Αρχαία μέλισσα Ancinet bee

Αρχαία μέλισσα Ancinet bee

Της Γιώγιας τα π(οι)ήματα
ανέμου σκιρτήματα...
αγίων εικονίσματα...
της γης ανθίσματα...
της ζωής κεντήματα...
του γιαλού γλυκοφιλήματα...

Πρέπει να υπάρχει λόγος για να βάλει κάποιος τη μαυρομύτα να χαϊδέψει το τετράδιο της Ψυχής και αυτούς τους λόγους συλλέγουν τα μελίσσια του αγιόκαμπου της Γιώγιας και γεμίζουν το βάζο της καθημερινότητας με μέλι...

Το απλό, το γήινο, το ανένταχτο, το ανέφικτο ορατό και αόρατο Γιώγια μου απεικονίζουν τα εικονίσματά σου και κάνω το σταυρό μου μπροστά στο μεγάλο Βουνό και μιλώ:

Στον ίσκιο σου ήρθα να πλαγιάσω
Στη πηγή σου να πιώ νερό
Στο βράχο σου να στηριχτώ
Απ' τη χλωρίδα σου να μεθύσω

"Βούνε" (*) μου μεγάλε αιώνιε αδελφέ
Δέξουμε στην αγκάλη των κλαδιών σου
Δέξουμε στην έρημο των "παγετώνων" σου
Δέξουμε στο άπειρο των αστεριών σου!

Καθώς ο ίσκιος σου θα πλησιάζει όλο και πιο κοντά τη κόχη της θάλασσας, τη κόχη του 'φαραγγιού", τη κόχη του φεγγαριού, η Γιώγια θα με ταξιδεύει Αμαζόνιο - Κιλιμάτζαρο - Αράλη μέσα σε 10' λεπτά !
Πρέπει ν' αποκτήσεις μια δεύτερη ζωή για να περπατήσεις μέσα στη "σιωπή από κάρβουνο" και μέσα στη "τέφρα της αλαζονείας σου" άνθρωπε (το άλφα με μικρό) ! και δεν θα σου δώσω (δεύτερη) ευκαιρία εγώ ο Ψηλορείτης (το ψί με κεφαλαίο) ανθρωπάκο μου !

Ώρες ποιητικής γεωγραφίας
Στο ακρογιάλι της ανατολής
Ώρες αυτοδίδακτης θρησκείας
κάτω από τα σύννεφα (με ή χωρίς λυχνάρι) σελ. 130

Ναι για σένα "Κύπρο" μου γράφω στο αργαλειό μου θρηνώντας την ατέλειωτη Οδύσσεια σου.

Ναί για σένα "Κρήτη" μου κοντοστέκομαι στη διασταύρωση Ανωγείων και Ψηλορείτη και πίνω την μεθυστική χρυσόσκονή Σου (!) που πήρε ο David και σκόρπισε στα άκαρπα κοσμικά χωράφια να δουν και αυτά λίγο λάμψη! Στην υγειά σας "Τήνο" μου και "Ήπειρο" και "Γουμένισσα", Κόρες της "Υψικαμίνου", στην υγειά σου "Παρθενώνα", Γιέ της Σοφίας, πίνω το ποτήριον του αρχαίου σας μελιού...

Μερικές "λάλες" σκέψεις που γεννήθηκαν αύθις με την πρώτη ανάγνωση της δεύτερης έκδοσης των Ποιημάτων της Γιώγιας Σιώκου, Ιούνιος 2011, από τις εκδόσεις "ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ" από τη συλλογή διπλής γλώσσας "Αρχαία Μέλισσα" "Ancient bee" / by David Connolly.-

Τα ποιήματα αυτά είναι κατάλληλα για την ανάπτυξη της επικοινωνίας των ανθρώπων στους δύσκολους καιρούς, σε ανοιχτές ή κλειστές συνευρέσεις, εκδηλώσεις, πολιτιστικές στιγμές κλπ

Μπορείτε να το προμηθευτείτε από την Διδότου 37, 106 80 Αθήνα, τηλ 210 36 42 003 http://www.dardanosnet.gr e-mail: info@dardanosnet.gr ή απ'ευθείας από την κυρία Γιώγια Σιώκου e-mail : gsiokou@in.gr τηλ. 210 68 49 157 http://www.gsiokou.gr/

Χρήστος Ρουμελιώτης (http://novusidea.blogspot.com)
(*) Ποιητικός δανεισμός σχήμα λόγου από τη λέξη "Βούνοι" χωριουδάκι της Εύβοιας
Αθήνα 10/1/2012

