30 Νοεμβρίου 2004

Κωστής Παλαμάς

 Κωστής Παλαμάς

Esprit grec ancien !
Esprit grec immortel !
Mon Dieu sincere !
Dieu de la beaute !
Dieu de la grecitude !
Dieu de la verite !
Mon Dieu Olympien !
Tes Jeux rejoignent Athenes /enfin !
Ta Gloire revient sur la terre de la finesse !
Ta Gloire regne dans le ciel bleu infini !
Ta Gloire provient des combats anciens !
Ta Gloire illumine les concours modernes !
Mon Dieu couronne bien tes medailles !
Avec des branches des oliviers sacres !
Mon Dieu sculpte de nouveau !
Les corps des athletes bien muscles !
L’ Olympe, l’ Olympia la mer !
Restent ton temple eternel !
Et on y arrive tous comme pelerins !
Esprit grec immortel !

Chistos Roumeliotis
Athenes 29/11/03 10:33 PM
Traduction libre de l’ Hymne des Jeux Olympiques
de Kostis Palamas, ecrit en 1896

Athenes 2004

 

Athenes 2004

Habille toi avec les vetements de fete !
Grece de 2004 !
Tes enfants y arrivent !
Acropole et Lycabete !
Parnes et Hymette !
De vos sacres rochers de nouveau les trompes
annonceront le commencement des fameux JO !
O saints!
O savants!
O poetes!
Faites des hymnes pour les vaincqueurs !
Chantez partout sur la terre !
Athletes, spectateurs et volontaires !
Participez energiquement aux epreuves !
Gloire et medailles il y en a pour tous a Olympia !
Mais pour les plus braves l’ histoire donnera sa premiere place
Et vous les sculpteurs et les peintres remplissez les temples,
les stades et les musees de nouvelles statues comme celle de Myron !

Christos Roumeliotis
29/11/2003

24 Νοεμβρίου 2004

Υμνος στον Αλκιβιάδη

ΥΜΝΟΣ ΠΡΟΣ ΑΛΚΙΒΙΑΔΗ

Από τον ΕΥΡΙΠΙΔΗ
Για τον άθλο του Αλκιβιάδη
στην 91η Ολυμπιάδα (416 πχ)

Απόδοση Πλουτάρχου από μετάφραση

«Σένα, ω γιε του Κλεινία, θα ψάλλω
καλή’ ναι κι η νίκη, αλλά πιο καλύτερο
είναι αυτό που κανένας απ’ όλους τους Έλληνες δεν κατόρθωσε
πρώτος με άρμα να τρέξει και δεύτερος και τρίτος,
αφού άκοπα νίκησε, τρεις φορές να στεφανωθεί μ’ ελιά,
και από κήρυκα ν’ εγκωμιασθεί»

Ω Γιέ της Αθήνας μεγάλε στρατηλάτη
Μάταια πίσω σου άρματα ανόμοιοι οδηγούνε
Σε τούτη δω τη κούρσα δεν θα πρωτοβγούνε!

Ω Γιε του Κλεινία γενναίε Αλκιβιάδη
Σε σένα διάλεξε η Νίκη στεφάνι και πάλι να φορέσει
Μια και δυο και τρεις φορές
Και όσες ακόμα χρειαστεί
Και ο κήρυκας να σ’ εγκωμιάζει ποτέ δεν θα κουραστεί!
(ύστερη απόδοση του μεταφρασμένου κειμένου)

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 11/23/03 1:34 PM

17 Νοεμβρίου 2004

Κώστας Χρήστου, ανέκδοτα από το Κατσίγκρι, Αγιος Αδριανός

Παλιά Ανέκδοτα

Ρευματισμοί ή αρθριτικά ;

