Ανοιξη, ποίημα του Ιάσωνα Ρουμελιώτη

Άνοιξη

Ήρθε άνοιξη στο χωριό

Καλημέρα θα της πω

Όχι όμως όπως κι όπως

Αλλά μ’ ένα χαμόγελο γλυκό..

Τα λουλούδια της ανθίζουν

Οι μέλισσές της βουίζουν,

Και τα πουλάκια τιτιβίζουν..

Kι από ’δώ ψηλά ψηλά

Βλέπω δάση και βουνά

Eίναι όλα μαγευτικά..

Παντού πράσινο θα δεις

Oπου κι αν γυρίσεις

Ο,τι κι αν σκεφτείς..

Δεν ξέρω τι να πρωτοδώ

Παπαρούνα κόκκινη

Ή τριαντάφυλλο μαγευτικό..

Κάτι όμως κάτι δεν πάει καλά με την άνοιξη αυτή

Και αντί για άνθη να στολίζουνε τη γη

Βόμβες ρίχνουνε στη Βαγδάτη οι Αμερικανοί

Και στους δρόμους βγήκανε όλοι οι λαοί..

Βρε Μπούς Μπούς

Βρε Ούστ Ούστ

Το πόλεμο σταμάτα

Και άντε στα κομμάτια..

Ιάσονας Ρουμελιώτης

Ποιητής Ποιότητας

Τρίτη 18 Μαρτίου 2003

Αφιερωμένο στον παππού Σταμάτη

Φανταστικός διάλογος δημοκρατίας τρομοκρατίας

ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ 

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΔΗΜ.:

Ανανδρη αιμόχαρη φονολάτρισα !

Λίγες ώρες πριν ακόμα ένα λαό στην κάλπη οδηγήσω !

Χτυπάς πισώπλατα μήπως και λυγίσω!

Ασπλαχνη ύπουλη τρομοκράτισσα!

Τη χάρη ποτέ δε θα σου κάνω κι ας μου βγάζουνε τα μάτια!

ΤΡΟΜ.:

Λόγια πικρά βαριά ξεστομίζεις κυρά-δημοκρατία!

Τυφλώθηκες από το αίμα των «μαρτύρων» σου στην Ισπανία!

Μιλιά δεν βγάζεις για την πετρελαιοεκστρατεία!

Χωρίς τον Δήμο να ρωτήσεις πλούτη στο Ιράκ παράνομα πήγες ν’ αποκτήσεις!

ΔΗΜ.:

Με λογικόφωνους στοχασμούς και φαιδρούς ισχυρισμούς!

Στο σκαμνί φόνισσα θες να με καθίσεις θες κι από πάνω να το φιλοσοφήσεις!

Είναι αλήθεια αιχμάλωτη πιάνομαι συχνά στο λόγο και στη πράξη των ανθρώπων!

Και ντροπιάζομε συχνά μα και για των ανθρώπων τα δεινά υποφέρω ειλικρινά!

ΤΡΟΜ.:

Κυρά δημοκράτισσα και για μένα πολλές φορές σκληρός είναι ο διχασμός!

Είμαι εργαλείο των κακών ή των καλών; Πιο άραγε είναι το επόμενο θύμα μου;

Ένοχοι ή αθώοι; Πλήθος ή αρχηγός; Θρησκεία ή πολιτισμός;

Η αλήθεια ή το ψέμα;

Φοβάμαι πως ο διττός μου εαυτός υπηρετεί και το δικό σου καθεστώς!

ΔΗΜ.:

Α! Απ΄ ό,τι φαίνεται με σένα εύκολα δεν θα τα βγάλω πέρα!

Γιατί εσύ δεν έχεις μπέσα αφού σε δυό είσαι υπηρέτρα!

Και με φόνισσες καλά είναι κουβέντες να μην αλλάζω!

Γιατί θα με κατηγορήσουνε πως δεν τις εξουσιάζω!

ΤΡΟΜ.:

Χωρίς να θέλω να δικαιολογηθώ γιατί η βία είναι πράγμα ζωώδες και σκληρό!

