Κουβέντα με τη θάλασσα

 ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ ΜΕΛΙΣΣΙ

Μια αγκαλιά θάλασσα κι' αγάπη

Για σένα, θάλασσά μου,

ένα σκαρί θέλησα να φτιάξω,

να αρμενίζω μεσοπέλαγα,

μερόνυχτα, στον ήλιο από κάτω.

Θάλασσά μου, το μπόι σου

όμως είναι πολύ μεγάλο.

Να με βοηθήσεις θέλω,

τούτη τη ζωή, λίγο να το φτάσω.

Άκουσέ με, φίλε Χρήστο:

σκαρί είναι η θέλησή σου,

αγέρας η θωριά σου,

πανιά είν’ η τύχη σου

και κουπιά τα μυαλά σου.

Αν θες ταξίδι να απολαύσεις,

δοκίμασε τον Κορινθιακό —

μόνο μαΐστρο να μην έχει!

Πάρε μαζί σου και μια μούσα,

με του Αρίωνα την άρπα,

γλυκές νότες να σου παίζει,

σαμπάνια με αφρό να σε ποτίζει.

Κι αν περάσεις αλάργα

από το θερινό Μελίσσι,

της Βούλας και του Γιάννη το χωριό,

πες τους ένα γλυκό του κουταλιού,

περγαμόντο άρωμα να κεράσουν.

Γλυκό Μελίσσι της Ρούμελης, αγνάντι!

Χαιρετίσματα στέλνω σ’ όλους

που τον τόπο σου αγαπούνε:

αδέλφια, ανίψια, ξαδέλφια, 

φίλες, φίλους, συγγενείς,

κι όσους παραμένουν παιδιά

στην ψυχή και τη καρδιά ❤️ 

και τον συμπονούνε.

Χρήστος Σπύρου Ρουμελιώτης

από Μελίσσι 4/2/2026 Αθήνα 

ΣΧΟΛΙΑ ΑΠΟ ΡΟΥΛΑ:

Η θάλασσα:

<<Ακούστε με φίλοι μου Βασίλη, 

Μίμη, Χρήστο, μην πάτε Ρούμελη 

με το καΐκι γιατί θα βγάλω Μαΐστρο!

και δεν ελέγχω τον Κορινθιακό!

Θα κινδυνέψετε!

Εμείς όμως του κεφαλιού μας..

και για την ιστορία αυτό συνέβει 

στο γυρισμό όχι για την Ιθάκη αλλά 

για το .. Μελίσσι! από τα Καλάνησσα >>

ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΣ

ΘΑΛΑΣΣΑ

Εικόνα Ρούλα Μπελεσιωτη:

GPT

 Είμαστε πάνω στο καΐκι που το ονομάζουνε "ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ"

Ρούλα , Γιάννα, Κική στο κατάστρωμα.

Μόλις όμως αρχίζει το σφυροκόπημα ο άνεμος Μαϊστρος,  βρίσκουμε καταφύγιο στο αμπάρι που βρομοκοπάει πετρέλαιο.

Εχει λουφάξει σε μια άκρη ο Μιμης.

Σε λίγο κατεβαίνει κι ο Χριστος. Μοναχικός στο τιμόνι ο Βασίλης. 

Στην ακτή μας υποδέχτηκε το μισό χωριό Μελίσσι με τις σκούπες στο χέρι 

προφανώς για την αποκοτιά μας να ριψοκινδυνέψουμε στη θάλασσα!