 Φοιτητές ήσαν δύο και κατέβαιναν την Πανεπιστημίου
Και οι δύο μαθαίνανε ιατρική αλλά ιδέα δεν είχανε από ομοιο-παθητική
Τους ρευματισμούς είχαν για μάθημα
και τα αρθριτικά για …πάθημα
Ανταμώνουν γέροντα ασπρομάλλη
που κράταγε τα χρόνια στην αγκάλη
Ανοιχτά είχε τα πόδια
Και προχωρούσε καβάλα σε μια …ρόδα
-Γέροντα σοφέ διχογνωμούμε
και εσέ ρωτούμε :
Από ρευματισμούς έχεις τα πόδια ανοιχτά ή από αρθριτικά;
Απορία έχουμε μεγάλη μες στης μάθησης την παραζάλη
Οι δασκάλοι δεν μας τάπαν καθαρά !
Από τι πάσχει ο παππούς και η γιαγιά ;
Ρευματισμούς για αρθριτικά ;
- Αχ μαθητούδια της αυγής !
Κοντολογίς δίκαιο δεν έχει κανείς !
Ούτε γω ούτε σεις !
Του λόγου μου είμαι μια χαρά !
Μα άλλο ήθελα και άλλη μούρθε …συμφορά…(κατουρήθηκε)

Το κλήμα !

Γέρος στον καφέ(νείο)
ολημερίς καθόταν !
Και τον οίνο ευφραινόταν !
Θερμή ευχή προς όλους είχε να δώσει !
Πως αν ποτέ ο θεός τον οίνο σώσει
Κλήμα στης όνας το πόλο να φυτρώσει!
Εις υγείαν ! και ΠΡΟΣΟΧΗ Τσίν-τσιν-λα

Φιλονικεία Μήτσων...

«Ορέ τις θρίχες σου θε να κόψω και δεν θα σε πληρώσω !
Δεν μπορεί η δικιά σου η μουστάκα
Εμένα να μου κάνει πλάκα
Πως αυτή στο χωριό είναι πρώτη
Και όπου περνάει, ο καθείς πρέπει να την χαιρετάει !
Μωρέ τι λες Μήνυση θα σου κάνω !
Διακόσια γρόσια να πληρώσεις και παραπάνω»

(Στο δικαστήριο) Δικαστής :

«Για δε μου λες Μήτσο μερακλή
Γιατί η μουστάκα σου το Νταή προκαλεί» ;
Μήτσος o μερακλής :
«Δικαστά μου δε φταίω γώ
Αλλά η φύση και η Μαριγώ
Η μεν πρώτη μου την έφτιαξε μεγάλη
Και καθαρή μου την κρατάει η άλλη
Αλλά εν πάση περιπτώσει…
Εγώ κατέχω νόμους που υπερισχύουν
Και τη μουστάκα μου ενισχύουν…ΝΑΤΟΙ:…»
(Και του δίνει δύο νόμους με δύο χιλιάρικα μέσα)

Δικαστής :

«Μωρέ μπράβο τις σόι νόμος είναι αυτός !
Λάμπει ! Και ο άλλος πιο κάτω παρομοίως,
Ω θεέ μου μεγάλην αξία έχουν και οι δύο !
Και ενισχύουν τας μουστάκας μόνον εμάς των δύο» !
(Του δικαστή και του Mήτσου του μερακλή)
Θεέ μου συγχώραμε: Δεν μπορώ να τον καταδικάσω
Το ψωμί μου …θα χάσω !
Αθώα η μουστάκα του μερακλή
Και του νταή ευθείς να πάει να … ξυριστεί» !
(Για μουστακο-φαντική δυσφήμιση)

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2004
Κώστας Χρήστου
Τα ανωτέρω αποτελούν διασκευή ανεκδότων
που μας διηγήθηκε ο αεί-μνηστος θείος (10/1/2008)

06 Νοεμβρίου 2004

Σινόπουλος ο καιόμενος ο σκεπτόμενος

Σινόπουλος ο καιόμενος ο σκεπτόμενος

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά !
Είπε ένας από το πλήθος
Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα
Ήταν στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε
το πρόσωπο όταν του μιλήσαμε
Και τώρα καίγεται μα δεν φωνάζει βοήθεια !
Διστάζω. Λέω να πάω εκεί να τον αγγίξω με το χέρι μου
Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι
Ποιός είναι τούτος που αναλογίζεται περήφανος
Το σώμα του το ανθρώπινο δεν πονά;
Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι
«Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις» μου είπαν
Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος
Κι όσο αφανιζόνταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο
Γινόταν ήλιος
Στην εποχή μας, όπως σε περασμένες εποχές
Άλλος είναι μέσα στη φωτιά και άλλοι χειροκροτάνε !