Πες μου κυρά δημοκρατία ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ αν με φωνάξει για βοήθεια η ελευθερία;

Ας πούμε όταν πλακώνεται από σκλαβιά; Ή όταν απειλείται, φανερά;

Πες μου εσύ κυρά δημοκρατία τι να κάνω όταν εκδίκηση για φόνο θέλω να πάρω;

ΔΗΜ.:

Κυρά φόνισσα λύσεις υπάρχουνε πολλές αλλά εσύ πάντα έχεις δύο εκδοχές!

Και ανάλογα με τα συμφέροντά σου και τη συγκυρία, εκβιάζεις ή αίμα στάζεις!

Εμένα η γνώμη μου είναι: λύση «Μαντέλα» είναι η πιο καλή για εφαρμογή!

Αργά ή γρήγορα η αλήθεια θα φανεί και το δίκιο με μέσα ειρηνικά μπορεί να επιβληθεί!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 15/3/2004 <><><><> 5:18:56 πμ

ΕΠΙΜΕΤΡΑ

Φταίει η ανισότητα η αδικία η τυφλή βία και η απληστία

Εξουσία φταίει η εξουσία και η αλαζονεία

Φταίει και ο φανατισμός και ο άγριος πλουτισμός

Φταίνε τα όπλα και ο κακός εγωισμός

Τι φταίει ο λαός;

ΖΟΥΓΚΛΑ ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:

Νιώθω ασφυξία!

Όχι όμως απελπισία!

Οι εκλογές στην Ισπανία!

Δείξανε συνεργασία!

ΖΟΥΓΚΛΑ ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

ΑΣΦΑΛΕΙΑ:

Νιώθω τρομοκρατημένη!

Πουθενά δεν είμαι εξασφαλισμένη!

Με κυνηγάνε όλοι!

Θεοί και διαβόλοι!

ΖΟΥΓΚΛΑ ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Η τρομοκρατία αιματοκύλησε τη δημοκρατία

Η δημοκρατία ψήφισε συνεργασία

Η συνεργασία μόνο μπορεί να νικήσει τη τρομοκρατία

Ο,τι μας ενώνει είναι η σωτηρία!

ΖΟΥΓΚΛΑ ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Πολύπαθη ΙΣΠΑΝΙΑ

Τα παιδιά σου πλήρωσαν με αίμα

Του Χοσέ Μαρία την Αμαρτία

ΖΟΥΓΚΛΑ ή ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ;

Λίγο πριν τις εκλογές του 2004

Λίγο πριν τις εκλογές του 2004
Ειρωνεία και αυτοσαρκασμός!

Της ζωής ο καλός μου εαυτός!

ΠΡΟΣΟΧΗ! αυτήν την εποχή! ΠΡΟΣΟΧΗ! έρχονται οι πολιτικοί!

Άγχος και αγωνία στους δρόμους, τους διαδρόμους, στα υπουργεία!

Μικρόφωνα ηχεία σημαίες φυλλάδια παράθυρα και ΘΑ στη πλατεία!

Προσοχή προσοχή! “δίνη και ναυτία” προκαλεί η άκρατη εκλογολογία!

Προσοχή προσοχή! οι εκλογές δαγκώνουν! Αν δεν βγεις πληγώνουν!

Προσοχή προσοχή! πράσινες ελπίδες κυκλοφορούν σωρό! Πάρτε ελεύθερα παρακαλώ!

Προσοχή προσοχή! μπλε υποσχέσεις πέφτουν βροχή! Θα χορτάσουν ακόμα κι οι φτωχοί!

Προσοχή Προσοχή! Οδηγούμεθα έξω απ’ την στροφή αν δεν στρίψουμε το τιμόνι με προσοχή!

Προσοχή προσοχή! “κανένας δεν έχει το δικαίωμα να εμπαίζει μέχρι τέρμα τη πολιτική ζωή”!

«Για μας είναι γνωστό και ας μένει αμετάδοτο

Πως τίποτα δεν κερδίζεται με μάτια ανοιχτά

Κι αν έχουμε ένα λόγο για συνύπαρξη

Είναι να τα εξωθούμε αδιάκοπα στον ύπνο

Άσχετο πόσο τα μάτια αμετανόητα

Αρνούνται να πιστέψουν το φοβερό τους μέλλον

Κι επινοούν στα βάθη τους κώδικες ονειρικούς

Στα μέτρα μιας μεγάθυμης ζωής

Και όχι αυτής που τα χλευάζει

Ίσως γιατί φοβούνται πιο πολύ

Όσο κι εμείς βαθιά μας κι απεχθάνονται

Τη θλίψη που κληροδοτούν αφόρητα

Όσοι κοιμήθηκαν οριστικά και δεν ξυπνάνε»

