25 Ιανουαρίου 2008

Τα ρομαντικά της Πόπης


ΤΑ ΡΟΜΑΝΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΟΠΗΣ
 
Το παρακάτω αφήγημα είναι
ένας περίπατος από τα ποιήματα
της Πόπης που οταν της το διάβασα
της άρεσε πολύ και μου είπε <<αυτό
είναι ένας Ελύτης! >>
 
«Περιδιαβαίνοντας» αναδρομικά 
τα χιλιο/ιδωμένα μονοπάτια
της ζωής τα απαρηγόρητα όμως, 
από των πολλών την απροσεξιά,
Πόπη φέρνεις τα χτεσινά 
τα όμορφα και τα ρομαντικά
με εντυπωσιακό αισθησιασμό 
και απόλυτη φυσικότητα στο σήμερα ! 
 
Η Μάρα (*) γεννήθηκε για να μην πεθάνει 
ποτέ στις καρδιές μας !
Η φωνή της κόρης της Μερσίνης (*)
θ’ ακούγεται πάντα:
Σώσε με, μάνα σώσε με! 
 
Θέλει πολύ κουράγιο πίστη 
και υπομονή για να μετρήσεις
τ' αστέρια! Μέσα στα μάτια μας 
απλώνεται ένα Λουτράκι (**)
ή μια μικρή Ελβετία και δεν το βλέπουμε !
 
Ο Σεφέρης έφυγε μακρινό ταξίδι 
για να συναντήσει το βασιλιά της Ασίνης ! 
Η σπηλιά τους όμως είναι γεμάτη φως!
Κάθε μέρα δεν είναι μια συνηθισμένη μέρα !
Κάθε μέρα είναι ένα τώρα 
που δεν επαναλαμβάνεται !
 
Η πρώτη αγάπη παραμένει θεία ευωδία,
σκιά του πεπρωμένου 
σκιά του λιβαδιού της νιότης,
σκιά του βροχερού βραδιού 
σκιά της θύμησης σκιά της ζωής !
Πόπη η σκιά δεν θα κρυώσει … 
 
Το φίλο ναι θα τον βρούμε 
κάτω στην ακρογιαλιά
στα αφρισμένα κύματα αγκαλιασμένο 
με τη μητέρα γή! 
 
Στις δώδεκα αυτού του μήνα (*) 
η καρδιά (δεν ραγίζει)
γιορτάζει και η ψυχή της ψυχής μου.
 
Δεν θ’ αργήσω στο ραντεβού: 
Σημείωσε : Οδός τάδε!
Το νοτισμένο από τη βροχή χώμα 
– στο προσκύνημα --
θρέφει τα τριαντάφυλλα τα’ Απρίλη !
Ακούω το καρδιοχτύπι του 
τώρα μέσα στο ανθογυάλι !
Άνθη άνθη λεμονιάς 
πάντα θα μοσχοβολάτε!
Φτερούγισμα ξανά/έλα !
 
Πίστη πάντα να με δροσίζεις !
Χαμόγελο πάρε το δάκρυ μου, 
σε βλέπω, φωνάζω που είσαι,
σε βλέπω στα παιδικά μου χρόνια, 
παράπονο δεν έχω
για την νιότη μου την πρώτη !
Χίλια χιλιόμετρα κι αν διαβώ έρωτα θ’ άρθω
να σε προσκυνήσω, το χέρι να σου χαϊδέψω. 
 
Τελικά είναι άπιαστο τ ’όνειρο 
γι’ αυτό είναι και όνειρο.
Μόνο μια προσευχή 
θα μπορούσε να το πλησιάσει !
Αναμνήσεις αναμνήσεις, 
ξανθιές ψαλμωδίες στο στερέωμα !
Πόπη η γραφο/μηχανή σου είναι 
ένα πολύ ωραίο ανθοδοχείο λόγου !
Επιμέλεια κειμένων
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 15/1/2005 9:06 πμ 
(Τα ποιήματα της Πόπης παραμένουν ανέκδοτα)
(*) 12 Δεκεμβρίου Αγίου Σπυρίδωνος
(*) Μάρα περσόνα της Πόπης
(**) Ταξιδιωτικά της Πόπης 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου