Terri & David Negroponte

Terri & David

Apollo is still in Greece,

you'll be glad to hear.

It's been wet, cold and cloudy

since getting back from your lovely hotel.

We very much enjoyed for stay

and particularly enjoyed meeting you.

Thanks

Terri and David

Apollo says good morning!

To its delight-keepers from Eng-land

Its been wet but bright by the early sea

Its been clear through poppies’ if you can see

Its been gold and honest during sun-rise

Its been Apollo’s bran-tub prise

To its Terr-y and Dav-y beloved gu-ys

Sun rays from Eretria, Greece,

direct... by Christos

Eretria 13 May 2007

Dear Christos,

That's a really great poem.

Thank you so much.

It was very kind of you to do one in English for us.

Thanks also for the photos which brought back memories of lovely Greece which we very much need because it's been a very cold and wet weekend.

May Apollo keep shining on you.

All the very best

Terri & David

Του Σπάρου η Καλύβα, ποίημα Δημήτρη Ρουμελιώτη για το Σπάρο

 

 

Κάτω εδώ μες το γιαλό, τις πέτρες, τα’ αγριλίδια
Στέκει βουβή περήφανη του Σπάρου η Καλύβα

Μόνη ανέθρεψε γενιές έβγαλε παλικάρια
Λεβέντες λιγερόκορμους των χειμαδιών καμάρι

Γέροι νέοι και παιδιά ζεστάθηκαν στο τζάκι
Φάγανε γλυκό ψωμί στο όμορφο σπιτάκι

Φθινόπωρο ερχόσανε εδώ με τα κοπάδια
Γίδια και πρόβατα τρανά βοσκάγαν τα λιβάδια

Τραγούδια ακούστηκαν πολλά γύρω απ’ το τραπέζι
Mε τον παππού τον εγγονό στα γόνατα να παίζει

Τώρα μάτια νοσταλγικά γύρω της σκορπάει
Φίλο διαβάτη συγγενή με πόνο καρτεράει

Καρτεράει για ν’ άρθει την πόρτα της ν’ ανοίξει
Να τον δει να τον καλοδεχτεί την καρδιά της ν’ αγγίξει

Μήτσος Ρουμελιώτης από τον Μωριά
Αφιερωμένο στους φίλους τους Σπαραίους από τη Ρούμελη

Μελίσσι Κορινθίας 30/4/2007

Αγιος Γεώργιος Ερετρίας

Αγιος Γεώργιος Ερετρίας

(photo-roumeliotis-22/4/07)

Το σήμερα αρχίζει να παίρνει μακριά μας τη καλοπέραση του Πάσχα 2007.

Ο Άγιος Γεώργιος κάνει παρέα στον παρα-κείμενο [μικρό] Όλυμπο…

Μάλλον ο δημιουργός του πριν το φτιάξει συμβουλεύτηκε τον Δία…

Ένας ευθύς σαν κυπαρίσσι κυπαρισσο/φυτεμένος δρόμος οδηγεί τους

Ερετριείς παραμονή και ανήμερα κοντά του. Οι ευχές πάνε κ’ έρχονται:

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στους Γιώργηδες γεροί και δυνατοί σαν τα ψηλά βουνά…

Μερικά κι αγαπημένα πρόσωπα που ίσως γιορτάζουν και που δεν μπορώ να είμαι κοντά τους:

Γιώργος Κριτσιλίγκος, Γιωργάκης Μπελεσιώτης, Γεώργιος Χρήστου, Γιώργος Σοφός

Γιώργος Κολλιός, Γωγώ Χρήστου, Γωγώ Τσεκούρα, Γιώργος Παπαμετζελόπουλος,

Γιώργος Ντούρμας, Γιώργος Μακρής, Γεωργία Μακρή, Γιώργος Πανουσόπουλος,

Γιώργος Δήμου, Γιώργος, Γιώργος ... Γιώργος...