«Δουλειά της ποίησης δεν είναι να ωραιοποιεί και να εξιδανικεύει το καθημερινό μας περίγυρο, ούτε όμως και να μας καταδυναστεύει βάζοντας για το τίποτε τα κλάματα η ζητώντας δίκην επαίτη συμπαράσταση. Δουλειά της ποίησης είναι να επισημαίνει και να υπενθυμίζει – και την καλύτερη (την πιο αποτελεσματική) μέθοδο, γιαυτό την προσφέρει η απόσταση από τα πράγματα, η λεπτή και εκ των ένδον διακωμώδηση τους, χωρίς υψηλούς, προφανώς τόνους, αλλά και χωρίς ενδοιασμούς ως προς την ένταση της απομυθοποίησης τους. Η δουλειά της ποίησης είναι να παρηγορεί με τον αφτιασίδωτο λόγο της τις δύσκολες καταστάσεις που όλοι ζούμε μπροστά στα δύσκολα ερωτήματα της ύπαρξης και του θανάτου, σε μια περίοδο η οποία βιάζεται παντοιοτρόπως να εξαντλήσει τις ημέρες της»:

«Εκεί διαπρέπουν ομοούσια

Τα λίγα δικά μας ποιήματα

Και τα λίγα ξένα ποιήματα

Που άδολα υπεξαιρούμε

Τα μετρημένα ποιήματα

Δικά μας ή ξένα

Που μας μετεωρίζουν ανέλπιστα

Σ’ ένα κρυμμένο, ασύλητο φως.

Τα παιδικά ακόμα χέρια μας

Υψώνονται πάλι στον ουρανό

Πάλι εξιλεώνεται η αθωότητα

Για λίγο, σα να θριαμβεύει η ομορφιά»

Για την αντιγραφή των στοίχων και των στοχασμών του Βασίλη Καραβίτη από τη Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας :Χρίστος Ρουμελιώτης

Για την ποιητικοποίηση των …κενών του Καραβίτη βλέπε το ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ, λίγο πριν τις εκλογές της 8 Μάρτη 2004 και πάλι :Χρίστος Ρουμελιώτης ,7/3/2004 12:05:27 πμ

Σκίτσο Α Βιβλιοθήκης Ελεθεροτυπίας

Σκίτσο Β «Η Αθήνα από νοτιοδυτικά», ελαιογραφία Martinus Rybye, το 1836 μετά τις πρώτες δημοτικές εκλογές της Αθήνας στις οποίες ψήφισαν 800 (!) δημότες

Στον καφενέ απ’ έξω σαν μπέης ξαπλωμένος,

Του ηλίου τις αχτίνες αχόρταγα ρουφώ

Και στων εφημερίδων τα νέα βυθισμένος

Κανένα δεν κοιτάζω δεν ψηφώ

Σε μια καρέκλα το να ποδάρι μου τεντώνω

Το άλλο σε μιαν άλλη κι ολίγο παρεκεί

Αφήνω το καπέλο, και αρχινώ με τόνο

Τους υπουργούς να βρίζω και την πολιτική!

Γεώργιος Σουρής 1883

«Τώρα που πλέον ρωσική

κυβερνά πολιτική

και θα γίνω βέρα ρούσσα

και θα πάω στον Πειραία

με τους Ρώσους τους μπεκρήδες

να γλεντήσουμε παρέα…

Κυρά Γιώργαινα σου λέω

Δεν στεκόμαστε καλά…»

Γεώργιος Σουρής 1897

Αη Θανάσης Σπύρος Ρουμελιώτης, Η βάφτιση του Σπύρου

 Αι Θανάσης

Αη Θανάση φύλακα των ελεών και των αμπελιών

Αη Θανάση φύλακα των πεύκων και των ραζακιών

Αη Θανάση αγνέ φύλακα Μελισσίων και Θαλερών ψυχών

Αη Θανάση, πολλών, ατέλειωτων μέσα στο χρόνο, προσευχών

Δέξου τον λόγον μου τον δοξαστικόν φόρο τιμής χρεωστικόν!

