02 Ιανουαρίου 2001

Τοίχος blog dokimos.over-blog.com (δεν χρησιμοποιείται) και έδωσε την θέση του στο παρών.

«Η νέα αυτή ποίηση είναι πια στη διάθεση όποιου επιθυμεί να την γράψη, και όποιου επιθυμεί να την κάμη με όλη την κυριολεξία της λέξεως αυτής, φτάνει ο ποιητής να μην περιφρονήση τα απλούστατα μέσα που του προσφέρει ο Σουρρεαλισμός, φτάνει να μην ντραπή την ενδόμυχή του αλήθεια, φτάνει να μην κωφεύση στην σουρρεαλιστική φωνή που πάντοτε αντηχεί εντός μας, στη φωνή που είπε τόσο σωστά ο Μπρετόν πως εξακολουθεί να ψάλλη και στις παραμονές του θανάτου και απάνου από τις τρικυμίες».

«Δεν μου ήταν ποτέ εύκολο να συνεννοηθώ με άνθρωπο. Ούτε μπορούσα να καταλάβω γιατί οι άνθρωποι ήταν τόσο διαφορετικοί από εμένα. Αυτό βέβαια ήταν πολύ αφελές από τη μεριά μου, αλλά και πολύ χρήσιμο. Γιατί με είχε σε μια μόνιμη ταραχή, σε μια διαρκή διαμαρτυρία και σ' ένα πολύ γόνιμο παράπονο... Από την άλλη, είχα μια ευγένεια η οποία με κατέστρεψε απολύτως! Εμπόδισε δηλαδή τη ζωή μου να πάρει το δρόμο της. Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θ' αναστάτωνα των άλλων τη ζωή. Αυτό ήταν μία ήττα. Καθαρή ήττα...».

« Τα σύνορά του ήταν ο ήλιος», έλεγε χθες η Νάνα Μούσχουρη για τον Νίκο Γκάτσο. Καμιά φορά οι ποιητές γεννάνε ποίηση και σε όσους δεν μοιράζονται το ίδιο ταλέντο. Ο Γκάτσος έμαθε στην ίδια και στους άλλους ομιλητές τής χθεσινής συνάντησης πώς να ανακαλύπτουν την ποίηση γύρω τους κι εντός τους.

Στον Νίκο Καββαδία θα είναι αφιερωμένη η φετινή Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, 21η Μαρτίου. Η καθιερωμένη ετήσια καμπάνια ποίησης του Κέντρου, με εικονογραφημένους στίχους, θα είναι αφιερωμένη στον «Μαραμπού». Οι στίχοι του θα ταξιδέψουν σ' όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ιστότοπος ετοιμάζεται και για τον Καββαδία (www.kavadias.ekebi.gr), με χρονολόγιο, εργογραφία, βιβλιογραφία και επιλογή κριτικών. Ακόμη, έχει ετοιμαστεί ημερίδα αφιερωμένη σ' αυτόν, σε συνεργασία με τις εκδόσεις «Αγρα», με Ελληνες και ξένους ομιλητές. Η ποίηση του Καββαδία θα φτάσει κι αυτή στα σχολεία.+Ω

Αλντα Μερίνι: Μια μικρή οργισμένη μέλισσα - μοναχική.
"Οι ποιητές εργάζονται πάντα τη νύχτα
Οταν ο Χρόνος δεν τους βιάζει
τότε που σβήνει ο θόρυβος του πλήθους
και φτάνει το λυντσάρισμα των ωρών στο τέλος" (μετάφραση Α.Σελενίδη)

"Η ποίηση είναι κάτι περισσότερο από ένα λογοτεχνικό είδος. Είναι ό,τι είναι αόρατο, ό,τι δεν μπορούμε να λογαριάσουμε με χρηματική αξία... Η ποίηση είναι ο κόσμος, η ζωή. Οσο άσχημη κι αν είναι η εξωτερική ζωή μας, υπάρχει πάντα κάτι το όμορφο μέσα μας. Σίγουρα ζούμε σε μια εποχή όπου η ποίηση αργοπεθαίνει. Μερικοί θλίβονται γι' αυτό, ενώ άλλοι δηλώνουν πως της αξίζει να πεθάνει. Παρ' όλα αυτά, οι άνθρωποι εξακολουθούν να διαβάζουν και να γράφουν ποιήματα. Μας βοηθάνε να δούμε τον κόσμο διαφορετικά"






01 Ιανουαρίου 2001

Τοίχος blog dokimos.over-blog.com (δεν χρησιμοποιείται) και έδωσε την θέση του στο παρών.

Πάμε για ψάρεμα Χαλκίδα με το Μωρό την Έλενα και τη Μαρία

ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

1. Η φωτογραφιούλα της 21-03-08 :
Στο κήπο της πολυ-κατ-οικίας
η καρυδιά μονολογεί.
Καλώς ήλθες άνοιξούλα μες τη βροχούλα!
2. Καλοδεχούμενα είναι τα ποιηματάκια σας
ή και τα σύντομα πεζά σας.
Θα συμπεριληφθούν στο blog
κάτω από τη δική σας ετικέττα.
4. Οι επισκέψεις του χώρου αυτού
μέχρι σήμερα έφθασαν τους
25.256 μοναδικούς επισκέπτες
που διάβασαν ή είδαν 59.100 σελίδες
 

31 Δεκεμβρίου 1990

Dimitroula Kritsiligou Δημητρούλα Κριτσιλίγκου

 Ποιηματάκι με την είσοδο της στο κόσμο αυτό λίγο πριν του Σπύρου το 1990

Βγήκε ο ήλιος
απ' τα μαλλιά σου
και με θερμές ξανθές ακτίνες
έλουσε τη μαμά κ το μπαμπά σου

Έγιναν αυτοί μικρά παιδιά
κι ευτυχισμένοι έσταξαν
βαθειά μέχρι στη καρδιά σου
ένα δάκρυ χρυσή σταλιά

Για να έχεις
στη ζωή σου φυλαχτό
του ήλιου του θερμοφόρου
Τη ζεστασιά στο κόσμο αυτό

Με αγάπη κ στοργή
Θα σε ντύνει η μαμά
κάθε πρωί
και ο μπαμπάς θε
να σου δώσει 1 ευχή
Να αγαπήσεις
και Συ το κόσμο αυτό πολύ

Καλωσόρισες
Χρήστος Γιάννα
Σπύρος Ιασσων
1990

04 Σεπτεμβρίου 1971

Στο θάνατο του Σεφέρη

Στο θάνατο του Σεφέρη 

(Σεπτέμβριος του 1971)

Ο Σεφέρης ταξίδεψε
κι έφυγε από κοντά μας
Δεν πρόφτασα χαιρετισμό
μηδέ στο μνηματάρι νάρθω
για λίγο όμως θέλω να σταθώ 
με δάφνης κλωνάρι
να πω το έχε γεια
στης μάνας μας Ελλάδας 
το αθάνατο βλαστάρι !

Η νιότη σε συντρόφεψε
και όσοι είχανε χαρά 
και τίμημα 
να δούνε στο τελευταίο το στερνό
του τάφου σκαλοπάτι
το φτερωτό το άτι
Μα θα θελα σ’ όλους να το φωνάξω
πως η Ελλάδα είναι η σπορά
του Μυριβήλη και του Παλαμά και,
τόσων άλλων τρανών μας ποιητών
γι αυτούς θα φέγγει 
αιώνια το θεϊκό καντήλι !

Πόπη Ρουμελιώτη 
(Από τη διαδρομή Ομόνοια – Παγκράτι)
(Τα ποιήματα της Πόπης 
παραμένουν ανέκδοτα)