Δεκέμβρης 2025 +Jacques Brel j'arrive

Μπαίνει ο Δεκέμβρης 2025

(Εικόνα μετά από αίτημα στο ChatGpt)

Πες μια ευχή
Πες μια λέξη 
Πες ένα ρήμα
Πες ένα ποίμα 
Πες ένα νησί 
Πιες ένα κρασί 

Πες ένα τραγούδι
Φάε ένα λωτό
Ξέχνα το σ' αγαπώ
Μα μείνε μαζί μου
Στης ζωής μου το ταγκό 

Η καρυδιά του κήπου μου

Εικόνα ύστερα από αίτημα στο ChatGpt

Είναι μια καρυδιά (*) στον ακάλυπτο της πολυκατοικίας μας. Μας ανοίκει αναλογικά ένα ελάχιστο ποσοστό από τα 50 περίπου διαμερίσματα. Όμως η Σοφία άξια, ικανή και δίκαια διαχειρίστρια τον αγαπά πολύ και αφιερώνει τα δέοντα να είναι καθώς πρέπει.

Στο κέντρο του και δίπλα σε μια πανάρχαια μάντρα της δεκαετίας του 1962 τότε χτίστηκε δεσπόζει μια καρυδιά. Το γλυκύτατο και απλόχερο αυτό δένδρο παλεύει παντοιοτρόπως απλώνοντας δεξιά και αριστερά και όρθια τις κλάρες του να ξεφύγει από το σκότος ή τουλάχιστον την πολύωρη σκιά που του φορτώνουν οι γειτόνισσες του οι πολυκατοικίες δηλαδή και τραβά αρκετό ύψος. Τότε όλο και κάποιος καλοθελητής βρίσκεται και την περιορίζει. Δεν πειράζει. Εγώ την καταλαβαίνω και την παρηγορώ. "Μην το βάζεις κάτω καλή μου εσύ τη δουλειά σου τράβα για τον ουρανό να θρέψεις τα γλυκά στρογγυλά κ αυγουλωτά παιδάκια σου". Όπως και να το κάνεις είναι μια καλή πράσινη παρεούλα. Όταν ανοίγω τη μπαλκονόπορτα το πρωί τσουπ μου λέει καλημέρα. Παλιότερα 2-3 χρόνια είχαμε και παρέα μια γλάστρα στο μπαλκόνι με κυκλάμινα της Γιάννας. Τα είχε φέρει από το Λαμπίρι Αίγιου τη περιοχή που ήταν το ξενοδοχείο  Achaia Med όπου εργαζόμουν. Ωστόσο ύστερα από 3 χρόνια δεν θέλησαν να ξαναδούν το φως. Οι βολβοί μείναν στη γλάστρα και δεν άνθισαν. 

Καλησπέρα επιδράσεις Λειβαδίτη

Μια καλησπέρα

Με μια γουλιά καφέ 

από την ομορφιά της ζωής 

έτσι όπως τη κεντάει ακόμα 

η μητέρα μας στο καρέ της..

Την ευχαριστούμε ..