Αη Θανάση απ’ το πηγάδι σου νερό πάντα προσφέρεις αγνό

Αη Θανάση με το ά-ξερο πεύκο της μνήμης δροσίζεις το χωριό

Αη Θανάση την αρετή καθ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση κερνάς

Αη Θανάση με το ιερό σου λιτό και φυσικό αγίασμα ευλογάς

Δέξου τον λόγον μου τον ποιητικόν φόρον μνήμης σχολικόν!

Αη Θανάση των διωγμών, των κελιών και της προσφυγιάς

Αη Θανάση άσβεστο θυμίαμα πίστεως και αληθείας ιεράς

Αη Θανάση του δικαίου και των Νόμων ανυποχώρητε υπερασπιστή

Αη Θανάση στύλε της ορθοδοξίας μοναδικέ και της «ζωής εν τάφω» συνεχιστή

Δέξου τον λόγον μου το στοχαστικόν δώρον πίστης εις τον θάρρος σου

το εξαιρετικόν

Αη Θανάση των αγροτών και των προσκυνητών

Αη Θανάση των ανοίξεων των δημοτικών εκδρομών

Αη Θανάση των μα-ϊ-ων και των λουλουδιών

Αη Θανάση του «κηρύττειν πανταχού το ομοούσιον»

Δέξου τον λόγον μου τον χορικόν, αυτούσιον και ευλαβικόν!

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 6/3/2004 10:39:07 πμ

Φωτό Γεώργιος Κριτσιλίγκος

Και Γιάννα Χρήστου Χρήστου

ΣΤΟ ΣΠΥΡΟ

Στης ζούγκλας τα στενά

ζούνε νεαρά …θεριά

Με μάτια από οχιά!

Και χέρια αρπαχτικά!

«Φίλε δεν σε ρωτούμε!

Χρήματα θέλουμε να χαπακοθούμε!

Και αλίμονο σου αν αντισταθείς

Στο στενό ανάσκελα θα βρεθείς»!

Στης Κυψέλης τώρα τα στενά

Τα βράδια είναι πονηρά

και θέλει όχι μόνο μάτια 14

αλλά θάρρος ψυχραιμία και …πόδια με φτερά!

(Μετά από την απόπειρα κλοπής σε βάρος του σήμερα το βράδυ έξω από πόρτα του σπιτιού)

ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΠΤΙΣΗ ΜΟΥ:

Απόφαση το πήρα να βαπτιστώ

Τ’ όνομα μόλις έλαβα φρέσκο και μυριστό

Στο στόμα με πίστη τη πιπίλα ρουφώ

Στ’ αυτί της νουνάς μου ψιθυρίζω «Σ’ αγαπώ

τον Μέγα Αθανάσιο θέλω …Αρχηγό

στη ζωή θάρρος να μου δίνει περισσό

και ό,τι άλλο είναι ηθικό»!

Γέννηση 27/07/1998

ΒΑΦΤΙΣΙΑ <>16.06.1990

Σπύρος: της ζωής μου γιός

Δημήτρης του Χρίστου αδελφός

Γιάννα του γιού μου μάνα

Ιωάννα του Σπύρου νουνά

Κική του Σπύρου θεία

Βάσω του Σπύρου γιαγιά

Πόπη του Σπύρου γιαγιά

Σπύρος του Σπύρου παππούς

Χρίστος του Σπύρου παππούς

Και άλλοι φίλοι και συγγενείς όπως:

Σταμάτης&Σοφία Πασσά, Ζωή&Νίκος Σούρλος, Βαγγέλης&Γιάννα Μπριόλα, Κώστας& Γεωργία Χρήστου,

Μήτσος&Γεωργία Μακρή, Κώστας & Μιμή Τάμπαση,

Γιάννης &Αγγελική Τάμπαση, Περικλής&Λίτσα Κοντάκη, Αποστόλης&Δημήτρης Κοντάκης Σπύρος&Νατάσσα Ρουμελιώτη

Γεώργιος&Ελένη Κριτσιλίγκος

Κατίνα & Κούλα Λεονάρδου &Τάσος και Kατερίνα&Παναγιώτης,

Μανώλης & Γιώτα Πασσάς,

Βασίλης&Ρούλα & Γιωργάκης Μπελεσιώτης

Φως Αθηνών

Φως Αθηνών

Αθήνα Παρθεώνια πόλη, πανέρμορφη φαίνεσαι από ψηλά!

