17 Νοεμβρίου 2007

Marie

Marie


Vous y dansiez petite fille

Y danserez-vous mère-grand
C'est la maclotte qui sautille
Toutes les cloches sonneront
Quand donc reviendrez-vous Marie
Les masques sont silencieux
Et la musique est si lointaine
Qu'elle semble venir des cieux
Oui je veux vous aimer mais vous aimer à peine
Et mon mal est délicieux
Les brebis s'en vont dans la neige
Flocons de laine et ceux d'argent
Des soldats passent et que n'ai-je
Un coeur à moi ce coeur changeant
Changeant et puis encor que sais-je
Sais-je où s'en iront tes cheveux
Crépus comme mer qui moutonne
Sais-je où s'en iront tes cheveux
Et tes mains feuilles de l'automne
Que jonchent aussi nos aveux
Je passais au bord de la Seine
Un livre ancien sous le bras
Le fleuve est pareil à ma peine
Il s'écoule et ne tarit pas
Quand donc finira la semaine

Μαρί
Ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Όταν θα σημάνει η καμπάνα
Πριν από το δειλινό
Στην όχθη στο ποταμό
Θα ξαναρχίσεις το χορό !
Και μουσική θα πέφτει
Θα πέφτει απ’ τον ουρανό
Αγκαλιά μέσ’στο σκοτάδι
Θάμαστε και οι δυό
Έλα μικρή Μαρία
Εγώ πιο δυνατά θα σ’ αγαπώ
Απαλός, μου είναι ο πόνος
Χιονιού νιφάδα στην καρδιά
Μαλί προβάτoυ, ασήμι στα μαλλιά
Ω Μαρία του πράσινου λιβαδιού
Ω Μαρία του ήρεμου ποταμού
Μετράω τις ημέρες
Πότε θα ξαναδώ
Τα μαλλιά σου τα ξανθά…
Και καθώς περπατώ
Το Σηκουάνα κοιτώ
Ένα παλιό βιβλίο στο χέρι κρατώ…
Ο πόνος μου είναι σιωπηλός
Όπως και ο ποταμός
Οι μέρες κυλούν αργά
Προς το τέλος της βδομάδας …

Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

Salomé

Salomé

Danse de Salomé ms Latin 18014, Fol. 212v Bnf, Paris

Pour que sourie encore une fois Jean-Baptiste
Sire je danserais mieux que les séraphins
Ma mère dites-moi pourquoi vous êtes triste
En robe de comtesse à côté du Dauphin

Mon cœur battait battait très fort à sa parole
Quand je dansais dans le fenouil en écoutant
Et je brodais des lys sur une banderole
Destinée à flotter au bout de son bâton

Et pour qui voulez-vous qu'à présent je la brode
Son bâton refleurit sur les bords du Jourdain
Et tous les lys quand vos soldats ô roi Hérode
L'emmenèrent se sont flétris dans mon jardin

Venez tous avec moi là-bas sous les quinconces
Ne pleure pas ô joli fou du roi
Prends cette tête au lieu de ta marotte et danse
N'y touchez pas son front ma mère est déjà froid

Sire marchez devant trabants marchez derrière
Nous creuserons un trou et l'y enterrerons
Nous planterons des fleurs et danserons en rond
Jusqu'à l'heure j'aurai où perdu ma jarretière

Le roi sa tabatière
L'infante son rosaire
Le curé son bréviaire

Σαλώμη
Ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Σαλώμη:

Ιωάννη λυπήσου με
Βασιλιά δέξου αυτόν το χορό
Όμορφη Μητέρα μην κλαις
Σε λίγο όλα θα έχουν τελειώσει…

Ιωάννη η καρδιά μου είναι δική σου
Ιωάννη το κορμί μου για σένα σκιρτά
Ιωάννη δείξε στο κόσμο το μαντήλι σου
Για σένα έχω κεντήσει κρίνα λευκά

Χορός:

Ιορδάνη ποταμέ στάσου
Στάσου μια στιγμή και άκου
Της Σαλώμης έπιασε η κατάρα και ευχή
"Του Ιωάννη το ραβδί
Αίμα και αγάπη να στάζει μαζί" !

