Αποχρώσεις γήινης ευτυχίας

Αποχρώσεις γήινης ευτυχίας

για Τη φωλιά που ζω

για Τον ήλιο τον πορφυρό

για Τις χαρές και τις λύπες που πέρασα

για Το ακρογιάλι που αγάπησα

για Τα λόγια που (δεν) άκουσα

για Το ποίημα που (δεν) έγραψα

για Το θέατρο που (δεν) έπαιξα

για Τα παιδιά που αγαπώ

για Το τραπέζι που (δεν) στρώνω

για Το γράμμα που (δεν) στέλνω

για Το φιλί_ελπίδα που (δεν) δίνω

για Το κρασί που (δεν) κερνάω

για Το μπουκάλι που (δεν) αδειάζω

για Το κέντημα που (δεν) κεντάω

για Τον σουλτάνο που δεν προσκυνάω

για Το ταξίδι χωρίς τελειωμό_γυρισμό (;)

και Συ Ελλάδα καραβάκι φαντάζεις από ψηλά

που Στα βράχια σ' έριξαν για μια χ(φ)ούφ(χ)τα μαϊδιά (*)

Χρίστος (Χρήστος) Ρουμελιώτης

Αθήνα 24/12/2014

(*) τα χρήματα δηλαδή ευρώ στα Ροδίτικα !

Στο καλό Μαντέλα

Στο καλό Μαντέλα

Στις δύσκολές σου τις στιγμές

ήμασταν νοερά μαζί σου

Γιάννης και Ιωάννης

Μαρία και Παντελής

Και άλλοι μύριοι δέκα τρείς...

Είδαμε τον δίκαιο αγώνα σου

βράχος να ορθώνεται και να νικά

το ειδεχθές απάνθρωπο απαρτχάιντ

Είδαμε τους καταδυναστευόμενους λαούς

να δακρύζουν για τη λευτεριά σου

Στο καλό Μαντέλα

Στου καλού του κόσμου το Παράδεισο

Όπου των δίκαιων ηλίων το φως

αιώνια θα φέγγει (θρέφει) την Ελπίδα...

Χρίστος Ρουμελιώτης

Αθήνα 6/12/2013 

Une rose romantique offerte d' un jardinier inconu!

 Une rose romantique

Bon hiver aux amis et amies

Voila une rose romantique

offerte d' un jardinier inconu!
Christos Roumeliotis
Palaio Faliro, Athenes 20/11/2013

Για το Βασιλάκη τον νεώτερο Μάννη!

Για το Βασιλάκη τον νεώτερο Μάννη!

Το μήνυμά σου λάβαμε

με χαρά καλό μας αγοράκι

και το όνομά σου μάθαμε

στην άλλη τ' Ατλαντικού την άκρη

Είδαμε και τη μαμά σου

Πόσο είναι ευτυχισμένη

να σε κρατά στην αγκαλιά

και με αγάπη να σε ραίνει

Welcome μικρέ μας Βασιλάκη

Στο κόσμο τον ωραίο(?) τούτο

Όπου Παππούς και Παναγία

πασχίζουν για σοφία και ευτυχία

Από την οικογένεια Χρήστου Ρουμελιώτη (Ελλάδα)

Ευχές για το Βασιλάκη να είναι γερός και δυνατός και να ζήσει με υγεία.

Φθινόπωρο

Φθινόπωρο

1η Οκτωβρίου 2013. Μια φρέσκια φθινοπωρνή ημέρα που βγήκε από μια ταραγμένη (τρομαγμένη) νύχτα που της επιβλήθηκαν στιγμιαία τρομακτικές σε ένταση και έκταση αστραπές και βροντές και μία (καθαρή) βροχή με τη μορφή μπόρας. Πολύ ζεστή η τελευταία μέρα του Σεπτέμβρη μας είπε το αντίο για λογαριασμό του καλοκαιριού και να σήμερα και πάλι ζέστη με φόρεμα την υγρασία όμως. Τροπικό το κλίμα θα μας πει ο Νίκος θυμίζει Αφρική. Τα δένδρα το απολαμβάνουνε, εμείς οι άνθρωποι υποφέρουμε! Νέα φυλλαράκια θα ξεπεταχτούν από τους κλώνους για να χαρούν τη ζωή που απλώνεται μπροστά τους! Και μεις άνθρωποι πού να βρούούούμε... το χρόνο να τα παρατηρήσουμε και να συνομιλήσουμε μαζί τους αφού είμαστε τόσο σκεπτικοί και σκυμμένοι όλη την ώρα πάνω από ένα υπολογιστή! Ας είναι κι έτσι λοιπόν, πολύ δύσκολο σχεδόν ακατόρθωτο να διατηρήσουμε ή να εκφράσουμε με αληθινά αισθήματα την αγάπη μας για τη φύση!