Αθήνα γαλανόσκεπη, ήρθε η ώρα πικτο-χρώματα ολυμπιακά,

να φορέσουνε τα πάρκα οι πλατείες σου, οι δρόμοι τα στενά!

Αθήνα του Φοίβου και της Αθηνάς, νέα ρεκόρ, «νέας τιμάς»

Στα στάδια και τα γήπεδα περιμένεις από «τους νέους αθλητάς»

Αθήνα δικαίως άδραξες το φώς από την «Γείτονα του Διός»

Το λαδοπράσινο φως του λαδιού!

Το Ιόχρων φως του …Κολοσσού!

Το γαλάζιο φως του ουρανού!

Αθήνα Πόλη Λαμπρή δώσε δώσε άφθονο ηχο-φώς

Στους επισκέπτες της μνήμης του Ολυμπίου Διός

Αθήνα για πρώτη φορά βασιλιάς σου θα γίνει ο πεζός!

Αθήνα των Μουσείων και των φιλοσοφικών σχολών

Αθήνα των δραμάτων και των καλών τεχνών

Αθήνα των γλυπτών και των ποιητών

Αθήνα το αττικό σου χρωμο-φώς

Μοναδικά θα «ενανθρωπίζει» δια παντός

Την οικουμένη δια Χένρι Μίλερ χειρός !

Χρίστος Ρουμελιώτης 29/02/04 01:47:49

Δημήτριος Λιακόπουλος

Δημήτριος Λιακόπουλος

Υπέροχος, ψηλός, καμαρωτός!

Περήφανος και πολύ εργατικός!

Επιβλητικός και αριστοκρατικός!

Πατριώτης και Αντιστασιακός

Λιακόπουλος Μήτρος ο πονετικός!

Απ’ όλους πολύ πολύ αγαπητός !

Για την Κυρία Κατίνα

Αμέτρητες στιγμές πολύ συντροφικός!

Και για τον Θόδωρα …θησαυρός!

Δημήτρη ο πόνος σου ας είναι περαστικός!

Ο λόγος σου παντοτινός!

Ο δρόμος σου αιωνίως φωτεινός!

Μήτρος

Στη μνήμη μας ανέπαφος και πάντα γλυκός!

Χρίστος Ρουμελιώτης

Λίγες γραμμές που είναι πολύ μικρές

για μία τέτοια προσωπικότητα!

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2004

10:43 μμ

Αγιος Δημήτριος Μελισσίου

Αγιος Δημήτριος Μελισσίου

«Φρούρησον, πανεύφημε,

το σε μεγαλύνον χωρίον…»

Ως χωριούχον Σε ετίμησον

Το τροπάριόν Σου μέγαμάρτυρα, έψαλον

Εις την ζωήν από την πύλην Σου εισήλθον

Την πίστην μου δια Σου εις Χριστόν έπλασον

Τινές εκ των ευεργετών Σου Δημήτριε εγνώρισον

Της μητρός μου τη πίστιν εις Σε ως εαυτόν αγάπησον

Την Γέννησήν μου Δημήτριε πριν την Δύση Σου είδον

Ηλθον είδον και αθαύμασον!

ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ!

26 Οκτωμβρίου μεγάλη γιορτή!

Ο παπά-Ντόμαλης στο ιερό από την αυγή!

Ο Βαγγέλης η Ξανθή ο Ψάλτης είναι κει!

Πρώτη Δεύτερη Τρίτη. Σπάζει η σιγή!

Ω! Τι χαρμόσυνη βοή!

Πανωχωριανοί κατηφορίζουν στη γραμμή!

Aνωμελισσιώτες και κατωμελισσιώτες ακούνε βουβοί!

Ο Δημήτριος για «το πιστεύω στο Χριστό» μπήκε φυλακή!

Ο βάρβαρος Λυαίος από το Νέστορα θα ηττηθεί!

Του Νέστορα για το Χριστό οι Ρωμαίοι παίρνουν την κεφαλή!

Μύρο τρέχει αιώνια από του Δημητρίου τη πληγή!

Τον Άρτον σου γεύονται οι Χριστιανοί!

Άγιε μου Δημήτρη φύλαγε του Μελισσίου τη βράχινη ψυχή!