Εις Νίκον Σκουμιόν

 Εις Νίκον Σκουμιόν

Ποτάμι δάσκαλε οι ευχές
γίνονται από τα παιδιά σου
Γεμάτο νάναι από χαρές
κι' ήρεμα να κυλά σιμά σου

Δεντράκι δάσκαλε ο λόγος σου
που φυτεύτηκε στα σωθικά τους (μας)
και άνθισε και θέριεψε
μέσα κι έξω απ' την δουλειά τους (μας)

Δάσκαλε η δική μου η ευχή
είναι ένα από ψυχής "μακάρι"
Να σε είχανε καθηγητή, κάποιοι δήθεν "μεγάλοι"
και να μην καταντήσουνε την Ελλαδίτσα μας κουφάρι...

Ζωή και Υγεία
στο Πατριάρχη της Ξενοδοχειακής και Εστιατοριακής Τέχνης!
1972-1974 σειρά 16η
Νικόλαο Σκουμιό Κοσκινού Ρόδος για πάντα.
Χρήστος Ρουμελιώτης 22/12/2011

Τα Μάτια

Τα μάτια

Σε όλα τα μάτια του κόσμου

Όλων των αποχρώσεων

Βλέπω πάντα μέσα

Μιά όμορφη σκιά αγάπης

Μάτια... παράθυρα ψυχής

Που εκθέτουν όλο το είναι μας

Μερικές φορές είναι γεμάτα πραότητα

Άλλες φορές υποφέρουν

Έτσι θέλω να βλέπω

Μόνο τα μάτια σας, μέρα με τη μέρα

Για μένα φέρουν την ευτυχία

Και μ' εμπνέουν να γράφω

Ιφιγένεια Κουτίνιο - Βραζιλία Νοε 2011

Ελεύθερη απόδοση από τα πορτογαλλικά

από το Χρήστο Ρουμελιώτη

Άγιος Αδριανός, μάζεμα ελαιοκάρπου, τοποθεσία Ξηρόβρυση, οικογένεια Χρήστου, Ρουμελιώτη, Τάμπαση

 

 

 

AVSPE QUINTO (5º) ANIVERSÁRIO

Five Years AVSPE

Five Springs AVSPE
Μυθικό ποτάμι…. (Mythic river…)
Κρυστάλλινα νερά … (Crystal Waters…)
Λίγη Λάμψη σας ζητάν του AVSPE τα διαμάντια….
(More glory are asking you, AVSPES’ diamonds…)

Five years AVSPE
Five springs AVSPE
Ηλιόγεμη Παναγιά… (Sunny Madonna…)
Χρυσοποίκιλτε Ουρανέ… (Golden heaven…)
Λίγο Φως σας ζητά του AVSPE το άσβεστο καντήλι…)
(More light is asking you, AVSPES’ for ever live candle…)

Five years AVSPE
Five springs AVSPE
Γλυκάγκαλη Αφροδίτη… (Aphrodite with the sweet embrace…)
Άρη, Ποσειδώνα, Διόνυσε (Aris, Poseidon, Dionysus…)
Λίγη Αγάπη σας ζητούν του AVSPE οι άπειρες ερωμένες … )
(More Love are asking you, AVSPES’ uncounted lovers…)

Five years AVSPE
Five springs AVSPE
Happy Years and Unexpected Springs for Ever !
Christos Roumeliotis

Athens, Sunday, 02 October 2011, Greece

Μελίσσι Κορινθίας - Melissi 2011

Μελίσσι

Με ή ...χωρίς παραλία,

Με ή ...χωρίς βίλες

Με ή ...χωρίς παραδοσιακά σπίτια

Με ή ...χωρίς σιδηροδρομικό σταθμό

Με ή ...χωρίς παλιά γιοφύρια

Με ή ...χωρίς λαδοκιούπια

Με ή ...χωρίς χωριάτικους φούρνους

Με ή ...χωρίς σουλτανίνα

Με ή ...χωρίς παραδοσιακά μπακάλικα

Από κοντά ή μακρυά

Το υπέροχο κυπαρισί πράσινο και ονειρικό ποικιλότροπο γαλάζιο,

Σίγουρα θα το ...ερωτευτείτε!