Σαλώμη:

Ιωάννη αγάπη μου συγχώρεσέ με
Βασιλιά μου δέξου τον μοιραίο … ερωτά μου
Όμορφη μητέρα για σένα το έκανα...
Τώρα όλα τελείωσαν…

Το αίμα Του πάγωσε στις φλέβες μου !
Γης δέξου το σώμα Του !
Μαζί με τον έρωτά Μου !
Ραβδί άνθισε στον τάφο Του !
Κρίνα φυτρώστε γύρω Του !

Χορός:

Και μαζί ας χορέψουμε και ας φωνάξουμε:

Ο Βασιλιάς δεν είναι πια βασιλιάς !
Η Βασίλισσα δεν είναι πιά βασίλισσα !
Ο παπάς σταμάτησε να λειτουργεί…
O Μεγάλος Προφήτης Ζεί !!!

Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2007

16 Νοεμβρίου 2007

Παράθυρο με θέα Μεσόγειος

Παναγιώτης Καρτσούνης

Παράθυρο με θέα
Ζήτησε η παρέα
Παράθυρο με θέα
Τη Μεσόγειο και πιο Πέρα !

Παράθυρο με θέα
Τον Υμηττό ή τη Ζέα
Ζήτησε η παρέα
Ήσαν και τα δυό ωραία !

Παράθυρο με θέα
Αθήνα και Περαία
Σούνιο και Κέα
Στα χρόνια του Αιγαία !
Σε παράθυρο με θέα
Reservé θέλει η παρέα
Μεζέδια και ρετσίνα νέα
Θάρθει στις εννέα !

Παράθυρο με θέα
Την Μεσο-γαία !
Ζήτησε τ’ αφεντικό από ζωγράφο
Όμοιο με τον …Πικάσο !

Παράθυρο με θέα
Τραπεζάκια προκυμαία
Μεράκια παλιά και νέα
Στου Φλώρου την Αλέα !

Παράθυρο με θέα
Τα χρόνια τα μοιραία
Ζήτησε μια παρέα
Που ξαναβρέθηκε τυχαία
Στου Παναγιώτη την αυλαία !
Στην Υγειά Σας
Χρήστος Ρουμελιώτης
Αθήνα, Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2007

Παναγιώτης Καρτσούνης
Είμαστε ανοιχτά
Τριφυλλίας 91 (*)@ Λάμψα
11524 ΑΘΗΝΑ
(Πλατεία ΚΑΠΑΨ, έναντι Γηροκομείου Αθηνών)
Τηλ. 2106925044
(*) Διπλό κλίκ για χάρτη

14 Νοεμβρίου 2007

Le Pont Mirabeau d’ Apollinaire

Le Pont Mirabeau

Sous le pont Mirabeau coule la Seine
Et nos amours
Faut-il qu’il m’en souvienne
La joie venait toujours après la peine

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Les mains dans les mains restons face à face
Tandis que sous
Le pont de nos bras passe
Des éternels regards l’onde si lasse

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Passent les jours et passent les semaines
Ni temps passe
Ni les amours reviennent
Sous le pont Mirabeau coule la Seine

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

L’amour s’ en va comme cette eau courante
L’ amour s’en va
Comme la vie est lente
Et comme l’Esperance est violente

Vienne la nuit sonne l’heure
Les jours s’en vont je demeure

Το γιοφύρι Μιραμπό
Ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πες μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω – βλέπω καθρεφτίζοντα νερά
Βλέπω – βλέπω αγάπες πόνο και χαρά !

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω – Βλέπω καμπαναριά
Βλέπω στη Βιέννη καταχνιά…

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Μίλα για την αγάπη μου λιγάκι
Βλέπω αγάπη να κρατάς σφιχτά στο χέρι
Βλέπω η αγάπη αιώνια αγάπη να σου δώσει θέλει….

Μιραμπό καλό μου γιοφυράκι
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω το χρόνο να κυλά αγκαλιά με το νερό
Βλέπω να ταξιδεύουν αγάπες στον αφρό !