Χρίστος Ρουμελιώτης , Καθαρά Δευτέρα

Αθήνα Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2004…09:53

…"Φρούρησον, πανεύφημε,

την σε μεγαλύνουσαν πόλιν

από των εναντίον προσβολών,

παρρησίαν ως έχων προς Xριστόν τον σε δοξάσαντα"…

Βασίλης Μάρρος (Μαυρατζάς)

Βασίλης Μάρρος

(Μαυρατζάς)

«Γεννήθηκα στο Άνω Μελίσσι

Μέσα στη ζωντανή τη φύση!

Ζωγράφησα την ονειρεμένη νεκρή φύση!

Λάτρεψα την υποκριτική

Το θέατρο και τη μουσική

Αλλά και το κίνημα των μαύρων στην Αμερική!

Ερωτεύτηκα την μοντέρνα Academie!

O joli très joli Paris!

Αγάπησα τη μεταφυσική!

Ω! Ωραία (Ρ)(ρ)ώμη φουτουριστική !

Όρκο σας δίνω πινελιά :

Δεν θα εγκαταλείψω ποτέ το Μελισσάκι μου πνευματικά !

Θα μείνω για πάντα δικός του εικαστικά!

Μες στην ελληνική παραδοσιακή του φορεσιά!

Και μέσα στη καρδιά του με τη σπάνια ομορφιά»!

Για τον Vassilis Marros (Μαυρατζά)

(1897-1954)

Χρήστος Ρουμελιώτης

23/2/2004 10:47:18 μμ

Ο Άνθρωπος Μάρρος: Από το Αφιέρωμα του Νάνος Βαλαωρίτης:

"ζεστός κι ευγενικός, γεμάτος αγάπη για το συνάνθρωπο του και με αίσθηση του χιούμορ"

Β.Μάρρος:

"Δεν πιστεύω σε θεωρίες. Εργάζομαι με το συναίσθημα και στηρίζομαι στις εμπειρίες μου

για να εκφραστώ. (...) Κάθε νέο έργο πρέπει να είναι μια περιπέτεια."

Το λιβάδι που δακρύζει

ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ!

Το λιβάδι που δακρύζει!

Το τραίνο σφυρίζει!

Ο ξεριζωμός αρχίζει!

Το πλοίο πλευρίζει!

Η Ελένη που δακρύζει!

Ιστορία αγάπης ανθίζει!

Βάρκα η ζωή που αρμενίζει!

Η νύφη πίσω δεν γυρίζει!

Ο Αλέξης που δακρύζει!

Το ποτάμι το χωριό βυθίζει!

Η ελληνική σημαία κυματίζει!

Φασισμός τη δημοκρατία θρυμματίζει!

Το χωριό, κι η πόλη που δακρύζει!

Πόλεμος: το βιολί δεν βιολίζει!

Κατοχή: το ψωμί σπανίζει!

Η αντίσταση ξεμυτίζει!

H Ελένη και o Αλέξης που ξε-χωρίζει!

Η Αμερική με Έλληνες γεμίζει!

Το μέτωπο απ’ το αίμα αφρίζει!

Η μοίρα και η Ευρώπη ελπίζει!

Τη πατρίδα εμφύλιος στα δύο σκίζει!

Η πατρίδα που δακρύζει!

Ο εμφύλιος κοστίζει!

Ο πόνος κι η πίκρα ξεχειλίζει

Κραυγή η μάνα μπήζει,

τη νέα κοινωνία ατενίζει!

Η Ελλάδα που δακρύζει!

Η Ελλάδα ευ-ελπίζει!

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κυριακή, 22 Φεβρουαρίου 2004

12:26:29 πμ

Κατά τη διάρκεια και λίγο μετά

την ταινία του Αγγελόπουλου

Λαλιώτη

 Λαλιώτη

Λαλιώτη με το Κιάτο και το Διμηνιό στο πιάτο!

Λαλιώτη με τον Αηλιά τη Βρύση και το πάνω μαχαλά!

Λαλιώτη η Κατίνα σε χαιρετά πέρα απ’τη ρεματιά!

Λαλιώτη με τη Μικρή και τη Μεγάλη Βάλτσα στολίδια στα μαλλιά!

Το Θροφαρί δεν είναι μακρυά!

