias

POUR LES YEUX D' ERETRIE

Dans tes yeux 

 la lave d'Érétrie brillait 

et les caresses d'Apollon(*)
Sur toi se fondaient.

(*) Apollon portant lauriers

dit Daphniphoros

Les jours sont vite passés

dans ce palais bleu

Qui appartenait à une autre monde

de l’utopie et de l’illusion.

Pendant un instant

je me suis rappelé 
à la taverne une soirée 
avec du vin blanc qui
parlait du passé.

Et a côté attendaient
deux ouzos dans un verre
qu'ils voulait se consommer
par tes lèvres électrifiées.

14 Août 2024, /Για τα μάτια της Ερετρίας Gia ta matia tis eretrias

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ

Μες στο βλέμμα σου έλαμψε

Της Ερέτριας η λάβα

Και έλιωσαν επάνω σου

Του Απόλλωνα* τα χάδια.

(*) Δαφνηφόρου

Περάσαν μέρες σαν νερό

μέσα σε κείνο το παλάτι

Που έμοιαζε με άλλη γη

της ουτοπίας βάθη/πλάνη.

Προς στιγμή θυμήθηκα

Ένα βράδυ στη ταβέρνα

Εκείνο το λευκό κρασί που

μίλαγε για τα περασμένα.

Και παρά κει περίμεναν

δύο ούζα σε ένα ποτήρι

Πιώμα λιώμα να γίνουνε

Μες στα δικά σου

(ηλεκτρισμένα) χείλη.

Και έγειρα την κεφαλήν

Στα στήθια σου επάνω

Και άκουγα θεία μουσική

Σε ταμπούρλο πάνω.

Ασήμι η θάλασσα γέμιζε

Την ώρα εκείνη

Και ρούχο δεν ήθελε

Πάνω σου να μείνει.

Τα βότσαλα τα λέγανε

Τα κυματάκια παίζανε

Και τα νερά μοιράζουν

Να περάσει το κορμί σου

Ο ήλιος κουραζότανε

Από το μακρύ ταξίδι

Το χρυσάφι του ξέπλαινε

Στα δικά σου χείλη.

Και όταν λείψανο έγινε

Των Ονείρων το Νησί

Ένα πικρό δάκρυ κύλησε

Και ρώτησε γιατί;

Ο Κάλαμος αρρώστησε

Που είναι η γοργόνα;

Με το φιδίσιο το κορμί;

(σώμα)

Έρωτας κ Άμμος χρυσή.

Τα μάτια της Ερετρίας

Βούρκωσαν εχάθηκες εσύ

Ξαστέρωσαν σαν σε βρήκαν

με τη Φιλοθέη ένα πρωί.

Και κείνο το μπλε παλάτι

Χάρηκε που σε ξαναείδε

Μα .. ήσουνα περαστική

Όμως με τη καρδιά εκεί!

Γοργόνα της Εύβοιας

Μάτια της Ερετρίας

Πέστε μου γνωρίζετε

Του Δαφνηφόρου την οικία;

Κύλησαν τα χρόνια σαν κωπηλάτες

Έσταζε η ανάμνηση αλμυρό νερό

Σταγόνες σε ποτήρι αδειανό

Που ανέβλυζε μαγικό ποτό.

Δύο χείλη σ' ένα ποτήρι

Παράπονα γλυκά γεμάτο

Έσταξε ο βασιλικός

Άρωμα μεθυστικό στο πιάτο.

Και μια μελιτζάνα παρακεί

Με λαχτάρα καρτερούσε

Μουσάκας με μπεσαμέλα να γενεί

Σε φούρνο να μοσχοβολεί.

Όλα έγιναν σύμφωνα

με της μοίρας τα βλεπόμενα

τίποτα εκτός και όλα από πριν

του Απόλλωνα τα δεδόμενα

Μια μέρα να γίνει τραγικό

Μα τον Απόλλωνα θεό

Στης καρδιάς σου τον ιστό

ικέτης αγάπης να γενώ.

Τα μάτια της Ερετρίας

Μην τ' απεθυμείς

Σε κοιτάζουν από μακρυά

Και κοντά σε βλέπουν..

Και ήρθες από παλάτια ιερά

Της Αβινιόν τα παπικά

Και ανεβήκαμε ψηλά

Σε μέρη μυθικά.

Στων Μουσών το λόφο

Σων Αγχέσμιων τις πλάτες

Στης Ελευσίνας τα μυστήρια

Και του Παλαμηδίου τα βράχια.