Φωτογραφίες : Χρίστου Ρουμελιώτη καλοκαίρι 2011

Στην άκρη του Κορινθιακού

Στην άκρη του Κορινθιακού

Το Μελίσσι βρίσκεται σε μια από τις πάνω μέσες άκρες της Πελοποννήσου στις βόρειες απολήξεις του όρους Κυλλήνη που κατεβαίνει στον Κορινθιακό κόλπο. Συνδέεται με τη θάλασσα με ένα ιστορικό μελιτοφόρο βράχο που πάνω σ’ αυτόν χτίστηκε ο βυζαντινού ρυθμού ναός του Αγίου Δημητρίου άγνωστο πότε ακριβώς και σήμερα ο νεώτερος. Ο βράχος αυτός σύμφυτος με μια κατάφυτη πλαγιά από ελιές η οποία συνεθλίβει βίαια από τον άνθρωπο για να περάσει η άσφαλτος (παλαιά εθνική οδός Αθηνών Πατρών χιλ.113) η σιδηροδρομική γραμμή Αθηνών Πατρών (χιλ. 128) και η νέα Εθνική… Η ιστορία θέλει τη φύση πάνω στην οποία χτίστηκε αυτό το χωριό να είναι «εμπόδιο» στην σύγχρονη επικοινωνία - που σήμερα λέγεται προαστιακή - των δύο μεγαλουπόλεων Αθηνών και Πατρών, να «πληγώνεται» από την τεχνολογία με την διάνοιξη μιας τεράστιας σήραγγας στα σωθικά της και λαβωματιές στην είσοδο και έξοδό της… Η εξέλιξη ιδιαίτερα τα τελευταία 25 χρόνια θέλει το Μελίσσι να μεταλλάσσεται από αγροτικό τοπίο σε «αθηναϊκό» με έμφαση στις ιδιωτικές παραθεριστικές κατοικίες και τα ενοικιαζόμενα παραθαλάσσια δωμάτια και διαμερίσματα. Μοναδικές στο είδος τους δύο ξενοδοχειακές τουριστικές επιχειρήσεις στις δύο άκρες του κάτω χωριού. Ο πυρήνας του χωριού με τα ανακαινισμένα παραδοσιακά σπίτια και τις λουλουδένιες αυλές παραμένει πιστός και δεν παύει να θυμίζει το παρελθόν. Οι καλλίγραμμες ωχρές παλιές και καινούργιες στέγες σπαρμένες στις πράσινες πλαγιές θυμίζουν τους πίνακες του Βασίλη Μάρου(*). Η κίνηση αγροτών στους δρόμους εξακολουθεί έστω και αραιά να υπάρχει. Τα ιστορικά ή κοινοτικά σημεία του χωριού παραμένουν καλά κρυμμένα στις μνήμες των παλιών και κάνουν αμυδρά την εμφάνισή τους στις αφηγήσεις τους και περιμένουν (;) την γραπτική συρραφή τους…

Συναντήσαμε τον υπερ – αιωνόβιο Μπάρμπα Γιάννη Μαυρατζά καθήμενο στην άκρη του δρόμου μπρος από το παντοπωλείο του. Ο φακός αποθανάτισε την αγάπη που του θρέφουν τα παιδιά των συγχωριανών, των περαστικών και των νέων κατοίκων του χωρι ού. «Θέλω να σας βλέπω. Να περνάτε να μου λέτε καλημέρα» φωνάζει χαμογελώντας. Μιλά για το χωριό για τα παλιά τα δύσκολα τα χρόνια από τότε που γνώρισε τη ζωή. Για τους νοικοκυραίους του χωριού που τους είχε και πελάτες και φίλους έχει πάντα ένα καλό λόγο. Μιλά για την εποχή με το «ξυνάρι, το κασμά, το φτυάρι και το κλαδεφτήρι» τα βασικά εργαλεία για την καλλιέργεια των αμπελιών, των ελαιών και των σπαρτών με τα οποία ζούσε και έκανε προκοπή το χωριό, αλλά και τα ψάρια που απλόχερα μοίραζε ο Κορινθιακός. Ψωμί ελιές και κρασί τα βασικά είδη διατροφής δεν έλλειπαν από το κάθε σπίτι. Πέρασε το χωριό και άσχημες μέρες. Ποτέ όμως δεν έχασε το ηθικό του. Μέσα από το σύλλογο το θέατρο, το ποδόσφαιρο, τα γλέντια οι Μελισσιώτες έβρισκαν χρόνο για τραγούδι και χορό. Με το τίποτα από το τίποτα. Άλλοι βέβαια αναζήτησαν την τύχη τους στους ξένους τόπους στις πιο κρίσιμες καμπές της ιστορίας του τόπου και πρόκοψαν ή χάθηκαν…