Χρήστος Ρουμελιώτης

Ερέτρια 22/4/2007 11:22:01 μμ

Ξενοδοχείο http://www.negroponteresort.gr

Κυψέλη

Κυψέλη

Αγαπητοί φίλοι,

Είμαι ένας από τους χιλιάδες κατοίκους της Κυψέλης μιας πυκνοδομημένης αλλά καλλιτεχνικής συνοικίας της Αθήνας. Με τα χρόνια η συνοικία αυτή κατόρθωσε να με κερδίσει βιοτικά και να με εκφράσει πνευματικά. Την αγάπη μου και το σεβασμό προς αυτή όταν που δίνεται η ευκαιρία την εκφράζω. Έτσι στις 20-11-2005 το μάτι μιας ψηφιακής αποθανάτισε τη μορφή μια όμορφης κυρίας μπροστά στο σιντριβάνι της Φωκίωνος Νέγρη στο ύψος του Select, και η γραφίδα του κατόχου της έγραψε (22-11-2005) κάτι γιαυτήν στο παρόν blog. Το ίδιο «μάτι» στις 11-04-2007 διαπίστωσε την απουσία της και ανησύχησε.Μήπως θα μπορούσατε να βοηθήσετε στην αναζήτηση της;

Χρίστος Ρουμελιώτης

6973021194

Υστερόγραφο:

Το "μάτι" έμαθε για την κακοποίηση του αγάλματος και λυπήθηκε πολύ !

Αλλά και χάρηκε πάρα πολύ όταν το ξαναείδε καθαρό στη θέση του !

Ευχαριστίες στο Δήμο...

ΧΡ/24-11-2007

Μούσμουλα και μαργαρίτες Μελισσίου

Μούσμουλα και μαργαρίτες Μελισσίου

(φωτο-ρουμελιώτης)

Η Μαργαρίτα που εικονίζεται προέρχεται από το Μελίσσι Κορινθίας και την τοποθεσία «Κοντζιά». Βρέθηκε στην άκρη του δρόμου, αλλά γιατί ξεχώρισε από τις άλλες της οικογένειας εφωτογραφήθει. Είναι αλήθεια ότι αυτή την εποχή χιλιάδες πανέμορφες πριγκίπισσες «καθόλου άγριες» στολίζουν τη φύση σε απίθανα σημεία δηλώνοντας ότι η «φυσική ομορφιά» είναι ένα θείο δώρο μόνο που δεν χρειάζεται μόνο φωτογραφία αλλά και προστασία από την απληστία της ανθρωπο-ποίησης. Γιατί όχι πολύ μακριά από το δρόμο ένας άλλος υπό κατασκευή δρόμος κατέστρεφε για πάντα έναν απείρου κάλλους φυσικό βραχόκηπο χάριν της οικοπεδο-ποίησης.

Δέκα πέντε έχω φυλλαράκια

Να τ' αγγίξουν θέλουν τα παιδάκια

Σαν η δασκάλα εκδρομή, Την άνοιξη

Βγάζει την αγνή τους τη ψυχή !

Ένα βιολετί αγριολούλουδο εθεάθη δίπλα στο παλιό σιδηροδρομικό σταθμό του Μελισσίου κάτω από τα μάτια του θεού που φιλοξενείται στον υπερ-κείμενο ναό του Αγίου Δημητρίου. Κάλλιστα θα το ονομάζαμε «σαιντπώλια» ή «μελισσιώτικη βιολέτα» κατά το «αφρικάνικη βιολέττα».

Ένιωσα ευγνωμοσύνη, πως κάποιος

στη σύντομη ζωή μου σημασία δίνει,

Μια ψηφιακή το μάτι μου κλίνει

Και στη παγκοσμιότητα, λίγο πριν το Πάσχα, με παραδίνει !

Η Μουσμουλιά έχει να κάνει με το Πάσχα. Δεν υπάρχει περίπτωση να λείψει

«Ο Μάρτης από τη Σαρακοστή»

Και η Μουσμουλιά από τη Λαμπρή !