Χρήστος Ρουμελιώτης με τη συνδρομή του σοφού Νίκου...Παλαιό Φάληρο - Αθήνα

Κυβέλη Ελευθερία

Κυβέλη Ελευθερία

Την πρόσκλησή σου λάβαμε

Κυβέλη Ελευθερία

και τ' όνομά σου μάθαμε

που θα γράψει ιστορία...

Εκεί στη Λέχωβα ψηλά

στο ωραίο μοναστήρι

την Κυβέλη Ελευθερία

θα βαφτίσει η Παναγία...

Έξι Οκτώβρη δεκατρία

η ημέρα νάναι αγία

και όλη σου η ζωή μ' υγεία

Κυβέλη Ελευθερία...

Χρίστος Ρ.

Αθήνα 26/9/201

Οι μηχανές

Οι μηχανές

Φίλε οδηγέ εμείς οι μηχανές,
για τα προσόντα μας είμαστε ξακουστές
μα ασφαλής στο δρόμο να κυκλο-φοράς αν θες
μάθε να τηρείς ΚΟΚ και προδιαγραφές...

Την ταχύτητα αν πολύ αγαπάς
φρόντισε μόνος σου να την συναντάς
σε γήπεδα ή σε άδειες εθνικές
και δεν σου φταίνε των άλλων οι ζωές...

Και όταν στις πόλεις βρεθείς
λίγα χιλιόμετρα να ...χρησιμοποιείς
και άν στη πυκνή την κίνηση αναμιχθείς
πάψε να δυσανασχετείς...
μην γίνεσαι απρεπής..

Φίλε οδηγέ εμείς σε αγαπάμε
και τα καλοκαιράκια θέλουμε να καλοπερνάμε
και μαζί να τρώμε και καλαμαράκια
με τα φιλαράκια στα ταβερνάκια.

Ταχύτητα και καυσιμοοικονομία
Για πάρκιν μεγάλη ευκολία
Στο δρόμο καμάρι και ευελιξία
Σαν αστραπή πόλη - επαρχία...

Εμείς οι μηχανές διαμαρτυρόμαστε
θα μας λείψει κ' η δημοτική αστυνομία
που τη τάξη φρόντιζε στα παρκοπεδία
Τώρα η πόλη κινδυνεύει από ...αταξία...

Σκούτεράκια ζικ ζακ στη πόλη κυκλοφορούν
λίγοι αναβάτες στο κεφάλι τους κράνη φορούν
Αστράφτουν οι ζάντες, λάμπουν οι φανοί
Να προσέχουν και οι πεζοί...

Χρίστος Ρουμελιώτης του Σπυρίδωνος
Αγιος Ανδριανός Ναυπλίου 17-08-2013

To Kyparissi... Ενα είναι το κυπαρίσσι Λακωνίας..

To Kyparissi...

Λακωνία περήφανη νάσαι για το Kyparissi σου...
Να το φυλάς σαν τα γαλάζια μάτια σου...
Να το φιλάς με τα φιλόξενα αμμουδερά σου χείλη...
Και τα μήλα του τυχόφερνα στους νιόπαντρους πάντα νάναι...
Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 12/8/2013
http://www.kyparissi.com

Χοτέλ Helas καφέ με ραβανί και ευχάριστες στιγμές

Χοτέλ Helas

Η φιλοξενία είναι μια συμπεριφορά που ο Έλληνας εκφράζει με κάθε ευκαιρία, όπου βρίσκεται και με ό,τι τρόπο διαθέτει. Στα ξενοδοχεία παραδείγματος χάριν ο ξενοδόχος ή οι υπάλληλοι που έχουν άμεση επαφή με την πελατεία συμβαίνει συχνά να έχουν κάτι σπιτικό για να φιλέψουν τους πελάτες ή γνωστούς των, όπως γλυκό, τοπικό ποτό, ξηρούς καρπούς... Οι πελάτες τότε μαζί με τους ανθρώπους του ξενοδοχείου μοιράζονται ανθρώπινες στιγμές, γεμάτες, καλοσύνη, ευχαρίστηση, χαμόγελα, ανταλλαγή πληροφοριών, χαιρετισμών και σε λίγο βάθος χρόνου στοιχείων επικοινωνίας σήμερα μάλιστα που αυτά είναι τόσο διαδεδομένα και απλόχερα δοσμένα...