Το Ναύπλι σε περίμενε

Να σου διηγηθεί μιας Ελένης

Την ωραία ιστορία που για τον έρωτα

Από τη Σπάρτη έφτασε στην Τροία.

Το Μπούρτζι αγέρωχο

Περήφανο στο κόλπο

έλιαζε το πέτρινο κορμί του

και ατένιζε τη λάντζα

Να δένει στην αυλή του.

"Δεν ζήσαμε μαζί"

Στου Μενελάου το παλάτι

Ούτε στων Παπών το χάρτη

Έμεινε σιωπηλή στη φυλακή

Άσβεστη τούτη η γραφή.

Και ήρθες σαν θεά ξανά

Στης Ερέτριας τα παλάτια

Για να δεις αν γίνεται η ρακί

Και ο μουσακάς π.κομμάτια.

Ανάμνηση κάστρο άπαρτο

Στο συρτάρι μου κρυμμένο

Που γράφει ελπίζω περιμένω

Μη ρωτάς, καημό μη τραγουδάς

Κάτι που είναι όνειρο είναι χαμένο.

Γράμμα που να μην σβήνει

Θα γράψω στο βιβλίο αυτό

Τούτα τα λόγια με το χέρι

Στη καρδιά το δεξιό

Για αλληλεγγύη και σεβασμό

Στην ομορφιά δέος κ χρέος ιερό

Αυτά φίλοι μου

Και αμέτρητα άλλα

Φτάσαμε τα είκοσι εννιά

Και ένα η υπογραφή

Τα κάναμε τριάντα

Και τέσσερα 

Ο ήλιος και η θάλασσα

Περίμεναν την άφιξη σου

Με κρασί και ούζα

Να λούσουν το κορμί σου.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι μου

να δεις πως καίει το κορμί

Αχ πώς διψά η σάρκα μου

Να πιει ένα φιλί.

Τα δυο σου μάτια θωρώ

Νύχτα μέρα τα ποθώ

Μαχαίρι η αγάπη

Θέλω να κοπώ.

Ήρθες που σε περίμενα

Κοντά σου να σταθώ

Παράπονο δεν έχω

Ταξίδι σουρεαλιστικό.

14/8/2024 

Χρίστος Σ. Ρουμελιώτης

Μια ιστορία γραμμένη

Με άλλα λόγια

Άγιος Αδριανός

14 Αυγούστου 2024.

***

Κική Δημουλά:

«Όλοι έχουμε μέσα μας

μιαν άλλη ζωή

η οποία ενοχλεί, απαιτεί,

παραπονιέται, δεν έζησε…»

Για τα μάτια της Ερετρίας - Florence - Eretria

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΤΡΙΑΣ
Florence
Μες στο βλέμμα σου έλαμψε
Της Ερέτριας η λάβα
Και έλιωσαν επάνω σου
Του Απόλλωνα* τα χάδια.
(*) Δαφνηφόρου

Περάσαν μέρες σαν νερό
μέσα σε κείνο το παλάτι
Που έμοιαζε με άλλη γη
της ουτοπίας βάθη/πλάνη.

Προς στιγμή θυμήθηκα
Ένα βράδυ στη ταβέρνα
Εκείνο το λευκό κρασί που
μίλαγε για τα περασμένα.

Και παρά κει περίμεναν
δύο ούζα σε ένα ποτήρι
Πιώμα λιώμα να γίνουνε
Μες στα δικά σου
(ηλεκτρισμένα) χείλη.

Και έγειρα την κεφαλήν
Στα στήθια σου επάνω
Και άκουγα θεία μουσική
Σε ταμπούρλο πάνω.

Ασήμι η θάλασσα γέμιζε
Την ώρα εκείνη
Και ρούχο δεν ήθελε
Πάνω σου να μείνει.

Τα βότσαλα τα λέγανε
Τα κυματάκια παίζανε
Και τα νερά μεριάζανε
Να περάσει το κορμί σου.

Ο ήλιος κουραζότανε
Από το μακρύ ταξίδι
Το χρυσάφι του ξέπλαινε
Στα δικά σου χείλη.

Και όταν λείψανο έγινε
Των Ονείρων το Νησί
Ένα πικρό δάκρυ κύλησε
Και ρώτησε γιατί;

Ο Κάλαμος αρρώστησε
Που είναι η γοργόνα;
Με το φιδίσιο το κορμί;
(σώμα)
Έρωτας κ Άμμος χρυσή.