«Τώρα που η κατάρα ξαnαχτύπησε τη χώρα μας πολλοί περιμένουν από το κράτος να τους ζήσει… Αλλοίμονο το κράτος βουλιάει, πρέπει να πληρώσουμε τους τόκους, το κεφάλαιο δεν βγαίνει, οι μαύρες τρύπες θα μείνουν για πολύ καιρό έτσι». «Ο καθένας πρέπει σήμερα να κάνει τη δουλειά του καλά αν θέλει ο τόπος να πάει μπροστά». «Ο,τι περισσεύει στο καθένα μας υλικό ή πνευματικό να το δίνουμε για τη πρόοδο» «Σκεφτείτε αν στις 8 ώρες μάθησης δίναμε 2 ώρες να διδάσkονται οι νέοι αγάπη, επαφές, καλή συμπεριφορά, καλοσύνη και ευγένεια, κοινωνικές σχέσεις»…

Αγαπητοί περι-σκέπτες του Μελισσιού

των λεμονανθέων του Κορινθιακού…

της ακροπόλεως του μελιτο-σταθμού…

του δωρημένου αψηλού καμπαναριού…

των γλυκών του Μάρου κεραμοσκεπών…

των φλογισμένων γεράνιων πρωινών…

και των βυθισμένων ρωμαϊκών λουτρών…(**)

Αγαπητοί από-δέκτες του Μελισσιού

αν λάβετε ποτέ το μύνημα αυτό

πίσω από τις αυλο-πόρτες με τις μουσμουλιές

μέσα από τις γρίλιες τις βουβές

κάτω από τις ακτοπέτρες τις φερτές

πάνω στις πλαγιές με τις ουλές

πίσω από τις αφαιρεμένες μικρο-διαφορές

Θυμηθείτε ο τόπος τούτος ο ευεργετικός,

γεμάτος είναι από παλιά νοικοκυριά,

πνεύμα, θέα, χρώμα, αξί(ν)ες και μαγιά

και γερόντων και μη, κουβέντες σοφές

και με ηλίου αχτίνες πηχτές

και με χρυσές διονυσιακές πτυχές,

που να ξανά-θρέψουν θέλουν παλιές και νέες ένδοξες ζωές…

Χρίστος Ρουμελιώτης

Μελίσσι Κορινθίας 28/8/2011 11:41 μμ

(*) Βασίλης Μάρας (Μαυρατζάς) (1900-1950) Ζωγράφος, ηθοποιός, θεατρικός συγραφέας που έζησε στην Αμερική και επισκέφθηκε την Ελλάδα, το Μελίσσι γύρω στο 1930, όπου και άφησε τις κυβιστικές και άλλες πινελιές του πάνω σε πολλούς πίνακες. Ήταν έξυπνος άνθρωπος, έκανε παρέα με απλούς ανθρώπους και στα καφενεία έλεγε τα καλαμπούρια σου και χαίρονταν οι άνθρωποι. Το σπίτι του ήταν στην άκρη του χωριού, αντλούσε τα θέματά του από τη ζωή του χωριού, τα τοπία και το Κορινθιακό. Ανωτέρω πίνακάς του.

(**) Πληροφόρηση από τους Βασίλη και Ηλία Γεωργίου (Κορινθιακά Παυσανία)

Lido στο Μελίσσι Κορινθίας

Lido

Ας τα πούμε ή δούμε τα πράγματα λίγο διαφορετικά :

Οταν :

Η καταπιεσμένη διάθεση επαναστατεί…

Η ξασπρισμένη επι-δερμίδα διψά…

O έρωτας… φλογίζεται…

Το λατρευτό άλας αφρίζει…

Η αγαπημένη όρεξη ακονίζεται ….

Η αναίτια κούραση παραδίδεται…

Η μισοάδεια τσέπη ακόμα αντέχει …

Η αχαλίνωτη φαντασία εξάπτεται …

Η προπορευόμενη σκέψη ανιχνεύει …

Η λαξευμένη υπομονή ραγίζει …

Η ψυχρή ψηφιακή αναζήτηση αφήνει κενά …

Η καλή μας γνώμη αντιπροτείνει …

Ο θάμνος μοσχοβολάει …

ξενοδό-αμπελουργός κερνάει …

Ο Σικελιανός …απαγγέλει Θαλερό…

Ο Ουράνης αρωματίζει με Ξυλόκαστρο …

Ο Αλέξης (*) χρωματίζει με ζωντανές νότες …

Ο Βασίλης Μάρρος ζωγραφίζει Μελίσσι …

τότε :ο Resort Lido 3 stars Προσφέρει:

Μελίσσι & θάλασσα

Τοπίο & γεύση

Φεγγαροβραδιά & Ζωντανή μουσική

Πνεύμα & ησυχία για Ιούλη, Αύγουστο, Σεπτέμβρη και βάλε ….

