Ο Χρόνος και η Σοφία, 30 Μάη, Νίκος Κριτζαλάκης

Για Νίκο Κριτζαλάκη 30 Μάη Γενέθλια
Νίκο,
Πέρασε κάποιος στις 30 Μάη
που τον έλεγαν χρόνο
και σου άφησε ένα επισκεπτήριο
που το έλεγαν σοφία.
Και του Χρόνου με Υγεία
Χρίστος Ρουμελιώτης 3/6/2020

Κλαίω, Ωρες Ανατολής και Δύσης, Αγίου Ανδριανού - Κατσίγκρι - Ναυπλίου, άρωμα Τάσου Λειβαδίτη, 357 φωτό

Κλαίω μέσα μου

μ' αρέσει αυτός ο γλυκός ήχος των λέξεων

που βγαίνουν μέσα από τα αναφιλητά

καθώς οι χρυσές αχτίνες της ανατολής

χαϊδεύουν ερωτικά τις στέγες των ονείρων μου

που άγγιξαν το χώμα που αγαπώ

Κλαίω μέσα μου και τα αναφιλητά

αγγίζουν την πορφυρή εικόνα του ήλιου

που χάνεται πίσω από τις βουνοκορφές

και οι νότες τους χαράζουν το πύρινο μονόγραμμά μου

που και αυτό περιμένει με τη σειρά του

να σβήσει όπως κάθε όνειρο σε κάθε φέξη

Κλαίω μέσα μου τις χαρές και τις πίκρες

που έσμιξαν ένα δειλινό στις κορυφογραμμές

πάνω από τα πράσινα γιορτινά φορέματα

των λοφίσκων και των δασυλλίων της ζωής μου

και άρχισαν να σφυρίζουνε και να σιγοδραγουδάνε

στίχους που ποτέ δεν έγραψα αλλά βρήκα έτοιμους στις γραφές των άλλων

Κλαίω μέσα μου και οι λυγμοί

χαρούμενες φωνές μικρών παιδιών που παίζαν τις αμάδες στο μπουχό

αθώες αγκαλιές κοριτσιών που ζέσταιναν τις ερωτικές ιστορίες των μεγάλων

απλανή βλέμματα μανάδων που κατευόδωναν τα σπλάχνα τους στο άγνωστο

μελαγχολικές κινήσεις δουλευταράδων πατεράδων που έσκαβαν και έκρυβαν βαθειά στη γη τον κόπο τους

για να ανθίζει κάθε άνοιξη και να σκορπά καλόκαρδα ελπίδα στους οικείους τους και τους περαστικούς

Κλαίω μέσα μου όχι γιατί είμαι ένας περαστικός

αλλά ένας τυχερός ανάμεσα στα δισεκατομμύρια με τα ρυτιδωμένα πρόσωπα

από την δίψα για ζωή και έρωτα και θάνατο, που έζησαν με κόπο, με πόνο, με αγάπη

για ένα κομμάτι γη με ένα δένδρο για σκέπη, με μια πηγή για ελπίδα, με ένα μνήμα

σήμαντρο παντοτινό στεναγμών, καημών, παράφορων πόθων και παθών και μαραμένων ονείρων

αλλά ένας τυχερός που σώθηκε από τις λάμψεις των πυρκαγιών και των ακούσιων πυροβολισμών των άλλων

Κλαίω μέσα μου από τον τρόμο του έρωτα

που κάποτε πετούσαμε μαζί πολύ ψηλά

και δεν βλέπαμε κάτω το χάος της ομορφιάς

των λέξεων που σκόρπιες από δω και από κει

μαζεύονταν γύρω Σου σαν τριαντάφυλλο 

να σου πουν το σ' αγαπώ με άρωμα και χρώμα

Κλαίω μέσα από χαρά για ένα όνειρο και μια ελπίδα

που ποτέ δεν έσβησε παρά σαν φλόγα από κερί

και έκανε ένα την μέρα με τη νύχτα

για ένα τραγούδι και ένα γλυκό κρασί

στη μέση του πελάγου γυμνοί στον άνεμο

και στοιχειωμένοι από την αρμύρα

Κλαίω για σένα χώμα μου και γη

στερνή μου Μέρα και μήνα Μάη

Κλαίω για σένα καθάρια μου Σιωπή

που με τη Ψυχή σφιχτά αγκαλιασμένη

μόνο Συ μπορείς να γλυτώσεις το κορμί

από την αιώνια τυραννία τη τύψη τη βροχή

ΧρίστοςΡ.

Ωρες Ανατολής και Δύσης

Κατσίγκρι - Άγιος Ανδριανός Ναυπλίου

25/5/2020
Αφιερωμένο στη Γιάννα και το βιβλίο της

που είναι από την πολύ πλούσια λογοτεχνικής της συλλογή
"ΠΟΙΗ-ΣΗ" του ΤΑΣΟΥ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗ

και το χωρίον Κατσίγκρι γενέτειρά της
29/5/1975

Μάνος Πασσάς, Γενέθλια

Happy birthday

Happy every day

Happy every May

Happy every dawn-to-dawn family date
May the hope inside you never die

Christos 17.5.2020

Covid-19 easing date

Ρούλα Τετώρου, Ηράκλειο Κρήτης, μαρμελάδο-γλυκό και μαγιάτικο στεφάνι χειροποιητό, 1η Μάη