Απόδειξη τρανή οι καρποί της οι χνουδωτοί

Που δωρεάν το Πάσχα γλύκα μας προσφέρουνε πολύ !

Η ανωτέρω εικόνα των πράσινων και κίτρινων χνουδωτών μούσμουλων ελήφθη από μουσμουλιά, από τυχαίο κουκούτσι φυτεμένη, σε βραγιά δίπλα στις γραμμές της πανέμορφης σιδηροδρομικής γραμμής Αθηνών - Ξυλοκάστρου – Πατρών στο εκατό εικοστό όγδοο χιλιόμετρο στη θέση Μελίσσι.

Σας εύχομαι Καλό και Γλυκό Πάσχα

Χρήστος Ρουμελιώτης

Roumeliotis Christos

«Εν Μελισσίω τη 20 ογδόη, τρίτου, δύο χιλιάδες 7»

Δηλ. Αθήνα 31/3/2007 6:58 πμ

(φωτο-ρουμελιώτης)

Σολωμός Εις Μάρκο Μπότσαρη 25 Μαρτίου

ΠΕΦΤΟΥΜΕΕΙΣΤΟΕΡΓΟΜΑΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΕΝΕΙ.

Σολωμός

Η ΕΛΛΑΔΑ

Η Ευρώπη την κοιτάει πως θε να πράξη.

Της Ευρώπης κοιτάει κατά τα μέρη.

Χωρίς όψη το πρόσωπο ν’ αλλάξη

Απάνου εις τη ρομφαία βάνει το χέρι

Βασιλικά, και με πολέμιαν τάξη

Έκανε νεύμα, οντού έλεγε: Ακαρτέρει.

Και κατά την Ασία φρικτογυρίζει,

Το δάκτυλο κινάει και φοβερίζει.

Οχτάστιχο άγνωστου ποιήματος του Δ. Σολωμού

ΕΙΣ ΜΑΡΚΟ ΜΠΟΤΣΑΡΗ (Απόσπασμα)

Η Δόξα δεξιά συντροφεύει

Τον άντρα που τρέχει με κόπους

Της φήμης τους δύσβατους τόπους,

Και ο Φθόνος του στέκει ζερβιά

Με μάτια, με χείλη πικρά

Αλλ’ οπότε η μοίρα του γράψη,

Τον δρόμον του κόσμου να πάψη,

Η Δόξα καθίζει μονάχη

Στην πλάκα του τάφου λαμπρή

Και ο Φθόνος αλλού περπατεί.

Στην πλάκα του Μάρκου καθίζει

Η Δόξα λαμπράδες γιομάτη

Κλεισμένο για πάντα το μάτι,

Οπούχε πολέμου φωτιά.-

Ελάτε ν’ ακούστε, παιδιά!

Σοφοί λεξιθήρες μακρία –

Μη λάχη σας βλάψω τ’ αυτία

Τρεχάτε στα μνήματα μέσα

Και ψάλτε με λόγια τρελά –

Ελάτε ν’ ακούσετε παιδιά!

Το λείψανο πούχε γλυτώσει

Ο Πρίαμος με θρήνους, με δώρα,

Εγύριζε οπίσω την ώρα

Που πέφτει στην όψη της γής

Το φως το γλυκό της αυγής.

Εβγήκεν μαζί της θλιμμένης

Τρωάδας απ’ όλα τα μέρη

Γυναίκες παιδάκια και γέροι,

Θρηνώντας, να ιδούν το κορμί

Που θάχει γι’ αυτούς την ψυχή.

Κλεισμένο δεν έμεινε στόμα

Απάνου στου Μάρκου το σώμα

Απέθαν’ ο Μάρκος.

Μια θλίψη, μία άκρα βοή,

Και θρήνος και κλάψα πολλή.

………………………………

Παρόμοια ηχώ θα λαλήση,

Του κόσμου την ύστερη μέρα,

Παντού στον καινούργιο αέρα.

Παρόμοια στους τάφους θα εμβή,

Να κάμει καθένας να εβγή.