Γιοφύρι γιοφυράκι μου
Πές μου τι βλέπεις από ψηλά;
Βλέπω τα νερά να κυλάν αργά
Βλέπω με βία η Ελπίδα να ξαναχτυπά…

Χρόνε μου χρόνε μου μείνε λίγο ακόμη
Στου Σηκουάνα τα πράσινα νερά
Στης Βιέννης την αστρο-φεγγιά
Κρατάω την αγάπη μου αγκαλιά…

Christos Roumeliotis
Athenes le, 13/11/2007 3:27:29 μμ

Clotilde

Clotilde

L'anémone et l'ancolie
Ont poussé dans le jardin
Où dort la mélancolie
Entre l'amour et le dédain
Il y vient aussi nos ombres
Que la nuit dissipera
Le soleil qui les rend sombres
Avec elles disparaîtra
Les déités des eaux vives
Laissent couler leurs cheveux
Passe il faut que tu poursuives
Cette belle ombre que tu veux
Κλο-τί-λντ
Πολύ πολύ ελεύθερη απόδοση ΧΡ

Μια ανεμώνη φύτρωσε στο κήπο
Μια σεπόλια κάτω από ναν ίσκιο
Δεν βγήκε απόψε το αστέρι
Κοιμήθηκε η Clo δίχως ταίρι

Μια σκιά ξέφυγε από τον ήλιο
Και φύτρωσε στο κήπο
Κι γώ σαν παιδί την αγαπούσα
Και όλη μέρα της μιλούσα

Και τα νερά πιο κάτω που κυλούσαν
Σαν την βλέπαν λαμποκοπούσαν
Μια σκιά, μια ωραία οπτασία
Με το φως είχε μόνο συμμαχία…