Γράφει ο Χρίστος Ρουμελιώτης...

http://www.lido-hotel.net

Tel. (+30) 27430 61570-1

Mob. +30 6973 021 194 e-mail: info@lido-hotel.net

novus.sales@gmail.com

http://novusidea.blogspot.com

http://roumeliotis.blogspot.com

(*) Αλέξης Λιακόπουλος: μουσικός

Ελλάδα σ' αγαπώ

Ελλάδα σ'αγαπώ

(Μόραλης)

Μοσχοβόλοι νερατζανθοί

Ασύγκριτες βουνοκορφές

Μαύρα χορτάρια

Αθώοι μολοχανθοί

Μαρτυρικές πέτρες

Πεπρωμένα

Προδοσίες

Ξερονήσια

Αγώνες

Δόξες

Χρέη

Ελλάδα σ’ αγαπώ μ’ όλα σου τα άνθη και όλα σου τα πάθη…

(ΧΡ)

Τα υπογραμμισμένα είναι από την «Αμοργό» του Ν.Γκάτσου

Λίγο Αίγυπτος, λίγα ονόματα, ένα χαμόγελο!

Λίγο Αίγυπτος, λίγα ονόματα, ένα χαμόγελο!

Από τα ωραία λόγια της Ολυμπίας Καράγιωργα για την Αίγυπτο αποσπάσαμε τα παρακάτω : «Χαίρομαι που νίκησε αυτός ο λαός! Ο Αιγυπτιακός. Η ουσία του αιγυπτιακού λαού είναι ο έρωτας της ζωής. Αντιμετωπίζει τα προβλήματα μ’ ένα χαμόγελο, μ’ ένα αστείο… ο λαός της Αιγύπτου με τα όμορφα μάτια, με τα όμορφα χέρια, με τα όμορφα ονόματα… Φαουζίγια: η επιθυμητή. Ναουάλ: αυτή που ζει τα όνειρά της. Αμίνα: η έμπιστη. Λέιλα: το ξεκίνημα της νύχτας. Ζέναμπ: δέντρο όμορφο, όλο άρωμα. Σαμίρα: εκείνη που γλεντάει όμορφα. Σούμα: σημάδι, αυτή που ξεχωρίζει. Ναμπίλ: ο ευγενής. Χιλάλ: αρχή του φεγγαριού. Χάτεμ: γενναιόδωρος. Μουστάφα: ο διαλεχτός. Ναΐμα: αρχόντισσα. Φατχίγια: εκείνη που ανοίγει τα πάντα. Ο λαός που εύκολα σ' αποκαλεί, «Οχτι», «Αδελφή μου» «Αχούγια» «Αδελφέ μου» «Αλμπι», «Καρδιά μου» «Ρόχι», «Ψυχή μου» «Για άμαρ», «Φεγγάρι εσύ» … "Μιτφαντιλίκουμ" : "Παρακαλώ, σας παρακαλώ", και κείνες γύρισαν μ' ένα χαμόγελο, μ' ένα χαμόγελο Σέιφ, μέσα απ' τη λάσπη! Θα με τρελάνει η Αίγυπτος με το χαμόγελό της. Εμείς εκεί στην Ελλάδα, το σταματάμε κι όταν υπάρχει λόγος...». «Και που όταν τον ρώτησα, έτσι ξαφνικά, «Φαρούκ Σούσα, τι είναι ποίηση;» γίνεται αυστηρός, παύει να χαμογελά κι απαντάει θυμωμένος: «Ποτέ δε ρώτησα τον εαυτό μου. Γιατί να τον ρωτήσω; Γράφω ποίηση. Διαβάζω ποίηση. Δεν αγαπώ τους ορισμούς. Γιατί οι ορισμοί, κάνουν την Ποίηση ένα κομμάτι μέταλλο. Χωρίς ζωή. Χωρίς πνεύμα». - Όταν όμως ρώτησα «Το πλησίασμα Ελλάδας - Αιγύπτου πώς το βλέπετε;» Ανοίγει. Χαμογελάει. «Ενα μεγάλο, ζεστό πλάτεμα (χαμόγελο)»…