Τα μάτια της Ερετρίας
Βούρκωσαν εχάθηκες εσύ
Ξαστέρωσαν σαν σε βρήκαν
με τη Φιλοθέη ένα πρωί.

Και κείνο το μπλε παλάτι
Χάρηκε που σε ξαναείδε
Μα .. ήσουνα περαστική
Όμως με τη καρδιά εκεί!

Γοργόνα της Εύβοιας
Μάτια της Ερετρίας
Πέστε μου γνωρίζετε
Του Δαφνηφόρου την οικία;

Κύλησαν τα χρόνια σαν κωπηλάτες
Έσταζε η ανάμνηση αλμυρό νερό
Σταγόνες σε ποτήρι αδειανό
Που ανέβλυζε μαγικό ποτό.

Δύο χείλη σ' ένα ποτήρι
Παράπονα γλυκά γεμάτο
Έσταξε ο βασιλικός
Άρωμα μεθυστικό στο πιάτο.

Και μια μελιτζάνα παρακεί
Με λαχτάρα καρτερούσε
Μουσάκας με μπεσαμέλα να γενεί
Σε φούρνο να μοσχοβολεί.

Όλα έγιναν σύμφωνα
με της μοίρας τα βλεπόμενα
τίποτα εκτός και όλα από πριν
του Απόλλωνα τα δεδομένα

Μια μέρα να γίνει τραγικό
Μα τον Απόλλωνα θεό
Στης καρδιάς σου τον ιστό
ικέτης αγάπης να γενώ.

Τα μάτια της Ερετρίας
Μην τ' απεθυμείς
Σε κοιτάζουν από μακρυά
Και κοντά σε βλέπουν..

Και ήρθες από παλάτια ιερά
Της Αβινιόν τα παπικά
Και ανεβήκαμε ψηλά
Σε μέρη μυθικά.

Στων Μουσών το λόφο
Σων Αγχέσμιων τις πλάτες
Στης Ελευσίνας τα μυστήρια
Και του Παλαμηδίου τα βράχια.

Το Ναύπλι σε περίμενε
Να σου διηγηθεί μιας Ελένης
Την ωραία ιστορία που για τον έρωτα
Από τη Σπάρτη έφτασε στην Τροία.

Το Μπούρτζι αγέρωχο
Περήφανο στο κόλπο
έλιαζε το πέτρινο κορμί του
και ατένιζε τη λάντζα
Να δένει στην αυλή του.

Δεν ζήσαμε μαζί
Στου Μενελάου το παλάτι
Ούτε στων Παπών το χάρτη
Έμεινε σιωπηλή στη φυλακή
Άσβεστη αυτή η γραφή.

Και ήρθες σαν θεά ξανά
Στης Ερέτριας τα παλάτια
Για να δεις αν γίνεται η ρακί
Και ο μουσακάς π.κομμάτια.

Ανάμνηση κάστρο άπαρτο
Στο συρτάρι μου κρυμμένο
Που γράφει ελπίζω περιμένω
Μη ρωτάς, καημό μη τραγουδάς
Κάτι που είναι όνειρο είναι χαμένο.

Γράμμα που να μην σβήνει
Θα γράψω στο βιβλίο αυτό
Τούτα τα λόγια με το χέρι
Στη καρδιά το δεξιό
Για αλληλεγγύη και σεβασμό
Στην ομορφιά δέος κ χρέος ιερό.

Αυτά φίλοι μου
Και αμέτρητα άλλα
Φτάσαμε τα είκοσι εννιά
Και ένα η υπογραφή
Τα κάναμε τριάντα.

+4

Ο ήλιος και η θάλασσα
Περίμεναν την άφιξη σου
Με κρασί και ούζα
Να λούσουν το κορμί σου.

Ξάπλωσε στο κρεβάτι μου
να δεις πως καίει το κορμί
Αχ πώς διψά η σάρκα μου
Να πιει ένα φιλί.

Τα δυο σου μάτια θωρώ
Νύχτα μέρα τα ποθώ
Μαχαίρι η αγάπη
Θέλω να κοπώ.

Ήρθες που σε περίμενα
Κοντά σου να σταθώ
Παράπονο δεν έχω
Ταξίδι σουρεαλιστικό.

Χρίστος Σ. Ρουμελιώτης
Μια ιστορία γραμμένη
Με άλλα λόγια
Άγιος Αδριανός

14 Αυγούστου 2024.