Από τα ΑΠΑΝΤΑ του Δ.Σολωμού

Ιστορικές Εκδόσεις Λογοτεχνίας

Ζωοδ. Πηγής 24. Τηλ. 2103621271

21 Μάρτη ημέρα ποίησης

 

(Photo – roumeliotis)

21 Μάρτη ημέρα ποίησης

Ένας μικρός Άτλας (ο άνθρωπος)

Έλκει την «τέχνη»

Να διέλθει από το «στενό» της ζωής

Και ένας ευεργέτης (ποίηση)

Εγγυάται το αιώνιον του πλου(ν) της !

……………………………………….

Ποιητική ακαρπία

Την «παγκόσμια» ημέρα της ποίησης

Μάρτη είκοσι μία

Καλωσόρισες εαρινή μου ισημερία !

Όσο και να το θέλησα

Τίποτα δε μου βγήκε την ημέρα αυτή

Ωστόσο στάθηκα πολύ τυχερός !

Έλαβα ένα δωράκι από το βιβλιοπωλείο Πολιτεία !

Μια ποιητική χειρονομία των φίλων της ποιήσεως

Του τεσσαρακοστού δεύτερου γυμνασίου Αθηνών

Έφερε στα χέρια μου το «ΑΝΤΙΔΟΤΟ» μου:

Με τα λόγια το Ν. Εγγονόπουλου !

Voila:

Η ζωή ο θάνατος

Κι αναμεσίς η τέχνη (η ποίηση)

Όπου καταξιώνει τη ζωή,

Την διαιωνίζει,

Τον θάνατο καταργεί.

Γιαυτό προς τι η στράτευση,

Η σάτιρα, τα πείσματα, το μίσος

Που δεν τους δίνει, πέρα ως πέρα,

Καμιά σημασία η ζωή

Κι ο θάνατος δεν στέργει

Ολως διόλου

Να τα ξέρει…

Ν . Εγγονόπουλος

«Το μέτρον ο άνθρωπος»

Επίμετρον:

Οργή – οργή – οργή

Και δάκρυ σήμερα

Βραδύκαυστο εκρηκτικό

Μέσα μου

Σαν μαύρο ποίημα

Που γιορτάζει

Τα τέταρτα γενέθλια του

Κρεμασμένο

Από το θάνατο που τον λένε «Βαγδάτη»

Αναθεματίζοντας τον «άγνωστο διάβολο»

Που ήρθε απ’ τη Δύση…

Ρουμελιώτης Χρήστος

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2007

11:54:58 μμ - ΑΘήνα

Σχετικά:

α. 06/01/2003 Μπους – Σόλων @ Σαντάμ

β. 03/03/2003 Ο Τριταντέχμης

γ. 25/12/2003 Ο επίλογος

δ. 04/11/2005 Η θυσία του Κέϊσι (ατελές)

http://roumeliotis.blogspot.com

Υστερόγραφον:

Ενα θερμό ευχαριστώ στους μαθητές

για το ΑΝΤΙΔΟΤΟ

Τασία Αναστασία Μπούκουρα Άνοιξη

Τασία Αναστασία Άνοιξη

Στο δρόμο περπατώ
Σε βλέπω και σκιρτώ
- Qu' il est beau votre chapeau !
- «Καλημέρα Κυρία της Ανοίξεως»
- «Ευχαριστώ» !

Πάω στο γραφείο
Περνάω από το Πολυτεχνείο
Ψωμί Παιδεία Ελευθερία
Μάντεψε πιο λείπει από τα τρία !

Σε βλέπω στο πάρκο
Γερμένη σκεπτική
Η κακία δεν χωρεί
Στη "δεμένη" σου ψυχή !

Κοιτάω προς τον βράχο τον ιερό
Σε βλέπω κάτω από το θεό
Καρυάτιδα σε λένε
Πίσω να γυρίσεις ανυπομονώ !

Καλημέρα Ιφιγένεια της Αυλίδος
Καλημέρα Αντιγόνη του Σοφοκλή
Καλημέρα Πηνελόπη του Οδυσσέα
Καλημέρα Ωραία Ελένη των Αχαιών !