Xristos Roumeliotis
Athina, 13/11/2007 10:46:17 μμ

12 Νοεμβρίου 2007

Αυλιδεία Αρτέμιδα

Αυλιδεία Αρτέμιδα

Φωτό: Χρίστος Ρουμελιώτης. Ο χώρος αυτός βρίσκεται λίγο πριν την γέφυρα της Χαλκίδος στα πόδια της ΑΓΕΤ δίπλα σ' ένα πανέμορφο αλσύλιο μέσα σε ένα επιβλητικό τοπείο. Περισσότερες φωτογραφείες στο http://roumeliotis.blogspot.com Παρακάτω θα βρείτε ένα απόσπασμα από την τραγωδία του ΕΥΡΙΠΙΔΗ (435-408 πχ) «Ιφιγένεια εν Αυλίδι» σε μετάφραση Κώστα Τοπούζη [από το αρχαίο κείμενο της έκδοσης 1955 της Οξφόρδης Evripidis Fabulae υπό G.Murray] της σειράς ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ, βιβλιοπωλείο ΤΑΞΙΔΕΥΤΗΣ. Στη συνέχεια το λόγο έχει ο ...Ευριπίδης !... Στροφή: 165-205 σελίδες 54-57 ΧΟΡΟΣ (Γυναίκες κοπέλες της Χαλκίδος) : «Ηλθα εδώ στ’ αμμουδερό Αυλιδικό ακρόγιαλο Τα στενωπά τα ρεύματα περνώντας του Ευρίπου, τη Χαλκίδα την πατρίδα μου αφήνοντας που τα άφθονα νερά της τρέφουν την ένδοξη Αρεθούσα. Ηρθα να δώ το στράτευμα των Αχαιών. Τα πλοία των ημίθεων που τις θάλασσες διαβαίνουν κι ο Αγαμέμνονας μαζί με τον ξανθό Μενέλαο [ όπως τα λέν οι άνδρες μας] χίλια καράβια όλα στην Τροία τώρα θα τα παν να πάρουν την Ελένη, ο Πάρης που την Άρπαξε από την Τροία τότε, δώρο της Κύπριδας θεάς όταν οι τρείς τους μάλωναν ποια είναι η ομορφότερη [ Ήρα, Παλλάδα, Κύπριδα] δίπλα στα γάργαρα νερά ολόδροσων πηγών. Ηρθα περνώντας το δάσος της Άρτεμης όπου θυσίες πολλές της Προσφέρονται κι από της ντροπής μου το φλόγισμα το πρόσωπο καίει, λαχταρώντας να δώ ολόπυκνες σειρές ασπίδες και καράβια κι άρματα πλήθος και σκηνές. Είδα τους δύο τους Αίαντες, τον βασιλέα των Λοκρών [το γόνο του Οιλέα] του Τελαμώνα τον καρπό [της Σαλαμίνας δόξα] είδα τον Πρωτεσίλαο, είδα τον Παλαμήδη, [του Ποσειδώνα εγγονό] που καθισμένοι χαίρονταν να συνταιριάξουνε μορφές πολύπλοκες πεσσών, είδα το Διομήδη να’ ναι χαρά ολόγιομος που πέταε το δίσκο, το Μηριώνη είδα [του Αρη το βλαστάρι] που τον θαυμάζουν όλοι, είδα τον Οδυσσέα από της Ιθάκης τα βουνά το γόνο του Λαέρτη κι απ’ όλους τον πιο όμορφο είδα, το Νιρέα» …
ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ 2007:
Φίλοι μου πολιτικοί,
Φίλοι μου μηχανικοί
Φίλοι μου γραφειοκράτες
Φίλοι μου αρχαιολάτρες
Σαν έμαθα τα νέα
Και είδα έργα γενναία
Που ξεκινούν από την γη την Ταναγραία
Και λήγουν όχι μακριά από της Χαλκίδας τη Προκυμαία
Είπα προς στιγμήν ν’ αναστηθώ
Και να βγω από της τραγωδίας το βυθό…
Και να σας παρακαλέσω τούτο δώ:
Ο νέος Δρόμος ο ευθύς και οι καινούργιες οι Γραμμές
Χιλιάδες νέους φίλους θα οδηγήσουν στης Αρεθούσας τις πηγές…
Και σαν από την Αυλίδα οι περαστικοί
Έλληνες φιλέλληνες και τουριστικοί
Τον Εύριπο θ’ αγναντεύουν εκστατικοί
Γιατί να μην τηρούν Στάση και ενός λεπτού Σιγή
Εις Βωμόν !
Εκεί όπου διεσώθει της Ελ[λ]ένης(*) η Τιμή;
Ω Αρτεμις Θαυματουργός !
Της Ιφιγενείας η ψυχή στο Ναό Σου εν Αυλίδι κατοικεί,
...για να φυσάει εσ’ αεί ούριος άνεμος στα πανιά όσων περνάν ε από κει !
Χρήστος Ρουμελιώτης http://roumeliotis.blogspot.com Αθήνα, Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007 Τα δέοντα λοιπόν τεχνικά έργα φίλοι μου για άμεση επισκεψιμότητα στο Ναό της Αυλιδείας Αρτέμιδος. ΤΩΡΑ. (*) Το δεύτερο [λ] έχει έρθει από τη λέξη Έλληνες !


10 Νοεμβρίου 2007

L' adieu

L' adieu

J'ai cueilli ce brin de bruyère
L'automne est morte souviens-t'en
Nous ne nous verrons plus sur terre
Odeur du temps brin de bruyère
Et souviens-toi que je t'attends
Guillaume Apollinaire (1880-1918)

Ρείκια Φθινοπώρου
Για σένα ανθούν
Το φθινόπωρο έφυγε
Αντίο…να το θυμάσαι
Δεν θα σε δω πια στη γη
Ρεικάκι άρωμα του χρόνου
Σε περιμένω να το θυμάσαι…