***
Κική Δημουλά:
****
«Όλοι έχουμε μέσα μας
μιαν άλλη ζωή
η οποία ενοχλεί, απαιτεί,
παραπονιέται, δεν έζησε…»
****

Théâtre

3/8/2024, Άγιος Αδριανός Ναυπλίου. Καλή μέρα! Οι γατούλες με προλάβανε! Ανέβηκαν πριν από μένα πρώτες στη σκηνή (μια παλιά καρέκλα καφενείου) να απαγγείλουν το ποίημα τους σε ένα αθέατο ακροατήριο στο αυτοσχέδιο θέατρο (καρικατούρα) από παλιές καρέκλες, σιδερένιες πολυθρόνες δίχως κάθισμα ξύλο ή ψάθα, παλιά ξεχαρβαλωμένη πολυθρόνα σκηνοθέτη, δύριχτες επισκευασμένες παλιές σκάλες μπογιατζή (ως εξώστης στο ανοιχτό θέατρο), παλιά ξεθωριασμένη ημι_διαλυμένη σαιζ λογκ μια άδικα πεταμένη στα σκουπίδια του χωριού καρέκλα σαλονιού κλπ., και όλα αυτά στο κήπο_χωράφι δίπλα σε μια λυπημένη μυγδαλιά και μια φιλόξενη με κρεβάτι καρυδιά του κήπου μου! Έπεται κάποτε η συνέχεια στο blogspot μου! Καλή μέρα, ΩΦΈΛΙΜΟ ΜΗΝΑ ΑΥΓΟΥΣΤΟ να έχεις!

Christos R. Agios Adrianos

Jeux Olympiques Paris

Θέλω επισημάνω την τρομερή contradiction (κοροϊδία) του μακρονισμού (macronism) να σώσει τα προσχήματα και να δώσει μια προοδευτική χροιά στην μεγάλη (πετυχημένη παρ' όλα αυτά, για μένα) γιορτή έναρξης  των Ολυμπιακών αγώνων (αν και δεν την είδα/παρακολούθησα) της νεοφιλελεύθερης πολιτικής του.Η αντίθεση συνιστάται σε ένα υποτιθέμενο προοδευτικό προσωπείο του νεοφιλελευθερισμού και στο προοδευτισμό που εκφράστηκε με την παράσταση "nu" de Dionysos. Όποιος το κατάλαβε το κατάλαβε. Αντίπαλο δέος η ενωμένη αριστερά (με τις αδυναμίες της φυσικά)  Δεν πειράζει εγώ και η Florence Evrard το καταλάβαμε. Είναι απλό: "La vie est belle et il faut savoir (distinguer) qui se moque de toi". Ο "τύπος" δηλαδή "le mec" δηλαδή ο εστιάτορας στο Ναύπλιο του Food & Coffee Mamas's που έλεγε ρητορικές κορώνες στο διπλανό τραπέζι, όταν έθιξα το θέμα "αν του άρεσε η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών αγώνων στο Παρίσι" μου είπε ένα ξερό "Όχι". Όταν όμως του έκανα την επισήμανση ότι ο Μακρόν (Macron) τον κοροϊδεύει (ενδεχομένως) περίτεχνα τότε συμφώνησε μαζί μου.. Συνεπώς η τέχνη του διαλέγεσθαι μπορεί να προσφέρει πολλά στη πολιτική - αντί _ προπαγάνδα της όποιας ελίτ (για την οποία οι πολίτες (κακώς) πείθονται ότι δεν είναι αναγκαία)  Φίλοι μου υγεία σας εύχομαι μέσω πεζοπορίας (Florance Evrard), αθλητισμού και πνευματικής τροφής και ευ ζειν! ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΤΗΝ ΘΕΤΙΚΗ ΠΛΕΥΡΑ (ΕΠΙΡΡΟΗ) ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ  ΠΑΡΑΚΑΛΩ. Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στην Florence  Evrard και την Carina Istre δύο αγαπημένες μου φίλες. Na eine pada kala.

"Ναι είδα κάτι αλλά θα σου πω στο τέλος. Δεν φημίζομαι για τις κρητικές μου. Αλλά θα το δω και μακάρι να πάρω μέρος στη πομπή. Ήδη μου έδωσες μια ιδέα.. τι θα ήθελα .. που δεν το είδα στο κομμάτι αυτό που είδα.. Δυστυχώς σε αυτούς τους ολυμπιακούς αν και διάκειμαι φιλικά προς το η Γαλλία δεν παρακολούθησα την προετοιμασία τους. Αντίθετα στους δικούς μας:"

https://roumeliotisxristos.blogspot.com/search/label/%CE%9F%CE%BB%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AC%202004?m=1