Αύγουστος

Ζητήσαμε από τον Ελληνικό Αύγουστο

να μας παρουσιάσει τις προσφορές του (!)

"Εγώ φίλοι μου είμαι μήνας πάντα θερμός

Και εις την Ελλάδα ο πιο πιστός

Στην αγκαλιά μου την Παναγιά μ' αγάπη κρατώ

Και στις δεκαπέντε στην Τήνο την προσκυνώ

Είμαι γεμαάατος διακοπές ήλιο και χαρές

Τις πόλεις από ανθρώπους αφήνω αδειανές, και

Στις παραλίες οργανώνω φεγγαρο-βραδιές δύο φορές !

Διαθέτω τους καλλίτερους μαγείρους

Και τις πιο έμπειρες νοικοκυρές,

Γεμάτοι οι μπουφέδες μου με νοστιμιές !

Από φρούτα δεν κάνω τσιγκουνιές

Αχλάδια από απίθανες κοντούλες

Και ραζακιές ξανθιές, κορινθιακές,

Για κρουαζιέρες στο Αιγαίο είμαι μοναδικός

Γεμάτες όνειρα θερινής νυκτός ...

Και ο ...ευβοϊκός κόλπος ταλαντευτός !

.............................................

Α ναι φίλοι μου ακούω με λύπη δίπλα μου

Σκοτωμούς και πολεμικές κραυγές

(Όχι άλλες Κουροσάβα ραψωδίες)

Προσεύχομαι να μη ξαναγίνουνε ποτέ(ς)"

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια, Κυριακή, 24 Αυγούστου 2008

Τα κύματα της Σαντορίνης

 Τα κύματα της Σαντορίνης

Ερχόμαστε από μακριά

Παιδιά του αγέρα μια φυσηξιά

Με λαχτάρα φυσικιά

Να λιώνουμε αιώνια ποθούμε,

Στη θερμή σου αγκαλιά...

Με νοτούλες μας έχουνε ντυμένα

Κάτι ταξιδιάρικα πουλιά

Και μας παρακαλούνε

Να σου τραγουδάμε κάθε σούρωπο απαλά...

Καραβάκια και βαρκούλες

Μέσ' στα μπλε τα πελαγίτικα νερά

Που κουβαλάνε λένε ανθρώπους με καρδιά

Αγάπη γεννούνε... από το πουθενά !

Εμείς τα κύματα της Σαντορίνης

Που μας ακούτε τακτικά

Σας αγαπούμε όλους εξαιρετικά

Μα πιο πολύ, μα πιο πολύ

Την Σάντα Ρένα την θεά...

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αφιερωμένο στη Κυρία Δάφνη Χρυσο-Σπάθη*

Ερέτρια, Δευτέρα, 4 Αυγούστου 2008

(*) H κ. Χρυσοσπάθη είναι δημιουργός της μουσικής σε πιάνο με θέμα "τα κύματα της Σαντορίνης"

Εύριπος Χαλκίδος

Εύριπος Χαλκίδος

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Ίσως από το Ευ και τη ριπή

Γιατί όταν θέλω αλλάζω τη ροή (ζωή)

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Παίζω με Δύση και Ανατολή

Ζυγίζομαι στην ...Αττική

Με είπαν Εύ-ριπο

Δεν ξέρω το γιατί

Νερά «κατράμι» από δω και από κει

Κι ο Σκαρίμπας στην κορυφή

(του Forte Carabbaba)

Με είπανε Έγριπο «τρελό»

Μ' αγαπήσαν,άγνωστοι και γνωστικοί

Διαβάτες Χαλικιδαίοι και πλείστοι Βοιωτοί

Και δεκάδες λογοτέχνες ...ναυτικοί...