Ο Ποιητής μοιράζεται στα δύο
Τάκης Σινόπουλος
(Πύργος Ηλείας 1917-1981)

Ο ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΟΣ …

Τάκη σε βρήκε το Φως στο Πύργο το δέκα επτά !
Τάκη σε βρήκε ο πόλεμος στης …Αγίας Αναστασίας, επτά !
Φως Σκοτάδι Κατοχή Εμφύλιος Εφταετία …αλλαγή !
Ο πόνος ο έρωτας η τέχνη η πολιτική όλα θέλουν …γιατρειά !
Καιόμενος από ένα πλήθος που ξέρει να χειροκροτά !
Σκεπτόμενος για ένα κόσμο που δεν ξέρει τι ζητά (!)(;)
Τάχω χαμένα !
Λίγα χρόνια μετά, φωτιά και πάλι ξεσπά !
Σκεπτόμενος τη μια γενιά και ύστερα την άλλη !
Καιόμενος μες στης μικρής ασίας την κραιπάλη !
Σκεπτόμενος πως τον πόνο της να γιάνω !
Αρχίζω να γράφω. Είπα: αυτό είναι γιατρειά !
Πρώτα του πόνου που έχω μέσα στη καρδιά !
Δεύτερον του καιόμενου που δεν πονά !
Αχ Ελλάδα μου γλυκιά τα εμ-πάθη σου μου καίνε τα σωθικά !
Ποιός εσένα θα κάνει καλά ;
Ποιός εμένα θα κάνει καλά ;
Καίγομαι ακόμη μια φορά. Η «δημοκρατία» πήρε φωτιά !
Χίλια εννιακόσια εξήντα επτά !
Τάχω χαμένα !
Το πλήθος αλαλάζει…
Σταύρωσον Σταύρωσον Αυτόν !
Το ραδιόφωνο βραχνιάζει !
Εδώ Πολυτεχνείο ! Εδώ Δημοκρατία! Εδώ Ελευθερία!
Εδώ Ιράκ. Εδώ Ευρώπη. Εδώ Αμερική…Βοήθεια !
«Στην εποχή μας, όπως σε περασμένες εποχές
Αλλος είναι μέσα στη φωτιά και άλλοι χειροκροτάνε» !
Στην εποχή μας 2 χιλιάδες 4 άλλοι είναι μέσα στη φωτιά
και άλλοι ψηφάνε !
Ο κόσμος μοιράζεται στα δύο ! Μια απ’ τα ίδια ! Υπομονή !

Χρήστος Ρουμελιώτης, Αφιέρωμα στο Τάκη
Σινόπουλο τον ποιητή τον ιατρό τον ζωγράφο
Αθήνα Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2004 /// 6:59:38 πμ
Τα παραπλεύρως έργα είναι του Ιωνίτη Ζωγράφου N. Κακαδιάρη

30 Οκτωβρίου 2004

Φώτης Αγγουλες, μην καρτεράτε χιονάνθρωποι

ΠΟΙΗΣΗ ΑΓΓΟΥΛΕ
Από αγάπη στη Έλλη και τη …ζωή...

ΜΗΝ ΚΑΡΤΕΡΑΤΕ

Μην καρτεράτε να λυγίσουμε μήτε για μια στιγμή,
μηδ' όσο στην κακοκαιριά λυγάει το κυπαρίσσι.
Εχουμε τη ζωή πολύ, πάρα πολύ, αγαπήσει.

ΟΙ ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΙ

Προσπαθήστε συνάνθρωποι,να τους καταλάβετε
τους χιονάνθρωπους.
Μας μισούν γιατί,ξέρουνε πως σαν έβγει ο ήλιος
ό,τι είναι φτιαγμένο με χιόνι θα λιώσει.καρτέρι….

Τη μέρα καρτερώ
Που στη ζωή θα βγώ,
Εφημερίδα…
Και πάλι να πουλώ !
τίμια πάντα να ζώ
Αχ κυπαρισσάκι μου καλό
Άντεξε όσο μπορείς το «κακό καιρό»
Σ’ πεθύμησα και θέλω να σε δω
Και δηλώνω:
Πως εσένα, την Έλλη και τη Χιό
Πάντα θ’ αγαπώ !