Καλημέρα Μητέρα παιδιών τρίτων χωρών
Καλημέρα Παναγία Μήτηρ Θεών
Καλημέρα Πηγή ελεύθερων μυαλών
Καλημέρα Μάνα διψα(νθι)σμένων αγρών !

Σε βλέπω στον γαλάζιο αττικό ουρανό
Καβάλα σε σύννεφο άσπρο φτερωτό
Πάει – έλα Υμηττό Σαρωνικό
Πάνω από σπίτια με μπετό γλάστρες και βασιλικό
Καλημέρα Κυρία της πόλεως των Αθηνών !

Μήνες περίμενα να σε δω
Έρχεσαι με τον ανθό του Μάρτη στις οχτώ
Κάθε χρόνο παράθυρο ανοιχτό
Ακόμα μια ελπίδα στον φτωχό
Για ένα κόσμο πιο δίκαιο, κι' αληθινό !

Χρήστος Ρουμελιώτης,
Αθήνα, Τρίτη, 6 Μαρτίου 2007 / 9:58:33 μμ,
Το αφιερώνω στην Κυρία Αναστασία Μπούκουρα
και σ' όλες τις Κυρίες των Αθηνών και όχι μόνο !

Bonjour "Madame du Printemps"

Je marche dans la rue
Je te voie et je me pertube
- Qu’il est beau votre chapeau !
- «Bonjour Madame Printemps»
- «Merciiii pour le compliment!» !

Je vais au bureau
Je passe devant l' Université
Pain - Educ – Liberté*
Logo d' autres fois
Devine quoi nous monque au present**

Je te voie dans le parc
Penchée et pensive
La menchansete ça se ferme pas
Dans ton âme "bâillonnée"!

Je regarde le rochet sacré (Acropole)
Je te voie en dessous du dieux
Tu t’appelle Caryatide
J’ ai hâte de te revoir !

Bonjour Iphigénie d’ Avlide
Bonjour Antigone de Sophocles
Bonjour Pénélope de Pfaiakon
Bonjour Belle Hélène des Achaion !

Kalimera mère des enfants du tiers monde
Bonjour Vierge mere des dieux !
Bonjour source des esprits libres
Bonjour mère des champs fleuris en soif

Je te voie sur le ciel bleu d’Attique !
Montée sur une nuage blanche avec des ailles
Aller - retour Imite - mer Saronique !
Survolante des maisons bétonnes et des pots aux basilique !
Bonjour Madame de la ville d’ Athènes !

Je t’attends depuis quelques mois
Tu arrive suivie de la mimosa de Mars, le huit
Chaque année fenêtre ouverte
Encore une espérance des pauvres
Pour un monde plus juste et vraie !

Christos Roumeliotis
Athènes le 06/3/07 / 9:58:33 μμ . 

 

Paul Auster : "Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν..Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον».

Paul Auster

 "Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν..Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον». 
Αν θέλετε ρίχτε μια ματιά στην Ελευθεροτυπία της 21/02/07 www.enet.gr στο άρθρο για τον νεορκυέζο συγραφέα Paul Auster... Μου αρέσει ιδιαίτερα το παρακάτω απόσπασμα από τη συνέντευξη για τα εξηκοστά γενέθλιά του και το βιβλίο του:

Paul Auster

«Προσπαθώ να χωνέψω το γεγονός. Δεν είναι εύκολο! Δεν αισθάνομαι τόσο γέρος. Αλλά εδώ και λίγο καιρό, ίσως για να προετοιμαστώ γι' αυτήν τη συμβολική ημερομηνία, ξανασκέφτομαι τη ζωή μου. Αναπόφευκτα εξετάζω το παρελθόν μου με διαφορετικό τρόπο, αλλά κυρίως αντιμετωπίζω το μέλλον με διαφορετικό τρόπο: το μέλλον σε ό,τι με αφορά είναι λιγότερο ανοιχτό από ό,τι παλαιότερα και αυτό αλλάζει τη θεώρησή μου για τον κόσμο. Οταν είμαστε νέοι, δεν φανταζόμαστε ότι μπορούμε να γεράσουμε μια μέρα. Και σπαταλάμε το χρόνο, καταστρέφουμε το παρόν. Η ηλικία μάς μαθαίνει να μη χάνουμε ούτε μία μέρα από τη ζωή μας. Από αυτή την άποψη έχει πολύ ενδιαφέρον».

