Βροχή

 Μια βρόχινη μέρα :

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2006

10:53:10 πμ

φωτο:enet.gr "Κράτησα τη ζωή μου"

Ζάτουνα Μίκης Κολοκοτρώνης

Σολωμός Χρυσό σπαθί Ελευθερία

«Βροχή: θεία υπόκρουση»

Βρόχινη μέρα: θείο φόντο

Χαρούμενων ανθέων

Και επι-φυλασσομένων …

Η προ-φυλασσομένων ….

Παιχνιδιάρικων δροσο-σταλίδων

Αναπαυομένων επί-φυλλίδων

Αγνώστων εις το ευρύ κοινόν

Ερωτευμένων μεγα-φύλλων

Με τη μητέρα φύση μάνα γή

Ανυπόμονων χορτο-3-φυλλων

Διψασμένων ανεμο-γερμένων πευκο-κορμών

Χαμένων μονο-πατιών

Ω θεία Μ-ουσ-ική

Της ελευθερίας υπόκρουση

Των ψιλο-ορέων άκουσμα

Των ορνέων ανατριχίλα

Της ψυχής μου ανάταση

Μου λείπεις …

Έλα αυτή τη δακρυσμένη ημέρα

Τη λυπημένη

Τη χαρούμενη

Την ελεύθερη

Την απελπισμένη...

Το ποίημα αυτό έχει γραφεί

τη μέρα αυτή με αφορμή τη βροχή

και ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας 09/10/06

από τη Ζάτουνα Αρκαδίας

"Διεθνές Κέντρο Μίκης Θεοδωράκης"

και συνοδεύεται από πλήθος φωτο-λουλουδιών

και φωτο-φύλλων της εποχής

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κοκκώνι Κορινθίας την ως άνω ημερομηνία και ώρα

Μακρόνησος - Θεοδωράκης

Μακρόνησος

Το Καμίνι βράζει το μάτι δειλιάζει ο Σκόμπυ ουρλιάζει:

«ELEFTHERIA ? pia ine afti ? sto Makronissi grigora na be» !

Το καράβι αδειάζει ο φρουρός μίσος στάζει ΓΙΑΤΙ;

Το μακελειό αρχίζει το πολυβόλο βρίζει ραγίζει η ψυχή!

Η θάλασσα αφρίζει το κύμα κοκκινίζει απ’ τη ΝΤΡΟΠΗ!

Ρίτσος Μίκης …Λειβαδίτης !

Οπλίτες αντεθνικών φρονημάτων !

Πολίτες περιέργων αισθημάτων !

VIP πελάτες (Α.Ε.Τ.Ο)Ταγμάτων !

Λοστοί και ρόπαλα !

Πέτρες και στειλιάρια !

Πείνα δίψα ήλιος και βροχή !

Εργαλεία «υψηλής τεχνολογίας» !

Ακατάλληλα δια δηλώσεις μετανοίας !

Κατάλληλα για το ατσάλωμα των παιδιών της ελευθερίας !

Φύγαν οι Γερμανοί το πλοίο άγονη γραμμή πίκρα αντοχή !

Το χαρτί σπανίζει ο λόγος ανθίζει ο ποιητής στοιχίζει(*) !

Αγώνας αγώνα αγώνας για μια «καινούργια ζωή» !

Το θέατρο γεμίζει το πλήθος σφυρίζει ο Μίκης δοξίζει(**)!

Η συναυλία αρχίζει η Μαργαρίτα ξανανθίζει το αγκάθι δακρύζει!

Ο ήλιος χρυσίζει το σκίνο ευωδιάζει το κύμα ξαφρίζει το νησί της ντροπής !

Η Μνήμη στις πέτρες αιώνια χαράζει νότες και στίχους ανυπολογίστου τιμής !

Χρίστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια, Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2003 5:51 μμ

Το ποίημα αυτό το άντλησα από την συνέντευξη του Μίκη στο Εψιλον και σαν ένας που σχέση έχει ουδεμία με την εξουσία τον τιμώ και το αφιερώνω σ’ αυτόν με την ευκαιρία της συναυλίας στη Μακρόνησο. (Φωτό από Εψιλον) [(*) στοιχίζει από το στοίχο (**) δοξίζει από το δοξάρι]