Χρήστος Ρουμελιώτης
Ελεύθερη απόδοση
3/11/2007 6:24:00 πμ

03 Νοεμβρίου 2007

Πρόδρομος ή Μποντόσης ή Καπετάνιος

Πρόδρομος ή Μποντόσης ή Καπετάνιος

Η Γεωργία είναι υπαρκτό πρόσωπο. Είναι η ναύτης του «ΓΕΩΡΓΙΑ ΛΩ 7775» με καπετάνιο τον άντρα της τον Πρόδρομο ή Μποντόση Λαφάκη. Ο Πρόδρομος γεννήθηκε στη Χαλκίδα από γονείς Κωσταντινοπολίτες, οι οποίοι κατέληξαν να ζήσουν στα Νέα Παλάτια της Σκάλας Ωροπού... Ο Πρόδρομος στη Σκάλα είναι ένας και μοναδικός. Με Το «ΓΕΩΡΓΙΑ» του φέρνει βόλτα τον Ωροπό όταν μόνο έχει καλό καιρό και ο θεός τον αποζημιώνει συχνά με καλή ψαριά. Όταν έχει φουρτούνα έρχεται στη βάρκα πρωί πίνει το καφεδάκι του κάνει ένα τσιγάρο και επιστρέφει σπίτι να ετοιμάσει το μεσημεριανό. Συχνά φυλάσσει για τον εαυτό του και τη κυρά το καλλίτερο ψάρι και το απολαμβάνει όποτε θέλει πίνοντας μαυροδάφνη. Λιθρίνια, τσιπούρες, κέφαλοι, κοκάλια, σουπιές, καλαμάρια, γοφάρια, τετράπαχοι αστακοί, γνήσιες γαρίδες, βασιλικά καβούρια περνάν από το πανέρι του. Ο Πρόδρομος χαίρει μεγάλης εκτίμησης από γνωστούς και αγνώστους. Προσωπικότητες εξαίρουν την δεινότητα του λόγου του. Ο ίδιος φυλάει για τους πάσχοντας συνανθρώπους του μια εξαιρετική ανθρώπινη μέχρι δακρύων ευαισθησία. Από αυτόν είδαν πολλοί μόνο καλό, άκουσαν χωρατά και πήραν βοήθεια, συμβουλές. Οι περαστικοί έχουν όλοι την καλημέρα του με το όνομα τους. Στο καφενείο οι φίλοι του περιμένουν πως και πως τα πειράγματα του. Συχνά πυκνά ικανοποιεί και το άλλο πάθος του το κυνήγι...Ο Πρόδρομος έχει γυρίσει από ναύτης ως καπετάνιος τον κόσμο όλο. Έχει γνωρίσει τόπους άλλους και ανθρώπους πολλούς. Κάμποσα από τα επαγγελματικά του χρόνια τα αφιέρωσε στον ευβοϊκό μεταξύ Ωροπού και Ερέτριας υπηρετώντας ως καπετάνιος στα φέρυ. Ο ευβοϊκός είναι η αγάπη του. Τα νερά του η δεύτερη του φύση. Τα περαστικά ψάρια του καναλιού έχουν να το λένε ότι εδώ βρήκαν την καλλίτερη τροφή ...και τον πιο αυθεντικό και ταπεινό ψαρά που του βγάζουν το καπέλο και γιαυτό και τον προτιμούν...

Στην πρύμνη τώρα της ζωής
Ο Μποντόσης είναι καθισμένος
Και κοκάλια πουλάει ευτυχισμένος
Καλημέρα κύριε Χρίστο
Καλημέρα κύριε Τάκη
Έχω για σας φρέσκο και γλυκό ψαράκι...

Πάνω από το κεφάλι του
Αμέτρητα πετούσαν τα πουλιά
Και από το νερό της θάλασσας
Ολόρθα τα ψαρόπουλα πηδούσαν
Σαν τα' όμορφο τραγουδάγανε τραγούδι
(Σιμωνίδης 384)
Να με κατέχει η βουή
Της σκοτεινής της θάλασσας
Της πολυκυματούσας
(Σιμωνίδης 385)
Πρέπει να ξέρει ο ναυτικός
Τη θάλασσα από τη στεριά να βλέπει
Σαν μέσα όμως βρεθεί,
Όπως το βρίσκει το καιρό
Έτσι ν΄ αρμενίζει
(Σκόλια 445)
Με τη δαγκάνα ο κάβουρας
Τον τσακώνει τον όφη
Τίμιος ο φίλος πρέπει να γενεί
Και πονηρός μην είναι
(Σκόλια 446)

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Βαρκούλα νάχε να ψαρεύει
Στο κόλπο ν' αλαργεύει
Γλυκά ψάρια κάθε μέρα να μαγειρεύει

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Ψυχούλα νάχε σαν το Μποντόση
Κακία δεν θα υπήρχε πουθενά
Να τον νε πληγώσει

Μακάρι να μπορούσε ο καθείς
Να ήταν σαν τον Μποντόση ευθύς...