Επιτρέψτε μου τώρα, μια απαναληψούλα - του 2004 - προς τιμήν του.

Ψάχνω για το τυχαίο

δεν φοβάμαι το μοιραίο!

Ο θάνατος δεν με νοιάζει

το άγνωστο με ενθουσιάζει!

Αναζητώ την σύμπτωση

ανεξάρτητα από την περίπτωση!

Στην πραγματικότητα

στην τύχη οφείλω την εφευρετικότητα!

Ω κυρά -ιστορία πέσμου

Πως ήταν στο μυαλό του Σοφοκλή πλασμένο

να κυνηγάει η τύχη τον Οιδίποδα ή το πεπρωμένο?

Δύο χιλιάδες χρόνια πριν

Δώδεκα θεοί! Δώδεκα θαύματα!

Δύο χιλιάδες χρόνια μετά ποιος ξέρει τι!

Ω κυρά-επιστήμη πέσμου

Σε μία πόλη κλωνοποιημένων πολιτών

Ο εαυτός μου θα ανήκει σε μένα;

Θα είμαι hardware η software?

Το τυχαίο θα συλλαμβάνεται;

Το μοιραίο θα επαναλαμβάνεται;

Η ζωή μου θα είναι μία;

Η ψυχή μου θα κατοικεί μέσα μου;

Ω κυρά-λογική πέσμου

Σε μια τέτοια στη πόλη η ζωή θα είναι:

Τραγωδία ή κωμωδία;

Φάρμα ή μαγεία;

Δράμα ή θαύμα ;

Παράλογη ή λογική;

Απάτη ή αληθινή;

Χορωδία ή το ίδιο το βιολί;

Ω Πόλη των Πόλεων!

Νέα Υόρκη είσαι της Ελευθερίας η ιδέα!

Φιλόξενη, ανθρώπινη και φιλική!

Σ’ αγαπώ πολύ!

Καφέ πάρκα και πλατείες!

Θέατρα και σινέ σαν πολιτείες!

Γεμάτα μετανάστες και σοφές ηλικίες!

Απ’ το βράδυ ως το πρωί

Παίζω με τις λέξεις στο χαρτί!

«Κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ»

«Νιώθω ό,τι έτσι υπάρχει λόγος να ζώ»

Ο Paul Auster ένας πεζογράφος είμαι και γω!

Χρήστος Ρουμελιώτης,

Ερέτρια, Σάββατο, 17 Απριλίου 2004

Στοιχεία για την συγγραφή του ανωτέρω ελήφθησαν από την

Βιβλιοθήκη της Ελευθεροτυπίας 16/4/04, στο

Αφιέρωμα της Κατερίνας Σχινά για τον Πολ Οστερ

Ευχαριστώ!

Φέρυ Ερετρίας

 Φέρυ Ερετρίας

Στην Ερέτρια !

Ούτε πουλί να γεννώ μπορώ

Να έρχομαι ταχιά να σε κοιτώ

Μόνο από καιρό εις καιρό

Με το φακό μου το θολό

Τα φιλόξενά νερά Σου τραβώ

Και με το μυαλό μου το λευκό

Τον Όλυμπό Σου αναπολώ…

Και ταπεινά από-ζητώ…

Τώρα στη νέα του Κανάρη γειτονιά

Που Κυψέλη τη λένε από κοντά…

Ερέτρια σε φωνάζω και δεν είσαι μακριά…

Χρήστος Ρουμελιώτης

Κυριακή, 14 Ιανουαρίου 2007