Η περίπτωση της Βάσως και της Μαριέττας και οι ευχάριστες απρόσμενες στιγμές που δημιουργήθηκαν από την προσφορά του γευστικότατου "γιαννιώτικου" ραβανί κατά την διάρκεια διαλλείματος, από την εργασία τους, στον εποχούμενο, υπογράφοντα, του κλιμακοστασίου του ξενοδοχείου Helas είναι μια κάλλιστη απόδειξη για πως νιώθει και πως μεταδίδει την ελληνική φιλοξενία ο Έλληνας. Έχουμε πολλούς λόγους να αισθανόμαστε περήφανοι, ότι και στην παραμικρή γωνιά της Ελλάδος τουριστική η μη, το στοιχείο αυτό εξακολουθεί να είναι μια πολύ δυνατή προστιθέμενη αξία στην οικονομία κάθε επιχείρησης και γενικά της χώρας.

Στο Χοτέλ Helas σαν πήγα μια φορά
Υποδοχή, μπαρ, παντού ατμόσφαιρα φιλικιά
Είδα επίσης και δωμάτια εντυπωσιακά...
Η Βάσω η Μοίρα και η Μαριέττα φροντίζουνε γιαυτά.
Όλη μέρα καθαρίζουν πατώματα τζάμια και σκαλιά
Και όποιον συναντούν τον χαιρετούν χαμο-γελαστά
Και σαν μην έφταναν αυτά προσφέρουν και γλυκά!
Ραβανί Γιαννιώτικο εξαιρετικό, Δέλεαρ πραγματικό!
Έτσι το Χοτέλ Helas δεν θα ξεχάσω,
Το ραβανί της Βάσως θέλω να ξαναδοκιμάσω!

Χρήστος Ρουμελιώτης / Ευχάριστες στιγμές / Αθήνα, 2/6/2013

Αντίδωρο και Απογύμνωση

Αντίδωρο

Ανάκατες εφημερίδες
χάμου στο πάτωμα.
Κι εμείς χωρίς καθρέφτη,
αλλά με όλη την άνεση
των στερημένων,
φορέσαμε το καπέλο μας,
βγήκαμε στο δρόμο,
δε χαιρετήσαμε κανέναν.
Αθήνα, 2.ΙΙΙ.85
Απογύμνωση
Η σόμπα σκούριασε.
Τα μπουριά ξεφλουδάνε.
Οι τοίχοι ραγίζουν.
Στο κάδρο
ένα δέντρο ολομόναχο
πράσινο ακόμη.
Πούλησες και το ρολογάκι
του χεριού σου.
Νοθέψανε και τον καφέ.
Ένα τσιγάρο ξεχασμένο
καπνίζει στο σταχτοδοχείο.
Λοιπόν,
τόσο μεγάλο κενό,
τόση στέρηση,
η ελευθερία;
9.ΙΙΙ.85
Γιάννης Ρίτσος

..Τελικά (δηλαδή τι «τελικά»...), έχω την αίσθηση ότι για όλα αυτά, τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου υπερβαίνουν τις λέξεις τους. Κι ακόμα περισσότερο: υπερβαίνουν το αποτέλεσμα των λέξεων που έγινε ύλη σε κάποια ώρα, σε κάποιον έρωτα η σε κάποια επανάσταση. Υπερβαίνουν τα ποιήματα του Γιάννη Ρίτσου την ώρα, τη στιγμή, τον καιρό, τον χρόνο και τις θρησκείες τους. Περιλαμβάνουν όλους τους νεκρούς αλλά δεν περιλαμβάνονται σ' αυτούς. Γιατί ακριβώς αυτό είναι η ποίηση: περιλαμβάνει τις λέξεις της, αλλά το ποίημα δεν είναι το ίδιο με τις λέξεις του. Το ποίημα υπερβαίνει την ύλη του. Όπως και ο ποιητής. Δεν είναι οι λέξεις του. Ούτε το ποίημά του. Είναι η Εμπειρία του Λόγου. Είναι το εκ του μηδενός πλάσμα που ανακάλυψε το μηδέν.
Και έτσι ο Γιάννης Ρίτσος δεν είναι απών. Είναι μια μακρινή παρουσία.. Κώστας Καναβούρης.