ΧΡ 31/10/2004 ///5:55 πμ

Ο ΧΙΟΝΑΝΘΡΩΠΟΣ:

«Ζω μόνο το χειμώνα
Αντέχω στο κρύο και στα χιόνια
Αγαπώ πολύ τα λαγκάδια και τα βουνά
Αλλά ΚΑΙ τις πόλεις ΚΑΙ τα χωριά
Ο πιο καλός μου φίλος είναι το ΠΑΙΔΙ
Γιατί μόνο αυτό έχει αγνή ψυχή
Και στη «κακοκαιριά»,
μου προσφέρει κασκόλ πίπα και σκουφί
Σαν έλθει βαρυ-χειμωνιά τρέχει στο βουνό
Μαζί να παίξουμε …κρυφτό.
Παιδιά θέλω κάτι να σας εκ-μυστηρευτώ !
Τον ήλιο καθόλου δεν τον συμπαθώ !
Γιατί μόλις βγαίνει πρέπει εγώ να εξ-αφανιστώ!
Και για να σωθώ, στα …παραμύθια τρέχω για να μπω!
Απ’ τους μεγάλους τον ΚΥΡ ΦΩΤΗ μόνο αγαπώ
Γιατί σαν +άνθρωπος ήθελε μόνο το καλό
Να κυβερνά τον κόσμο αυτό.
Του χρωστάω δε απέραντη ευ-γνωμοσύνη
Που στο ποίημά του υπό-σταση μου δίνει
Κι αν θέλετε πράγματι να τον κατά-λάβετε
Όπου λέξη ΧΙΟΝΙ τη λέξη αδικία ή κακία βάλετε» !

Χρήστος Ρουμελιώτης 30/10/04 /// 22:47

28 Οκτωβρίου 2004

Μολών λαβέ 1940, Παρέλαση στο Νέο Ψυχικό, 28η Οκτωβρίου, Σπύρος Ρουμελιώτης, αφιέρωση

Μολών Λαβέ

1940 – 2004

…………………………….
Αντίσταση και φασισμός
Σύγχυση και διχασμός
Εξορία και ελευθερία
Μισαλλοδοξία και δικτατορία
Ευρώπη Συμφιλίωση Δημοκρατία
Ένωση νέα πρόκληση για την Ιστορία !
……………………………………………..
Στην πλατεία εκεί στο Ψυχικό
Σήμερα ακούω τύμπανο σοφό
Ψάχνω μέσ’ στη μνήμη μου να βρω
Έν δυό έν δυό το πιο καλό βηματισμό

Πρώτο Λύκειο δεύτερο Δημοτικό
Μπλε και άσπρο σε φόντο ιστορικό
Γαλανόλευκη σε γαλανό ουρανό
Έλληνας και μετανάστης μαζί εδώ

2χιλιάδες τέσσερα έτος ολυμπιακό
Ειρήνη στο στάδιο στο σχολειό
Το τύμπανο μ’ ανεβάζει το ηθικό
Εν δυό εν δυό Ελλάδα σ’ αγαπώ

Οχτώβρης του 40άντα, είκοσι οχτώ
ΟΧΙ με μάτια βουρκωμένα στον Ιταλό
Το χώμα τούτο δώ signore είναι ιερό
Μολών λαβέ : «c’est la guerre alors»!

1940 - 2004 χρόνια εξήντα τέσσερα
Μαζί για μιαν Ευρώπη στέρεα
Για ένα νέο σύνταγμα ενωτικό
Από την …Ασία μέχρι τον Ατλαντικό!

“Μπράβο της Ελλάδος παιδιά
Χειροκροτήματα σας αξίζουν πολλά
Η πατρίδα δεν ανησυχεί, Έτοιμοι είστε
Να σκαρφαλώσετε στο τραμ αν χρειαστεί” !

Ευχαριστώ Αδάμ βέρα Ψυχική μορφή
Που ήρθες και πάλι σε τούτη τη γιορτή
Με ακμαίο το φρόνημα το πατριωτικό
Όπως εκείνο το δύσκολο καιρό !