Ιούλης ήτανε θαρρώ
Και με τις κίτρινες μπουρνέλες
του κήπου μου, είπα ν’ ασχοληθώ
Ω! τι υπέροχο μαρμελαδο-γλυκό
Πάτο έπιασε ταχιά το βάζο το φτωχό!
Και σαν ήλθε ο χειμώνας κι έβρεξε αγιασμό
Μπήκε και ο Μάης με το καλό
(που δεν φταίει σε τίποτα για τον κορονοϊό)
Ήπιε ο μπαξές μου μπόλικο νερό
Χάρηκε η άνοιξη η ακριβή και με
και με τις κίτρινες μαργαρίτες
του κήπου της μου είπε, ν’ ασχοληθώ
Ω! τι υπέροχο στεφάνι χειροποιητό
Χαίρονται οι φίλοι μου χαίρομαι και γω
1η Μάη 2020
Ρουλα Τετώρου - Ηράκλειο Κρήτης
Δημιουργός γλυκισμάτων
και μαγιάτικων στεφανιών και όχι μόνο..

1st of May, save art and culture, save tourism, save life, save earth, save human rights..

Eleni Zafeiropoulou

Καλό μήνα!!!

Prokopis Kranidiotis, μαντινάδα, γενέθλια

Με νότες, ρίμες και χορδές

ν' αποκρούεις τις κορονοεισβολές

Χρ. 29/4/2020

Ioannis Mondanos, Symi, Ιωάννης Μοντάνος, Σύμη

Όταν κοιτάς από ψηλά,
μοιάζει η Σύμη ζωγραφιά..
Φίλε μου Συμιακέ
Από μακριά η Κυψέλη σε χαιρετά
Σέβεται την Συμιακή σου ομορφιά
Μα και τα δικά της κάλλη δεν σιωπά..
Περήφανα πλατάνια σε ουρανό & γη είν’ γαντζωμένα
Πλούσια νερά από τα Αγχέσμια όρη είν‘ φερμένα
Πράσινα παρτέρια με μουριές και αγάλματα είν’ στολισμένα
Μάνες και παιδιά από του Αιγαίου τα νερά, είν’ αραγμένα
Πρόσωπα και μαγκούρες σε παγκάκια τώρα είν’ ακουμπισμένα
Και αμέτρητες φυλές και νιάτα σε καφέ είν’ μονιασμένα
Όλα σε τούτη τη γειτονιά είν’ αόρατα ασυμπτωματικά συνδεδεμένα..

Χρήστος Προς Ιωάννη Μοντάνο

27/4/2020

Bella ciao live

Έτσι απλά, και με ένα γλυκό ήχο, 

σαν και αυτό που άκουσα

σκέφτηκα

πρέπει να ξεκίνησαν πολλά "ΜΕΤά" στο παρελθόν

Εδώ από ένα στιγμιότυπο 26/4/2020 17h00

σε πεζοδρόμιο της Φωκίωνος Νέγρη (Κυψέλη)

την άκουσα να παίζει. 

Μετά από λίγο αφού το σκέφτηκα
δίστασα λίγο αλλά τελικά πλησίασα, ζήτησα την άδεια

για βιντεοκλίπ και μετά προβολή στο fb, 

την ωφέλησα συμβολικά και της ζήτησα παίξει 

με τα μουσικά δακτυλάκια της 

και τις αγνές "σωθικές" κυψέλες 

το μπέλλα τσιαο 

την ευχαριστώ πολύ

Romy Papaionannou, μαντινάδα, γενέθλεια

Christos Spyridonos Roumeliotis‎ to  Romy Papaioannou
Ρόμυ, με Ωμέγα και Ητα, το όνομά σου θα γράψω
και σαν την Ρώμη την ομορφιά σου θα θαυμάσω
Καμάρι να έχουνε οι γονείς τέτοιο τρανό διαμάντι
και να το δούνε με υγεία, πρόοδο και τύχη, αξιωμένο.
(Γενέθλεια, κόρη του φίλου μου του Άκη)
ΧΡ 26/4/2020

Απόβαση, Φάληρο, Γιώργης, Καραϊσκακης, Αγγλοι, μάχη, Αναλάτου, πολιορκία, Ακρόπολη, Απρίλιος, 1827,

 Αγγελου Μανταδάκη.

Βαδίζοντας προς την παραλία της Αθήνας, περνάμε μέσα από τις γειτονιές που αποτελούν τον σημερινό Νέο Κόσμο και τις διασχίζει το σύγχρονο τραμ. Κάποια στάση του ονομάζεται «Μάχη Αναλάτου». Ο «Ανάλατος» είναι μια περιοχή στα όρια του Νέου Κόσμου με τον Δήμο της Νέας Σμύρνης στο ύψος περίπου του Αγίου Σώστη στη λεωφόρο Συγγρού.
Ο μύθος λέει πως πήρε το όνομά της από ένα πηγάδι, το μοναδικό της περιοχής που είχε γλυκό νερό. Με δεδομένη τη θέση του πηγαδιού κοντά στην παραλία θεωρήθηκε περίεργο που το νερό του δεν ήταν γλυφό. Έτσι με τα χρόνια η μοναδικότητα αυτή καθιέρωσε και το όνομα ανάλατος.