Και σαν Εύ-ριπος αρμενίζω

Στης Ιστορίας τα νερά

Για να υπογραμμίζω

Της αλός την αναποδιά ! (ομορφιά) (παραξενιά)

Χρήστος Ρουμελιώτης

Χαλκίδα, 28 Ιουλίου 2008

Σημ.1 Στη κορυφή του κάστρου του Καράμπαμπα

βρίσκεται το άγαλμα του Σκαρίμπα

Σημ.2 Αλός η θάλασσα στη καθαρεύουσα

Πορτοκάλια

Lettre a Lou XXXIV

(Συνέχεια του ταξιδιού στα ερωτικά γράμματα του Απολλ-ιναίρ)

Λου

Σήμερα μου ήρθε στο νου

Το καλαθάκι με τα πορτο-κάλια

Ήσανε πολύ όμορφα. Σαν τον έρωτά μας

Μοιάζανε αγγελικά δεν θέλησα να τα΄γγίξω...

Περνάνε οι μέρες. Τα έχω ακόμα απείραχτα

Θάθελα να πίναμε μαζί το ζουμάκι τους

Γιατί μου το έχεις τάξει. Πως θαρχόσουνα στη Νιμ...

Μαραίνονται τα φύλλα... τρέμει το φυλλο-κάρδι μου !

Ένα πορτο-καλάκι. Γλυκό πορτοκαλάκι

Μαραζώνει. Με παρακάλεσε να μην το πειράξω.

Του το υποσχέθηκα. Δεν θα το ξεχάσω.

Το γλυκό πορτο-καλάκι μέσα απ' το καλα-θάκι !

Και καθώς, οι οβίδες γύρω μου σφυρίζουν

Απολαμβάνω το νόστιμο το πορτο-καλάκι

Γιατί είναι η αγάπη μου, η ρίμα μου από την Νίμ

Γιατί είναι ο ήλιος μου, ο ερωτάς μου το μικρό πορτο-καλάκι....

Αλήθεια μήπως οι αναμνήσεις δεν μοιάζουν με ωραία φρούτα

Που μας παρακαλούν να μην τα πειράξουμε;

Πως μπορώ να ξεχάσω την φτωχή μου αγάπη από την Νίμ;

Πως μπορώ να αφήσω το άρωμά τους (της) να μην με κατακλύζει;

Λου, μη ξεχνάς το μικρό μικρό πορτο-καλάκι

Το τόσο γλυκό όσο και ένα φτωχό της Νιμ κοριτσάκι

Το τόσο γλυκό όσο και ο ερωτάς μας εκείνο τον καιρό

Αχ γλυκό - πικρό πορτο-καλάκι μου πόσο σ' αγαπώ !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα, Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2008

Με τα λόγια της θάλασσας ο Ιούλης

 Με τα λόγια της θάλασσας ο Ιούλης

Θελήσαμε να γράψουμε για τον Ιούλη.

Δυστυχώς και πάλι χτύπησε η γραφική ακαρπία

Μια φωτογραφία...

Παρακαλέσαμε τη θάλασσα να μας μιλήσει..

Έχω πάρα πολύ καλές σχέσεις με τον Ελληνικό Ιούλη.

Αυτός με τη θέρμη του και γώ με τη δροσιά μου

Δίνουμε νόημα στο καλό-καιράκι των ανθρώπων.

Τα κυματάκια μου τον Ιούλιο τεμπελιάζουν...

Επιτρέπουν όμως στα ιστιοφόρα να πλέουν

Με κατεύθυνση την Επιθυμία...

Τα νεράκια μου αλλάζουν χρώματα συχνά ανάλογα

με την ώρα και το αεράκι. Ξεκινούν το πρωί από αραιό γκρι

παίρνουν το άσπρο το φωτεινό το μεσημεράκι

Και όλο το απόγευμα απολαμβάνουν το ελληνικό αληθινό μπλε.

Ο ήλιος αργά το απόγευμα με φλερτάρει με τα χρυσαφικά του αλλά

Η νύχτα τελικά με κερδίζει...

Έχω πάρα πολύ καλή σχέση με την ελληνική ιστορία.

Από τον καιρό του Θεμιστοκλή και βάλε.

Το Ποσειδώνα την Αφρο-δίτη, τον Αίολο τους λατρεύω.

Βρέχω με τα νερά μου βυθισμένες πόλεις και κάστρα.

Κρύβω στα βάθεια μου ακόμα πολλούς θησαυρούς...

Προ(σ)καλώ...

