Μάρτιος ο μήνας της ποίησης

Μάρτης ο μήνας της ποίησης

Με το καλό ξαναήρθε φέτος η άνοιξη των ποιητών στη Γαλλία

και η Ελευθεροτυπία μας μεταφέρει το κλίμα στην Ελλάδα με το άρθρο της Ηρας Φελουκατζή διαβάστε εδώ παρακαλώ.

Ο άνθρωπος και η σχέση του με τη φύση είναι φέτος το θέμα.

Η Γαλλική Άνοιξη είναι λάτρης της Ελληνικής Άνοιξης

και την καλεί να πάρει μέρος στο στόλισμα της χώρας με λέξεις...

Χρήστος Ρουμελιώτης, Κυψέλη 4 Μαρτίου 2011

info: Λέσχη Ανάγνωσης Ποίησης-Πολυχώρος Μεταίχμιο (polychoros@metaixmio.gr)

Αλλες Λέσχες Ανάγνωσης Ποίησης: στο Νευροκόπι (magika_k @yahoo.gr), Ηρακλείου Κρήτης «Λυχνοστάτης» (info@lychno statis.gr), alexarab@gmail.com, poiisis@ yahoo.gr, e-περιοδικό (poema..) Κορώνη, vasman@e-poema.eu

Στον ιστότοπο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, www.ekebi.gr, μπορούμε να βρούμε τις λέσχες ανάγνωσης λογοτεχνίας της κάθε περιοχής και στοιχεία για τη θεματική τους.

Τζόβας ... και ξερό ψωμί

Τζόβας ... και ξερό ψωμί

Γεια σας

Είμαι ο Τζόβας ...και το ξερό ψωμί

Στη παράδοση πιστός και στη πινακωτή

Με τη ζύμη διατηρώ σχέση τρυφερή,

Και στη πλατεία του Αι-Γιώργη μαγαζί…

Είμαι ο Τζόβας και το αυθεντικό ψωμί

Συνταγή δεν κρατάω μυστική

Αλευράκι, νεράκι και πολύ ψυχή

Και με τη Σούλα ας-ταίρι στη ταμειακή…

Ει φίλοι μου καλοί,

Νοικοκυραίοι, πλούσιοι και φτωχοί

Όσο σπόροι θα φυτρώνουνε στη γη

Για σας ο Τζόβας θάχει τη πόρτα ανοιχτή...

Ει άνθρωποι στο παρά πιστοί προσέξτε

Το ψωμί δεν είν’ αξία χρηματιστηριακή,

Γιατί θα ξυπνήσουν της γης όλοι οι φτωχοί

Και τ'άχυρα θα κάψουν στο ταχρίρ ένα πρωί...

Χαμόγελο και καλή καρδιά,

Ρακί και τσιπουδιά, αλάτι και μαγιά

Είν’ της ζωής μας κεράσματα γλυκά….

Φρέσκο και γλυκό ψωμί

τη κρίση κάνει πάρα κει…

Τζόβας Τζόβας …και ξερό ψωμί !

Χρήστος Ρουμελιώτης

Σημ. Το παρόν ποίημα είναι μία ουτοπία

και ουδεμία σχέση έχει με πρόσωπα, ονόματα ή μαγαζί

13/2/2011 Κυψέλη, Αθήνα

14 Φλεβάρη : Η Γιορτή στο Novus Hotel

Συμπαθητική, κεφάτη, μελωμένη με ρακόμελο και δροσισμένη με βιολογική μπυρίτσα και αφρώδη οίνο ήταν η βραδιά του Αγίου Βαλεντίνου στο ψηλό περήφανο ντιζαϊνάτο μπαράκι του Novus City 4*το VIEWS. Στο ραντεβού δεν ανταποκρίθηκαν βέβαια όλοι οι καλεσμένοι, θα δημιουργούταν άλλωστε το αδιαχώρητο. Ηταν τόσες πολλές προσκλήσεις που διανεμήθηκαν ποικιλοτρόπως από τους φίλους της εκδήλωσης τους ! Εμείς πάντως μείναμε ευχαριστημένοι από τις παρουσίες πελατών όπως της Chantal και του Jonathan από την Ρώμη, του κυρίου Νίκου και και του Γιώργου από την Θεσσαλονίκη οι οποίοι δοκίμασαν το προσφερόμενο Αμοργιανό ρακόμελο και κατενθουσιάστηκαν. Βέβαια όχι μόνο από αυτό αλλά οι μεν Ιταλοί νεαροί φίλοι μας από την Αθήνα και τα ελληνικά φαγητά οι δε βόρειοι μας Έλληνες από την Αθηναϊκή - όχι σπάνια - φιλοξενία. Από το ανθρώπινο δυναμικό του ξενοδοχείου διασκέδασαν μέχρι αργά με αφρώδη Martini, ποτά, καναπεδάκια, ποιηματάκια και αστεία οι Μάριαν και η Μαρία, η Λυγερή και ο Γιάννης, η Αίμη, ο Φίλιππος, ο Χρίστος, ο Σόνι και άλλοι φίλοι. Το Novus Team ευχαριστεί θερμά όλους όσους συμμετείχαν έστω και νοερά στην ουσία της ημέρας αυτής που απ' ότι φάνηκε (από τα λουλούδια που διακινήθηκαν) οικολογικά και εμπορικά τουλάχιστον πήγε πολύ καλά. Για υπόλοιπα μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε... και του χρόνου λοιπόν! Την βραδιά τίμησε με την ευχάριστη παρουσία του και ο Διευθυντής του Ξενοδοχείου κος Ακης Παπαϊωάννου! 

