Του Σπάρου η Καλύβα, ποίημα Δημήτρη Ρουμελιώτη για το Σπάρο

 

 

Κάτω εδώ μες το γιαλό, τις πέτρες, τα’ αγριλίδια
Στέκει βουβή περήφανη του Σπάρου η Καλύβα

Μόνη ανέθρεψε γενιές έβγαλε παλικάρια
Λεβέντες λιγερόκορμους των χειμαδιών καμάρι

Γέροι νέοι και παιδιά ζεστάθηκαν στο τζάκι
Φάγανε γλυκό ψωμί στο όμορφο σπιτάκι

Φθινόπωρο ερχόσανε εδώ με τα κοπάδια
Γίδια και πρόβατα τρανά βοσκάγαν τα λιβάδια

Τραγούδια ακούστηκαν πολλά γύρω απ’ το τραπέζι
Mε τον παππού τον εγγονό στα γόνατα να παίζει

Τώρα μάτια νοσταλγικά γύρω της σκορπάει
Φίλο διαβάτη συγγενή με πόνο καρτεράει

Καρτεράει για ν’ άρθει την πόρτα της ν’ ανοίξει
Να τον δει να τον καλοδεχτεί την καρδιά της ν’ αγγίξει

Μήτσος Ρουμελιώτης από τον Μωριά
Αφιερωμένο στους φίλους τους Σπαραίους από τη Ρούμελη

Μελίσσι Κορινθίας 30/4/2007

Οι Κατσιμαίοι, ποίημα Δημήτρη Ρουμελιώτη

Οι Κατσιμαίοι

Απ’ τον Μοριά απέναντι, στη Ρούμελη εκεί

Οι Κατσιμαίοι έχουνε το ξακουστό μαντρί!

Κοπάδια έχουνε τρανά κι έρχονται το χειμώνα

Να τα ξεχειμωνιάσουνε κάτω από τον Ελικώνα!

Βλαχόγιαννο Κατσικαντάμ Ζόρικο και Τζούμα

Όλα εκεί τα βόσκουνε ακόμα και την Τούμπα!

Στον Ελικώνα αρχισε η μέρα να χαράζει

Και ο Κατσίμας στο γιαλό ξυπνά και αγαλλιάζει!

Στου Κατσίμα την καλύβα τρώνε και πίνουν και γλεντούν

Τα ποτήρια τα κερνάνε και σιγοτραγουδούν!

Οι Κατσιμαίοι σα γλεντούν τρίζουν τα παραθύρια

Και το τραγούδι άμα πουν, χορεύουν τα ποτήρια!

Του Ελικώνα τα κλαριά, τα χιόνια σαν σκεπάζουν

Εκείνοι κάτω απ’ το γιαλό τα γίδια τους απαγκιάζουν!

Τρανοί είναι τσοπάνηδες, καλόκαρδοι λεβέντες

Στον τόπο τους δεν θέλουνε, άλλοι ν’ αναι αφέντες!

Μήτσος Ρουμελιώτης απ’ τον Μοριά

Στους φίλους τους Κατσιμαίους

Σάββατο, 3 Σεπτεμβρίου 2005