Ο Ελληνικός Ιούλης είναι ο τέλειος μήνας.

Είναι το σκαλοπάτι του Αυγούστου.

Χωρίς αυτόν ο Αύγουστος θα έμενε χωρίς σταφύλια...

Και οι άνθρωποι χωρίς κρασί (*)...

Πολλά κύριοι και κυρίες θα ήθελα να σας πω

Όχι δεν θέλω να σας κουράσω με κοινοτοπίες...

Α ναι ! το εικαστικό ! παραλίγο να το ξεχάσω !

Συχνά - πυκνά βλέπω και ακούω στη τηλεόραση

τους εικαστικούς να προσπαθούν να με μιμηθούν...

Αχ πόσο θάθελα και γώ να κάνω το ίδιο !

Είμαι βαθειά Eρωτική

Καθοδηγώ την Επιθυμία

Είμαι μια ωραία Κυρία

Που με λένε Ου-τοπία !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια & Αθήνα Τρίτη, 22 Ιουλίου 2008
(*) οινοπαρέα

Καλοκαίρι 2008

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΑΚΙ !

Ένα αθώο Χαμόγελο,

Μια ταξιδιάρικια Πλώρη,

Ένα ευτυχισμένο Καρπούζι,

Και μια υπομονετικιά Ομπρέλα,

Σας εύχονται καλό Καλοκαιράκι,

Και ένα ευχάριστο και ξεκούραστο Αύγουστο !

Καλή αντάμωση φίλοι μου και από Σεπτέμβρη πάλι !....

To χαμόγελο χαρίζει η μικρή Καλλιρρόη από τη Νέα Σμύρνη

και το καρπούζι διακοσμεί η Λίνα και ο Τάσος.

Ιούνης

O καλός ελληνικός Ιούνης

έφερε τη βροχή να ποτίσει τη διψασμένη γη.

Φούντωσαν οι μουριές οι καλο-κλαδεμένες

Πρασίνισαν τα μουρό-κλαρα από χαρά

Σαν ήπιαν του Ιούνη τα νερά...

Άφρισε κι η άσφαλτος από το ξαφνικό νερό*

Που κύλισε να ξεδιψάσει και το βυθισμένο Ιλισό !

Αντίο είπαν και οι μαργαρίτες, και οι παπαρούνες

και οι μολόχες και πολλοί άλλοι αγρο-ανθοί

Και ραντεβουδάκι δώσανε του χρόνου ανθισμένοι

σε Μιαν εξοχή. Και όλοι μαζί με μια φωνή

Τον καλό ελληνικό Ιούνη παρα-καλέσαν

Του Κωστή** μια καλημέρα να πάει να πει...

Χρίστος Ρουμελιώτης

13/6/2008 4:55:28 μμ

(*) H βροχούλα ήταν πανελλαδικιά

και έλαβε χώρα Δευτέρα εννέα Ιουνίου

(**) Κωστής Παλαμάς

Lettre a Lou XXV

Lettre a Lou XXV

Λού μου εδώ που βρίσκομαι τα άστρα κοιτώ

Συντροφιά μου το βλέμμα σου το τρεμουλιαστό

Αγκαλιά το κορμί σου και τον ουρανό κρατώ

Φτωχό φανταράκι που πας με τέτοιο ...ριζικό;

Την αγάπη ψάχνω να βρω στης απουσίας το καιρό

Παραμύθι αληθινό να μου πει, τη θερμο-παρακαλώ

Πως να πάψω ν' υποφέρω γιατί άλλο δεν μπορώ

Μαρτύριο οι ώρες δεν έχουν τελειωμό

Σαν η νύχτα ρίχνει δίχτυ με σκοτάδι και πόνο σφιχτό !

Παραμύθι(*):

Η Αγάπη μια φορά και ένα καιρό είχε μια άσπονδη φίλη που τη λέγανε .... Απουσία

Και μια μέρα πικράθηκε μαζί της. Αιτία στάθηκε ο Αγαπημένος της Αγάπης που η Απουσία τον ξεμάκραινε ! Η Αγάπη στην αρχή έκανε υπομονή αλλά όσο περνούσε ο καιρός δεν άντεχε την πίκρα της απουσίας του Αγαπημένου της και παρακάλεσε την Απουσία να κάνει κάτι. Η τελευταία την λυπήθηκε και πρότεινε στον Αγαπημένο να της γράφει γραμματάκια ως απόδειξη της πίστης του προς αυτήν...

Ενθύμιο :

Ζω για να σε Θυμάμαι. Ω Αγάπη

Της θύμησης ζωντανή παρηγόρια

Ο δρόμος της ζωής όλο στενο-χώρια

Σαν η νύχτα η αργο-περπατούσα

Θέλει να μας κρατάει χώρια !

Ο απ-ελευθερωμένος από τα όπλα από-λινέρ...

(*)(Το ΧΧV είναι ελεύθερη απόδοση του πραγματικού και το παραμυθάκι ένθετη προσθεσούλα του γράφοντος)

Παπαδιαμάντης

 

Fοτο ΧΡ

Εαρινές ημέρες Παπαδιαμάντη

...Μεθυστικόν άρωμα ανήρχετο από των απειράριθμων ανθών, οι φράκται των αμπέλων έθαλλον με αγραμπελιά, και μ' αγιοκλήματα και με ακανθώδεις θάμνους, τινές των αγρών εφαίνοντο αιμάσσοντες εις τας πρώτας ακτίνας του ηλίου από χιλίας μυριάδας παπαρούνας. Εναμίλλως ήνθουν το χαμαίμηλον και η καυκαλήθρα και η μολοχάνθη, τα αστεράκια και τα κιτρινούλια επρόβαλλον δειλώς τας ασθενείς κεφαλάς των εν μέσω της υπερκόμπου αφθονίας των κατερύθρων μηκώνων σημειούντων την υπεραιμίαν του έαρος. Ανώνυμα τινά ανθύλλια, χόρτα σταχυοειδή, σπαράγγια ακανθωτά και βεργιά και άλλα ανεμειγνύοντο εν μέσω του απείρου πλούτου της Χλωρίδος. Ήτο η Πρωτομαγιά η θεσπεσία, ήτο η άνοιξις εν πληθώρα ζωής, ετοίμη να παραδώση το σκύπτρον εις το δρεπανοφόρον θέρος,

Από το «Πρωτομαγιά η θεσπεσία : Ματή» του Αλ. Παπαδιαμάντη.

Μάγια μούκανες Παπαδιαμάντη

Με τον εαρινό σου το ψαλμό

Δεν άντεξα δεν μπόρεσα

Μέθυσα και ήρθα να σε βρώ...

Μες στης Μολόχας τον ανθό

ΧΡ/16/5/08

Ηλιοβασίλεμα

Ηλιοβασίλεμα

Μαγεία Παπαδιαμάντη - Ηλιοβασίλεμα ... Ταχέως έκλινεν η ημέρα και ο ήλιος έδυσεν εις μίαν ράχιν του Πηλίου, αντικρύ, αφού επί πέντε λεπτά της ώρας είχε μείνει στεφανωμένος με κυάνεα και περιπόρφυρα χρυσαυγή νέφη, αντιλαμβάνων ο ίδιος όσην απέδιδε δόξαν και λάμψιν, και επί δέκα λεπτά ακόμη, αφού εβασίλευσεν, αι ακτίνες της στέψεώς του έμειναν χρυσοφαείς, πορφυρίζουσαι, βάπτουσαι το βουνόν με ιώδες χρώμα. Είτα κατήλθεν ηρέμα επί των πλευρών του όρους η νύξ, σπείρουσα παντού το βαθύ και άρρητον μυστηριόν της, και οι έμψυχοι κρότοι και ψίθυροι της φύσεως εξηγέρθησαν εις τας ράχεις, εις τους λόγγους, εις τας φάραγγας, και η οφρύς του βουνού ητμίσθη και συνεστάλη υγρά και το βλέφαρον του λόφου κατήλθε, και εκλείσθη εις έν, βουνόν, ρεματιά και κάμπος.

Από το Ποιμενικόν του Αλ. Παπαδιαμάντη

14/5/2008 11:10:19 πμ