Σοφία Πασσά

Η μητέρα Σοφία είναι μια βαθιά και ζωντανή μνήμη

Που προκαλεί συνεχώς τη ζωή και την ανανεώνει

χάρις στο φως και την αγάπη που απορρόφησε

και πλουσιοπάροχα εξέπεμψε καθ' όλο της το βίο.-

The picture

The picture

Let us see a picture

Let us put it in our heart

Let us put it in the store

Of the time that pass by us

And nothing else demand from us

Than a sweet look to the history of our past.

Christos Roumeliotis

###

The picture went through

By all senses to our mind

The words wake-up the Spirit

What we left around the ruins

At Acropolis...

The mind will keep the picture

The Spitit will fly between earth and sky

Like the rainbow

Giving joy to all who are able to see it.

Josef & Judit

Αντί ευχών εις μνήμην, πατρός Ιφιφένειας Κουτίνιο, Βραζιλία, διαδικτυακή μου φίλη

Απώλεια

Γλυκέ μου πατέρα

Χριστούγεννα ήρθαν και πάλι.

Η αναχώρησή σου συνέπεσε

με την άφιξη του θείου βρέφους

Ώστε να μην νιώθω την απώλεια.

Σεβάσμιε πατέρα

Άφησες την ελπίδα

Έσπειρες το σεβασμό

Έχτισες την πίστη

'Ώστε να μην νιώθω την απώλεια.

Αγαπημένε μου πατέρα

Η καμπάνα δεν χτυπά. Κλαίει.

Το τραγούδι σου δεν ακούγεται. Φλέγεται.

Ο όρκος σου ορκίζεται. Να μην πεθάνει.

Ώστε να μην νιώθω την απώλεια.

Ευλογημένε μου πατέρα

Η καρδιά σου χτυπά μέσα μου.

Ο αιώνιος πατέρας έστειλε τον υιόν του

να κηρύξει αγάπη και ειρήνη στη γή.

Ώστε οι άνθρωποι να μην νιώθουνε απώλεια.

Οι στίχοι έχουν ρίζες την Βραζιλία την Ιφιγένεια Κουτίνιο, 

εις μνήμιν του πατέρα της που έφυγε στις 17/12/2010

Η βρύση

 Η βρύση

Από την βρύση σαν περάσεις

νερό να πιείς να ξαποστάσεις

την κόρη στα μάτια να κοιτάξεις

αλλά πολλά πολλά μην της τάξεις

Απ' την βρύση σαν περάσεις

στα πουλιά ένα γειά να πείς

κι αν κανένα ζούδι δείς

Μαζί του να γνωριστείς

Απ' την βρύση σαν περάσεις

Το σταυρό σου κάνε. Μην ξεχάσεις

Γιατί η βρύση μαζί με τον προφήτη Λιά

από ώρα κακιά θα σε φυλά

Ήρθε ο Αύγουστος ο τρυγητής

και ο Σεπτέμβρης ο μελιτής, γλυκά

σύκα και σταφύλια να χορτάσεις

και δροσερό νεράκι από κεί να πιάσεις

Ε! εσείς χωρικοί και περαστικοί,

μουσαφίριδες και προσκυνητάδες

τις βρύσες δεν τις παραμελάνε

γιατί ζωή να χαρίζουν δεν σταματάνε

Χρήστος Ρουμελιώτης

http://roumeliotis.blogspot.com

Σας μιλά η Βρύση (Λαλιώτη Κορινθίας)

 Σας μιλά η Βρύση

Του Κυλλήνη και της Γαίας είμαι παιδί

Αρχαίας Εφύρας; θυμίζω ναό

Από δίστομο τρέχω νερό

Άφθονο, καθάριο ζωντανό.