Μέσ' στη βαρκούλα του ο ψαράς
Με κέφι τη δουλειά του κάνει
Παράπονο δεν κάνει στο θεό
Αν λάχει καμιά φορά
Και τηγανιά δεν βγάνει

Με βίτζι το δίχτυ τραβώ
Στη θάλασσα τη ζωή μου χρωστώ
Πέρνα φίλε από τον Ωροπό
Ψάρι να φας μοναδικά γλυκό

Το τιμόνι γερά κρατώ
Κανένα δεν θέλω αφεντικό
Το θεό μόνο ευχαριστώ
Που μου δίνει αρμύρα και νερό

Το τιμόνι γερά κρατώ
Το φέρυ ακόμα οδηγώ
Ονειρεύομαι ωκεανό
Δακρύζω και παραμιλώ

Κόμπος είναι η ζωή
Για να τον λύσεις
Μεγάλη θέλει υπομονή...

Καπετάνιε καπετάνιε !
Ζει ο βασιλικός ο κάβουρας;
Ναι Γεωργόνα μου καλή
Ζει και βασιλεύει
Στους πόντους τα βουνά
Στων γλάρων τα φτερά
Στων καπεταναίων τη καρδιά !

Χρίστος Ρουμελιώτης
Αθήνα 2/11/2007 1:41:28 πμ

01 Νοεμβρίου 2007

Ο μεθυσμένος











Ελεύθερη μετάφραση αντίστοιχου ποιήματος του Ούγγρου ποιητή ATTILA JOZSEF
http://indigo.over-blog.com.over-blog.net/article-13223640.html

Στη γραμμή τον ώμο του γέρνει
Μιας ελπίδας κρατά το λαιμό
Η αυγή τη νύχτα διαλύει στο νερό …

Η πάχνη το πέπλο απλώνει
Η ίρις στο σύννεφο τρυπώνει
Το στήθος ένας παλμός ματώνει ...

Ένα μπράτσο πάνω στη γραμμή
Με στοργή αγκαλιάζει η μάνα το παιδί
Αυτό το νέο αγόρι με τα σκισμένα ρούχα …

Μικρός είναι ο ήλιος
Κρύα είναι η γραμμή…
Τραίνο (ένα ποτήρι) η ζωή …

Χρήστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

29 Αυγούστου 2007

Φεγγάρι Ερετρίας

 Φεγγάρι Ερετρίας

Θλιμμένο απόψε το φεγγάρι
Πάνω από τον ευβοϊκό
Κοιτάει τη Σέττα*
Κι αφήνει ένα λυγμό !

"Αχ Σέττα μου γλυκιά
Αιώνιο κάστρο απόρθητο
Του βασιλέα των Αητών φωλιά
ΠΟΙΟΣ σούβαλε ΦΩΤΙΑ;
Ύβρεως χέρι ; ΓΙΑΤΙ;
Θεών Δίκη για ανθρώπινα λ(π)άθη ; ΓΙΑΤΙ;
Τρελού κερί ; ΓΙΑΤΙ;
Αχ Σέττα μου γλυκιά
Κακά μαντάτα και από του Πέλοπα τη Γη
Κόλαση και κει
Αδύνατο να παρακολουθήσω το δράμα
Θεέ μου κάνε κάτι."

Χρίστος Ρουμελιώτης
Ερέτρια, Τρίτη, 28 Αυγούστου 2007
12:49:06 πμ

* Σέττα : Ελατόδασος μοναδικού φυσικού κάλους
στις ανατολικές πλαγιές του βουνού Δίρφυς το οποίο τελικά διεσώθει.
Σέττα λέγεται και η ευρύτερη περιοχή που μέρες εμένετο η φωτιά.