Λαλιώτη όμορφο πευκοχώρι που σε αγαπούν όλοι!

Λαλιώτη του Κολιού η Σέρβου, το γυναικοχώρι!

Λαλιώτη του Ρουμελιώτη και της Δήμητρας το περιβόλι!

Λαλιώτη του Πάνου, του Σπύρου, του Κώστα, της Σοφίας «Άγιοι Τόποι»!

Λαλιώτη της μνήμης της χτεσινής της σημερινής και της παντοτινής!

Λαλιώτη των χαρούμενων παιδιών της μουριάς και των αλωνιών!

Λαλιώτη των ξέγνοιαστων ημερών και των Αγγελικών «μπατακιών»!

Λαλιώτη της ρητίνης των σταφίδων και των ελαιών!

Λαλιώτη των παιγνιδιών και των πανηγυριών!

Λαλιώτη των γαλανών ξάστερων ουρανών!

Λαλιώτη του μόχθου και της αγροτιάς!

Λαλιώτη του όχτου και της συκιάς!

Λαλιώτη,

Σε σέβομαι και σε τιμώ!

Το καθάριο σου αέρα γεύομαι!

Με το νερό του Σιε μαγεύομαι!

Συχνά το πάνω σπίτι ονειρεύομαι!

Με τη Φωτούλα, έρχομαι τα άγια χώματα ν’ ασπαστώ!

Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ!

(Μελίσσι – Λαλιώτη)

Πεύκα ραζακιές αμπέλια λευκές ρεματιές!

Μαργαρίτες και παπαρούνες γοητευτικές!

Πουρνάρια και σκίνα αρωματικά!

Κάπαρη φίνα και γλυκιά !

Σταφύλια και αχλάδια ομιλητικά!

Διαδρομή!

Στη μνήμη μου ανεξίτηλα έχεις στρωθεί!

Η Μαγεία σου δεν μπορεί να περιγραφτεί!

Η Τελειότητα σου δεν μπορεί να επαναληφθεί!

Δεν με φοβίζει του δάσους η σιγή!

Το αηδόνι (δεν) πίνει νερό στη πηγή!

Η γαϊδουρίτσα δεν ζεί!

Το σαμάρι έχει τριφτεί!

Τα πεύκα έχουν καεί!

Το μονοπάτι έχει χαθεί (?)

Το πλατάνι αντέχει, ανθεί!

Είμαι εδώ είμαι και εκεί!

Κάθε σούρουπο κάθε αυγή!

Μάνα δώσε ακόμα μιαν ευχή!

ΑιΓιάννη κάνε προσευχή!

Η φύση η φύση η ζωή η ζωή!

Θεέ μου θεέ μου κάνε κάτι: Να σωθεί!

ΟΙ ΔΙΑΚΟΠΕΣ!

Ο Λάκης δεν αφήνει το κυνήγι

Ο Γιώργης του αρέσει και το …κολύμπι

Και ο Μπεγιέτης φίλος από πιο ψηλά,

καλοκαιριάζει πιο χαμηλά!

Ο Χρήστος και η Φωτούλα

Ύπνο ρίχνουνε στη καρούτα

Κάτω απ’ τη μουριά!

Μίμης η Τούλα και η Κούλα

Ολη μέρα παίζουνε κάτω στη «σκιά»!

ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ!

Ηλία που ψηλά εκεί κατοικείς!

Την Ιεζάβελ και τον Βαάλ δεν μπορείς!

Ηλία Ηλία της προσευχής!

Τον θεό εσύ μόνο μπορείς να ακρο-αστείς!

Ηλίας Ζηλωτής. Ηλίας της βουνο-κορυφής!

Στις 20 Ιούλη πανηγύρι ξεφάντωμα γιορτή!

Νταούλια και κλαρίνα. Χορεύουν όλη νύχτα τα σαίνια!

Κι η γουρνοπούλα δεν προλαβαίνει να ψηθεί!

Θυσία στου Λιβάνη πριν την ώρα της θα γενεί!

Και στο άψε σβήσε από τους Λαλαίους

Αθηναίους και άλλους περαστικούς θα εξαφανιστεί!

Του αηλιά μην ξεχνάς στο Λαλιώτη να ΠΑΣ!

Guest stars: Σπύρος και Γιώργος ΠΑΠ!