Χρήστος Ρουμελιώτης
Το αφιερώνω στο υιό μου Σπύρο που πήρε μέρος
με τη α΄ Λυκείου στην παρέλαση της 28/10/2004
Παρόντος του κ. Αδάμ κάτοικου Ψυχικού !
Alors, c’ est la guerre είναι φράση του Μεταξά που είπε
στον Ιταλό πρέσβη που πήγε να του επιδώσει το τελεσίγραφο του Μουσολίνι!
Ψυχικό 28/10/2004

11 Οκτωβρίου 2004

Ελλίας Καζάν Helliaw Kazan

ELLIAS KAZAN


« America America »
« Anatolien mais pas Americain»!
Ellia Elia Homere americain !
Elia Elia Elia!
Konstadinoplien mais aussi Ellinien !
Viva Elia Zapata « rebelle » !
« Homme en colere » !
Viva Elia « de la rancoeur et la peur » !
Viva Elia « nabab dernier » !
Viva Elia grand de la scene « professeur »
Viva Kazan « du cinema poete » !
Vive vive vive dans nos coeurs !
Vive vie eternelle
« Au dela de ta mer (Egee) »

Hommages de Christos de l’ ile d’ Eubee
Eretria, vendredi 10 octobre 2003
(Ellinien = Grec)<>(Infos et photos
tires par des journeaux)

08 Οκτωβρίου 2004

Ερέτρια Μενέδημος

Ερέτρια Μενέδημος 

Άκουσα, Μενέδημε, τον θάνατόν σου
Ότι μόνος στη ζωή σου έσβησες
Γιατί εφτά μερόνυχτα ούτε έφαγες ούτε ήπιες
Για την Ερέτρια μόχθους και κόπους έκανες
Για τον εαυτόν σου όχι ο ανδρισμός
Αλλά η λιποψυχία σου συντόμευσε το βίο
Απόστολος Π. Φωτόπουλος
Γυμνασιάρχης

«Το καλίτερο αγαθό δεν είναι
αυτό που επιθυμούμε αλλά αυτό που πρέπει» (το να ωφελή)
Μενέδημος

Έμαθα, Μενέδημε, για τον πηγαιμό σου
Ότι στα εβδομήντα τέσσερα, έσβησες το φως σου
Εφτά μερόνυχτα ούτε νερό ήπιες ούτε ελέας έφαγες
Για την Ερέτρια μόχθους και κόπους καλούς έσπειρες
Και τον βιον σου για νέους φιλοσόφους αγαθόν και ωφέλιμον κατ-έστησες !

Διασκευή από το ποίημα του Α. Φωτόπουλου
Χρίστος Ρουμελιώτης

07 Οκτωβρίου 2004

Σκαρίμπας άβυσσος abime


ΑΒΥΣΣΟΣ/ABIME

Στου Καράμπαμπα την αυλή
Ανέβηκα ένα πρωί
Να δω της αβύσσου τη ψυχή
Αχ «Γλάρε» μου λευκέ
Του Εύριπου φρουρέ
Εσύ που βλέπεις από ψηλά
Εχει η άβυσσος καρδιά ;
«Ακου φτωχέ μου περι-γιητή
Από τη καρδιά στη ψυχή
Μια άβυσσος μεσολαβεί
Και αν θες στη ψυχή να μπεις
Το πνεύμα του Σκαρίμπα να επι-σκεφθείς
Που ζει στα φωσάκια στα γραπτά
Στης Χαλκίδας τα’ ανήσυχα νερά και
Στων κυκλάμίνων την σιγαλιά»
«Αλλά κι αν θες όμως την άβυσσο να δεις
Άβυσσος είσαι σύ
Συντροφιά με το χαρτί»
«Τάμπουλα ράζα*»
«Τάμπουλα ράζα*»
“Πήγαινέ με εκεί…» !
(* άγραφο χαρτί)

Χρήστος Ρουμελιώτης
7/10/2004---6:26 μμ

Γιάννης Σκαρίμπας

"Ώρα καλή στου απείρου την καρδιά
Γλάρε μου μακρινέ που φεύγεις - πλοίο-
Χωρίς εσένα η νύχτα η σιγαλιά
Η καμαρά μου ένα φωσάκι / ένα βιβλίο"
Yiannis Skaribas
Poete/Ecrivain de Chalkis