Προπατόρων απέριττη κατα-σκευή

Ξανάσα ανηφοριζόντων ψυχών

Λιαλιωτέων φιλόπονων νοικοκυ-ρι-ών

Βαλτσέων και Θροφαρέων σταφιδοπαραγωγών.

Δεμένες οι στάμνες στα σαμάρια

Καβάλα στα καπούλια τα μανάρια (παιδιά)

Παγούρια γιομίζαν μανάδες και γιαγιάδες

Για να μαγειρεύουν φασουλάδες.

Αμέτρητα περνούσαν τα γαϊδούρια

Φορτωμένα με σταφύλια τα καδούλια

Στη γούρνα νύχτα πήνανε τα ζούδια (λαγοί)

Και κρυφά των αφεντάδων μέρα ακούγανε τραγούδια.

Σήμερα άνθρωποι βιαστικοί

Πάνω κάτω περνούν σαν αστραπή

Λίγοι στέκονται να ακούσουν μουσική

Που αφήνει του νερού μου η εκροή.

Τις βρύσες μην τις λησμονάτε

Είναι οι ρίζες σας να τις αγαπάτε

Υγιεινό νεράκι να πήνετε ελάτε

Και που και πού να τους λαλάτε...

Το αφιερώνω στη μνήμη του πατέρα μου Σπύρου και των συγγενών του από το Λαλιώτη Κορινθίας.

Χρίστος Ρουμελιώτης, Δευτέρα 25 Οκτωβρίου 2010

Γλαύκος

 Γλαύκος

Διαβάστε το πρόλογο

Δείτε τις φωτογραφίες στο:

http://roumeliotis.blogspot.com

Παναχαϊκό: στεφάνι πατρινό

Με πράσινο και σύνεφο πυκνό

Στα πόδια σου η Πάτρα ευλογεί

Τον Γλαύκο που την τροφοδοτεί

Με δροσερό νερό και ηλεκτρικό

Γλαύκε γλυκέ μου ποτάμιε θεέ

Έρχομαι τώρα να νε βρω

Τις όμορφες λεύκες σου να ειδώ

Που με κρυστάλλινο ποτίζεις υγρό

Και στο συνονόματο ταβερνάκι

Νόστιμους μεζέδες να γευθώ!

Γλαύκε υγρέ μου αθάνατε θεέ

Η Πάτρα σ' αγαπά γιατί πλούσια

της χαρίζεις, κατ' εξαίρεση, ομορφιά...

Αφιερωμένο στο Παναγιώτη Αγγέλη

με ευχή να είναι πάντα καλά

Χρήστος Ρουμελιώτης, 9/10/20

Μάριος και Ματίνα

 Μάριος και Ματίνα

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ:

Παρασκευή, 8 Όκτώβρη 2010 (Γενέθλια Μάριου)

Μάριε, ήρθα σήμερα εδώ από την άκρη του ορίζοντα

Για σένα. Έλα Μάριε άπλωσε την αγκάλη σου!

Κοίταξε "την κόκκινη των βουνών αυγή"

Κοίταξε το "διάφανο του φεγγαριού μερί"

Μέσα τους κρύβονται οι χαρές και οι λύπες της ζωής

Φύλλαξέ της βαθειά μέσ' στην καρδιά σου

Αξίζουν χρυσάφι... Έλα Μάριε στ΄όνειρο μαζί μου!

Θα σου δώσω άσπρα μαλλιά και εμπειρία πολύ...

Τό μόνο που θέλω από σένα είν'

Να μου προσέχεις την "αξιοπρέπεια"

Σαν την κόρη των οφθαλμών σου!

Από Χρόνο σε Χρόνο αυτά που θα μείνουν ΙΔΙΑ

Είναι αυτή και η καρδιά σου !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΜΑΡΙΕ!

μ΄αγάπη ο Χρόνος και τα παιδάκια του.

(Λεπτά και δεπτερόλεπτα που μεγαλώνουν

και γίνονται ώρες, μέρες, χρόνια, αιώνες)!

Χρίστος Ρουμελιώτης

Με την συνδρομή σε εισαγωγικά των φράσεων

του Ευάγγελου Ανδρέου και Γιάννη Καββαδία,

από το ποιητικό ημερολόγιο 2010 εκδόσεις ΙΟΛΚΟΣ

Ερέτρια 8/10/2010, Negroponte Resort Eretria 5*

(Το λουλουδάκι μας χάρισε η Ματίνα)